Ad Valvas 1989-1990 - pagina 143

/UD\PL\PS

20 OKTOBER 1989

Vensterenvelop is het natuurlijk onderkomen van de griffioen De griffioen moet orde schep­ p e n in d e grote papierwinkel, l e d e r e faculteit gebruikt nu n o g h a a r eigen briefpapier, memo's e n enveloppen. Enig systeem ontbreekt. Zo zijn er bijvoor­ beeld tientallen formaten e n v e ­ loppen in omloop. Vanaf é é n ja­ nuari m o g e n VU­medewerkers n o g m a a r drie soorten envelop­ p e n gebruiken. De grote post­ stukken g a a n d e deur uit in en­ veloppen v a n het formaat A4 Royaal e n d e kleine correspon­ dentie in A5­enveloppen (een dubbelgevouwen A4'tje). De A5­enVelop kent twee vor­ men: mèt e n zonder venster. De envelop met venster is bedoeld als het natuurlijke onderkomen v a n d e griffioen. De g e a d r e s ­ s e e r d e ziet n a a s t zijn eigen n a a m altijd d e griffioen achter het venster zitten. De envelop hoeft d a a r o m zelf niet bedrukt te worden met d e griffioen: dit werkt kostenbesparend. O p d e a n d e r e enveloppen komt deze opdruk wel. De griffioen neemt op het brief­ papier nogal wat plaats in be­ slag. Niet omdat hij zo'n groot dier is, m a a r omdat hij vrij l a a g

is geplaatst op het briefpapier. Het bovenste deel v a n het brief­ papier (ongeveer e e n derde) is niet te gebruiken voor corres­ pondentie. V a n d a a r dat d e grif­ fioen uit het venster k a n kijken. Vensters zitten immers meestal in het midden v a n e e n envelop.

Zwaarder De griffioen zal het p a p i e r g e ­ bruik a a n d e VU vermoedelijk doen toenemen. Door d e b e ­ perkte ruimte op het eerste vel zal het VU­personeel vaker n a a r e e n t w e e d e vel moeten grijpen. Voor d e portokosten m a a k t d a t niets uit, w a n t d a a r ­ m e e is rekening g e h o u d e n bij het gewicht v a n het nieuwe briefpapier e n d e nieuwe enve­ loppen. De PTT bezorgt twee vellen griffioenpapier in e e n vensterenvelop gewoon voor 75 cent. De postkamer krijgt het dus w a t dit betreft zwaarder, m a a r hun taken worden verlicht door d e komst v a n bl auwe enveloppen voor d e interne post. Externe post zit in witte enveloppen. Dat scheelt veel werk bij het sorte­ ren.

De secretarissen op d e facultei­ ten h e b b e n al a a n het begin v a n dit j a a r te horen g e k r e g e n dat ze g e e n grote voorraden p a ­ pier e n enveloppen meer moes­ ten a a n l e g g e n in v e r b a n d met d e komst v a n d e nieuwe huis­ stijl. Het papier dat op 1 januari n o g over is, zal door d e huis­ drukkerij verwerkt worden tot kladblokken. Ook kopjes e n schotels, a s b a k ­ ken, servetjes, menu's, fran­ keerstempels, bezoekerspasjes e n getuigschriften zullen niet worden ontzien onder het strak­ ke regime v a n d e nieuwe huis­ stijl. Een kostbare z a a k is het ver­ v a n g e n v a n d e bewegwijze­ ring. O p d e c a m p u s v a n d e VU e n op e n in d e g e b o u w e n zijn talloze bordjes te vinden die zich niet v e r d r a g e n met d e grif­ fioen. Die moeten aUemaal w e g . Of d e woorden 'Vrije Universi­ teit' in d e huidige vorm d e gevel v a n het hoofdgebouw zullen blijven tooien, is nog niet geheel duidelijk. De griffioen slaat zijn vleugels voorlopig alleen bin­ nenskamers uit.

(Frank van Ko l ischooten)

'Wat moeten al die kleuren op ons briefpapier?!' JÊ

v e r h a a l d a t regelmatig in d e sa­ menleving op d e universiteit wordt losgelaten. Het k a n hele­ m a a l g e e n k w a a d om, zonder deftig te d o e n of ons extreem elitair op te stellen, die hoogheid e e n s e e n tijd te cultiveren." De ' M a a g d in d e tuin', het zegel dat bij d e stichting v a n d e VU door A b r a h a m Kuyper werd uit­ verkozen, verdwijnt v a n het VU­ briefpapier. Opmerkelijk is d a t in sommige versies v a n d e ' M a a g d in d e tuin' e e n nogal b o o s a a r d i g beest buiten d e vei­ lige omheining wordt gehou­ den: e e n griffioen. Een heus antecedentenonder­ zoek, waarbij vooral d e n a a m v a n VU­kunsthistoricus dr. P.J.C, van Dael g e n o e m d moet wor­ den, pakte echter overwegend positief uit voor d e griffioen. De l a n g e carrière v a n het fabeldier door diverse basisbeschavin­ g e n begint al drieduizend j a a r voor Christus. D a n komt hij voor op zegels e n ivoorsneden uit As­ syrië. I n d e e e u w e n d a a r n a duikt d e griffioen o p bij d e Egyptenaren, Grieken, Romei­ nen, Byzantijnen e n Scythen. Aanvankelijk slechts als deco­ ratie, m a a r later vervult het dier e e n rol in mythen, s a g e n , legen­ d e n e n fabels. Bij d e Semieten dient d e griffioen als b e w a k e r v a n het allerheiligste. Bij d e Grieken geldt d e gevleugelde leeuw als attribuut v a n ApoUo.

Plinius de Oudere schrijft in zijn 'Inventorum Naturae' uit d e eer­ ste e e u w n a Christus d a t hij dit "monsterlijk wezen" aantrof in Afrika. D a a r "achter d e hoogste toppen v a n d e Maanbergen", beschermen ze hun onvoorstel­ b a r e schatten t e g e n d e voortdu­ r e n d e a a n v a l l e n v a n d e Ari­ maspianen, eenogige inboorlin­ g e n die uit d e klauwen v a n d e griffioen e e n drinkbeker m a k e n die d e werking v a n snelwerken­ d e vergiften teniet doet, zo wü het verhaal. Verder staat d e griffioen door zijn dubbele natuur in d e icono­ grafische literatuur b e k e n d als symbool v a n Christus, koning v a n hemel (de a d e l a a r ) e n a a r ­ d e (de leeuw). Enige nuchterheid is bij dit alles wel op zijn plaats. Over d e her­ komst v a n d e griffioen vallen mooie, leerzame verhalen te vertellen. Uiteindelijk zijn die niet m a a t g e v e n d . Ontwerper Sietze Wolters: "Een symbool heeft g e e n vaste betekenis. De griffioen symboliseerde in b e ­ p a a l d e culturen juist d e onder­ drukking v a n d e christenen. De Ku Klux clan gebruikte ook het kruis als h a a r symbool. Het g a a t dus ook om d e betekenis die je* er zelf a a n hecht."

Vanaf 20 oktober is er in het Exposorium, direct naast de ingang van het Hoofdge­ bouw, een tentoonstelling over de tot­ standkoming van de nieuwe huisstijl van de VU.

Hans van der Hoeden: universiteit."

"Het gebruik

Het a a n m e t e n v a n e e n nieu­ w e huisstijl wordt a n n o 1989 als e e n m a n a g e m e n t v r a a g ­ stuk v a n d e eerste orde ge­ zien, ook door universiteiten. Ooit w a s dat a n d e r s . Het beeldmerk d a t nu v e r v a n g e n wordt (een gekantelde V e n e e n ingedeukte U die teza­ m e n e e n vierkant blokje vor­ men) is a a n het einde v a n d e j a r e n zestig g e m a a k t door e n e h e e r Dirksen uit Heem­ stede. Van h e m w a s bekend dat hij wel a a r d i g kon tekenen, zo­ dat a a n h e m d e opdracht werd verstrekt d e studiegid­ sen e n het briefpapier v a n e e n appetijtelijk vignetje te voorzien. Na e e n achterna­ m i d d a g stoeien met pen, p a ­ pier e n s c h a a r w a s d e klus geklaard. Gewoon leuk, zo'n vierkantje; d a a r k a n je in grafisch opzicht lekker m e e spelen, w a s zijn simpele uit­ leg. Niks g e e n dikke verhalen over corporate identity, com­ municatie met l doe groepen e n visuel e uitstra l ing ­ die

van kl euren

strookte

woorden bestonden toen n o g niet. Ook d e reactie v a n VU­be­ stuurders, hoogstwaarschijn­ lijk nauwelijks ingevoerd in d e wereld v a n d e design, w a s er e e n v a n eenvoud: "Het lijkt wel of er e e n tram tegen die letters is a a n g e r e ­ den." M a a r voor het overige ging m e n akkoord. De toepassing v a n het logo op het briefpapier riep meer kritiek op, herinnert zich Hans van der Hoeden, sinds 1968 medewerker v a n het b u r e a u Pers e n Voorlichting v a n d e VU. Bij zijn vorige werkgever, grootgrutter Albert Heijn, w a s hij enige vrijzinnigheid op het gebied v a n vormge­ ving g e w e n d e n dus ging hij ook a a n d e VU vrolijk in d e weer met viltstiften om het briefpapier w a t op te frissen. "Elke faculteit h a d ik e e n ei­ g e n kleurtje g e g e v e n . Toen ik e e n proefsetje afleverde bij prof. W. F. de Gaay Fortman, d e toenmalige rector, wierp die het met kracht terzijde.

niet met de standing van een Foto Michel Claus, AVCAHJ 'We zijn hier niet bij Albert Heijn!' Zo'n bonte toestand p a s t e niet bij d e standing v a n e e n universiteit, vond hij. He­ l e m a a l k w a a d werd hij toen hij z a g dat w e het VU­zegel met d e M a a g d in d e tuin sterk gestüeerd h a d d e n . Dat w a s e e n w a a r d e z e g e l met e e n grote historische betekenis e n d a a r behoorde niet in ge­ knoeid te worden. Achteraf gezien h a d hij d a a r natuurlijk wel gelijk in." De ontwerpen voor het nieu­ w e briefpapier v e r d w e n e n in d e archiefkasten om d a a r nooit meer uit te komen. "Het w a r e n a n d e r e tijden", ver­ zucht Van der Hoeden. "De studentenaantallen groeiden g e s i a a g , het geld k w a m via d e overheid binnen e n d e universiteiten h a d d e n als non­profitorganisatie geen behoefte zich w a a r te m a k e n in e e n marktgebied. Het be­ drijven v a n public relations werd als niet ordentelijk er­ varen."

(Wim Crezee)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen