Ad Valvas 1990-1991 - pagina 458

I A D VALVAS 18 APRIL 1991

PAGINA 16

Sonja, Karel, Tineke, Ivo en de anderen

'Die Vlaamse liedjes roepen bij mij beelden op van de sfeer van vroeger, de Zeeuwse klei'

Televisie, een spannend medium. En dan heb ik het niet over poli­ tieseries of verslagen van de Golf­ oorlog. Ik bedoel de alledaagse ge­ sprekken, zoals die in de vele praatshows te beluisteren zijn. De spanning zit hem in de verhou­ ding tussen presentator en gast. Ah je een show hebt en je nodigt daarvoor iemand uit, moet je die natuurlijk netjes ontvangen. Aan de andere kant mag het niet te klef worden, want dat is saai voor het publiek. Bovendien kan het voor­ komen dat de gastheer of ­vrouw en gast elkaar wat minder liggen. Wie ooit Renate Dorrestein bij Adriaan van Dis zag, kan zich ongeveer voorstellen wat ik be­ doel. Laatst ging Tineke bij Sonja op bezoek. Voor de minder ingewij­ den: Tineke de Nooij van het RTL­4programma T ineke was te gast bij Sonja Barend in het VARA­programma Sonja. Het wereldje is nu eenmaal niet zo groot. Aanleiding was de verschij­ ning van een boek waarin Tineke nogal openhartig over haar dikte en ander persoonlijk lief en leed schrijft. Maar is dat genoeg reden om iemand ­ van de concurrentie nog wel ­ uit te nodigen? Ik denk dat er meer achter stak. Tineke is in de eerste plaats een gezellig programma, waarin gas­ ten bijvoorbeeld in de keuken on­ der leiding van de zus van Tineke wat koken en waarin vaak arties­ ten optreden waarvan je dacht dat ze allang dood waren. Ronnie To­ ber bijvoorbeeld.

Sonja heeft meer pretenties, ze is VARA­links, moraliseert en staat in de Z APP­pagina's van de VPRO­gtds. Vooropgesteld: naar beide dames kijk ik met evenveel plezier, ze hebben beiden hun goe­ de en slechte kanten. Mijn achter­ dochtige inborst fluistert me ech­ ter in dat Sonja denkt dat haar programma beter is en dat ook wil weten. Het gesprek begon zoals het hoort: Sonja wuifde haar gast alle lof toe en je kon zelfs merken dat de twee elkaar oprecht mochten. Wat wil je, zelfde generatie, beiden bij de popmuziek begonnen. Maar op een gegeven moment kwam Sonja met het verwijt dat Tineke in haar show een genezeres gehad had en of Tineke die onzin werke­ lijk geloofde. Nou, die geloofde Ti­ neke natuurlijk ook niet. Of het dan wel verantwoord was zoiets op de televisie te brengen, hief Sonja haar vingertje. Waarop Ti­ neke simpelweg stelde: waarom niet, de mensen zien dat graag. Dan schuif ik naar het puntje van m'n stoel, want zo'n dialoog onthult meer dan honderd be­ leidsnota's. BUISMAN

Ad de Ruyter: "Engagement is iets dat een artiest siert" Dick Rooden burg "Dan ga ik dus zingen. Thuis of in een café, als ik een goed neder­ landstalig lied hoor, kan ik van har­ te meezingen. Dat is mijn uitlaat­ klep. En ik ben ook zo iemand die op bruiloften en partijen aanzet tot zingen. Ik ken echt honderden lied­ jes. Als op een feest blijkt dat je een verhaal van Speenhoff kan zin­ gen, over die moeder die haar zoon in de gevangenis een brief schrijft, dat wordt meestal heel leuk gevon­ den. Vaak weten mensen het re­ frein nog, dat zingen ze dan mee. Ik vind het jammer dat die teksten vergeten raken. Ooit kocht een broer van me een plaatje van Jaap Fischer. Daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor. Ik moet zo'n vijftien jaar geweest zijn en dat singletje heb ik werke­ lijk grijs gedraaid tot ik het van voor naar achter uit m'n hoofd ken­ de. Een openbaring was dat. Die Jaap Fischer ging maar door met muziek maken. Hij heet nu Joop Visser en ik koop nog steeds al z'n platen en speel ze ook na op de gi­ taar. Dat wordt op een gegeven moment wel een levensvervulling, of althans een vrijetijdsvulling. Na dat eerste plaatje ben ik neder­

landstalige muziek blijven luiste­ ren, ook in de cabaretsfeer, Wim Sonneveld bijvoorbeeld. Al gauw merkte ik dat de leukste liedjeszan­ gers in Vlaanderen zitten. Nou ben ik zelf ook een halve Vlaming, ge­ boren in Zeeuws Vlaanderen, vlak aan de grens, dus dat taaltje spreekt me bovenmatig aan.

CD/LP/MC Wat staat in de platenkast van de VU­bevolking? Deze week leg­ gen we ons oor te luister bij Ad de Ruyter, hoofd van het Alge­ meen Cultureel Centrum. Die rijkdom van de Vlaamse taal ontgaat Nederlanders vaak, die be­ grijpen dan niet hoe grappig een bepaalde uitdrukking is, of hoe mu­ zikaal. Willem Vermandere bij­ voorbeeld, maakt al 25 jaar platen, die heb ik bijna allemaal. Hij roept bij mij beelden op van de sfeer van vroeger, de Zeeuwse klei. Of Wan­ nes van de Velde, ook zo'n man ­ het muzikale brein achter de Inter­

Foto Bram de Hollander

nationale Nieuwe Scène. Hij poets oude volksliedjes op, maar maakt vooral in dezelfde stijl nieuwe lied­ jes die gaan over de dingen van nu, het milieu, de oorlog. Akoestische muziek, fluit, gitaar, accordeon en viool, met meerstemmige zang. Prachtig uitgebalanceerd. Die nieu­ were Vlamingen als Raymond van het Groenewoud vind ik ook ont­ zettend leuk hoor. Of een hele jon­ ge jongen. Jan de Wilde, een beetje popachtige muziek, bijzonder vin­ dingrijke liedjes. Maar zij raken toch niet aan mijn vroegste herin­ neringen, ze hebben niet in de klei gestaan. Ik denk dat het goede lied iets is van alle tijden, tenminste, sinds rond 1900 in Nederland een caba­ rettraditie ontstond. Op dit mo­ ment heb je bijvoorbeeld iemand als Jan Boerstoel, daar hoorde ik pas weer nieuw werk van. Op zich geen diepgravende teksten, maar de manier waarop hij dingen be­ schrijft en op muziek weet te zet­ ten, een wonder van kwaliteit. Dat spreekt me ontzettend aan. En Ro­ bert Long wil ik ook noemen. Hij schrijft veel voor anderen en meestal hoor ik meteen dat een liedje van hem is. Zijn zinnen heb­ ben geen rijm, hij weet ze aan el­ kaar te rijgen met een cadans, daar

JOOL HUL ^|ö£rE^/ WL NOÜ \/W

door Aad Meijer

VB p^TI^Eö iK. HOOIT­^

Ql/e^

kun je u tegen zeggen. Daar heeft hij een ongelooflijke feeling voor. De belangstelling voor het Neder­ landse lied gaat natuurlijk wel in golfbewegingen. De protestliede­ ren uit de jaren zestig, in het kiel­ zog van Bob Dylan, die vond ik te gek. Omdat ik natuurlijk op teksten val en toen ook nogal maatschap­ pij­kritisch ingesteld was. Boude­ wijn de Groot heeft prachtige mu­ ziek gezongen. Engagement vind ik wel iets dat een artiest siert. Maar als de tekst te plat wordt, te krete­ rig, dan bevredigt het me niet meer. Het protest op zich boeit me niet, maar wel de lading van zo'n liedje. Een plaat koop ik pas als ik zeker weet dat ik hem minstens honderd keer draai. Omdat ik de tekst goed wil horen of omdat de combinatie tekst/muziek me erg aanspreekt. Wat dat betreft heeft het hoofdge­ bouw van de VU eigenlijk geen ruimte waar een optreden van een liedjeszanger tot z'n recht komt. Voor een café­chantant achtige sfeer is de aula te groot. De hal is te onrustig, een troubadour moet je op z'n minst kunnen verstaan. Mis­ schien de kerkzaal bovenop het hoofdgebouw, maar sommige zan­ gers zijn nogal eens grof in de mond en dat zal niet iedereen waar­ deren."

Of/Z É JTUDIE. t>OEtf 1

?

C£\Nir-jÉ

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen