Ad Valvas 1990-1991 - pagina 96

I AD VALVAS 27 SEPTEMBER 1990

PAGINA 12

Quotes

'Als Marietje met Sjakie apart wil, dan heet opeens iedereen Sjakie'

"Al dat gemonkel tegen, de mo­ raal, al die porno­talk, dat is on­ zin. Moraal is het interessantste wat er bestaat. Dat is toc h het enige waar het om gaat in het leven? En het wordt tijd dat we dat weer eens onder ogen gaan zien." Trend­watcher Jan Kuitenbrou­ wer, in HP/DeTijd

"Duitsland is een beschaafde Eu­ ropese maatsc happij geworden. Telkens als ik in Bonn ben, ver­ baas ik me over de onderlinge beleefdheid van mensen. De abso­ lute RuchsichtlosigkeitAeewt niet meer, behalve op de autowegen." Otto von der Gablentz, scheidend Westduits ambassadeur in De Haag, in HP/De Tijd

"De gedachte dat iemand een stu­ die pas heeft afgerond na het schrijven van een proefschrift, is al heel lang verlaten. Je hoort steeds vaker het advies: 'Een proefschrift? Nooit aan beginnen, want dat is een ramp voor de betrokkene en zijn omgeving.' Daar zit veel waars in." Prof. Hans Daalder, hoogleraar politicologie aan de universiteit van Leiden, in VU­magazine

"Soms deni< je bij jezelf: wat een hoop triestheid is dit eisenlijic Ërno Eskens

"Het is gebleken dat de psycholo­ giestudie her en der met suc c es binnen drie jaar kon worden vol­ tooid door personen die zic hzelf als actieve randdebielen beschou­ wen. " Columnist Piet Vroon in de Volkskrant

De Splinter De VU verbruikt maar liefst 1,2 miljoen plastic bekertjes per jaar. Dat is niet nais. Of beter gezegd: dat is wel mis, want die bekertjes verontreinigen het milieu. Daar­ om heeft Joyce Schoon, derde jaars studente culturele antropolo­ gie, het 'Anti plasticBekertjes Co­ mité' (ABC) opgericht. "Iedereen is met het milieu bezig. Maar het blijft altijd bij wat ge­ mopper op fabrieken en als het op eigen inbreng aankomt, dan ligt alles plotseling toc h wat moeilij­ ker. Op de VU worden momenteel grote hoeveelheden plastic beker­ tjes gebruikt en dat is ec ht niet nodig. Als mensen zelf hun bekers meenemen is dat een stap in de goede ric hting. De mentaliteit moet veranderd worden. En wan­ neer je een beker met een deksel neemt, dan drupt het ook niet in je tas. Ik wil dat de koffie vijf c ent goed­ koper wordt, als je zelf een beker meeneemt. Dat zijn namelijk de kosten van zo'n plastic bekertje. Het zou mooi zijn als er van de VU op dit punt wat medewerking zou komen. Uiteindelijk is het het mooist als er overal stenen kopjes komen. Ik moest laatst koffie ha­ len voor een docent en dan blijkt dat de VU niet eens over stenen bekers beschikt."

Leonard Smits (25), zevende jaars rechten: "Op het werk heet ik Phi­ lip. Alle jongens heten Philip en alle meisjes heten Karin. Dat is voor de herkenbaarheid voor de beller. Operator schijnt een te moeilijk woord te zijn, dus Philip is beter. In principe werk ik voor twee 06­ lijnen. De éne heet Partyline, de ander is Harry's Gaybox. Je moet je voorstellen dat er tien mensen in een box vallen en dat er vier boxen in een console zitten. Een console ­ dat is een soort paneel waar druk­ toetsen op zitten ­ kan ik de boxen manipuleren. Ik kan bellers apart schakelen, zodat ze rustig met el­ kaar kunnen praten. Ik houd het midden tussen een Carry Tefsen en een politieagent. Overdag ben ik politieagent voor bellers van 12 tot 21 jaar. Meestal is het een gekkenhuis. De één wil een plaat draaien en de ander zit te zieken. Dan moet ik daar een beetje orde in te scheppen. Dat is soms best lastig, zeker als ze dronken of knetter stoned zijn. Soms zijn er hele stamoorlogen: Robbie uit Den Haag tegen Willem uit Amsterdam. Dat wordt gelijk sores. Er wordt over en weer ge­ scholden en daar is de box niet

JOOL HUL

voor bedoeld. Ze worden boos als ik ze uit elkaar houd. Ik ben al tal­ loze malen bedreigd dat ze langs zullen komen met een mannetje of vijfentachtig. 's Avonds ben ik meer Carry Tefs­ en. Dat vind ik het veel leuker, want dan bellen de oudere mensen. Het principe is nog steeds: boy meets girl. Maar er bellen minder

bijbaantjes: de operator vrouwen dan mannen. Als Marietje met Sjakie apart wil, dan heet opeens iedereen Sjakie. Soms denk je bij jezelf 'wat een hoop triestheid is dit eigenlijk'. Maar ja, er zijn een hoop eenzame mensen. Het lukt wel eens dat je mensen met succes koppelt. Ik selecteer op leeftijd en sociale categorie. Dan druk ik ze op een aparte lijn en dan zeg ik 'ja, jullie staan apart. Veel plezier'. Misschien hebben ze er al­ lebei op zitten wachten. Dan wisse­ len ze nummers uit. Anders hangen ze op. Als je nu 's nachts werkt, dan belt er wel eens een radeloos iemand op. Meisjes die van de trap zijn af­

Foto Bram de Hollander

gesmeten door hun vader; mensen die kapotte huwelijken achter de rug hebben. Wat voor een ellende je dan hoort... Dan knijp je je in je handen dat je student bent en in zo'n beschermd milieu leeft. Het raakt mij soms wel. Laatst was er een meisje helemaal in de put. Ze was suïcidaal. Dan ga ik daar op in­ praten en houdt het operator­zijn op. Dan praat je gewoon van mens tot mens. Maar je weet nooit of ze de waar­ heid vertellen. Voor veel mensen is de 06­lijn een fantasiewereld. Ze kunnen zich anders voordoen dan ze zijn. Sommige mensen nemen een andere naam aan. Het is één grote bubbel, één grote fantasiewe­ reld. Die fantasie is voor sommigen een verslaving. Als mensen te lang bel­ len dan hang ik ze op. Dan bellen ze meestal wel weer terug en moet ik op ze inpraten: 'Hoe hoog was je vorige rekening?' 'Die was vier mille.' 'Nou daar had je lekker van op vakantie kunnen gaan.' Die drang die mensen hebben... Niet iedereen belt lang. Bij de an­ dere 06­lijn die ik doe ­ de homo­ box ­ zijn het allemaal korte ge­ sprekjes. Bij nichten gaat het alle­ maal veel sneller. Die draaien niet om de pot heen. Het gaat zo in de trant van 'hoe zie je er uit'. Alle af­

metingen worden gevraagd en wat ze allemaal wel of niet lekker vin­ den. In het begin had ik daar wel moeite mee. Het lijkt mij zo onper­ soonlijk. Het bedrijf heeft nu ook een sex­o­ foon box opgekocht. Ook al zoiets. Daar zitten twee meisjes achter de console. Dat zijn meestal studentes. Die doen niets anders dan het klaarpraten van mannen. Meestal zijn de bellers zo 'eil' dat ze de 'g' niet meer kunnen uitspreken. Dan is het drie keer hijgen en dan zijn ze ook weer aan hun trekken geko­ men. Ranzigheid. Het is een rare wereld, maar toch vind ik het leuk werk. Morele be­ zwaren heb ik niet. De mensen bel­ len zelf. En het wordt redelijk be­ taald ­ zo'n tientje per uiu* ­. Ik werk met allemaal studenten, dus het is wel gezellig. Hele disputen van het corps zijn hier ook aange­ nomen. Meisjesdisputen met name. Een relatie met mijn studie heeft het niet. Hoewel, ik betrap mezelf wel eens dat ik woorden overneem. Als iemand iets nieuws heeft ge­ kocht dan zeg ik wel eens 'tjee, wat een geile broek'. En bij je studie wordt dat soort taal natuurlijk hele­ maal niet gebezigd. Dan zeg ik maar 'oh, sorry. Ik zei te gek'."

door Aad Meijer her oiB c oKFsB/]LUi^

^

>

An /

'\ QEBIV

1^1^

U_*l^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen