Ad Valvas 1990-1991 - pagina 268

AD VALVAS 10 JANUARI 1991

PAGINA 16 I

Quotes

'Petje af voor al die leraren; voor mij is dat niets. Bouwen zit meer in mijn bloed'

"We hebben in on ze samen levin g veel meet mogelijkheden gekregen om te babbelen De televisie, de telefoon - wie schrijft er n og een brieft - de vele zin loze con feren ties zorgen ervoor dat het babbelen onder alle lagen van de bevolking toeneemt " Socioloog prof Anton Zijderveld (Erasmusuniversiteit Rotterdam), in NRC Han delsblad

"Computers doen helaas wat je zegt en n iet wat je bedoelt, ptmters komen zelfs daar met aan toe" Stelling van Adèle Engelberts bij haar proefschrift

"Onze in n erlijke in stan tie, de gewetensfunctie van men sen , is •sterker geworden Datzelfde geldt ook voor onze verhoudin g tot dieren - de gevoeligheid van kin de ren voor dieren is versterkt Ik beet kikkers de kop af als jon getje op het platteland Over dergelijke boerenwreedheden durf ik mijn kinderen n u met een s meer te vertellen " Socioloog dr P ] H Kapteyn (universiteit van Amsterdam), m NRC Han delsblad "Het resultaat van de drooglegging IS in de Verenigde Staten nog steeds merkbaar in de vorm van de maffia Het verbieden van stoffen die bijdragen aan een goed gevoel levert n amelijk grote misdadige organisaties op " Medicus Peter Bugel (rijksuniver­ siteit van Groningen), in In termediair

De Splinter Ene Evers vmdt dat er teveel ge­ publiceerd wordt Bi) zi)n proef­ schrift m de theoretische biologie stelt hij dat de huidige stortvloed aan publikaties de vooruitgang in de wetenschap remt "Er IS op dit momen t een grote pubhkatiedruk Wie met publiceert, telt met mee Er moet zoveel gepubliceeid worden dat de wetenschapper n iet genoeg tijd heeft om n a te den ken Hij gen ereert gegevens om ze te publiceren En wie de publikaties leest, heeft ook geen tijd om er over na te den ken , want het is een dagtaak geworden om alles op het vakgebied te lezen In plaats van min der te publiceren reageert men door te specialiseren Specialiseren lijkt mooi even krijgt men de tijd om n a te denken - maar een n adeel is dat men het brede overzicht verliest In de biologie kun je dat duidelijk merken Als ik bij een microbioloog kom met een voor iedereen interessant artikel over een een cellige alg, dan wordt er gereageerd van 'Ja hoor een s, dat is mijn vakgebied n iet' De enige manier om problemen te voorkomen is min der publiceren De wetenschapper kan dan langer nadenken voor hij publiceert, de vaklneiauur kan dan beter bijgehouden worden en men verklein t de risico's van specialisatie "

Gerard van Hagen: stukadoren vind ik het mooiste bouwvak

Mark Plekker Drs. Gerard van Hagen, neerlandi­ cus: "Stukadoren is het mooiste werk. Ik krijg daar niet genoeg van. Met een grote bak specie voor je voeten maak je van een grove grau­ we bouwmuur een strak wit vlak. Daar komen verschillende ambach­ telijke technieken bij kijken. Hoe maak je mooie ornamenten, de krullen en bogen. Er komt iets uit je handen. Als het goed is gelukt, ben je daar trots op. Ik heb gemerkt dat van de verschil­ lende bouwspecialismen de tim­ merman het sterkst appelleert aan een soort romantisch gevoel. Wer­ ken met hout: daar vallen de mees­ te verkeerd terecht gekomen intel­ lectuelen voor. Vooral meubelma­ ken is favoriet. Maar ik vind stuka­ doren het mooiste bouwvak. Het universitaire bedrijf mis ik to­ taal niet. Ik bejubel mijn huidige werk niet in alle opzichten, maar ik zou niet willen ruilen. Wat ik nu doe is beslist geen zwaktebod. Mijn werk is tastbaar. Daar ontbreekt het volgens mij nog al eens aan in de wetenschap. Het enige wat je daar produceert is onderzoek. Je werkt je het leblazerus op een arti­ kel. Een aantal vakgenoten becom­ mentarieert dat vervolgens al dan niet vriendelijk en dat is het. Ik wil hier absoluut niet neerbuigend

over doen, maar het is voor mij persoonlijk allemaal een beetje te vaag. De reden om niet verder te gaan in de wetenschap ligt ook besloten in mijn doctoraalscriptie over conver­ satie­analyse. Binnen de taalkunde is het een hele gangbare methode om het verschijnsel taal aan de hand van 'gewone' gesprekken te bestuderen. In het alledaagse ge­ sprek is over het algemeen goed te achterhalen wat iemand bedoelt.

Ommezwaai Een serie over mensen die na of tijdens hun studie een wending gaven aan hun loopbaan

Maar in wetenschappelijke zin is het een zware klus zo'n gesprek be­ trouwbaar te bestuderen. Hiervoor hebben taalkundigen verschillende theorieën verzonnen; de belang­ rijkste hiervan heb ik in mijn scrip­ tie getoetst. Een goed voorbeeld van de proble­ men die ontstaan in de conversatie­ analyse is de volgende uitspraak

Foto Bram de Hollander

van Brandt Corstius: 'Ik kocht een piano en een viool die ik onder de arm mee naar huis nam.' Iedereen weet dat in die zin de hoofdper­ soon de viool onder de arm mee naar huis neemt en niet de piano. Tenzij het een speelgoedpiano blijkt te zijn. Daarom moet je we­ ten wat de context was waarbinnen deze zin werd uitgesproken. Of die man net uit een speelgoedwinkel loopt of niet. Maar de gesprekken die je als taalkundige bestudeert staan altijd op een bandje. Je kent de sociale context niet. Die moet je zien te achterhalen of gaan verzin­ nen, want je bent er zelf niet bij ge­ weest. Je gaat iets een betekenis toedichten die het misschien hele­ maal niet heeft. Toch is dit een veel toegepaste methode in taal­ kundig onderzoek. Het resultaat is dat deze weten­ schappers weliswaar hele leuke en goeie dingen over een gesprek be­ weren, alleen niet volgens criteria die toetsbaar zijn. Als je hetzelfde gesprek door een ander laat analy­ seren zullen de uitkomsten ver­ schillen. Dat was de frustrerende uitkomst van mijn scriptie. Het beschermde universitaire we­ reldje heeft natuurlijk voordelen ten opzichte van de bouw. Mijn in­ komen wisselt nu sneller dan het weer. De universiteit is veiliger. Het is niet zeker of ik over een

JOOL HUL

maand werk heb. Je moet altijd knokken voor je werk. Elke offerte proberen we er door te krijgen. Zonder dat te romantiseren vind ik dat gevecht het leuke van het werk als aannemer. Die drukte vind ik heel prettig. Ik zou ook geen baan als bouwvakker in loondienst wil­ len. Ik kan niet goed zonder de spanning. Alle aspecten van het bedrijf heb je zelf in de hand. Boekhouden, on­ derhandelen met de klanten, het maken van bouwtekeningen. Wat ik ook prettig vind is dat we ambu­ lant zijn. We komen dus op ver­ schillende plekken. We zitten niet vast aan een werkplaats. Ik heb na mij studie eerst nog een paar maanden gewerkt als leraar. Dat is moordend werk. Loodzwaar en uitputtend. De bouw mag dan fysiek zwaar zijn, het voor de klas staan is een geestelijke uitputtings­ slag. Petje af voor al die leraren, voor mij was dat niets. Bouwen zit meer in mijn bloed. Voor mijn carrière in de bouw was het beter geweest als ik met mijn studie was gestopt. Maar dat con­ stateer je pas achteraf. Het over­ komt je, zo'n beroepsverandering, het gaat sluipend. Ik zit nu weer op school om de vereiste papieren te halen. Door mijn studie nederlands loop ik nu wat achter op mijn colle­ ga's in het aannemersbedrijf."

doorAad Meijer J o o L , NU -JE. Die E H

Zön^'EH PAPA EM JK HET v/eL FjjN/ viWDeNT

EH

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen