Ad Valvas 1989-1990 - pagina 475

AD VALVAS 26 APRIL 1990

PAGINA 7

De griffioen heeft een duur staartje Hebben raadsleden hun stukken goed gelezen? Frank van Kolfsch ooten Dacht de universiteitsraad op­ recht dat de kosten voor de nieu­ we huisstijl beperkt zouden blij­ ven tot twee ton? "Ja, dat kan," zei J. Slothouber, de man die het geld uitgaf, in Het Parool, "maar dan hebben ze onze stukken niet goed gelezen." K u n n e n URrle­ den inderdaad niet goed lezen? De gezichten stonden op onweer twee weken geleden bij de dienst Pers Voorlichting. Het bericht in Ad Valvas dat de invoering van de nieu­ we huisstijl de VU liefst drie keer zoveel kostte als velen hadden ver­ wacht, viel slecht bij de betrokken dienst. "Zijn ze een offensief begon­ nen tegen ons, of zo?" zo klonk het bij het kopieerapparaat. De baas van Pers Voorlichting, J. Slothouber, zag de zaak zonniger in. Zijn filosofische principe "Het doet er niet toe wat ze over je schrijven, het gaat erom dat ze over je schrijven", kwam hem weer goed van pas. Over de financiële perikelen rondom de griffioen wilde hij echter niets kwijt, ook al was zijn dienst ambtelijk verant­ woordelijk voor de griffioen. "Dan moet je bij Daan Schut zijn, de secretaris van het college van be­ stuur. Zo lang de zaak niet onder de hamer van de universiteitsraad is ge­ weest mag ik niets zeggen. Maar het lijkt me goed om de zaak eens tot op de bodem uit te zoeken." Een week later kwam Slothouber plotseling wel aan het woord in Het Parool. De leden van de universiteits­ raad hadden hun stukken niet goed gelezen, zo betoogde hij, als ze ooit hadden gedacht dat de VU zich voor slechts twee ton een nieuwe huisstijl kon aanmeten. Raadslid L. Oltmann verbaast zich over de uitspraak van Slothouber: "Misschien dat hij dat heeft kunnen voorzien, maar dan is hij wel de enige. De anderen die het proces hebben begeleid zeiden allen verrast te zijn door de hoge kosten. En als Slothou­ ber het allemaal heeft kunnen voor­ zien dan vraag ik me af waarom hij de extra kredieten dan voortdurend ach­ teraf heeft aangevraagd in plaats van vooraf."

Vervolgkosten Oltmann kan zich niet heugen dat in de stukken die hij indertijd onder ogen heeft gehad sprake was van zul­ ke hoge vervolgkosten (3,5 ton). Bo­ vendien is volgens hem in de univer­ siteitsraad en ­commissies een hele andere indruk gevestigd. "Voor 192.000 gulden zouden we het ont­ werp van een nieuw beeldmerk krij­ gen en een correpondentiereeks.

Daar zou het bij blijven, de vervolg­ kosten zouden voor rekening van de eenheden binnen de universiteit ko­ men." In een stuk uit januari 1989 staat het volgende over vervolgkosten: "Voor grote projecten kunnen vervol­ gopdrachten aan BRS (de ontwerpers, red.) worden gegeven. Hierbij wordt gedacht aan bewegwijzering, belette­ ring gevels en bedrijfsauto's, kleurstel­ ling van interieurs en aankleding ont­ vangst­ en informatiebalies (...) In het algemeen zal er van gemengde finan­ ciering sprake zijn door centraal ni­ veau en budgethouders." Een groot deel van het nieuwe ex­ tra krediet (120.000 gulden) nu moet gaan toekennen, is echter bestemd voor het ontwerpen van drukwerk en onderdelen voor het zogenaamde huistijlhandboek. Deze ontwerpen worden niet genoemd bij de grote projecten in het betreffende stuk. Er is wel sprake van kleinere projecten Öaarverslagen, profielbrochures et ce­ tera), maar die zouden volgens het bewuste stuk voor rekening komen van de budgethouders. Het geheugen van Oltmann lijkt dus prima in orde. Raadslid Rietveld zegt zich wel te kunnen herinneren dat in de stukken indertijd sprake was van vervolgkos­ ten, maar het was hem niet duidelijk dat die zo'n grote omvang zouden hebben. "Oh kijk eens aan, zegt Slot­ houber in Het Parool dat we de stuk­ ken niet goed gelezen hebben? Nou, het staat me niet meer goed voor ogen wat we een jaar geleden hebben ge­ zien. Maar als u de stukken heeft nagekeken en het ook niet kunt vin­ den, dan is het verhaal van Slothouber dus een beetje merkwaardig. Tenzij hij het over andere stukken heeft na­ tuurlijk." De secretaris van het college van bestuur, D. Schut, wil niet discussie­ ren over een citaat in Het Parool. "Ik ga niet tegen de universiteitsraad zeg­ gen dat ze iets niet gezien hebben, en ik denk ook niet dat Slothouber dat bedoelde." Schut wijst erop dat een nieuwe huisstijl meer is dan alleen het ont­ werpen van een beeldmerk. "In de universiteitsraad is indertijd alleen ge­ sproken over het ontwerp. De vraag is inderdaad of het college van bestuur en de universiteitsraad zich toen vol­ doende hebben gerealiseerd dat er nog een aantal andere dingen te doen waren."

Handboek In de concept­begroting van het ontwerpbureau BRS Premsela Vonk die de raadsleden indertijd te zien kregen, staat een passage die in ieder geval de verwarring over de kosten van het handboek enigszins begrijpe­ lijk maakt. Dit handboek zou eerst

Arbeidsmarkt Doctorandussen ter land, ter zee en in de lucht Mark Plekker Zo vlak voor het einde van zijn studietijd pijnigt menig student zich met de vraag hoe onder militaire dienst uit te komen of hoe de diensttijd zo zinnig mo­ gelijk door te brengen. Zinspelend op dit laatste ge­ voelen roept het ministerie van defensie dienstplichtige acade­ mici op Reserve Officier Aca­ demisch Gevormd (ROAG) te

worden. Waarom je diensttijd verdoen als je je opleiding te gelden kan maken? Diensttijd is voor academici vaak een onaangename onder­ breking van de carrière. De in de studie opgedane kennis ebt weg als je eerst 14 maanden 's konings wapenrok aan moet trekken. Daarnaast heeft de krijgsmacht jaarlijks behoefte aan honderden academici.

27.000 gulden kosten, maar inmiddels is dit bedrag (met de ontwerpkosten voor drukwerk) opgelopen tot 147.000 gulden, omdat er nog diverse hoofd­ stukken aan moesten worden toege­ voegd. In dit raadsstuk staat: "Hoewel er geen verzoek tot een prijsopgave van het handboek is gedaan heeft BRS Premsela Vonk gemeend toch een indicatie van de kosten te moeten geven, omdat het handboek cq de vast­ legging van de specificaties per groep van communicatiemiddelen de werk­ zaamheden van de vormgevers op juiste wijz e afsluit." Schut schrikt niet erg van begro­ tingsoverschrijdingen. Die horen vol­ gens hem bij de facts oflife."We heb­ ben gewoon een gewenningsproces moeten doormaken dat het vijf ton kost om op dreef te komen met een huisstijl. Het ontwerpbureau heeft ons dat ook van te voren wel aange­ zegd in algemene termen en blijkbaar gedacht dat de VU dat wel begreep." ­ Is het niet merkwaardig dat dat dan toch niet is doorgedrongen? "Ja, hoe realiseren mensen zich dingen?"

Griffioen: meer dan alleen een beeldmerk

Foto Sidney Vervuurt AVC/VU

'Apparatuurtekort eigen schuld universiteiten' zoeksplan (HOOP) van afgelopen na­ jaar stelde dat WO en HBO slechts 3,9 "De problemen met verouderde procent van hun budget besteden aan machines en apparatuur, dat terwijl apparatuur, waarover de universi­, dit percentage in de OESO­landen ge­ teiten klagen, hebben die instel­ middeld 7,4 bedraagt. Het bedrijfsle­ lingen aan zichzelf te wijten." Dat ven bleek daarentegen met 8,3 pro­ stelt de Stichting Technische We­ cent voor apparatuur prima in de pas tenschappen in een onlangs ver­ te lopen. schenen rapport. Het tekort zou Maar hoe komt het nu, dat de uni­ ontstaan zijn doordat universitei­ versitaire apparatuur er zo slecht ten prioriteit gaven aan het aan­ voorstaat? Die schuldvraag werd in houden van personeel. Met deze het HOOP omzeild. De Sichting Technische Wetenschappen denkt er stelling gooit STW de knuppel in een antwoord op te hebben. Ze verge­ het hoenderhok van de discussies leek CBS­gegevens over de bestedin­ over het apparatuurtekort. gen van universiteiten met die van ondernemingen. Klachten over de 'apparatuurach­ De conclusie: bij gelijke groei van terstand' zijn er al jaren. Zowel de onderzoeksuitgaven sinds 1970 ver­ universiteiten als het ministerie vin­ hoogden de bedrijven hun appara­ den nu dat de investeringen de laatste tuurbudgetten wèl en de universitei­ tien jaar te laag zijn geweest. ten niet. In de jaren tachtig was daar Het Hoger Onderwijs­ en Onder­ zelfs een reële daling ­ terwijl het Frank Steenkamp (HOP)

"ROAG'ers zijn afgestudeerde academici, die we het verleng­ de van hun studie op een be­ paald project bij defensie plaat­ sen," vertelt een woordvoerder van het ministerie in Den Haag. Op deze manier is de diensttijd geen onderbreking van de carrière maar een nutti­ ge tussenfase ervan, zo is de redenatie in defensiekringen. De eerste zes weken van een ROAG'er bestaan uit de alge­ mene opleiding zoals elke 'zandhaas' die krijgt. Na deze algemene gevechtstraining wordt de ROAG­officier voor nog eens een kleine 15 maan­ den ondergebracht bij een bij zijn opleiding passend onder­ deel. Zo zijn er ten departe­ mente nogal wat juristen, eco­ nomen en bestuurskundigen als 'wetenschappelijk/beleids­ medewerker' actief. Of: als je

geen bezwaar hebt tegen het leger en nog minder tegen de­ fensie­onderzoek, dan kan je als natuurkundige bij een van de defensie­onderzoeksafde­ lingen van TNO terecht. De afdeling dienstplichtzaken in Kerkrade, waar men de aca­ demisch gevormde reserve­of­ ficieren selecteert, heeft drie afdelingen: de land­, lucht­ en zeemacht. De landmacht heeft jaarlijks ongeveer driehonderd ROAG­functies te vergeven. Een woordvoerster vertelt dat dit aantal de laatste jaren sterk is toegenomen. "Ten opzichte begin 1984 is het aantal ROAG­ plaatsen verdubbeld." De verschillende automatise­ ringprojecten bij diverse on­ derdelen van de landmacht zijn, volgens de woordvoerster van de landmacht, voor een belangrijk deel verantwoorde­

aandeel personeelsuitgaven ruim zes­ tig procent bleef. Volgens STW kozen de universiteiten voor het behoud van personeel, ten koste van de appara­ tuuruitgaven. Officiële reacties van universiteiten zijn er nog niet. Maar het lijkt erop dat ze niet onder de indruk zijn van het STW­ rapport. Behalve technische kritiek (zoals de mogelijkheid dat er kleine apparatuur verstopt zit in de groeiende post 'exploitatie­uitgaven') ligt de reactie voor de hand, dat de toeloop van studenten weinig uitstoot van personeel mogelijk maakte. Of, zoals een woordvoerster van de VSNU zegt: "Vorig jaar hebben de universi­ teiten een oproep aan de regering gedaan. Het wetenschappelijk onder­ wijs zit door de jarenlange 'onderfi­ nanciering' in alle opzichten heel krap in zijn jas." Kortom: apparatuur zonder het personeel om ze te bedie­ nen is ook maar armoe.

lijk voor deze groei. De land­ macht heeft echter niet alleen automatiseringsdeskudigen nodig. "Laatst hebben we nog een wiskundige als ROAG'er bij een van onze onderzoeksla­ boratoria ondergebracht," ver­ telt ze. "De zeemacht heeft per jaar ongeveer 250 functies voor academische dienstplichtige academici," zegt een vertegen­ woordiger van deze afdeling. Bij de zeemacht blijkt men wat gerichter te werven dan bij de landmacht. "We kunnen niet iedereen gebruiken. We heb­ ben behoefte aan mensen met een specifiek technische oplei­ ding: automatisering, werk­ tuigbouw en electrotechniek bijvoorbeeld. We nemen ook wel economen en juristen en psychologen aan, maar met een man of tien per jaar vor­

men zij wel een minderheid." Bij alle drie de krijgsmacht on­ derdelen heeft men geen moeite de ROAG­plaatsen te vervullen. Er zijn belangstel­ lenden te over, zo laat men weten. Defensie komt aldus op een eenvoudige manier aan hoog gekwalificeerd personeel. Een voorlichter van het minis­ terie relativeert dit. "Een Re­ serve Officier Academisch Ge­ vormd staat maar voor 16 maanden tot onze beschik­ king." Hiermee is het dus be­ paald "geen strukturele oplos­ sing" voor de behoefte aan moeilijk te verkrijgen perso­ neel op de arbeidsmarkt. "De academici komen na hun ROAG­periode in de burger­ maatschappij goed aan weik," zegt een defensievoorlichter.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen