Ad Valvas 1990-1991 - pagina 40

PAGINA 12 .

Quotes

'Mijn filosofische a chtergrond is soms geva a rUjk'

"Sla een h oogleraar in zijn gezicht en WIJ wijden een h oofdarti kei aan u Er zou meer en spontaner gevoch ten moeten worden op de faculteit" Redactie va n Status Quo, bla d van de juridische fa culteit

"De geneeskunde past enige bescheidenheid Vergelijk de levensveruachtmg van een 55-jarige van nu met een 55-jartge tan honderd jaar geleden er zijn sindsdien negen maanden btjge komen Wte beseft dat^ Mensen denken volkomen onterech t dat we jaren geit-onnen h ebh en, onder andere door h et h erkennen van risico's voor het hart Let wel, wij bestrijden louter symptomen, we hebben in de cardiologie nog nooit een mens genezen " VU ca rdioloog prof J P Roos, m Trouw

"In de volksmond wordt filosofie blijkbaar geassocieerd met goedwillende, pijprokende, baardige, vriendelijke mensen Dat is een verkeerd inzich t in de keih arde leer die de filosofie m werkelijkheid IS Filosofie roept heel h arde confrontaties met je menszijn op en h eeft ijzeren consequenties " Paul Fentener va n Vhssingen, president­directeur va n SHV, m Carrière

"Het h uidige salarisniveau van een assistent-in-opleidmg laat het gratis uitdelen van dissertaties met toe " Stelling van G J P Sa velsbergh bij zijn proefschrift

Het ergste wc Klinkenberg­Knoi heeft zich a ls ga stroentereologe ver­ diept m de menselijke spijsverte nng Zi) promoveert binnenkort op het probleem va n opnspend maagzuur m de slokda rm "Ah tk m de stad kom word ik echt hondsziek van al die drollen Vooral in de oude wijken ts h et verschrikkelijk Ik ben blij dat ik daar met woon Mensen zouden voor de aardigh eid eens moeten kijken h oe een hondedrol op straat eruitziet Je ziet de vezels en granen nog zitten Die zijn allemaal onverteerd, dus blijkbaar h eeft zo'n kond die met nodig Ik h eb dat uit vakmatige interesse wel eens geanalyseerd We denken dat als iets gezond is voor mensen h et ook wel gezond zal ztjn voor konden Mensen zijn h elemaal overgestapt op vezelrijke voeding, maar het darmstelsel van h onden ts daar totaal met op ingesteld Het ts heel kort en dat is typerend voor carnivoren Al die vezels zijn alleen maar onverteerbare ballast die gewoon weer naar buiten komt Honden zouden h eel zvat minder poepen als ze weer vezelarm voedsel zouden krijgen Ik h eb zelf ook een hond gehad, maar die hielden we kort wat vezelprodukten betreft Ik gaf h em pens en dat vond h ij heerlijk Blikvoer kan ook nog wel, maar al die grove granen die honden nu vaak krijgen die doen het hem Dan kan je een hond nog beter gewoon met de pot mee laten eten, maar dat is dan weer taboe "

" Er plast er iedere dag wel eentje in zijn broek. Dat zijn de tragische momenten" Erno Eskens

Emily Koeken, tweedejaars filoso­ He: "Het is eigenlijk iets heel va a gs wat ik doe. In na a m ben ik peuter­ leidster, maar ik ben eigenlijk een soort veredelde oppas op een chi­ que schooltje. Wa t ik doe, is na­ schoolse opvang van een tienta l vierjarige kinderen op de Schreu­ derschool. Ik zag de advertentie in de Volks­ krant en het leek me gewoon een hele leuke baan. Ik was het zat om alleen van de basisbeurs te leven. Nu verdien ik er nu zo'n zevenhon­ derd gulden bij. Het kost me na­ tuurliik ook erg veel tijd; zo'n twee uur per dag. Maar aan de a ndere kant, als je weet dat je ergens op tijd moet zijn, dan ga je je dag ge­ woon goed benutten. Tenminste dat ben ik van pla n... Naast mijn studie filosofie wilde ik iets aards doen, iets heel simpels. Ik wilde in een omgeving zitten waar ze geen boodschap hebben aan theorieën. Vorige week was ik druk bezig met mijn tentamen en dan kom je daar en zit je tussen kinderen van pakweg een ha lve meter. Dan ben ik ook even een halve meter groot. Het is soms bij­ na een vlucht, hoor. Zo van: we zijn met zijn a llen gewoon lekker vier jaar. Ik speel ook echt met ze, als ik mee mag doen tenminste.

JOOL HUL

Mijn filosofische a chtergrond is soms gevaarlijk, omda t ik de kinde­ ren erdoor a ls object ga zien. Da n moet ik echt tegen mezelf zeggen: ik ben gewoon peuterjuf. En of ik filosofe ben, dat zal hun worst zijn. En op dat soort momenten moet het mij ook maar een rotzorg zijn.

bijbaantjes: de kinderjuf Dat kost me een stukje trots. Toch ontkom je niet aan filosofie. Niet da t ik de kinderen wil gaan observeren of zo, ma a r het valt me gewoon op dat kinderen dè vragen stellen. Ze vragen dingen als 'Wa t is eeuwigheid?' Ook vragen a ls 'Waarom is een blad groen en niet rood?' Ik heb mij voorgenomen om die kinderen altijd fa tsoenlijk a nt­ woord te geven. Als een kind vraagt waarom dingen op een be­ paalde manier gema a kt zijn en ik geloof ­ daar gaan we weer ­ in een god die dingen gemaakt heeft, da n sta ik een tijd in dubio. Moet ik da t vertellen a a n een vreemd kind? Het is wel een christelijke school.

maar dat betekent niet dat ik daar nu met bijbelverhalen moet komen aanzetten. Niet a lle ouders zijn na ­ melijk christelijk. Gelukkig speelt filosofie niet a ltijd mee. Als je met het werk bezig bent, is het voor een deel na tuurlijk gewoon boos worden en pia sbroe­ ken verschonen. Er plast er iedere dag wel eentje in zijn broek. Da t zijn de tragische momenten. Ze willen allemaal da t je even voor mammie speelt. Ik ben een soort instantmoeder. Meestal geef ik ze eerst een gla a sje limonade en zorg ik dat iedereen één koekje krijgt. Daarna ga a n ze spelen. Het zijn net speelgoedmui­ zen die je even op moet winden. Je moet ze even aan de gang zetten. Sommige kinderen kunnen gewoon niet spelen, maar er zijn ook kinde­ ren ­ vooral meisjes ­ die de hele middag met hun pop in de hoek zoet zijn. Ze moeten ook elke dag gelucht worden. Ze moeten na a r buiten, weer of geen weer. Vorige week ben ik met ze naar het Vondelpa rk geweest. Dat lijkt heel leuk zo'n middag Vondelpark, maar ineens ben je de moeder die de ijsjes moet kopen en allerlei a ppa ra ten va n munten moet voorzien. Dan moet je natuurlijk wel ingrijpen. Ik moet opletten da t ik niet te vroeg ingrijp, zodat ik hun plezier

Foto Bram de Hollander

bederf. Ik was vroeger muziekjuf en toen moest ik af en toe wel streng zijn. Dat was eigenlijk wel makkelijk. Als je muziekonderwijs geeft, da n ben je echt wat aan het doen. Ik deed een liedje voor en zij deden het na. Ik had toen dertig guppen en nu ma a r een stuk of tien, maar toch het was toen ma k­ kelijker. Nu is het allemaal zo vrij­ blijvend. Toen ik begon ha d ik nog het idee dat ik les zou gaan geven. Ik kwa m aanzetten met een pak lesma teria a l: leuke spelletjes en verhaaltjes en thema's. Maar van dat alles is niets terechtgekomen. De kinderen zit­ ten daar niet voor les, maar voor naschoolse opva ng. Meestal werken hun ouders. Er zit­ ten kinderen in mijn groep die hun ouders alleen s'avonds en in het weekend zien. Je bent da a rdoor best belangrijk voor ze. De kinde­ ren kunnen zich erg hechten en ik hecht ook heel erg aan de kinderen. Daar moet ik natuurlijk mee oppas­ sen. Je hebt kinderen die er de hele middag zitten. Ze missen hun moe­ ders heel erg. Dus ik laat ze dan het eerste kwartier ma a r een beetje dollen. Zelf zou ik mijn kinderen ­ als ik ze ooit krijg ­ niet de hele da g in vreemde handen geven. Maar ja , je kunt soms in een situatie bela n­ den dat je wel moet.

door Aad Meijer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen