Ad Valvas 1990-1991 - pagina 228

PAGINA 161

Quotes

AD VALVAS 29 NOVEMBER 1990

'We hebben er niet voor gekozen ons hele leven met elkaar te delen'

"Er ts nog een mooi onderzoek ie doen naar de sociale stijging va n het koken, sinds dit door ma nnen tot ten vorm va n zelfexpressie verheven is " Recensent Paul Schnabel m NRC Handelsblad

"Files in beide rijrichtingen zijn een toonbeeld van de zinloosheid van foiensemerkeer " Stelling van Otto Hoekstra bi) 7ijn proefschrift

"Het (m een personeelsa dverten­ tie) tragen om een speciale 'heslis­ sings­ambtenaar (m/v)' dr aa gt met bij a a n een verbetering va n het algemeen heersende beeld van overheidspersoneel " Stelling van Berend Bulthuis bij Ei)n proefschrift

"Als een van onze vakgroepsleden tets heeft geschrei en, proberen we dal zo goed mogelijk te bekritise­ ren, en duidelijk te maken wa a r­ om bepa a lde redeneringen vol­ gens ons nergens op sla a n We ztjn een beetje berucht om die harde kritiek, ma a r het hoeft wa t ons betreft met gezellig te zijn Gezelligheid is de dood in de pot " De Groningse filosoof prof Lolle Nauta, m HP/De Tijd

De Splinter

'Meer dan 70 kilometer hardlopen per week vormt een risico voor het ontstaan van osteoporose', stelt Arjen de Vos m ajn medische proefschrift "Osteoporose ts een ontka lking van het bot Het treedt op bij jonge vrouwen dte flink tra inen en daardoor hormona a l m de wa r raken Het ka n da n voorkomen dat hun botten ontka lken en ze daardoor zomaar een bot breken Hardloopsters hebben een ver­ hoogde ka ns op die botbreuken Kijk, zwemsters zijn vrij fors, dte breken niet zo snel iets Ma a r atle­ tes zijn va a k licht gebouwd en ranke vrouwen hebben sowieso a l een verhoogde kans dat hun men­ struatie stopt W a nneer deze vrouwen ook nog eens hard ga a n trainen, da n houdt de menstrua ­ tie gewoon op Da a rdoor wordt de kans op osteoporose groter We horen uit het tra iningscen­ trum Pa penda a l met enige regel­ maat va n botbreuken onder jonge atletes Va n dergelijke botbreuken onder ma nnelijke a tleten horen WIJ ma a r zelden Da t is logisch, want de horma le huishouding van ma nnen ts beter in ba la ns dan die va n vrouwen Gelukkig kunnen vrouwen osteoporose ver­ komen door rustiger te trainen of door de pil te gebruiken De pil kan hun hormonen kunstma tig in balans houden "

Anita Meiland (recht s) en Rita de Jong Dick Roodenburg

Rita: Die verdeling tussen boeg en slag groeit vanzelf. We voelen ons er lekker bij. Misschien heeft dat ook wel met je karakter te maken. Op boeg geef ik de commando's, ik let meer op de dingen die om me heen gebewen. Anita bepaalt het ritme. Anita: Bij roeien is de cadans heel belangrijk. Degene die achter je zit moet goed kunnen volgen, zodat je de boot zo min mogelijk verstoort. Dan ga je het snelst. Rita: We hebben allebei één riem, dus als de een niet goed gaat, moet de ander ook inhouden, anders vaar je scheef. Toen we vorig jaar gingen twee­zonderen, waren we in het begin zo geconcentreerd op el­ kaar, dat we aan hard roeien niet eens toekwamen. Anita: De boot is op ons afgesteld en wij zijn helemaal op elkaar inge­ steld, dus als een van de twee ziek is, heeft het geen zin met een reser­ ve te trainen. Rita: Wat dat betreft ben je totaal van elkaar afhankelijk. Anita: Door het roeien zien we el­ kaar dagelijks, in de zomer zelfs twee keer twee uur per dag. Daar­ naast trekken we eigenlijk nauwe­ lijks met elkaar op. Rita: Het is belangrijk ook andere mensen te zien, vrienden te heb­

ben, anders heb je alleen maar die ene in dat roeibootje. Anita: Bij wedstrijden in het bui­ tetiland is het gebruikelijk dat je als ploeggenoten bij elkaar op de ka­ mer slaapt. En dichterbij ga je met dezelfde auto. Om praktische rede­ nen, maar ook om elkaar beter te leren kennen. Rita: T ijdens de wereldkampioen­

Co. Mensen werken samen. Deze week: Anita Meiland (studente geneeskunde, slag) en Rita de Jong (studente bewegingsweten­ schappen, boeg). Ze vormen de Nereus/Okeanos­roeiploeg da­ mes twee zonder schappen in T asmanie trokken we bijna vier weken dag in dag uit met elkaar op. Dat is veel, met iemand die niet je beste vriendin is. Ik be­ doel, we hebben er niet voor geko­ zen ons hele leven met elkaar te de­ len.

JOOL HUL

Foto Bram de Hol l ander

Amïa; Natuurlijk komen dan irrita­ ties boven. Maar je leert elkaar ook goed kennen, je weet precies wat met die ander aan de hand is. Ieder is op z'n eigen manier gestresst, maar je bent wel met hetzelfde be­ zig. Rita: Er lopen andere mensen rond, coaches bijvoorbeeld, maar vaak blijkt dat je bij elkaar het best terecht kunt. Je weet dat je samen verder moet. Anita: Die zevende plaats in T as­ manie viel erg tegen. Toen we vo­ rig jaar met de twee zonder begon­ nen, maakten we in korte tijd veel progressie en dit seizoen ging het nog harder. Dan is het natuurlijk zuur als je op het WK, het moment waar alles om draait, de finale niet haalt. Daar stap je niet luchtig overheen, ik was een paar dagen flink uit het lood geslagen. Rita: Nou, in eerste instantie niet bij elkaar uithuilen. Janken deed ik in m'n eentje. Zoiets moet je op je eigen manier verwerken. Pas als je je gaat voorbereiden op de volgen­ de wedstrijd begin je er met z'n tweeen over te praten. Anita: Ie beschuldigt elkaar niet op het nivo van: jij had toen en toen niet een avond door moeten zakken of zoiets. Maar het ging mis en daar zoek je oorzaken voor. Bij jezelf en bij de ander. Rita: We hebben nog niet besloten

of we samen verder gaan. Anita is net terug van vakantie. Zelf wil ik graag naar de Olympische Spelen van '92, maar je moet afwegen wel­ ke ploeg daarvoor de meeste per­ spectieven biedt. Anita: Ik moet eerst maar eens alles op een rijtje zetten. Je investeert heel veel in het roeien, traint veel. Dat grijpt in in je leven. Je moet verdomd goed weten waar je voor kiest. Daarom is het niet vanzelf­ sprekend dat we samen door gaan. Misschien zijn er andere mogelijk­ heden. Rita: Onze karakters verschillen nogal. Anita is altijd heel enthou­ siast. Als ze in de boot zit, werkt ze keihard voor wat ze wil bereiken. Soms neemt ze te veel hooi op haar vork, dan draaft ze door en vergeet dat bepaalde dingen eerst moeten gebeuren. Gewoon roeien bijvoor­ beeld. Anita: Rita denkt eerst na voordat ze iets doet, ze is altijd rustig. Daar word ik wel eens kriebelig van. Ze is heel consciëntieus in het afwer­ ken van haar trainingsschema. Ik heb wel eens iets van: nou ja, dagje niet, dagje twee keer. Als er een keer wat tussen komt, haal ik dat wel weer in. Rita: Nee, dan zou ik denken: jam­ mer, maar ik moet trainen. Kom een andere keer maar weer langs.

door Aad Meijer HÉ, be H WAS l.i.rrBK.5 NOC, w e L ^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen