Ad Valvas 1989-1990 - pagina 403

PAGINA 7

AD VALVAS 15 MAART 1990

Filosofe bij Groen Links

Wim Crezee Ymkje de Boer (zesdejaars filoso­ fie) zit al vier jaar in de stadsdeel­ raad van Amsterdam­Noord. Bij haar installatie was ze 19 jaar, toen veruit het jongste raadslid van Nederland. N u is voorzitter van de twee leden tellende PSP­frac­ tie. N a de verkiezingen gaat ze verder in een fractie van Groen Links. "Toen ik in Amsterdam­Noord kwam te wonen, ben ik daar meteen actief geworden. In elke straat, elk huis of elke boom die ik daar zie, zie ik een politiek item. Dat stadsdeel spreekt voor mij boekdelen. Ik ben er erg aan verknocht, 't Is een heel apart stukje Amsterdam. De Noorderlingen zijn zeer gehecht aan hun cultuur, hun omgeving. Mensen blijven er ook veel langer wonen; ze verhuizen hooguit naar een ander gedeehe van Noord." "Als je er een tijdje woont, merk je dat er ook onderling grote verschillen zijn: je hebt de dijkbewoners, de Tuin­ dorpers, de Blauwezanders. Ze voelen zich sterk verbonden met hun eigen buurt en met hun eigen straat. Dat maakt het bedrijven van politiek soms lastig. De deelraad kan nooit de be­ langen van alle straten tegelijk behar­ tigen. Er moeten knopen worden doorgehakt en dan doe je het in de ogen van veel mensen nooit goed." De stadsdeelraad is, zeker in Am­ sterdam­Noord, een omstreden feno­ meen. Sowieso heeft men weinig fi­ ducie in politici: het zijn in wezen

lieden die hun eigen zak vullen over andermans rug. Die gedachte werd vorig jaar in Noord weer versterkt toen een aantal raadsleden een studie­ reisje maakten naar Manhattan, in verband met de op stapel staande plannen voor de IJ ­oevers. Ymkje de Boer: "Ik kreeg ook een uitnodiging voor die reis. In eerste instantie dacht ik: leuk, we gaan naar Amerika! Maar even later realiseerde ik me hoe absurd het was: het pro­ gramma stond al helemaal vast." De PSP en de CPN bleven uit protest thuis. Specialismen in het politieke werk heeft ze niet, of wil ze eigenlijk niet hebben. "Ik voel me meer een gene­ ralist ­ dat zal wel met m'n studie samenhangen."

Beroepsbemoeial Naast de deelraad, waar ze zo'n vijftien uur per week aan kwijt is, is Ymkje de Boer druk in de weer op haar faculteit. Haar curriculum vitae vermeldt het lidmaatschap van de fa­ culteitsraad, secretaris van de onder­ wijscommissie, redactie van het facul­ teitsblad, en de meest uiteenlopende ad hoe­commissies. Daarnaast, of de tijd niet op kan, is ze ook student­ assistente en leidt ze werkcolleges fi­ losofie. En passant houdt ze zich be­ zig met de voorbereiding van een filo­ sofisch congres dat deze week aan de VU wordt gehouden. "Ik ben een be­ roepsbemoeial", zegt ze. Het werk op de faculteit vindt ze leuker dan het werk in de deelraad, bekent ze. "Eigenlijk hou ik niet zo van partijpolitiek. Er wordt zo.in hok­ jes gedacht: die ife links, die is rechts ­

Een liberaal geluid

Wim Crezee De tolerantie van studenten ten aanzien van de VVD is merkbaar gegroeid, ondervonden Ton Hooij­ maijers en Erwin Bouma tijdens het folderen op de VU. Beiden stude­ ren ze politicologie aan deze uni­ versiteit en beiden staan ze op een verkiesbare plaats voor de toe­ komstige VVD­fractie in de ge­ meenteraad van Amsterdam. "Twee jaar terug kwam het nog regelmatig voor dat studenten een pamflet aannamen en het vervolgens verscheurden", zegt Ton. Hij kan zich nog scherp herinneren hoe anti­VVD het klimaat aan de universiteit was aan het begin van zijn studie, in 1984. "Als je eenmaal had laten vallen dat je van de VVD was, dan had je het zwaar. Bij alles wat je zei, reageerde men met: 'daar heb je die rechtse bal weer'." Dergelijke ongenuanceerd­ heid had hij niet verwacht van studen­ ten, zeker niet van studenten politico­ logie. Nog zo wat: in zijn jonge jaren was hij woonachtig op Uilenstede en lid van de bewonerscommissie aldaar. Toen de medecommissieleden te ho­ ren kregen dat Ton VVD'er was, heerste er een en al ongeloof: wonen, dat was toch geen WD-item?! Moest hij weer uitleggen hoe het liberale woningbeleid in elkaar steekt en dat daarin best ruimte is voor het beplei­ ten van de belangen van de onderkant

van de woningpiramide. Nou, zo had­ den ze het nog nooit bekeken. Maar goed, de tijden zijn inmiddels veranderd en veel gedachten van de VVD zijn gemeengoed geworden, we­ ten de twee poliucologie­studenten.

de rollen liggen zo vast. Ik wil ook niet degene zijn die in de rondvraag steeds vraagt of we wel voldoende de pro­ dukten uit Zuid­Afrika boycotten." Hoewel ze aan haar studie weinig toe komt ("Ik studeer bij vlagen. Dan ga ik er ook hard tegenaan") liggen haar ambities uiteindelijk niet in de politiek, maar in de filosofie. Haar scriptie gaat over de liefde, zo is haar vaste plan. In een hoog tempo geeft ze een exposé over Nietzsche, het subject, de verhouding tussen ziel en Uchaam en de pathologische kan­ ten van liefde. "Een zeer inspirerend thema." Als het even kan wil ze over dit onderwerp ook een proefschrift schrijven. Laatst heeft ze over het onderwerp liefde en filosofie ergens in het land een lezing gehouden. De lezing werd gepubliceerd en nu bellen allerlei mensen haar op die haar als een soort deskundige over deze materie zien. "Dan zit je dus in het circuit, 'n Beetje eng, want ik weet nog niet zoveel." Het bedrijven van politiek en het filosoferen zijn twee tegengestelde ac­ tiviteiten, is haar stellige overtuiging. In de politiek neem je beslissingen op

De politiek in...! Sommige VUstudenten zullen de verkiezingen van komende woensdag met buiteng ewone aandacht volgen. Ad Valvas sprak met enkele studenten die zich in de gemeentelijke politiek mengen. De VVD is altijd al meer pragmatisch dan ideologisch geweest: realiteitszin staat voorop, en dat sluit naadloos aan bij wat de student van tegenwoordig aan den lijve ondervindt. "De tijd van fröbelen is voorbij. Een jaar wat aan­ lummelen met je studie kan niet meer. Het romantische is wat van het studeren af."

Ton Ho o ijmaijers (I.) en Erwin Bo uma: inspraak levert nul komma nul op Foto Sidney Vervuurt AVC/VU

Ymkje de Bo er: binnen mijn partij ben ik een so o rt advo caat van de duivel Foto Sidney Vervuurt AVCAU

korte termijn vanuit een tamelijk vast­ liggend standpunt, terwijl je in de filo­ sofie op langere termijn nooit een standpunt zult bereiken. "Als filosoof probeer je eigenlijk standpunten te ondermijnen en alle mogelijke voor­ oordelen van je af te werpen en door te vragen." Niet dat de ene activiteit nu beter is dan dan andere: "In de politiek moet je knopen doorhakken en niet al te lang abstract gaan discussiëren, en in de filosofie­werkgroepen moedig ik mensen juist aan hun standpunten te verlaten, verder te kijken dan hun neus lang is en verder te discussië­ ren."

Als filosofe heeft ze een broertje dood aan politieke dogmatiek. "In mijn eigen partij komt dat natuurlijk ook voor: van die ideologen die geen water bij de wijn wensen te doen en weigeren kritisch naar zichzelf te kij­ ken. Binnen mijn partij voel ik me een soort advocaat van de duivel. Sommi­ gen vinden dan dat ik aan hel ver­ rechtsen ben. Ik zou te weinig waarde hechten aan bepaalde traditionele ter­ men. Inderdaad vind ik bijvoorbeeld de term socialisme verouderd. De PSP is geen arbeiderspartij, is dat ook nooit geweest, en dan moet je niet de pre­ tentie hebben dat je dat wèl bent."

Zelf is Ton lid geworden van de faculteitsvereniging MUNDUS, een club die vroeger allerlei socialistische teksten in haar programma had. Maar dat hadden ze er allemaal netjes uitge­ haald, daar heeft hij wel op gelet. Hij heeft indertijd nog een brief geschre­ ven of het op bezwaren zou stuiten als hij, WD'er, lid zou worden. Nou, dat was geen probleem. Met zijn brede handen slaat Ton Hooijmaijer (28) regelmatig op het tafelblad om zijn standpunten kracht bij te zetten. Op z'n vijftiende was hij al bestuurslid van een soos in Epe, vertelt hij. "Daar kwamen nogal wat randjongeren. Die soos had dus een nogal slechte naam. Om het imago wat op te poetsen, besloot men ook jongeren van buiten die vaste club erbij te halen. Zo ben ik daar inge­ rold." Op'de MAVO ("ik heb het hele mammoetsysteem doorploegd") werd Ton politiek bewust, jawel, dankzij een linkse geschiedenisleraar die op school uitsluitend affiches van Den Uyl ophing. Dat deze onderwijzer en­ kel verhalen afstak over de verdien­ sten van het socialisme, was voor Ton reden om zich verder te oriënteren op de politieke landkaart. Op z'n achttiende had hij zijn eigen bedrijf: James catering, dat bedrijven en instellingen van koude buffetten en andere etenswaar voorzag. Ook dit jeugdige ondernemerschap bracht hem liberale denkbeelden bij: "Perso­ neel was verdomd moeilijk te krijgen. Dat vond ik gek, want er waren toch duizenden werklozen. En ik bood een goed salaris." Uiteindelijk kwam hij in contact met VVD'er Loek Hermans en die hielp hem uit de brand. We keren weer terug naar de hoofdstedelijke problematiek. "Ik heb me de laatste tijd nogal opgewonden over de Amstelveen­lijn. Ik kan er niet bij dat zo'n verbinding, die vooral be­ doeld is voor Amstelveners, uitslui­ tend door Amsterdam moet worden betaald. En hoe! Eerst zou het 75 miljoen gaan kosten, inmiddels is de 200 miljoen al gepasseerd." Ander­

maal laat de liberaal zijn hand op de tafel stuiteren. "Waarover ik me nog bozer maak, is het feit dat die lijn niet veilig wordt aangelegd. Op het kruis­ punt De Boelelaan/Buitenveldertse­ laan moet er, vinden wij, een onder­ tunneling voor de lijn komen. Moet je je voorstellen: 32 keer per uur moet die tram over dat kruispunt. Met een vaart van vijftig kilometer in het uur komt dat ding uit de trambuis donde­ ren. Nogal gevaarlijk voor voetgan­ gers en fietsers. En denk eens aan al die ambulances die ook over dat kruis­ punt moeten! Het VU ziekenhuis is het helemaal met ons eens."

Zielig Als lid van de stadsdeelraad van Buitenveldert heeft Hooijmaijers al eerder met het planologisch bijltje le­ ren hakken. Met groot gemak schuift hij met sportvelden, parkeerplaatsen, verbindingswegen, RAI­terreinen en andere lokaties waar het bedrijfsleven kan uitdijen. In een rap tempo geven ze wat politieke beoordelingen ten beste. Met het CDA hebben de twee jong­ liberalen niet veel op. Oké, op lande­ lijk niveau is daar Lubbers, een man met ongelooflijk veel uitstraling. Maar kijk eens naar het CDA in Amsterdam: dat zijn toch ­ het spijt hen dat ze het moeten zeggen ­ zielige mensen. In vier jaar tijd hebben ze geen enkele fatsoenlijke nota uitgebracht. Waar ben je dan mee bezig. Nee, het CDA is hier in de hoofdstad niet meer dan een bijwagen van de PvdA. En de PvdA? Ach, die offert allerlei sportvel­ den op om daar woningen te bouwen. En inspraak levert nul komma nul op, zeker weten. Dat is toch de arrogantie van de macht! Wat dat betreft zou het nuttig zijn als de VVD in het college van BW komt. Dan wordt er mis­ schien eindelijk weer eens op basis van argumenten besloten, merken de twee liberalen strijdbaar op. De begro­ ting van de gemeente Amsterdam be­ vat enkele miljarden guldens. Dat is toch een interessant bedrag om mee aan de slag te gaan, concluderen ze.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen