Ad Valvas 1990-1991 - pagina 172

AD VALVAS 1 NOVEMBER 1990

PAGINA 16 ^^mm^^mK^K^

Quotes

Hans: 'Als Bert een verkeerde noot blaast is mijn eerste reactie een diep medelijden'

"De wereld schiet truer op me t e m paar heel knappe me nse n d^n me t een grote massa mtdde ltnaai Dat IS mmchien e litair gedacht, maar het !s u-el zo " De gepensioneerde bierbrouwer Freddy Hemeken bij de uitreiking van de naar 7i)n grootvader ge noemde prijzen, m NRC Handelsblad

"Wat gaf ik mijn stude nte n altijd mee ah ze voor het e e rst worden gebeld door een we rkge ve r met een salansaanbod^ Hou je mond Te l op je vinge rs tot tie n En ook al staat he t zwe e t in je hande n, bij de ze ve nde te l zal de we rkge ve r denken dat zijn bod ve r naast datgene ligt wat jij in ge dachte n had Ne ge n van de tien ke e r doet hij dan e e n hoge r bod " Prof A H G Rinnooy Kan (Eras­ musuniversiieit en binnenkort voorzitter van de werkgeversorga­ nisatie V NO), m NRC Hande lsblad

"Het me e ste vuil op straat ge vonden komt van toe riste n, me t van honden " Stelling bi) het proefschrift van Olga iNieuwenhuys (faculteit so­ ciaal­culturele wetenschappen)

De Splinter

In een stelling bi; haar proef­ schrift ergert W C M Resing zich aan het stellen van kledingeisen bi) promoües Waarom zouden er kledingeisen aan mannen gesteld moeten worden, terwijl vrouwelij­ ke promovendi kunnen volstaan met het dragen van 'passende kle­ ding'' "Het prornotie re ge le me nt van de VU zegt he t volgende 'Tijde ns de promotteplechtigheid draagt de promovendus e e n rokkostuum Een promove ndu draagt voor de gelegenheid passmde e kl ding' Als je dan ve rde r le e st dan zie je dat de kleding voor mannen tof in details wordt voorge schre ve n Bij vrouwen wordt er he le maal me ts voorgeschreven Vroeger promove e rde n e r haast nooit vrouwe n, dus was he t ook met be langrijk ie ts voor te schrijven Maar in het afgelopen decennium zijn e r 1300 vrouwe n ge promoveerd, dus dat argume nt gaat met me e r op Ik vmd dat het daarom tijd wordt om de se xe n gelijk te schake le n He t zou ook mannen toe ge staan kunnen worden om ie ts vrije r te zijn in de keuze van hun kle ding De huidige gang van zake n is in mijn ogen discriminerend Ge lukkig be n ik daarbij als vrouw in depositie dal mij me ts wordt voorge schre ve n, maar als ik man zou zijn zou ik mij be st ergeren

Foto Bram de Hollander

Dick Roodenburg Hans: Zodra we in het V U­orkest zaten, werden we maatjes. De alt­ violen zagen dat er twee hobo's bij­ kwamen, waarvan de één Bert heet­ te en de ander, nou ja, er waren al zoveel Hansen. Ze vonden ons wel lijken op Bert en Emie, dus werden we zo genoemd. Bert: Daarvoor zaten we allebei een jaar op het conservatorium, maar van die tijd kan ik me alleen z'n overhemd herinneren, met een schotse ruit. Dat hemd zag ik later weer de VU binnenwandelen. Hans: Ik doe nu Biologie. Als alge­ mene studie vond ik het conserva­ torium heel leuk, dat lezen van par­ tituren, kwartetten, orkesten. Maar uiteindelijk word je hoboist en dat is wat anders dan met muziek bezig zijn. Bert: Als beroepsmusicus zou ik waarschijnlijk met minder plezier spelen. Nu is het puur ontspan­ ning, naast m'n studie rechten. Hans: Ons eerste concert was de tweede van Mahler, najaar '87. We zaten toen allebei in het bestuur. Zo werkt dat, als je actief bent word je snel opgemerkt. Bert: We hadden m die tijd een in­ tensieve telefonische relatie. Een daverend concert, volle Nieuwe Kerk. Dat vergeet je je hele leven niet.

JOOL HUL

Hans: In zo'n Mahler­symfonie moet je met het hele orkest als een beest spelen. Dan gaan we er flink tegenaan. Dat je elkaar zo af en toe grijnzend aankijkt van 'de hobo's zijn er ook nog'. Bert: Het orkest heeft tachtig strij­ kers. Daar moet je overheen scheu­ ren. Heel lekker als je dat met z'n twee kunt doen. Hans: Vooral tijdens de concerten.

Co. Mensen werken samen. Deze week: Hans Schepers en Bert Versteeg, beiden hoboïst in het VU­orkest Op de repetities kom je er niet overheen, de zaal op Uilenstede is te laag. Bovendien moet je oppas­ sen dat je jezelf en je riet niet kapot speelt. Bert: Afgelopen zomer, Sjostako­ vits. In het tweede deel zit een zwa­ re hobosolo, kost heel veel kracht. Heb ik dus aan Hans gevraagd of

hij de laatste twee nootjes over wil­ de nemen, een soort echo. Hans: Dat proberen we tijdens de repetities uit. Het orkest heeft het meestal snel in de gaten, de eerste keer draait iedereen zich om: wat doen ze nu weer. Van een tegenstelling tussen strij­ kers en blazers is geen sprake, maar je haalt de mensen er wel een beetje uit. Blazers zijn misschien rustiger. Ze kunnen vaak wat rond­ kijken, de strijkers zwoegen met z'n allen aan één stuk door. Bert: Strijkers hebben nogal de naam zenuwachtig te zijn, snel geïr­ riteerd. Maar dat zijn van die stere­ otypen. Je hoort weleens dat strij­ kers het doodeng vinden om alleen een partij te spelen. Dat is iets wat je leert. Mensen worden denk ik ook gevormd door hun instrument. En de zenuwen heb je er altijd van. Hans: Als Bert een verkeerde noot blaast is mijn eerste reactie een diep medelijden. V erder spelen we natuurlijk elk op onze eigen ma­ nier. We hebben drie hobo's in het orkest en meestal zijn er maar twee nodig. In december speel ik niet mee met de Zesde van Tsjaikowski en Bert niet met het Tweede Piano­ concert van Prokovieff. In het Do­ deneiland van Rachmaninoff doen we alledrie mee. Bij die verdeling wordt rekening gehouden met je specifieke kwaliteiten. Bij Janacek

bijvoorbeeld komt Bert altijd mooi door het orkest heen. Bert: Janacek is nogal klagerig, ik kan heel fijn klagen op zo'n instru­ ment. Hans kan beter uit de voeten met het belcanto, de Italiaanse mu­ ziek. En Brahms, de hobosolo in het tweede deel van de Eerste Sym­ fonie heeft hij geweldig gespeeld. Was ik echt van onder de indruk. Maar ik denk natuurlijk ook wel eens: die klank had mooier gekund, daar zou je een ander riet voor moeten gebruiken. Hans: Ik kies een riet waar ik voor­ al makkehjk mee speel, lekker mee kan zingen en )odelen. Bert: Ik voel me het gelukkigst als ik een toon produceer waarvan ik denk: dat is hem. Dan maar een riet dat inderdaad wat stug is. Soms lukt het dan niet. De toernee waar­ in we Dvorak deden, toen heb ik niet lekker gespeeld. Kreeg ik op­ merkingen van dirigent Daan Ad­ miraal naar m'n hoofd. Ja, die speelt zelf ook hobo, weet daar dus alles van. Maar ik had hard gestu­ deerd, aan de voorbereiding lag het niet. Hans: Was dat niet de toernee waarop ik m Middelburg even tiiet inzette? We hadden net daarvoor bij de chinees gegeten. V reselijk suf van geworden. Bert: Sindsdien geldt de regel: geen chinees voor concerten.

door Aad Meijer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen