Ad Valvas 1990-1991 - pagina 11

PAGINA 1 1

AD VALVAS 23 AUGUSTUS 1990

VU twijfelt over licentie WordPerfect Stichting Surf sluit contract met fabrikant van populaire tekstverwerker > Henk Vlaming Moderne computerprogramma's van de firma WordPerfect kosten studenten en medewerkers van dè universiteiten voortaan nog maar een paar honderd gulden per stuk. Dat is het gevolg van een overeenkomst tussen de Nederlandse universiteiten en softwarefabrikant WordPerfect Nederland. D e V U beraadt zich nog op de overeenkomst. Deskundigen trekken het vermeende financiële voordeel in twijfel. De overeenkomst is deze zomer gesloten tussen WordPerfect Nederland en de Stichting Surf, de organisatie voor computerdienstverlening voor het hoger onderwijs. De overeenkomst is aangegaan voor vijfjaar en er is een bedrag van bijna 6,5 miljoen gulden mee gemoeid. De universiteiten krijgen van WordPerfect Nederland een licentie voor het gebruik van softwareprogramma's van dit merk. Het gaat om het tekstverwerkingsprogramma van WordPerfect - de meest gebruikte aan de universiteit - en om DrawPerfect, een grafisch computerprogramma. De overeenkomst is formeel nog niet bekrachtigd. De ondertekening zal naar verwachting over enkele weken plaatsvinden als alle condities van de overeenkomst zijn vastgesteld. De inwerkingtreding is met terugwerkende kracht per 1 juni dit jaar. Het is echter nog lang niet zeker of de VU het contract mede zal ondertekenen. Deskundigen twijfelen aan het nut ervan. Ze zijn nog aan het rekenen of een licentie de VU financieel voordeel biedt. Over de condities van het contract klinken verschillende geluiden.

Een softwareprogramma plus handboek gaat de universiteit gemiddeld 250 gulden kosten, vertelt L.A.W. Trippelvitz van de Dienst Coördinatie Computeraangelegenheden van de VU. Daarnaast moet de universiteit bijna 65.000 gulden betalen voor het licentierecht. Voor de berekening van dat bedrag is WordPerfect Nederland uitgegaan van een prijs van vijf gulden per universitaire gebruiker. Die rekenformule gaat er van uit dat elke medewerker gebruik maakt van het licentierecht. Volgens W. Buitelaar, woordvoerder van SURF, zal een programma van WordPerfect voor de universiteit echter niet meer dan vijftig gulden kosten. "Waarschijnlijk zelfs nog iets minder." De aanschaf moet dan wel geschieden via één van de universitaire rekencentra, die voor de distributie zorgen. Buitelaar verwacht dat alle universiteiten de overeenkomst zullen ondertekenen, omdat ze bij de besprekingen met WordPerfect Nederland zijn betrokken.

Contract Op dit moment hebben de universiteiten al een overeenkomst met softwareproducenten. Programma's die zijn bedoeld voor onderwijsdoeleinden, kimnen ver onder de adviesprijs worden aangekocht. De VU betaalt volgens Trippelvitz nu ongeveer zevenhonderd gulden voor de tekstverwerker, terwijl de adviesprijs meer dan vijftienhonderd gulden bedraagt. "Maar waar halen we die 65.000 gulden voor de licentierechten vandaan?" vraagt hij zich af. De besparing op software die het contraa met zich meebrengt, moet dan hoger uitvallen dan de kosten voor de licentie. Dat is alleen mogelijk als voldoende personeel van het licentierecht ge-

Tijdschriften

Foto AVC/VU

bruik maakt. Daarover bestaat nog weinig inzicht. Gegevens over de totale aanschaf van software per imiversiteit ontbreken, zowel op de VU als bij WordPerfect Nederland. De aanschaf van computerprogramma's is een zaak van de verschillende faculteiten.

schillende universiteiten werken naast WordPerfea ook met andere programmatuur. Het contract met WordPerfect biedt de universiteiten de mogelijkheid hun tekstverwerkings- en grafische programma's te standaardiseren en daardoor makkelijker te werken.B

"We moeten nog bekijken of de ücentie ons voordeel oplevert", zegt Trippelvitz. "We moeten ook eens

met de Universiteit van Amsterdam gaan praten, en kijken welke prijs zij betalen. Ik twijfel er aan of de ücentie voor ons nut heeft. Van onze bevindingen zal afhangen welk advies we aan het college van bestuur geven. In elk geval is het nog een hele leuke puzzel voor ons." Het voordeel van de overeenkomst voor de universiteit is volgens een woordvoerder van WordPerfect Nederland niet alleen financieel. Ver-

reputatie. De economie staat bekend als de wetenschap van het méér, het altijd maar meer, de eeuwigdurende groei van produktie en consumptie. Een goede milieuzorg lijkt echter eerder de kunst van het minder te be-

helzen, van het besparen en van het betrachten van een zekere terughoudendheid. Dat deze tegenstelling niet zo gemakkelijk te overbruggen valt, iaat de emeritus hoogleraar economie Jan

Pen in het Hollands Maandblad zien. In zekere zin neemt hij de economen in bescherming, het hoeven niet per definitie natuurvijandige barbaren te zijn. Waar economen bijvoorbeeld goed in zijn is het schatten van kosten die nodig zijn om de uitstoot van een verbrandingsoven beneden een bepaald niveau te brengen. In die zin kan het milieu ook een nuttige bijdrage leveren aan de produktiegroei, er kan een winst opleverende milieutechnologie ontwikkeld worden. Maar er zijn ook een paar gevaren waarvan de exacte kosten moeilijker te berekenen vallen. Niemand weet precies hoever de uitstoot van kooldioxide teruggebracht moet worden, hoe schadelijk de afbraak van de ozonlaag is. Het is zeker niet uitgesloten dat de ontwikkeling van milieusparende technieken ontoereikend is en dat eigenlijk het hele produktievolume omlaaggebracht moet worden. En daar houden economen niet zo van, die zien liever groei dan krimp. "Geen vrolijke toestand voor de economische politiek, en ook niet voor een wetenschap die gewend is aan het doortrekken van trends die uit de middeleeuwen stammen", zegt Jan Pen.

Leuke puzel

De aangetaste zekerheden van het economisch denken Koos Neuvel Wie zich niet door allerlei moeizame intellectuele dilemma's wil laten verlammen, kan het verbeteren van de wereld bij zichzelf laten beginnen, bijvoorbeeld door goed uit te kijken wat te kopen en wat weg te gooien. Het bedrijfsleven begint daar handig op in te spelen door allerlei artikelen op de markt te brengen die al dan niet terecht het predikaat "milieuvriendelijk" toegekend worden. Het nieuwste snufje is het milieuvriendelijke huizenbouwen. Wetenschap Samenleving besteedt er in het vierde nummer van dit jaar aandacht aan in een interview met de architect Peter Schmid. Deze pleit onder andere voor grasdaken en andere lommerrijke overkappingen. Het voordeel van een grasdak is dat het voor warmte-isolatie binnenshuis zorgt en aan de andere kant de verwarming van de stad tegengaat. Daarnaast heeft overvloedig groen volgens Schmid een positieve psychologische invloed en kan het een rol spelen in de voedselvoorziening. Stralende humeuren en weelderige slakroppen zo dadelijk dus uit voorraad leverbaar.

Iemand die in een door haar zelf ontworpen milieu-vriendelijke woning met op het dak zonnepanelen woont, is de feministe Pat Hynes, die in hetzelfde nummer aan het woord komt. Zij denkt dat het werk van vrouwen in de milieubeweging getrivialiseerd wordt. Terwijl de heren conferentie na conferentie aflopen om te praten over zulke gewichtige zaken als het broeikaseffect en de aantasting van de ozonlaag, ploeteren de dames onvermoeibaar milieu-kritisch verder op lokaal niveau. Pat Hynes vindt dat zulk werk "aan de basis" ondergewaardeerd wordt. Maar het denkbeeld dat door veel andere feministes geopperd wordt dat vrouwen juist bij uitstek geschikt zijn om de milieu-problematiek ter hand te nemen omdat vrouwen door hun lichamelijke vermogens dichter bij de natuur zouden staan, wijst zij stellig af. Dat zou een vorm van biologisch determinisme zijn waaraan vrouwen zich net met moeite proberen te ontworstelen.

Als milieubeschermer geniet de econoom niet bepaald een uimemende

Volgens hem zijn de oude zekerheden van het economisch denken door het milieubederf lelijk aangetast en hij vindt dat economen zich dat goed dienen te realiseren. "Niemand heeft er belang bij dat de economie in diskrediet raakt maar wij kunnen alleen met de echte milieudeskundigen werken als we de eigen zwakte kennen."*

Het dak van de toekomst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen