Ad Valvas 1990-1991 - pagina 558

PAGINA 12 I

ICULTUUR ,

AD VALVAS 13 JUNI 1991

Nuchter beeld van het hoerenleven De film Hoeren draait in Desmet, Plantage Mid­ denlaan 4A, telefoon 6273434.

DfcK

r

"Eri keer voor Hoeren graag", zei de jongen tegen de kaartjesverkoopster. "Ja, want een meisje bij mij in huis zei dat het wel een goede film was". De cassière glimlacht begrijpend. "En daarom dacht ik, laat ik maar eens gaan kijken", meende hij nog toe te moeten voegen. Kortom, pros­ titutie mag dan een oud beroep zijn, makkelijk doen we er nog steeds niet over. Overigens had dat meisje wel gelijk. Hoeren is een onderhoudende documentaire, waarin een nuchter beeld v^n de prostitutie gegeven wordt. Al eerder maakte regisseuse Meral Uslu de korte film Raamwerk, een portret van een Amsterdamse raam­ prostituée. In Hoeren koos zij voor een meer gevarieerde aanpak: zeven mensen uit het vak worden over hun werk gefiterviewd. Die zeven staan min of meer voor allerlei verschillen­ de vormen van prostitutie. Om het rijtje even langs te gaan: een traves­ tiet, een homojongen, een trans­ sexueel, een thuiswerkster, een bor­

deelemployee, een'raamwerkster met SM­specialisme en een dame van de escort­service. Zoek maar uit, keuze genoeg. Het leuke van de film is, dat Meral Uslu er in slaagde de geïnterviewden ­ hoe kort ook ­ zowel in hun werk als in hun persoonlijkheid te typeren. Dit kan misschien het beste geïllus­ treerd worden aan de manier waarop werk en privézaken al of niet van el­ kaar gescheiden blijven. De vrouw die haar klanten thuis in de Bijlmer ontvangt, legt elke keer een sprei over het bed, stopt een foto weg ("daar hebben ze niets mee te ma­ ken") en bergt haar beertjes in een kist. Vincent ("zo heet ik natuurlijk niet echt") signaleert dat vrouwen kunnen doen alsof ze klaarkomen, maar dat je als man wel moet. Nanda werkt 's nachts in een bordeel, "maar overdag ben ik Petra". De escort ver­ telt dat ze één keer verliefd op een klant is geweest, "het ergste dat je kan overkomen". De vrouw aan het raam doet het liefst SM, want "dan kan ik toch gewoon mezelf blijven". Bij de travestiet Angie lopen privé en werk volledig door elkaar heen, hij is 24 uur per dag met zijn vak bezig: ook als hij voor z'n plezier aan een

bar zit, kan hij het toch niet laten voor zijn gezelschap geld te vragen. Een van de mooiste scènes vond ik die waarin de transsexueel thuis ge­ filmd wordt, als zij de kamer schil­ dert. "Een moderne kleur, zelf ben ik toch ook een beetje modern?" De half zelfbevmste, half hulpeloze blik waarmee ze in de camera kijkt doet geen Hollywood­actrice haar na. De klanten komen in de documen­ taire slechts zijdelings in beeld. Van­ uit het raam van SM­Shirley zien we ze langsschuiven op de hoek van de Ruysdaelkade en de Govert Fünck; Escort­Anneke houdt een kaartsys­ teem bij van haar klanten, waarbij één naam ­ met adres en al ­ wel erg

duidelijk in beeld komt, dus dat zal wel nep zijn en de klanten van Angie ("Ik ben een Braziliaans type") horen we via de telefoon. Waarbij opge­ merkt kan worden dat de geluidskwa­ liteit van de film wat te wensen over­ laat, wat mij anno 1991 niet meer no­ dig lijkt. Men name Angie, met zijn wat lijzige stem, was soms moeilijk te verstaan. Temeer daar termen als fist-fucking niet iedereen gelijk be­ kend in de oren zullen klinken. Afwezig in beeld, waren de klanten natuurlijk volop aanwezig in de ge­ sprekken. Vincent constateert dat het allemaal geslaagde types zijn, want "er is nooit eens een keertje iemand die zegt vuilnisman te zijn". Angie

vindt een beller, na allerlei voorstel­ len voor poep en pies­sex, waar hij overigens zonder blikken of blozen zijn prijs voor noemt, wel erg "pers­ vers". Shirley zegt: "Hier ben ik het die de wet uitmaakt en niemand an­ ders". En zo heeft elk vak zijn be­ roepseer. Vooraf aan Hoeren draait het korte filmpje Hang up van Pauline Chan. Misschien dachten ze bij Desmet of bij distributeur Cinemien aan een leuke erotische opwarmer, maar ik vond het een behoorlijke miskleun. Vage beelden, pretentieuze onzin, het zal wel weer kunst zijn. Mag ik u aanraden tien minuten te laat te ko­ men?

Scheurende geluiden van The Ex

uit het boekje blijkt, speelt het probleem van dit volk zonder eigen staat natuurlijk al veel langer. Door deze nadruk op het verbale zou je bijna vergeten dat The Ex ook nog een band is die gewoon muziek maakt. Begonnen als verlengstuk van de luid geschreeuwde declamaties van zanger Sok, heeft The Ex in haar bestaan een zeer eigen geluid ontwik-

keld, waarin het stotterende ritme van de drums centraal staat. De strakke gitaarpartijen ontlenen him kracht eerder aan het scheurend en krassend geluid, als van een grote rasp, dan aan mooie akkoorden. Daarbij maakt The Ex voor elke plaatopname gebruik van een ander instrumentarium, waarin in het verleden ondere andere olievaten, een hobo en een accordeon opdoken. Ook maakt de groep geregeld gebruik van de diensten van buitenstaanders, zoals bijvoorbeeld de Engelse cellist Tom Cora, waarmee een album werd opgenomen dat in september zal verschijnen. In het BIM-huis wordt The Ex verrijkt met de Colossus Big Band, waarvan onder meer de jazz muzikanten Ab Baars, Wolter Wierbos en Han Bennink, alsmede punkdichter Dorpsoudste De Jong en de Vlaamse humorist annex (blok)fluitist Herr Seele deel uitmaken.

The Ex Colos s us Big Band, 29 juni in het BIM­ hiiis. ƒ 10,-.

M-P. Holwerda

-x^r-V.^/^^

Bij de vrijlating van Nelson Mandela verspreidde de Amsterdamse punkgroep The Ex een woedende "open brieft' waarin zij zich kwaad maakte over de tweeslachtige houding van burgemeester Ed van Thijn. Op welke daden tegen de apartheid beroemde hij zich? Wat had hij anders gedaan dan met grote sommen gelds proberen Amsterdam klaar te stomen voor de Olympische Spelen '92? The Ex is een van de weinige groepen in Nederland die zich zo nadruk-

kelijk profileert als een politieke groep. Al sinds haar oprichting in '79 zijn de leden constant in de weer geweest als commentators van waar dan ook ter wereld door politici veroorzaakte misstanden. De Amerikaanse bemoeienissen in El Salvador, de Britse mijnwerkersstakingen, de herdenking van de heldhaftige strijd van de anarchisten in de Spaanse Burgeroorlog, de dood van kraker Hans Kok zijn slechts een handvol onderwerpen waarbij The Ex, door middel van optredens, platen en pamfletten zowel vraag- als uitroeptekens plaatste. Opvallend aan The Ex is dat zij veelvuldig in het buitenland optreedt. De

groep onderhoudt nauwe contacten met activisten en muzikanten overal in Europa en de Verenigde Staten en is op die manier in staat om, vaak buiten de officiële circuits om, concerten te geven op de meest uiteenlopende plaatsen. Op het moment verschijnt er van The Ex iedere twee maanden een single, waaraan door diverse gastmusici wordt meegewerkt. Het tweede en laatstverschenen plaatje bevat een bijdrage van de Koerdische zanger Brader Müsikï, plus een boekje over de ellende van het Koerdische volk, dat nu weer in het nieuws is in de nasleep van de Golfoorlog. Maar zoals

(iinsTine^^

Verpakking van The Ex-single

Slechte column uit de oude doos Dramawert<plaats Balie de B. brengt i.s.m. To­ neelgroep Amsterdam Negerlawaai van Jean­ Claude Grumberg. Deze eenakter is nog in de Ba­ lie te zien van d o. 20 t/m za 22. en van do. 27 t/m za. 29 juni. Aanvang: 22.00 uur.

"':ké 'P^é( Gerrits

Scène uit 'Negerlawaai'

.­''•''K'­ >

De waarschuwing dat "elke overeek­ omst met bestaande situaties en per­ sonen louter toevallig is" die op het programma vetomlijnd is afgedrukt, doet vermoeden dat Negerlawaai gaat over geluidsoverlast waar ieder­ een mee te maken heeft. Een echtpaar dat in een 'verkeerde' wijk van een grote stad woont rea­ geert zijn angsten en maatschappelij­ ke onvrede af op de buitenlandse me­ demens. De man, gespeeld door Fred Goessens, is te laat van zijn werk thuisgekomen, omdat zijn auto de bumper van een "roetmop" heeft ge­ schrampd. Voor hem de aanleiding om eens flink te keer te gaan tegen de buitenlanders die zijn land, stad en straat annexeren. Zijn vrouw (Simo­ ne Delorme) geniet van de superieu­

re machtsuitingen van haar echtge­ noot. Schalks kijkend, moedigt ze hem aan. Wanneer haar mannetje spreekt over de primitieve driften van de "zwartjes" kijkt ze smachtend op. Het lijkt haar niet gek ook eens door zo'n "zwartjoekel" genomen te wor­ den. De voorstelling van regisseur R uurd van Wijk is een burgerlijke schets van racisme. De toeschouwer die comfor­ tabel in een leunstoel zit met naast zich een schemerlanp wordt niet met rust gelaten. Soms bevindt hij zich bij het echtpaar in de huiskamer en maakt zich mede schuldig aan het opzettelijk beledigen van zijn gekleur­ de medelanders. Dan weer verbeeldt het de "pleeturk" aan de overkant van de straat die de racistische uitla­ tingen over zich heen krijgt. De een­ akter eindigt met een climax van ge­ weld in de vorm van een orgie van scheldwoorden. Deze gewelddadige woordenstroom schiet echter zijn doel voorbij, want de weinig originele racistische woordspelingen missen ie­

der effect van schaamte en afgrijzen. Slechts het ritme en de herhalingen van de uitlatingen, waarbij je het idee krijgt dat er prijzen worden opge­ somd die in een televisiekwis te ver­ dienen zijn, ontlokken bij het publiek een schamele glimlach. Het laat zich zien als een column uit de oude doos. Doordat de tekst en de situatie niet scherp genoeg zijn en bovendien niet inspelen op de actualiteit biedt de schets weinig stof tot nadenken of enige bezinning. Wanneer je weer buiten staat, is de cultuurhonger dan ook niet gestild. De voorstelling duurt slechts twintig minuten, maar dat is bij nader inzien eerder nog te lang. Naast de Balie draait in de Al­ fabioscoop een filmversie van Sha­ kespeare's tragedie "Henry V". Maar helaas het loopt al tegen half elf, te laat voor de tweede voorstelling.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen