Ad Valvas 1990-1991 - pagina 391

AD VALVAS 14 MAART 19911

I PAGINA 5

Spannende uren tijdens wereldkampioenschap 'Een programma is goed als het geen enkel fout antwoord geeft' Het werd een nipte zege van Stanford University, maar de Vrije Universi­ teit werd dan tocli maar tweede bij de In Ameri­ ka geiiouden wereld­ kampioenscliappen pro­ grammeren. Een uitge­ kiende strategie lag aan de basis van dit succes. Merkwaardigerwijs was deze strategie er ook de oorzaak van dat men de eerste plaats misliep. Vier jongens van de VU in de slag om de eer en het prijzengeld. Mark Plekker "We gaan niet voor de gezelligheid. We hebben keihard getraind en wil­ len er uithalen wat er in zit." Na het behalen van het Europees kampioen­ schap programmeren vertrok het VU team vorige week in een stemming van ambitie en zelfvertrouwen rich­ ting Amerika. Een nieuwe uitdaging lag daar in het verschied: het wereld­ kampioenschap programmeren. Het jeugdige viertal ­ twee studeren aan de VU en twee slaagden daar recent voor hun doctoraal ­ bracht het er goed van af: een tweede plaats. Met 5500 dollar prijzengeld op zak en een computer van 20.000 gulden als tro­ fee kunnen zij met opgeheven hoofd terugkeren naar het vaderland. Victor Allis is alweer thuis. Zijn drie bentgenoien geven zich nog wat lan­ ger over aan de overzeese geneugden. Met een verse jet­lag vertelt Victor over de wereldkampioenschappen van vorige week woensdag in San Antonio, Texas. "De sfeer voor de wedstrijd was gespannen," zegt hij. Een van de concurrenten, het team van de Central Florida University, gaf voor de wedstrijd op een luid­ ruchtige, wat irritante manier uiting aan hun hoge aspiraties. Tijdens het forum How to prepare a team voor de programming finals, sneed hun coach flink op over de professionele selectie van het Central Florida­ team. "Zij stelden de meeste vragen om daarmee te tonen hoe goed ze de

wedstrijd hadden voorbereid. Ze gin­ gen om te winnen. Zo werd ons dui­ delijk gemaakt."

Langzame start Dat kon niet lang goed gaan. Victor Allis: "De wedstrijd was nog geen dertig seconden oud of ze riepen in paniek dat ze geen teamcode hadden, waarmee ze in de computer konden komen. Die stond gewoon op de en­ velop met opdrachten, maar door alle zenuwen waren ze dat vergeten." Ze werden vijfde. "Toen waren ze wel weer vriendelijk en sportief." "Tijdens de wedstrijd is het de volle vijf uur spannend geweest," vertelt Victor. "We speelden met 25 teams in een grote aula. Er was een koud buffet voor ons neergezet, maar we hebben geen hap gegeten of gedron­ ken tijdens de wedstrijd. In die vijf uur moesten we met één computer, zoveel en zo snel mogelijk, acht pro­ grammeeropdrachten uitvoeren". Een programma is goed als hel geen enkel fout antwoord geeft. Dat moet dan ook nog binnen drie minuten in de juiste vorm op het scherm ver­ schijnen, anders keurt de jury het antwoord alsnog af. Victor Allis: "We hebben een vrij langzame start gehad. Na twee uur werken waren er pas drie program­ ma's ingetikt. Zelfs in het laatste uur moesten we nog programma's op de computer intikken. Er lagen ook twee opgaven waar nog foutjes uitge­ haald moesten worden. Tijdens de training voor deze kampioenschap­ pen, hebben we erg veel nadruk ge­ legd op het zo efficient mogelijk ge­ bruiken van die ene computer. Dat heeft goed gewerkt. Tijdens de wed­ strijd zelf hebben we geen tijd verspilt aan onderhandelen over wie er ach­ ter de computer mag zitten. Het her­ stellen van een klein foutje in een al opgezet programma heeft altijd voor­ rang op een programma dat nog niet is getest of nog wordt ingetypt.

Groningen Stanford University heeft de Vrije Universiteit de loef afgestoken, al­ hoewel ook hun team zeven van de acht opdrachten goed had. Alleen, men had minder tijd nodig dan de jongens van de VU. De derde plaats was, met zes opdrachten goed, voor het team van Virginia Tech. De an­ dere Nederlandse deelnemer, het team van de universiteit van Gronin­ gen, kon maar drie van de acht opga­ ven goed inleveren en werd daarmee dertiende. "De meeste andere teams," zegt Vic­

Kuyper hield het Centrum voor Ethische Vraagstukken nu al bijna twee maanden in zijn eentje draaiende. Directeur Leono­ re Martini had haar verblijf in Engeland nog een week ver­ lengd, omdat de universiteit van Liverpool haar hulp had in­ geroepen bij het opzetten van een studierichting ethiek. Kuy­ per moest tot zijn schande vaststellen dat hij de afgelopen tijd bitter weinig had uitgevoerd. Hij vreesde daarom het moment waarop Leonore zou terugkeren. Hij kon haar toch moeilijk vertellen dat hij zijn dgen had doorgebracht met anti­oorlogs­ demonstraties, schaatswedstrijden, universiteitsraadsverkiezin­ gen en boekenveilingen. Acties die bovendien stuk voor stuk catastrofaal waren afgelopen. Hij moest iets ondernemen om haar gunstig te stemmen. Maar wat? Hij bladerde in De Volkskrant, die vol stond met analyses over de onttakeling van de PvdA. Kuyper had er dit keer nog wel op gestemd, maar dat was eigenlijk alleen omdat hij onder aan de lijst ene Marijke Drees had zien staan. Hij vond het wel aar­ dig om te kunnen zeggen dat hij zijn stem 'gewoon' weer aan Drees had gegeven. Op de opiniepagina las Kuyper een stuk van een bezorgd PvdA­lid dat schreef dat de PvdA vooral had verzuimd om zich te profileren als een partij met hart voor het milieu. De auteur stelde dat het milieu het enige thema was dat de mensen nog naar de stembus zou kunnen krijgen nu de grote ideologieën hadden afgedaan. Maar dan moest de poli­ tiek wel voeling houden met de burgers. Minister Alders had het echter tot nu toe lelijk laten afweten, meende het P vdA­ lid. Verder dan een indrukwekkende uitbreiding van het aantal glas­ en papierbakken was hij nog niet gekomen en de auteur vroeg zich af of Alders werkelijk dacht dat de burger daarop zat te wachten. Kuyper las het artikel instemmend en met stijgen­

Het VU-team laat de hersens kraken tor Allis "werkten aan de opdrachten als een verzameling losse individuen. Iedereen neemt een moeilijke en een makkelijke opgave voor zijn rekening. Die strategie werkt vooral in het be­ gin van de wedstrijd goed. Maar later begint dan een gedrang rond de com­ puter omdat de vier moeilijke opga­ ven allemaal aan het einde van de wedstrijd afkomen. En die moeten dan in het laatste anderhalve uur in­ getikt worden." Het VU team bewandelde een andere weg. Men heeft voor een strategie ge­ kozen, die aansluiting zoek bij de spe­ cifieke aard van de opdrachten en daarbij meer gebruik maakt van de specialiteiten van de teamleden. Zo zit in sommige opgaven de angel van het probleem in het wiskundig kun­ nen doorgronden van de opdracht. Als eenmaal de wiskundige truc ont­ sluierd is, dan is het programmeren zelf relatief eenvoudig. Bij andere op­ drachten is niet de wiskunde de bott­ le neck maar de complexiteit van de programmatuur die geschreven moet worden. Daar kunnen veel fouten in sluipen en daarom moet er heel nauwkeurig worden gewerkt.

Wiskunde "Het vu­team is zó samengesteld," licht coach Matty Huntjes toe "dat de

kennis in huis is om deze uiteenlo­ pende problemen goed maar ook snel op te lossen. Ze kunnen sowieso alle­ maal goed programmeren. Maar ze hebben elk nog een specialiteit." Vic­ tor Allis (25) is inmiddels afgestu­ deerd aan de VU en is nu NWO­on­ derzoeker aan de Rijksuniversiteit Limburg. Hij is de wiskundeknobbel in het team. Philip Homburg (21) studeert nog en is, net als Victor, sterk in wiskunde, maar leunt wat meer over naar de informatica. "Met zijn tweetjes kunnen ze goed over de wiskunde praten," zegt Huntjes. Bij aanvang van de wedstrijd taxeren ze de opdrachten. Ze tackelen samen de wiskundige problemen. Zodra ze een opdracht doorzien leggen ze dit Ray­ mon Michiels (21) voor. Hij is de snelle jongen in het team, die vergroeit lijkt met het toetsenbord en de computer. Hij praat zoals hij werkt: razendsnel. Als hij door P hilip en Victor op het juiste spoor is gezet 'rammelt' hij als een haas de pro­ grammatuur op het scherm en voert hij testjes uit om te kijken of het pro­ gramma ook werkt. Het tegenwicht van Raymon in het team is Steven Reiz (21). Zo snel en nerveus als Raymon praat en werkt, zo rustig en onverstoorbaar is Steven. Hij de man voor het monnikenwerk.

A. Kuyper Zn.

De belevenisen van een achterkleinkind (27)

de opwinding. Wat die Alders nodig heeft is een nieuw­flinkse schop onder zijn kont, dacht hij toen hij het uit had. Ineens viel hem iets in. Een enquête! Het Centrum voor Ethi­ sche Vraagstukken moest een spraakmakende milieu­enquête instellen! Hij zou daar natuurlijk Maurice de Hond of het NIPO voor kunnen inhuren, maar dat was erg kostbaar, vrees­ de hij. Nee, hij kon beter eens in de twee maanden een adver­ tentie in de grote dagbladen zetten. Kuyper begon direct een tekst op te stellen. Met grote blokletters schreef hij op: HANS, NOU MOETJE EENS GOED LUISTEREN! Dat was de lokken­ de kop. Daaronder schreef hij drie vragen neer waarop de lezer

de zwoeger. De grote bewerkelijke opdrachten die lang en geconcen­ treerd werken vragen, komen op zijn bordje te liggen. "Hij is degene in het team die daar zorgvuldig genoeg voor is. Je kan hem twee uur achter elkaar op een probleem zetten," zegt coach Huntjes.

Zonder rancune Toch zegt Victor Allis, als hij terug­ blikt op de kampioenschappen, dat ze uitgerekend op de strategie hebben verloren Stanford University. Door een inschattingsfout bij het verdelen van de opdrachten is Raymon Mi­ chiels, niet begonnen met de vier makkelijke opgaven. Hij kreeg een pittige opdracht die veel tijd vroeg. Stanford University gaf gewoon ieder teamlid twee opdrachten. "De mak­ kelijkste hadden ze snel af, wij waren daar pas later mee begonnen. Daar­ mee hebben ze een tijdsvoorsprong opgebouwd die we niet meer konden inhalen. Terecht dat ze dan winnen." Victor Allis is zonder rancune. Zijn deel van het prijzengeld heeft al een bestemming: "Ik heb thuis geen computer staan. Voor informatici zij i de gewone computers te beperkt. Daar kan ik nu iets aan gaan doen."

alleen met 'ja' of 'nee' kon antwoorden. De eerste was: "Vindt u dat iedere stad een milieuleger moet krijgen om zo effectie­ ver te kunnen optreden tegen milieucriminaliteit?" De tweede sloot daarbij aan: "Vindt u het een goed idee om de helft van de dienstplichtige soldaten in te zetten bij dit milieuleger?" En Kuypers derde vraag luidde: "Bent u het ermee eens dat dit milieuleger op grote schaal jonge bomen moet gaan aanplan­ ten ter vervanging van de bossen die nu afsterven?" Kuyper ging na het opstellen van de vragenlijst direct de stad in om de advertentie op te geven bij de diverse kranten. Hij kocht ook een antwoordapparaat. Terug op de VU sloot hij dat aan op de telefoon van Leonore Martini, zodat hij zijn eigen lijn vrij hield. De bellers hoefden alleen 'ja, nee, nee' of welke variant dan ook in te spreken en hij kon de aantallen dan een­ voudig turven. Hij had ook het fax­nummer van de VU opge­ geven, zodat lezers de ingevulde advertentie konden faxen. De verwerking van die formulieren leek hem een koud kunstje. Antwoordapparaat en advertenties hadden hem nog geen 1500 gulden gekost. Daar doet Maurice de Hond het niet voor, dacht Kuyper tevreden. Bij de telefooncentrale van de VU en het VU­ziekenhuis kwam die ochtend al voor negenen een verbazingwekkend groot aan­ tal telefoontjes binnen. De bellers stelden zich niet voor, maar tetterden alleen 'ja, ja, nee' of iets dergelijks in de hoorn en hingen daarna op. Kuyper had er geen rekening mee gehou­ den dat het toestel van Leonore Martini automatisch door­ schakelde naar de centrale als het in gesprek was. Om tien uur was de stroom bellers zo toegenomen dat de centrale de geest gaf. De ambulances van het VU­ziekenhuis rukten die dag niet meer uit.

if

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen