Ad Valvas 1990-1991 - pagina 386

IAD VALVAS 7 MAART 1991

PAGINA 20 I

Quotes

'Wij hadden veel tijd. Eigenlijk waren we verwende studenten'

"Voor een intellectueel i s het veel moeilijker ongeli jk te bekennen dan voor een arbei der Als di e arbeider merkt dat i ets met naar wens verloopt, stemt hi j gewoon op een andere partij, daar zit een gezond opportun i sme achter Gaat het regenen, dan zet hi j een paraplu op Maar een i ntellec­ tueel roept i k heb al i n dri edui ­ zend arti kelen geschreven dat een paraplu onbrui kbaar i s en dat het nooit zal gaan regenen Dus hi j verzet zi ch tot het uiterste, hij vat kou, kri jgt gri ep, maar di e para­ plu ml hi j ni et opzetten, althans, zo laat mogeli jk " De Franse filosoof Jean­Francjois Revel, m HP/De Ti jd

-.il

"Het percentage vrouweli jke stu­ denten tn de geneeskunde is omge­ keerd evenredig met de status van de professie " Stelling bij het proefschrift van A van der Lei]

"Als je veerti g bent en je bent hoogleraar, dan denk je dat je toen je twi nti g was net zo shm was, hoewel je toen een soort rund was en bli ndeli ngs door die uni ­ versiteit wandelde en nergens iets van begreep Maar je weet met meer dat je toen mets gelezen had en met wi st wi e Goethe was " Slavist prof Karel van het Reve, in Student

De Splinter

Vaktechnische artikelen ramme­ len te vaak, vindt F M M G effen die binnenkort promoveert m de natuurkunde "Wetenschappers hoeven met te kunnen schri jven om een publi ­ catie op hun naam te kri jgen Sommige vakbladen plaatsen na­ melijk alles, of het nu begri jpeli jk IS of niet Als ik zo'n blad lees, dan IS mij vaak totaal ni et dui deli jk wat een arti kel probeert aan te tonen Soms worden wat resulta­ ten op een rij gezet, maar de rele­ vantie daarvan i s vaak met eens duidelijk Stond er soms toevallig apparatuur of was het onderzoek 'wel leuk' of ZO'' In de bètawereld, waar i k zelf vandaan kom, denkt men dat een stuk leesbaar is als er een abstract, een conclusi e en een li jstje met refeienlies bi jzi t Dat heeft men blijkbaar zo geleerd tijdens de stu­ die Men let met genoeg op lees­ baarheid en relevanti e van een artikel, want dat heeft men met geleerd Volgens mij i s de situatie met ho­ peloos Wetenschappers moeten gestimuleerd worden om alsnog beter te leren schri jven Er wm den wel eens geldprijzen voor hel­ der schri jvende ambtenaren ui t­ gereikt Zoi ets mag ei wat mi j betreft ook voor wetenschappers komen "

Foto Bram de Hollander

'Bij het schr ijven van een pr oefschr ift bestaat je publiek uit hooguit drie m a n '

Mark Plekker Fred Dijs, chemicus en Hlmer: "Het is nu weer sappelen. Finan­ cieel gezien kan je beter een vaste baan hebben in het onderwijs. Free lance werk is onzeker. Dat is een bekend probleem: als je geld hebt dan heb je geen tijd, en als je tijd hebt dan heb je geen geld. Ik heb bewust voor de tijd gekozen. In 1979 ben ik afgestudeerd in de chemie. Ik heb toen eerst anderhalf jaar geklust; keukens, douches en zolders verbouwd. Ik heb daarna een jaar onderzoek aan de VU ge­ daan op het terrein van de micro­ biologie. De mensen van mijn hoofd­ en bijvak wilden graag dat ik zou promoveren. Ik zag daar zelf erg tegen op, omdat dit me nogal zwaar leek. Voor een promotie moet je een lange adem hebben en in grote afzondering kunnen wer­ ken. Je doet ook dingen waar nie­ mand op de wereld iets van be­ grijpt. Je publiek bestaat uit hoog­ uit twee of drie man. Daarnaast zag ik er ook tegenop om domweg van negen tot vijf te werken. Toch heb ik dat jaar on­ derzoek gedaan om te kijken of ik het zou redden, maar het werd geen gelukkig experiment. Ik kon daarna een baantje krijgen op het

Montessorilyceum in Amsterdam. Het waren hele leuke kinderen, leuke collega's en ook een goede werksfeer, maar na zes jaar ken je de lesjes uit je hoofd. Als de kinde­ ren wat vroegen dan zei ik: 'Dat staat op bladzijde 231 regel zeven' en las weer verder in de krant. Die houding is voor de kinderen niet goed, maar voor mij ook niet. Ik stond stil in mijn eigen hoofd. Ik ontwikkelde me niet meer. Ik was toen 35. Je kan dan nog twintig jaar

Ommezwaai Een serie over mensen die tijdens of na hun studie een wending ga­ ven aan hun loopbaan. In deze laatste aflevering: Fred Dijs, che­ micus en filmer. in het onderwijs blijven zitten en daarna mag je uittreden en dan heb je het gehad. Dat was mijn schrik­ beeld. Ik werd daar ongelukkig. O p school zeiden ze dat ik er maar eens een paar maanden tussenuit moest. Ik ben naar Spanje gegaan

en heb daar een tijd lang over de zee zitten turen. Ik heb daarop be­ sloten ontslag te nemen. Ik heb toen ook een cursus weten­ schapsjournalistiek gevolgd. Het eerste stukje dat ik verkocht ging over paddestoelen, dat was het on­ derwerp van mijn scriptie. Ik heb sindsdien stukjes geschreven voor bijvoorbeeld Trouw en het begon te lopen. Ik ben toen weer gaan broeden op een ander plan. Dat werd een tocht langs de Neder­ landse grens. Ik heb me gedwon­ gen alle 1200 grenspalen te foto­ graferen. Van Cadzand naar Vaals en van Vaals naar Nieuwestatenzijl, bij de DoUard. Ik wilde kijken wat er precies gaat verdwijnen als in 1992 de grenzen open gaan. Het grootste deel van deze tocht was cross­country, door weilanden en over sloten, want de verbindings­ wegen met het buitenland staan bij­ na allemaal dwars op de grens. Het grensgebied is een gek gebied. Een grote les vaderlandse geschie­ denis en aardrijkskunde. Neemt bijvoorbeeld het gegeven dat het drielandenpunt bij Vaals een eeuw lang vierlandenpunt is geweest. Dat vond ik zo verwonderlijk. Ik wist dat niet. Dat verdwenen vierde landje sprak tot mijn verbeelding. Het heeft bestaan tot 1919.

JOOL HUL BotKeN'

l^y DE

K / \ j r , HÈ. 7

Ik had tijdens die grenstocht uitge­ rekend dat er nog een aantal men­ sen moeten zijn die daar geboren waren en nu nog leven. Ik heb toen een documentaire over hun herin­ neringen aan dat verdwenen landje gemaakt. Ik had nog nooit een film gemaakt. Je vraagt bij zo'n plan constant af of het wel goed zal aflopen. In de redactie van een tv­programma had ik op een hele natuurlijke manier geleerd hoe je een draaiboek maakt en een filmpje regisseert. Mijn ge­ luidservaring heb ik tijdens mijn studie opgedaan toen ik een jaar lang geluidstechnicus was bij Bram en Freek in Neerlands Hoop in Bange Dagen. Nu maak ik filmpjes over wetenschap en techniek voor het tv­programma Het Klokhuis. Van een ommezwaai is niet echt sprake, vind ik. Ik ben nog steeds bezig met natuurwetenschappen. Het zijn anderen die zeggen dat ik sprongen maak. Als ik denk aan wat ik aan de VU geleerd heb, dan zijn het toch vooral de dingen die ik naast de studie heb gedaan en die de voedingsbodem zijn geweest van mijn huidige bezigheden. Wij hadden veel tijd. Eigenlijk waren we verwende studenten. Boven­ dien, het leren ging me nogal mak­ kelijk af."

door Aad Meijer Hö£V££l­ 7M,U Hr ER­ WEU Nier ?

EKI ZO HANbKj CECODEEI^D

jTÉt^pL

BiBUiorheek;

-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen