Ad Valvas 1989-1990 - pagina 148

K

20 OKTOBER 1989

fiD\FJ^/PiS

STUDENTENVERENIGINGEN (8): IJAR

Israël verlaten niet iets om trots op te zijn Zijn alle Nederlanders gewoon aan het werk of hebben ze hooguit herfstvakantie, voor de joodse gemeenschap is het een feestwreek. Het is Sukkot, oftewel Loofhuttenfeest. Na de ernst van de boetedagen en de Grote Verzoendag wordt er uitbundig gegeten en gedronken. De maaltijd wordt echter gebruikt in een loofhut en soms wordt daar ook geslapen, want het is de gewoonte om de vaste en zekere dingen van het leven ze­ ven dagen lang symbolisch los te laten. De Joodse studentenvereniging Ijar houdt in verband met het Loofhuttenfeest een lezing over het ontstaan van het Jiddisch. Verder zullen de leden elders het feest moeten vieren, want echt veel organiseert Ija r niet tijdens religieuze feestdagen. Dat heeft ook weinig zin. Veel Joden zijn dan inmiers in de sy­ nagoge te vinden en daarnaast speelt het praktische probleem mee dat ze op feestdagen niet mogen reizen. "Alhoewel niet alle leden streng religieus zijn, moet je daar toch rekening mee houden," vertelt Tamar de La nge (21), bestuurs­ lid van Ija r.

Volgens Da vid Ben­Zeëv (22) valt die religiositeit van de le­ den bar mee. "Velen zien Ija r juist als een manier om actief iets met het 'jood zijn' te doen, want doordat ze bijvoorbeeld niet zo religieus zijn, zullen ze toch nooit tot het 'echte' joodse wereldje in Amsterdam horen." Hij noemt zichzelf als voorbeeld. David werd geboren in Haifa. Inmiddels woont hij alweer zes­ tien jaar in Nederland. Alhoe­ wel David er geen joodse ge­ bruiken op nahoudt, bepaalt zijn afkomst voor een belangrijk deel van wie hij is: "Als ik een rijtje van mezelf zou moeten op­ noemen om m'n identiteit te om­ schrijven, dan haalt het feit dat ik joods ben toch wel de top­3. Ijar is een manier om daar 'iets mee te doen'. En ik was natuur­ lijk te laat voor het VU­corps", voegt hij er ironisch aan toe. Ook Sha ron Pola k (23) die in Nederland geboren is, werd lid om op een actieve manier met haar 'jood­zijn' bezig te zijn. En om bij te leren. "Ik leef in een niet­joods wereldje en wat ik ooit op de joodse lagere­ en middelbare school leerde, is al­ weer weggezakt."

Diana Doornenbal Net als Tamar wil zij via J;aröok haar verbondenheid met het jo­ dendom bewaren. Een voordeel is dat de drempel om Hd te wor­ den van Ija r niet al te hoog is: "Het lidmaatschap is immers vrijblijvend," verklaart Tamar. Yehuda Yehud a yof (27) is hoofdzakelijk lid om de feestda­ gen met anderen te vieren. Fa­ milie heeft hij in Nederland im­ mers niet. Hij woont vier jaar in Nederland, maar komt uit Tel Aviv. "Als ik niet lid was en geen Hebreeuwse kalender had, zou ik niet eens weten wanneer het feest was!" Ijar, genoemd naar de maand november waarin zij is opge­ richt, bestaat bijna veertien jaar. Ze telt op het moment hon­ derdvijfentwintig leden van al­ lerlei pluimage. Van liberaal tot orthodox en van wel en niet in Israël geboren. Daarom is het lastig om een doelstelling te for­ muleren voor de vereniging. Tamar: "Toen er twee jaar terug een nieuw bestuur kwam, heb­ ben we alleen daaraan al vier vergaderingen gewijd. De con­ clusie was dat het enige criteri­

Moet nu nog bij een va n de leden thuis worden geposeerd, va na f dinsda g heeft Ija r een eigen bar Foto Bram de Hollander

JOOL HUL

um wat we kunnen hanteren 'doen wat we leuk vinden', is." Door deze gulden middenweg te kiezen, biedt Ijar een afwisse­ lend scala van activiteiten. Zo­ als bezoekjes aan tentoonstel­ lingen in het Joods Historisch Museum, bijeenkomsten over thema's als 'Wie is er Joods?' en 'Orthodox versus Uberaal', bas­ ketbaUtoernooien, zeüweeken­ den en een cursus koosjer eten (maaltijden bereid volgens de joodse spijswetten). "Dat kan ook boerenkool met worst zijn," vertelt Tamar, "mits het maar van koosjer vlees is gemaakt, dus vlees van bepaal­ de dieren, op een speciale ma­ nier geslacht." Lang niet alle jo­ den eten volgens die wetten. Sommigen laten alleen de joods culturele tradities in hun eten doorklinken. Zoiets als een jood­ se keuken bestaat dan ook niet. Maar, alhoewel Yehuda niet koosjer eet, vindt hij het toch vreemd om een broodje met ham en kaas te eten; wat vol­ gens de spijswetten niet mag. Naast broodjes met ham en kaas, kwam Yehuda in Amster­ dam voor meer verrassingen te staan. Bijvoorbeeld dat z'n me­ destudenten zo geïnteresseerd zijn in Israël. "Dat komt natuur­ lijk door de christelijke achter­ grond van de VU", zegt hij, zoe­ kend naar een verklaring. "Ja, de helft van de bijbel be­ staat uit het Oude Testament en dat heeft natuurlijk alles met het jodendom te maken", vult Ba sti­ aan de Ga la n (24) aan. "Maar ze kennen zelfs de namen Sha­ mir en Pères", gaat Yehuda ver­ der, "daar blijft het trouwens ook bij. Van de achtergronden weten ze natuurlijk niet veel. Al­ leen dat wat op televisie komt." Soms voelt Yehuda zich schul­ dig dat hij Israël heeft verlaten om hier medicijnen te studeren. "Joden zijn gewend om elkaar te helpen. Bovendien worden m'n vrienden allemaal regelmatig voor herhaling opgeroepen, voor het leger. Israël verlaten is niet iets om trots op te zijn. Het wordt in het Hebreeuws niet voor niks 'yerida', omlaag gaan, genoemd." Yehuda is wel van plan om na zijn studie weer te­ rug te gaan. De Ija r­leden voelen zich vaak een soort vraagbaak, als het om informatie over Joden of Israël gaat. Soms worden ze er zelfs persoonlijk op aangesproken, ondervond David: "Alsof ik alles goed vind wat in Israël ge­ beurt!" Van discriminatie door medestudenten hebben ze daarentegen geen last. En wor­ den ze op straat als jood her­ kend? Soms wel, soms niet. Da­ vid noemt zich in ieder geval nooit Jan Jansen als hij wordt gepakt tijdens het zwartrijden.»

f Quotes J "De essentie va n historisch on­ derzoek is: de ontmoeting tot stand brengen met de mede­ mensen in een a ndere tijd, zo­ dat de lezer da a r getuige va n kan zijn. Het effect moet zijn: nu verkeer ik echt met de vijftien­ de­eeuwers in hun eigen tijd en weet ik wa t voor mensen het geweest zijn." Prof.dr. Arie van Deursen, hoogleraar Nieuwe Geschiede­ nis aan de VU, in Elsevier. "Als de EG niet over de ethische en socia le a specten va n de in­ terne ma rkt na denkt, denk ik dat er voor dure, specia listische ingrepen en bijvoorbeeld a bor­ tus zeker medisch toerisme za l komen." Marian Verkerk, docente ethiek aan de Erasmusuniversiteit, in het universiteitsblad Ouod No­ vum over de gezondheidszorg in Europa na 1992.

I

"Gepassioneerde historici, zoals ik, zijn eigenlijk een beetje enge mensen die ronddolen op be­ graafplaatsen. " De Engelse historicus Simon Schama in de Volkskra nt. "Veel wetenschappers zijn veel en veel kna pper da n ik...En ik kan niet logisch denken. Wa t ik wel heb is intuïtie en groene dui­ men. Ik weet wa nneer ik goed zit. En da t is wa t a l die veel geleerdere, logisch denkende heren va a k missen: intuïtie. Ze zien niet de betekenis va n wa t ze ontdekt hebben." De neurobiologe Rita Levi Mon­ talcini (80) in Vrij Nederla nd over de Nobelprijs voor genees­ kunde die zij drie jaar geleden ontving. "Het gezelschapsspel Risk is pe­ dagogisch en moreel verwerpe­ lijk." De econoom T.J.J.B. Wolters in een stelling bij zijn aan de VU verdedigde dissertatie "Onder­ handeling en bemiddeling". "Voor universiteiten en hoge­ scholen geldt da t zij steeds a u­ tonomer worden, ma a r ook da t ze voortdurend worden a a nge­ spoord om ervoor te zorgen da t er uitkomt wa t de overheid va n belang a cht." De bestuurskundige prof.dr. F.A. van Vugt in NRC Ha ndels­ blad over het hoger onderwijs­ beleid.

door Aad Meijer DflN/ 15 Her Nu rj^D wof^ wt^­r

W^ Vf\U DE. vrije Universiteit

oMbEf^zoHK: r amsterdam

foOA. MOOI \l\l\ j ^ ^ CE DEINDE

I

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen