Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1990-1991 - pagina 43

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1990-1991 - pagina 43

9 minuten leestijd

AD VALVAS 6 SEPTEMBER 1990

PAGINA 3

'Bestuurswerk is voor mij geen straf' Raadslid trekt zich na acht jaar terug in de 'hoeken der vergetelheid' Frank van Kolfsc hooten Vrouwen zijn jarenlang een schaars goed geweest in de universiteitsraad. Bij de raadsverkiezingen van 1982 was Margriet Hülsmann, onderwijs­ coördinator bij kunstgeschiedenis, de emge vrouwelijke kandidaat voor de toenmalige OTAS­fractie (het latere OBP). Ze wist toen nog nauwelijks wat de universiteitsraad was. Wel was ze ge­ prikkeld door een uitspraak in Ad Valvas van een vrouwelijk lid van de DAK­fractie, die suggereerde dat vrouwen met kinderen of vrouwen die in deeltijd werken geen tijd heb­ ben voor bestuurswerk. "Ik dacht toen: ik zal eens laten zien dat het ook anders kan. Die Ad Valvas waar­ in dat gezegd wordt heb ik nog jaren bewaard." Een gehaaide tante met wie je het maar beter niet aan de stok kunt krij­ gen, is ze allerminst. Ze laat zich wel­ iswaar niet zo maar opzij schuiven door handige bestuurders, maar ze reageert daar niet op met onverholen agressie. Wie zich haar voor de geest haalt, ziet haar geduldig een stand­ punt uiteenzetten, dat ze af en toe onderstreept met een vriendelijk sa­ menknijpen van de ogen. Als ze al een wapen in de strijd gooit is het eerder dat van de milde ironie dan van de bijtende spot.

"Ik realiseer me dat Ik me na deze vergadering zal terugtrekken in een van de hoeken van de vergetelheid binnen deze universiteit." IVlar­ grlet Hülsmann, onder­ wijscoördinator bij kunstgeschiedenis, nam vorige week afscheid van de universiteits­ raad, na acht jaar de belangen van het nlet­ wetenschappelijk perso­ neel te hebben behar­ tigd.

Hülsmann vindt het jammer dat er niet effectiever gebruik wordt ge­ maakt van de kermis die raadsleden opdoen tijdens hun werk. "Facultei­ ten weten vaak niet van elkaar wat ze doen, en dat betekent dat het wiel re­ gelmatig opnieuw moet worden uit­ gevonden. Dat vind ik zonde, want je kan het management van een facul­ teit verbeteren als je van eikaars ken­ nis gebruik maakt. De raadsleden moeten volgens mij meer worden in­ geschakeld om de efficiëntie van de universiteit te vergroten." Op bestuursgebied valt er nog heel wat te stroomlijnen op de VU, vindt ze. Dat blijkt bijvoorbeeld bij de fa­ culteitsraad van Letteren, waar ze de komende twee jaar nog in zal zitten. De universiteitsraad heeft een aantal vaste commissies waarin ook de raadsleden participeren. Die vaste commissies bestaan ook op facultei­ ten, maar bij Letteren is er geen en­ kele relatie tussen de vaste commis­ sies en de faculteitsraad. "Er zit hoogstens iemand van het da­ gelijks bestuur van de faculteit in bei­ de organen. Dat vind ik het weggooi­ en van bestuurskracht. Het maakt ook discussie onmogelijk, omdat de faculteitsraad nooit weet wat er in commissieverband wordt besproken."

Beroepsbestuurders

Onrustig Op de vraag waaraan ze zich het meest heeft geërgerd bij haar raads­ werk moet ze dan ook het antwoord schuldig blijven. "Ik erger me niet zo snel. Als je zo lang meedraait in de raad als ik word je wel eens onrustig van de vragen die nieuwe raadsleden ieder jaar opnieuw stellen. Het is na­ tuurlijk heel begrijpelijk dat dat ge­ beurt, maar ik denk dan wel eens: moeten we daar nou weer over be­ ginnen." Hillsmann heeft bewondering voor het engelengeduld waarmee de colle­ geleden zaken uitleggen die al jaren gesneden koek zijn voor henzelf. "Ze hebben de kunde om iets uit de losse

Margriet Hülsmann: 'Ik erger me niet zo snel' pols in een minuut heel concreet sa­ men te vatten." De goede herinneringen zijn echter ruimschoots in de meerderheid, ook al was het niet haar bedoeling om zo lang te blijven zitten. Ze had al na vier jaar willen afhaken, maar toen liet ze zich strikken omdat er een te­ kort aan kandidaten dreigde. In 1988 was ze alleen als lijstduwer ingescha­ keld, maar door voorkeurstemmen kwam ze per ongeluk toch in de raad. "De kiesdrempel lag door een veran­

dering van het systeem zo laag, dat achttien stemmen al genoeg waren. Om kiezersbedrog te voorkomen ben ik er toen toch maar weer in gaan zit­ ten."

Handigheid Haar raadswerk is buitengewoon leerzaam geweest voor haar dagelijks werk als onderwijscoördinator. Ze heeft een grote handigheid gekregen in het maken van beleids­ en be­ stuursstukken. "Je krijgt in de raad

Foto AVCAU

ook meer te horen dan waimeer je op je kamer zit. Ik heb bijvoorbeeld bin­ nen kunstgeschiedenis een soepelere aansluiting van hbo­instromers be­ spreekbaar gemaakt." "Dat soort dingen leer je toch door stukken te lezen over ontwikkelingen op landelijk niveau. In de faculteit leer je niet dat je bij goede regelge­ ving altijd uitzonderingen moet kun­ nen maken. Daar wil men alles het liefst standaard regelen en zijn uit­ zonderingen onmogelijk."

Ze vindt het geen slecht idee om op de faculteiten beroepsbestuurders aan te stellen. "Er moet daar wel iets tegenover staan natuurüjk, want het is nooit goed als iemand voUedig zijn stempel op iets kan drukken. De an­ dere bestuurders moeten regelmatig wisselen om eentonigheid te voorko­ men." Margriet Hülsmann trekt zich nu dus terug in de "hoeken der vergetel­ heid". Veel van haar collega's zouden daar allesbehalve rouwig om zijn, maar zij heeft bestuurswerk nooit als een gevangenisstraf ervaren. "Er valt genoeg leuks aan te beleven. Ik zal vast nog wel eens op de pubüeke tri­ bune van de universiteitsraad gaan zitten."

AIO'S vechten conflict uit aan VU Assistenten willen minimumloon van bijzondere universiteiten Mark Plekker Het conflict van de assistenten in opleiding met minister Ritzen heeft zich verplaatst naar de VU. Vandaag, donderdag 6 septem­ ber, eisen de AIO's bij de rechter waar iedere werknemer recht op heeft: het minimumloon. D e Vrije Universiteit zegt dat ze dit niet mag betalen, omdat er een andere wet is die dat verbiedt. D e vakbonden staan bij dit alles aan de zijlijn. Voor de zomervakantie daagde het Landelijk AlO­Overleg (LAAIO) de Staat der Nederlanden voor de rechter. De assistenten eisten onder andere dat alle Nederlandse AIO's en OIO's (Onder­ zoekers in Opleiding) met terugwer­ kende kracht het minimumloon uit­ betaald zouden krijgen. De rechter oordeelde toen onder meer dat de AIO's van rijksuniversiteiten ambte­ naar zijn en daarom met onder de wet op het minimumloon vallen.QL De AIO's in dienst van de bijzondere in­ stellingen, waaronder de VU, vielen volgens de rechter ten onrechte de

Staat der Nederlanden lastig met him looneis. Werknemers van bijzondere instellingen zijn namelijk geen ambte­ naren, maar in dienst van hun eigen universiteit of, in het geval van de VU, de Vereniging voor Christelijk We­ tenschappelijk Onderwijs. AlO's van de VU moesten niet in Den Haag, maar aan de De Boelelaan aanklop­ pen.

Tevergeefs Dat vonnis was niet aan dovemans­ oren gericht. Deze zomer stapten de VU­AIO's naar him baas om zich te beklagen. Per brief vroegen ze de VU de wet op het minimumloon na te leven en hun loon op te vijzelen tot ten minste het wettelijk vereiste ni­ veau van 2041 gulden bruto pet maand. Tevergeefs. De universiteit liet haar jongste wetenschappers weten dat ze inderdaad vond dat ook de VU de wet diende na te leven. Alleen: de VU had de Wet op het Wetenschappe­ üjk Onderwijs in gedachten en niet, zoals de AIO's wilden, de wet op het minimumloon. Een vreemde houding, zeggen de AIO's, die vinden dat de VU zich als

elke werkgever aan de wet op het minimumloon moet houden. Om hun gelijk te halen dagen de assisten­ ten de universiteit nu voor de rechter.

Bezwaren Om de zaak niet nodeloos te com­ pliceren is alleen de kwestie van het minimumloon aangekaart. De overi­ ge bezwaren van de AIO's tegen hun werkomstandigheden en arbeidsvoor­ waarden worden in andere juridische procedures aangevochten. De reden dat de VU is uitgekozen en niet de universiteiten in Tilburg en Nijme­ gen, is dat de AIO's hier sneller te mobiliseren bleken. Aio's leveren een deel van hun salaris in, omdat ze een deel van hun tijd in opleiding zijn en voornamelijk zichzelf en niet de gemeenschap met kennis verrijken. Er worden dan geen wetenschappelijke resultaten gepro­ duceerd. Daarom blijft de minister weigeren de AIO's voor dit deel van de tijd te betalen. Het eerste jaar van de aanstelling bedraagt de korting 45 procent, waardoor het inkomen onder het minimumloon zakt. Daarna wordt de korting minder en stijgt het inko­

men tot rond de 3140 gulden in het vierde jaar. Van de ruim 300 AIO's op de VU zaten er op 1 september 67 nog in hun eerste arbeidsjaar. Wanneer de presi­ dent van de rechtbank de AIO's gelijk geeft, betekent dit dat de VU jaarlijks 175.272 gulden aan bruto loonkosten bij moet leggen. Als de rechter oordeelt dat het in­ gehouden loon met terugwerkende kracht aan alle VU­AIO's moet wor­ den betaald, zoals advocaat mr. J.G.M, de K oning zal bepleiten, gaat het daarnaast om een eenmalig be­ drag van ruim driekwart miljoen on­ voorziene loonkosten. Volgens drs. J.D. Ham van de afde­ ling Personeelszaken hoeft de VU de AIO'S niets extra te betalen, omdat ergens in de Wet op het Wetenschap­ pelijk Onderwijs staat: "De salarissen, beloningen en toelagen en overige in geld waardeerbare arbeidsvoorwaar­ den zijn niet gunstiger dan die welke gelden voor personeel van de rijksuni­ versiteiten." Overtreding van dit arti­ kel zou er volgens Ham toe kurmen leiden dat de financiering van de VU gevaar loopt. Opvallende afwezige in dit loon­

conflict zijn de vakbonden. Al in een vroeg stadium zochten de AIO's con­ tact met de bonden. "We hebben ze gevraagd eens aan te geven wat de bond voor ons zou kunnen doen," zegt Jeroen Doomernik, voorzitter van het LAIOO. "Ze vertelden ons dat we eerst maar eens lid van de bond moesten worden." Ben Borgers van de onderwijsbond ABVA/KABO kent dit verhaal. "Het zal waarschijnlijk flauw klinken, maar als je huis in de fik staat en je belt de verzekeringsmaatschappij op of ze het alsnog willen verzekeren, lachen ze je toch ook uit!" Doomernik begrijpt die redenatie wel maar vindt dat de vakbonden de deur te snel hebben dichtgegooid. "Er is überhaupt niet fatsoenlijk gepraat", stelt hij. De AIO's voelen zich enigszins ver­ raden door de vakbonden. "Het be­ lang van de AIO is strijdig met het belang van de mensen die al langer werken op de universiteit". Volgens Doomernik komen de bonden vooral op voor die laatsten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 1990

Ad Valvas | 574 Pagina's

Ad Valvas 1990-1991 - pagina 43

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 1990

Ad Valvas | 574 Pagina's