Ad Valvas 1990-1991 - pagina 442
PAGINA 12
Sonja, Karel, Tineke, Ivo en de anderen
IAD VALVAS 11 APRIL 1991
'Muziek betekent voor mij toch vooral ritme, meer dan melodie' w^m^-:-r-- N.
Telezisie, soms een prachtig me dium Sind s kort weten we welke programma's d oor de intellectuele beugel kunnen en welke met goed fatsoen eigenlijk met gezien mo gen worden De VPROgid s bevat nu een ZAPPoverzicht, waarin de programma's d agelijks per on derwerp gerangschikt zijn Vol gens hoofd red acteur Boud ewijn Paans ligt de nadruk op kwaliteit Dat houd t bijvoorbeeld in d at Voetbal en Med isch Centrum West m het overzicht ontbreken Nou zijn mevrouw Buisman en ondel getekende geen sportf ana len, maar d e vrijd agavond hou den we vrij Dan zitten we gezel lig op de bank en kijken Med isch Centrum West De tweed eling van televisiekijkend Ned erland laat zich verd er illustreren aan de praatprogramma's d ie in het overzicht opgenomen zijn Sonja en Karel wel, Tineke en Mieke met Mieke Lamers, d ie kent u toch weP Ze was een van d e Bekend e Nederlanders d ie d e afgelopen maanden ophield met 1 oken Laat ik eerlijk bekennen d at ik ook nog nooit van haar had gehoord , maar ze heeft een programma op zondagmiddag en d at opent met grote letters Lamers, in neon net als Sonja, d us d at zit wel goed
Bert Rovers: 'Afrikaanse muziek bet ekent voor mij een soort basisgevoel'
Dick Roodenbur g
Om d e liefhebbers van een dege lijk brok achtergrond informatie meteen teleur te stellen het Cla vangehalte van Lamers is nul komma niks Capitool kijkers kunnen beter weer even naar bed, om zich voor te bereid en op d e VPRO avond Voor d e and ere helft van d e Nederlandse samen leving is Lamers een leuke opwar mer voor Tmeke, even later op het and ere net Bij Mieke komen vooral hobbyisten over de vloer en dat zijn vaak Koot en Btepersi flages van zichzelf Wubbo Ockels bijvoorbeeld , d ie weer eens mocht uitleggen hoe het m d e rmmie was Helaas vergat Mieke hem te vragen naar zijn uitstapjes dichter bij huis, d ie en kele keren wat abrupt emd igd en Erg kntiich is Mieke met, maar mevrouw Buisman vind t het wel een lieve meid Zo'n beginnend journaliste bij een plaatselijk suf fertje, d ie het ook eens mag probe ren Wie nep d aar Broekema'' Opvallend is dat i amers voor een groot deel zonder publiek opgeno men word t Misschien d urfd e d e KRO d at met aan Wam d an komt een gast in het ptogramma en d ie verzamelt d obbelstenen en hij laat een prachtig d ertigzijd ig exemplaar zien en dan zegt Mie ke 'Oh, ts d at ook een dobbel steen'' Als Tmeke een Knus Pro giamma genoemd kan wold en, is Lamers vooral Kneuterig Maat over Tmeke een volgend e keer .BUISMAN
"Een jukebox met Afrikaanse hi tjes? Die zou ongetwijfeld samen te stellen zijn, maar het idee spreekt me niet aan. Afrikaanse muziek verschilt zoveel van de Westerse op de grote hoop van Hilversum 3 komt dat niet tot z'n recht. Iemand als Youssou 'N Dour staat in de top veertig, maar heeft daar wel con cessies voor moeten doen. Voor mij is hij daarmee niet afgeschreven, hij maakt schitterende muziek. En je merkt dat Youssou 'N Dour de laatste tijd toch weer traditionele elementen binnen zijn muziek haalt. Dat wordt geaccepteerd, om dat hij nu een gevestigde naam is. Van thuis kan ik me nog herinne ren dat m'n ouders een pickup kochten, zo'n ding waar de single tjes een voor een naar beneden tui melden. Ons eerste plaatje was Sammy van Ramses Shaffy vond ik prachtig. Ik kom uit Limburg en ben opgegroeid met Duitse Schla germuziek. Daar kan ik nog steeds wel naar luisteren, net als naar Abba bijvoorbeeld, ook zo'n groep die eigenlijk niet mag. Maar goed, ik zat dus bij de harmo nie, als tamboer. Misschien is toen de basis gelegd voor mijn latere be langstelling voor de Afrikaanse muziek. Muziek betekent voor mij toch vooral ritme, meer dan melo
die. Ik heb altijd gedrumd, in Lim burg, later in verschillende bandjes in Amsterdam. Daar ben ik van af gestapt omdat ik liever met m'n handen wilde spelen. Zo kwam ik bij de Afrikaanse muziek terecht. Bij mij in de Staatsliedenbuurt
CD/LP/MC Wat staat in de platenkast van de VUbevolking? Deze week leg gen we ons oor te luister bij Bert Rovers, medewerker van het Vormingscentrum VU en in zijn vrije tijd betrokken bij de stich ting Multicultureel Centrum WestAfrika. woonde een kunstenaar, Kiki, die maakte tamtam's, of djembe's he ten ze eigenlijk. Djembe is een ver zamelnaam voor allerlei verschil lende soorten trommels. Tamtam, ik weet het niet, dat heeft zo'n ra cistisch ondertoontje. V an Kiki heb
Foto Bram de Hollander
ik mijn eerste lessen gekregen en ik raakte er helemaal aan verslingerd. Toen ben ik steeds meer naar Afri kaanse muziek gaan luisteren. Dat was begin jaren tachtig, de op komst van de afropop: King Sun ny Aide en Fela Kuti combineer den Afrikaanse muziek met Wes terse. Aan de andere kant had je de pure percussiemuziek en die heeft toch mijn voorkeur. De groep Afri ca Djole speelde veel in Nederland. Ze hebben een paar platen opgeno men en zijn toen uit elkaar gegaan. De bekende problemen met ver blijfsvergunningen, niet wennen aan de cultuur, noem maar op. Een van de spelers was Cissé, hij woont nog steeds in Nederland en begeleidt me al jaren. Hun platen zijn heel moeilijk verkrijgbaar, naar eentje ben ik al jaren op zoek. De Afrikaanse muziek betekent voor mi) een soort basisgevoel. De Westafrikanen hebben zelf een mooie filosofie, dat je met het spe len op de tamtam eigenlijk impro viseert op het ritme van de aarde, van de natuur. Ik denk wel dat je aan de muziek moet wennen, met name aan de percussie. Op een ge geven moment krijgt het iets onrus tigs. Maar het is ook geen muziek om naar te luisteren, je moet mee bewegen. In het Westen zijn de mensen meer melodiegericht, pas als je er een saxofoon of een gitaar
JOOL HUL
bijzet wordt er gedanst. Percussie muziek heeft natuurlijk ook een melodie, de verschillende klanken van de trommels, maar die is min der herkenbaar. Niet dat ik de behoefte heb iemand iets op te dringen, maar ik vind dat de Afrikaanse cultuur meer aan dacht moet krijgen. Wat Nederland daarmee zou winnen? Een andere kijk op de eigen cultuur bijvoor beeld. In Afrika is de muziek, het ritme en de beweging een deel van het leven. Daar praat ik veel over met Cissé. Hij komt uit Guinee en is iemand die zijn muziek wil uit dragen. Maar dan wel nadrukkelijk als onderdeel van een groter ge heel: het gaat niet alleen om de mu ziek, ook om de Afrikaanse waar den, bijvoorbeeld hoe je met elkaar omgaat. Als ik naar Afrika ga, doe ik dat vanwege de muziek. Niet zozeer om bandjes te verzamelen, maar om het mee te maken. Een jongen tje van twaalf dat op een pan slaat en het klinkt nog ook. Of de Mali nese muziek die de laatste tijd heel populair is. Vrij rustige muziek, maar die zang heeft een power! Met verbazing heb ik een schiel mannetje gezien, die kon een stem opzetten, pfff, en zuiver. Dat is op het moment natuurlijk altijd leuker dan wanneer je het later op een bandje terughoort."
door Aad Meijer
^Erou)^
^Ë£K/ V/\hliC
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 1990
Ad Valvas | 574 Pagina's