Ad Valvas 1989-1990 - pagina 209
fiDVpJ^/pS
24 NOVEMBER 1989
Anglist Richard Todd over de problemen van de multiculturele literatuur
Rushdieaffaire brengt crisis in Engelse letterkunde a a n het licht "De Rushdieaffaire heeft a a n het licht gebracht dat d e Engel se letterkunde in e e n crisis ver keert", schreef Richard Todd on langs in het tijdschrift Bzz ll etin. Dat klinkt verontrustend. Na d e economische crisis, d e ecologi sche crisis, d e crisis v a n het om roepbestel e n d e crisis v a n d e studentenhuisvesting nu ook nog eens d e crisis v a n d e Engel se letterkunde. Wat is er a a n d e h a n d ? Volgens Richard Todd lijdt d e anglistiek a a n e e n eurocentrische bij ziendheid. De moderne litera tuur wordt n o g te veel met e e n exclusief westerse brü op beke ken. Dat op die manier e e n ver tekend beeld ontstaat, wordt on voldoende onderkend. De re medie die Todd voorstelt is dui delijk: d e anglistiek zou ook eens wat nietwesterse brillen moeten p a s s e n . Dat leidt tot e e n veelzijdiger, meerdimensio n a a l beeld v a n d e literatuur. Juist Rushdie, vindt Todd, is e e n (nog altijd) levend bewijs v a n het feit dat traditionele m a a t s t a ven niet meer deugen. "Hij is het meest verbazingwekkende voorbeeld v a n e e n fenomeen dat zich in d e Britse literaire w e reld in d e jaren tachtig in toene m e n d e m a t e heeft v o o r g e d a a n . Hij behoort tot e e n generatie v a n immigranten die in d e j a r e n vijftig n a a r Engeland is geko m e n en in dit decennium tot in tellectuele rijpheid is gekomen. Die generatie heeft e e n m e n g e ling v a n zeer uiteenlopende cul turele invloeden ingebracht."
Het conflict rond de schrijver Sal man Rushdie en zijn boek De Duivelsverzen heeft enkele principiële vragen losgemaakt. Is de multiculturele samenleving wel zoiets moois, betekent een ongebreideld begrip voor andere culturen niet dat onverdraagzaam fanatisme goedge' praat wordt? Aan de hand van de betekenis van dit conflict voor de Engelse letterkunde waarschuwt VU docent Richard Todd voor westerse arrogantie. d e vakken worden steeds v a ger." Dat l ijken mij nogal beperkte, internwetenschappelijke zor gen. "Waar het om g a a t is het beeld dat studenten krijgen v a n d e Engelse cultuur. Er b e s t a a t e e n g e v a a r dat e e n beeld v a n En g e l a n d g e g e v e n wordt d a t niet meer in overeensteirmiing is met d e h e d e n d a a g s e werkelijkheid. Dat realiseerde ik mij des te sterker n a mijn verblijf het afge lopen j a a r in Amerika, w a a r d e heterogeniteit in d e cultuur e n in d e letterkunde al veel verder voortgeschreden is". "Ik vind het heel belangrijk dat m e n beseft dat er niet alleen WASP (White Anglo Saxon Pro testant)schrijvers b e s t a a n . Dat g e v a a r b e s t a a t w a n n e e r je het begrip 'Britse literatuur' te e n g
Islamkenners geweest die ge probeerd h e b b e n enig begrip te kweken voor d e manier w a a r o p gelovige moslims tegen moder n e literatuur aankijken. Het grote verschü met d e w e s terse cultuur is dat moslims, in ieder geval voor wat betreft d e Koran, niet a a n uitleg, interpre tatie e n commentaar doen. Die hermeneutische traditie ont breekt. Dat is niet zozeer e e n kwestie v a n 'nooit g e w e t e n dat zoiets mogelijk is'; het is binnen d e moslimtraditie strikt verbo den. W a a r d e Bijbel nog door m e n s e n h a n d v e r v a a r d i g d is e n is d e mens niet feilbaar? d a a r heet d e Koran het directe woord v a n Allah te belichamen. En a a n dat woord m a g onder g e e n beding getornd worden. Wat Rushdie in e e n gedeelte v a n De Duivel sverzen deed
Liberaal
Waarom zijn die criteria eigen lijk van be l ang? "Je hebt toch behoefte a a n e e n idee v a n wat Engelse letterkun d e is. Wat dat betreft h e b ik e e n beetje het gevoel dat d e anglis tiek momenteel in e e n identi teitscrisis verkeert. Wat is in dit opzicht het verschil tussen a n glistiek e n Algemene Literatuur wetenschap? Een schrijver als Rushdie k a n bij beide b e h a n deld worden. De grenzen tussen
Als contrast dus, al s voorbee ld van hoe het niet moet? Todd: "Nee, als voorbeeld v a n e e n a n d e r e mentaliteit die n o g altijd bestaat, maar...", voegt Ri chard Todd er l a n g z a a m a a n toe, "het is i n d e r d a a d wel e e n mentaliteit die ik liever niet zou willen delen." "Het is e e n verrijking om die tra ditie te kennen, al w a s het al leen m a a r omdat je d a a r d o o r d e eigen traditie meer g a a t w a a r d e r e n . Je realiseert je wat het betekent dat hier g e e n imams a a n w e z i g zijn die e e n intellectuele dictatuur uitoefe nen. Ik denk ook dat d e botsing tussen twee culturen zoals die in d e affaireRushdie heeft plaats gevonden, e e n verrijking k a n zijn." Zou het? Ik heb de indruk dat de pol arisatie toegenomen is, dat meer mosl ims in het funda mentalistische kamp zijn terecht gekomen. "Dat is niet h e l e m a a l w a a r . Ik d e n k toch d a t er e e n soort ge meenschappelijkheid is gevon den. Hoe gevaarlijk het ook is om zoiets in e e n dergelijk con flict te zeggen, ik denk d a t er enkele gunstige effecten zijn. We zullen e r v a n leren dat cultu reel pluralisme niet zonder meer e e n g e g e v e n is e n onze eigen cultuur als e e n w a t minder mo nolithisch geheel opvatten." Maar de fundamenta l isten doen dat wel . Zij accepteren het pluralisme juist niet. "Veel moslims in Engeland h e b b e n zich slechts a a r z e l e n d bij d e fundamentalisten aangesloten. Zij voelden zich v e r r a d e n door hun leiders e n door het Britse politieke establishment. Enge l a n d heeft mijns inziens ook g e e n enkele reden om trots te zijn op d e wijze w a a r o p het uit het conflict is gekomen. De boosheid op d e fatwa w a s net iets te chauvinistisch v a n toon, te nadrukkelijk werd het einde v a n d e geciviliseerde w a a r d e n verkondigd. Er werd niet d e minste poging g e d a a n om enig begrip te krijgen v a n die a n d e r e waarden."
"Zo kun je v a n Rushdie zeggen d a t hij 'verengelst' is, m a a r te gelijkertijd zou hij niet schrijven op d e manier w a a r o p hij het doet als hij niet als moslim zou zijn opgegroeid. Je ziet het ook bij Ishiguro, die v a n J a p a n s e af komst is e n die dit j a a r d e Boo kerprize heeft g e w o n n e n met e e n voortreffelijk boek. In d a t boek wordt met e e n afstand ge schreven die ik mij bij e e n En gelsman toch niet zo gemakke lijk k a n voorstellen. Kort ge zegd: d e Engelse r o m a n is mis schien dood, m a a r d e r o m a n in GrootBrittannië is springle vend." Toont het gemak waarmee Rushdie en Ishiguro in de En gelse l iteraire werel d geaccep teerd zijn niet aan dat het eigen lijk wel meeval t met het euro centrisme? "De schrijverswereld is inder d a a d heel liberaal. Een groter probleem is d e wijze w a a r o p je b e p a a l t of e e n boek al d a n niet tot d e Engelse literatuur b e hoort. W a n n e e r kun je e e n schrijver Engels noemen, woont hij alleen m a a r in dat land, of schrijft hij alleen m a a r in die taal? De criteria zijn steeds moeilijker te bepalen."
Koos Neuvel
Richard
Todd: de westerse
traditie is maar één
moge l ijkheid.
Foto Sidney Vervuurt, AVC/VU
definieert. En als ik d a n in dat v e r b a n d het woord 'crisis' in d e mond neem, bedoel ik niet iets catastrofaals. Het g a a t er meer om dat we d e komende j a r e n e e n v e r a n d e r e n d corpus a a n li teratuur zullen moeten bestude ren."
Dictatuur De hedendaagse culturele smeltkroes leidt niet alleen tot e e n a n d e r type schrijver, m a a r ook tot a n d e r e typen v a n lezers. In d e affaireRushdie is dat op e e n mild gezegd minder ple zierige wijze tot uitdrukking g e komen. Niettemin zijn er enkele
e e n fictieve, mogelijke ont staansgeschiedenis v a n d e Ko r a n schrijven wordt d a a r m e e h a a s t per definitie godslaste ring. Richard Todd vindt dat enig b e grip voor die leeshouding wel op zijn plaats is. "Ik vind dat er in het westen te gemakkelijk ge r e a g e e r d is. Je kunt niet z o m a a r e e n hele cultuur opzij schuiven. Ik vind het wel uitdagend om geconfronteerd te worden met e e n cultuur w a a r i n g e e n herme neutische traditie bestaat."
"Ik b e n b a n g dat je die funda mentalisten i n d e r d a a d moet af schrijven voor wat betreft e e n begrip v a n literatuur die enigs zins lijkt op d e westerse nonnen. Maar a a n d e a n d e r e kant zijn er ook veel m e n s e n in het centrum, m e n s e n die zelf e e n centrumpo sitie gecreëerd h e b b e n . Vanuit die positie k a n er met beide kanten o n d e r h a n d e l d worden. Dat beschouw ik als w a a r d e vol."
Dogmatisch
In d e christelijke traditie b e s t a a n er diverse eigenzinnige interpretaties v a n het Bijbelver h a a l . De meest klassieke is Pa radise Lost v a n Mil ton dat in d e zeventiende e e u w geschreven werd e n niet als godslastering beoordeeld werd. Een recent, wel zeer vrijzinnig voorbeeld is Monty Python's füm The l ife of Brian. Todd: "In die füm wordt e e n v e r h a a l verteld dat gedeel telijk parallel loopt met d e wer Wat is daar zo uitdagend aan? kelijke traditie. M a a r d a a r "Je krijgt e e n veel beter idee wordt d a n e e n d r a a i a a n g e g e ven om zodoende e e n scherper w a a r je zelf m e e bezig bent."
licht te, kunnen w e r p e n op hoe d e traditie ontstaan is. Satire noemen w e dat. Als je e e n der gelijk begrip niet kent, zoals in d e islamitische traditie, wordt het al snel godslastering." Hoe kunt u het niet onderken nen van satire dan toch opvat ten al s een bijdrage aan de cul turele lp uriformiteit? "Het is wel e e n bijdrage a a n d e pluriformiteit, m a a r of je die bij d r a g e positief moet w a a r d e r e n is e e n a n d e r e v r a a g . Ik wil niet zeggen dat pluriformiteit g e e n negatieve kanten heeft, m a a r ik vind dat je wel reëel moet zijn.
'De islamitische traditie kent geen satire'
Er zijn ontzettend veel moslims in Engeland e n je behoort reke ning te houden met zo'n groep." Zou je niet kunnen zeggen, hoe arrogant het ook kl inkt, dat op het punt van de l eeswijzen de westerschristelijke traditie iets genuanceerder en minder dog matisch is dan de l is amitische traditie? "Dat kun je wel zeggen, als je m a a r in d e g a t e n houdt dat d e westerse traditie m a a r é é n mo gelijkheid is. En niet d e enige." Maar in dit geval wel een bete re. "Ik b e n heel voorzichtig in het g e v e n v a n waardeoordelen. Het enige waardeoordeel dat ik h e b met betrekking tot d e let terkunde is: is e e n boek boeiend en interessant, nodigt het uit tot herlezing? Begrippen als 'goed' e n 'slecht' zijn heel moeilijk te bepalen. W a a r o p berusten die oordelen eigenlijk? Ik kom uit é é n b e p a a l d e cultuur e n b e n met e e n a a n t a l w a a r d e n opge groeid. Ik geef d e voorkeur a a n die w a a r d e n , m a a r dat wil niet zeggen dat ze ook beter zijn." Stel dat er een traditione le moslimstudent bij u komt met het boek van Rushdie. Probeert u hem er dan niet van te overtui gen dat uw manier van l ezen een betere is? "Bij d e studie letterkunde be s t a a n er g e e n g o e d e of foute antwoorden, althans niet zo heel veel. Dat wü niet zeggen dat het allemaal heel losjes er a a n toe g a a t e n dat het m a a r e e n slappe studie is. Het g a a t erom of ik door e e n interpretatie overtuigd raak. Een student die e e n hoog cijfer v a n mij krijgt is iemand die mij het gevoel geeft dat ik dat stuk zelf geschreven zou willen hebben. Wat ik b e langrijk vind is dat m e n s e n niet op e e n zeer monolithische wijze e e n boek lezen." Dus toch een waardeoordee l? "Dat klopt, m a a r niet in d e zin v a n goed of slecht. Het g a a t mij erom of zo'n interpretatie mij in spireert tot nieuwe gedachten. Wordt d e deur op slot gegooid of wordt er e e n nieuwe ontwikke ling in g a n g gezet? A a n dat laatste geef ik d e voorkeur."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 augustus 1989
Ad Valvas | 576 Pagina's