Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1990-1991 - pagina 231

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1990-1991 - pagina 231

8 minuten leestijd

PAGINA 3

AD VALVAS 6 DECEMBER 1990

Ongekende drukte op lustrumfeest

Erno Eskens "Het gaat echt een feest voor de stu­ denten worden", verklaan de zenuw­ achtige Michel Hoek. Met vier ande­ ren vormt hij het brein achter de or­ ganisatie. Veel tijd om te praten heeft hij niet want het praatje van de brandweer is uitgelopen en er is nog veel te doen voordat het feest kan be­ ginnen. De metamorfose van het hoofdgebouw moet namelijk voor acht uur voltooid zijn. AI om half acht stromen de eerste kortgerokte feestgangers binnen. Ze willen op tijd zijn voor 'Life of Brian' van Monty Python. Dat het hier een weinig stichtelijke film betreft, is de organisatie niet ontgaan, maar op een studentenfeest moet alles kunnen. En ook studenten kunnen er blijkbaar niet wakker van liggen. Ze lijken meer in humor dan in God te gelo­ ven. Tegen achten is het in ieder ge­ val dringen geblazen om de ander­ half uur durende parodie op het le­ ven van Jezus te kunnen aanschou­ wen. Als 'Life of Brian' in het aquarium (KC­07) begint heeft Mathilde S an­ ting al een vermoeiende sound­check achter de rug. Het podiumgeluid is ondoorzichtig en de geroutineerde zangeres heeft er flink de balen van. "Zo valt er niet te spelen," wordt de geluidstechnicus verweten. "En als je zo aan die knoppen blijft draaien, dan kap ik ermee." Maar uiteindelijk hoeven de dreige­ menten niet waar gemaakt te wor­ den, want na een uurtje wordt de juiste sound gevonden. De band zet nog snel enkele melancholische nummertjes in om de stembanden te smeren, dan verdwijnt S anting achter de coulissen om pas tegen de avond weer te voorschijn te komen. De energieke muziek van The Bob Color vormt een goed tegenwicht te­

Aan het eind van de middag zijn de vrijwilli­ gers nog druk bezig het beton te camoufleren. De leerbunker wordt omgetoverd in een feesthal. En ze hebben haast, want over een paar uur begint het 'kleine feestje' van de 110­jarige VU.

De eerste aitltoorden deden de V U schudden op haar grondvesten Foto Bram de Hollander

gen de soms wat slappe composities van Santing. In no time weet de band de kou uit de grote feesttent te verja­ gen, want vanaf het moment dat The Bob Color op het podium verschijnt is het swingen geblazen. Na een paar nummers parelt het zweet al over het hoofd van de beweeglijke chanteur chauf. Onverwacht springt hij van het podium om aan de andere kant van de tem zijn kermende scheur weer genadeloos open te trekken. Intussen speelt de Elvis Costello­ach­ tige gitarist een gave solo, die ook nog eens de moeite van het bekijken waard is, want alles beweegt bij The Bob Color. Dat de band een nieuwe zangeres, een nieuwe bassist en een nieuwe toetsenist heeft, is dan ook niet te merken. De nieuwe bandle­ den hebben weliswaar de prijskaartjes nog aan hun kledij hebben hangen, maar de uptempo R B klinkt als

vanouds en de zaal weet het. Al het geswing heeft echter één na­ deel: de tent wordt uiteindelijk zozeer opgewarmd, dat een natuurlijke sprinklerinstallatie in werking treedt. De tegen het koude canvas gecon­ denseerde zweetlucht daalt in een ge­ stage en vooral gore regen op de feestgangers neer. Geen pretje voor de mooie mensen in de feesttent, behalve dan voor Candy Dulfer die zich door de regen laat inspireren tot een improvisatie op het thema 'zachtjes tikt de regen op het zolderraam'.

Dijk Lang niet iedereen kan de impro van Candy Dulfer overigens meemaken, want de tent is overvol. Terwijl de or­ ganisatie zo'n achtduizend studenten had verwacht, zijn er op dat moment een slordige 12.000 mensen aanwe­

zig. Een groot deel van de bezoekers blijkt van buiten de VU te komen en daar is niet op gerekend. Om rampen te voorkomen wordn de deuren van de tent gesloten. Afge­ zien van enkele slimmeriken die de afzetting via een keldergang weten te omzeilen, zien honderden mensen de funky muziek van Candy Dulfer aan hun neus voorbijgaan. Ook bij Jules Decider is het moeilijk binnenkomen. Wie het geluk heeft na lang wachten een zetel in de aula te vinden, hoort de cabaretier nog net zijn gedicht 'O, kut' voordragen. Het laatste deel van Deciders show maakt weinig indruk. De Rotterdammer is wel eens leuker geweest. Bij De Dijk is het beter vertoeven. De bezwete feesttent schudt vanaf de eerste akkoorden hevig op haar grondvesten. Vervaarlijk zwiepen de grote boxen heen en weer op de gol­

vende vloer, maar het massieve ge­ luid van De Dijk blijft staan als een huis. Door de ongelukkige vorm van de tent kunnen velen De Dijk niet eens zien, maar dat mag de pret niet drukken. De Dijk is De Dijk. Wat de pret wel drukt zijn de lege taps. De organisatoren die de grote toeloop niet verwacht hadden, heb­ ben te weinig ingeslagen. Op het hoogtepunt van het feest wordt nog zo'n 2200 liter pils bijgekocht. Even worden de kelen weer gespoeld, maar tegen vieren is ook dat bier op. Het blijft behelpen met de schuimige res­ tjes uit de lege vaten. De swingende Dick Hout en de Planken biedt enige verzachting. De bassist met het uiterlijk van een Fran­ se gangster zweept het ritme op, de droge strotten gillen de bekende deuntjes mee en de voetjes komen al snel van de grond. Dat de akoestiek verre van ideaal is, deert niemand meer. Er moet gewoon nog even op de aanstekelijke muziek gedanst wor­ den voordat de terugtocht wordt on­ dernomen. Tegen vieren loopt het feest lang­ zaam leeg. Massaal speuren de in­ middels benevelde feestgangers naar hun jas. Een niet eenvoudige opgave, want de gammele rekken zijn omge­ vallen en duizenden jassen liggen door elkaar. Een enkeling vindt zijn jas niet meer terug. Iemand anders is klaarblijkelijk zo vriendelijk geweest het ding 'te redden'. Het blijkt overigens niet de enige te­ genvaller van de avond te zijn: Een paar ruiten zijn ingeslagen, een be­ waker heeft een oorvijg gekregen en een paar plafondpanelen zijn ge­ sloopt. "Al met al acceptabel, gezien het feit dat er 12.000 mensen zijn ge­ weest", vindt organisator Hoek. Bij de uitgang ligt nog een verdwaas­ de student zijn roes uit te slapen. Het is leuk geweest.

Onderkast

lijnl

lijn 2

In alle vroegte snelde hij op zater­ dagochtend over de Amsterdamse grachten. Rudolf Bevaart, de PR­ functionaris van de VU, griste de ochtendbladen, waarvan de inkt nog maar nauwelijks was opgedroogd, van de toonbank van de sigarenwin­ kel. De winkelier bleef verbouwereerd achter. Hij mocht het wisselgeld hou­ den. Zulke goede klanten had hij maar zelden op dit uur. Eenmaal thuisgekomen kende Be­ vaarts vreugde geen grenzen. Vanuit alle kranten zwaaiden de VU­hoogle­ raren hem triomfantelijk toe. Het Al­ gemeen Dagblad, De Telegraaf, De Volkskrant, Trouw, ze waren er alle­ maal ingetuind. In plaats van een mooie foto van een linten doorknip­ pende Van Thijn te maken, werkten alle persfotografen mee aan de goed­ kope reclamecampagne van de VU. Diezelfde dag maakte Bevaart nog twee keer een gang naar de sigaren­ winkel. Zijn media score was onge­ kend. Ook nog een foto in Het Parool en de Courant Nieuws van de Dag. Alleen bij NRC Handelsblad hadden ze het onbetamelijk gevonden om de hoogleraren in toga af t^ drukken. Daar krijgen ze hun^ersberichten voortaan een dag later dan de andere kranten.

Alle tegenstanders van de publici­ teitsstunt van Bevaart moeten on­ middellijk hun mond houden, want zelden haalde de VU zo goedkoop de publiciteit. De kosten: 2500 gulden voor het plaatsen van een felicitatie­ advertentie aan het GVB, 1000 gul­ den voor de huur van een politieka­ pel, 1500 gulden voor het vervaardi­ gen van 50 VU­paraplu's, 2500 gul­ den wetenschappelijk kapitaalverlies door het inzetten van 25 hoogleraren gedurende één uur, 1500 gulden broodjes om de hoogleraren te voeden, en een weekloon voor het inzetten van Bevaart zelf (salaris geheim). Opgeteld komt de redactie van On­ derkast uit op een bedrag van 10.000 gulden. Tellen wij de oplages van De Telegraaf, Nieuws van de Dag, het Parool, De Volkskrant, Algemeen Dagblad en Trouw bij elkaar op, dan komen wij uit op een een aantal van 1,8 miljoen foto's. Daar komen dan de regionale bladen nog eens bij, want het ANP heeft de foto van de stoet hoogleraren op het net gezet. Dus: 2,5 miljoen foto's op z'n minst. Vermenigvuldig dat nog eens met twee, omdat iedere krant gemiddeld door twee mensen wordt gelezen en we zitten al op de 5 miljoen foto's.

" P e t t e n af en zwaaien heren!" riep PR-medewerl<er Bevaart door zijn megafoon bij de opening van de Amstelveenlijn. Foto Bram de Hollander

Dat is 0,2 cent per foto. Dan was de griffioen toch heel wat duurder.

lijn 3 Eén smetje dan toch. De felicitatie­ advertentie voor het GVB was wegge­ gooid geld. Want dat de Amstelveen­ lijn (kosten 368 miljoen) al na één dag niet meer op schema rijdt is toch wel een heel zielige prestatie. Eens in de tien minuten zou de tram Halte­ plaats yu aandoen. Daar mogen in­

middels vijf minuten bij worden op­ geteld. Petten afvoer het GVB, heren!

lijn 4 En nog een smetje. In de stoet hoogle­ raren bevond zich een indringer, zo ontdekte een oplettende redacteur. De aardwetenschapper dr. G.J. (Bert) Boekschoten is helemaal geen hoogle­ raar aan de VU. Hij is wel één dag in de week professor in Groningen, maar dat is zo weinig dat het eigen­ lijk niet meetelt. Wanneer wordt er

een aparte titel bedacht voor deeltijd­ proffen?

lijn 5 En op het allerlaatste moment nóg een dompertje op de feestvreugde. Het haltebord dat de hoogleraren hebben aangeboden aan burgemeester Van Thijn en dat ze vervolgens zelf aan kettinkjes hebben bevestigd op het perron, is nog dezelfde dag door onverlaten ontvreemd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 1990

Ad Valvas | 574 Pagina's

Ad Valvas 1990-1991 - pagina 231

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 1990

Ad Valvas | 574 Pagina's