Ad Valvas 1990-1991 - pagina 467

AD VALVAS 25 APRIL 19911

Het is meteen al raak. Op de veer tiende verdieping van het hoofdge bouw verzekert een theologie­studen te de verslaggever dat ze allerminst model kan staan voor dè gemiddeld student, maar stemmen gaat ze ii ieder geval niet. "W aarom niet? y kan beter vragen waarom wel. Ik zoi niet weten wat die studentenfracties doen in de raad. Je hebt die radicale PKV en die enge JOVD, en meer ken ik er niet. Voor de Tweede Kamer ga ik wel stemmen, want ik ben meer dan student alleen." Een verdieping lager ligt het ge­ bied der filosofen. De filosofiestudie staat onder druk sinds het negatieve rapport van de visitatiecommissie. En dat is te merken ook, want tijd voor een socratisch gesprek heeft de aan­ gesproken filosofiestudente niet. "Kan je niet iemand anders zoeken. Een beetje druk," en ze wappert met een pak papier. Ook een tweede po­ ging op de dertiende heeft een onge­ lukkige afloop. "Stemmen? Nee, ik mag niet stemmen, want ik studeer Nederlands Tweede Taal," zegt een donkere jongen in gebrekldg Neder­ lands. Snel met de de trap naar de twaalf­ de. Een antropoloog die gaat stem­ men. "Ja, je krijgt toch zo'n brief thuis? Een studiegenoot van me zit in de imiversiteitsraad. Dacht ik." De opkomst in deze zeer onbetrouwbare steekproef stijgt daardoor in één klap tot vijftig procent.

Stil Op de elfde daalt het percentage tot een vertrouwd aantal: 33,3 %. De stu­ dente taalkunde gaat namelijk niet stemmen. "Ik kan me onvoldoende een oordeel vormen, en ik wil wel weten waar ik op stem. Je krijgt nooit eens een programma in je handen gedrukt of zo." Letterenstudenten volgen tegen­ woordig veel stages, misschien dat het daarom zo stil is op de tiende verdie­ ping. De jongen bij het kopieerappa­ raat kijkt de verslaggever enigszins be­ ledigd aan bij de vraag of hij soms student is. "Nee zeg, ik ben assistent in opleiding." Op de negende verdieping is het wel druk, maar helaas bevinden zich hier vooral Nederlands Tweede Taal studenten, die hun stem niet mogen laten horen. Een eerstejaars geschie­ denisstudent zegt wel te gaan stem­ men. "W aarop? Tja, tijdens de intro­ ductietijd hebben ze me wel verteld hoe die partijen heten, maar dat is weer weggezakt. Ik weet het dus nog niet." De achtste verdieping is het do­ mein van de studierichting Oudheid­ kunde. Ook hier treft de verslaggever een volgens eigen zeggen "niet­repre­ sentatieve" studente. "Ik heb nog niks gemerkt van die verkiezingen, maar stemmen is voor mij niet van levens­ belang. Of ik ga stemmen hangt af van de informatie die ik krijg meege­ stuurd."

Zwetend Op de zevende horen ook letterenstu­ denten rond te lopen, maar de aange­ sprokene blijkt rechten te studeren. Stemmen doet hij zonder meer. Geen wonder, want hij zit zelf in de faculteitsvereniging van Rechten. Voor een onderzoek naar niet­stem­ mers dus geen interessant figuur. Stilte, absolute stilte heerst er op de zesde. Na vijf minuten glipt in de verte een student te voorschijn uit een kamer. De verslaggever snelt erop af, maar ter plekke gearriveerd glijdt juist de liftdeur dicht. Zwetend met de trap een verdie­ ping lager. Een vriendelijke eerste­ jaars rechten. "Waar kan je zo'n stem­ biljet halen? Oh, krijg je het opge­ stuurd. Nou ik ga niet stemmen, want het interesseert me niet. Ja, dat is

IPAGINA 9

Onbekend maakt onbemind Verslag van een speurtocht naar de motieven van de talrijke niet­stemmers misschien gek, maar ik zou ook niet weten hoe je erachter moet komen wat die fracties doen. Misschien ga ik later nog wel eens stemmen." Een dubbelenquête op de vierde. Een wel héél enthousiaste stemmer: "Ik stem altijd. De aanleiding kan niet lullig genoeg zijn of ik ga stemmen. Enquêtes? Ik vul ze allemaal in. Ik kon indertijd niet wachten tot ik acht­ tien was. Ik was 's ochtends een van de eersten die gingen stemmen voor de Tweede Kamer. Op welke fracties je kunt stemmen op de VU? Dat is he­ laas wat vaag voor me." Zijn studiege­ note geschiedenis: "Nee, dat is mij ook niet bijgebleven, hoewel ik er wel iets over heb gehoord tijdens de intro­ ductie." Twee economiestudenten op de derde blijken weer veel minder en­ thousiast. De een zegt: "Nee, ik ga niet stemmen want ik ben niet zo betrokken bij de universiteit." De an­ der houdt een slag om de arm: "Dan moet ik toch eerst eens iets horen over die verkiezingen."

Prullebak Een medestudent van de twee jon­ gens loopt de trap af naar de tweede verdieping. Zodra hij daar is aange­ land stelt de verslaggever zijn drin­ gende vraag. "Als ik er die dag ben dan ga ik wel stemmen," antwoordt hij. "Oh, krijg ik het stembiljet opge­ stuurd. Nu je het zegt... Ik heb ooit wel eens een envelop gehad, maar die

Frank van Kolfschooten

De opkomst van stu­ denten voor de universi­ teitsraadsverkiezingen iigt al jaren bedroevend laag. Als 35 % het stennbiljet terugstopt in de bus, dan is er al sprake van een succes. Maar waarom laten stu­ denten de kans om te gaan stemmen eigenlijk voorbijgaan? Ad Valvas doorsneed aan de vooravond van de ver­ zending der stembiljet­ ten de vu­gebouwen op zoek naar de beweegre­ denen van de niet­ stemmer. is in de prullebak verdwenen. Ik vind het overigens wel belangrijk dat er gestemd wordt, hoor." Ook de eerste verdieping is het do­

mein van economie­studenten. De student in kwestie blijkt net zijn over­ gestapt van de UvA naar de VU. "Daar hebben ze al gestemd. Ik ook. W aar­ op? Dat zou ik niet meer zo precies weten. Het waren in ieder geval men­ sen die ik kende." Eindelijk terug op de begane grond. Een botsing met een jongen die al wandelend in Ad Valvas leest. Een onpeilbaar type, want op de vraag of hij een student is en stemplannen heeft antwoordt hij: "Ik ben student, maar ik ben hier niet bekend." Nu is het tijd voor een oversteek naar het W is­ en natuurkundegebou­ wen, waar zich vijf studierichtingen bevinden. In de oostelijke vleugel hui­ zen de natuurkundestudenten. Him gelederen zijn de afgelopen jaren nog­ al uitgedund. Vandaar dat de verslag­ gever er na een kwartier nog geen een tegen het lijf is gelopen; die kans is net zo groot als het waarnemen van een otter in Nederland. De gangen van het W N­gebouw zijn hoe dan ook erg verlaten. En vooral lang. De enige afwisseling be­ staat uit de laboratoriumluchtjes die uit de diverse kamertjes komen. Op een deur staat de intrigerende tekst: "Betreding van deze ruimte is levens­ gevaarlijk voor bezitters van een pace­ maker." Helemaal aan het andere eind van het gebouw, een paar honderd meter naar het westen, zitten de biologen. Een biologiestudent zegt wel te gaan

Een smakelijke blondine op de video Mark Plekker Eigenlijk is het elk jaar een saaie bedoening, die verkiezingsc am­ pagnes. PKV, JOVD­VU en VUSO, elk laten ze ritueel een postertje drukken en beplakken ze één van de zuiltjes die ze in goed onder­ ling overleg verdeeld hebben. In een vlaag van grappigheid wordt nog een ludieke ac tie ver­ zonnen. Iets met ballonnen of een feestneus. Toppunt van deze bloedeloosheid is waarsc hijnlijk het spandoek dat bij een paar in­ gangen van de Vrije Universiteit hangt. De sfeer van de lang ver­ vlogen demo c ratiseringsbewe­ ging lijkt weer even terug. In 'ac­ tierood' en 'ac tiezwart' is op een laken gespoten dat er gestemd moet worden voor de universi­ teitsraad. Gelukkig voeren niet overal de risic oloze posters, pam­ fletten en folders de boventoon.

Dat merkte een c ollegezaal vol eerstejaars rec htenstudenten on­ langs. Zij zaten gedwee in KC­07, de grote collegezaal bij de hoofd­ ingang, op hun doc ent te wac h­ ten. Hij zou het een en ander komen vertellen over Thomas van Aquino. Althans, dat dachten de studenten. Plotseling ging het licht uit en werden ze getracteerd op een goed geoliede rec lamevi­ deo van het Fac ultair Studenten Overleg Voorspraak. Met op de ac htergrond de klan­ ken van het Modern Jazz Quartet verhaalt een studente van FSO Voorspraak over haar inspanning de onder studenten zeer gewilde internationale stages te regelen. Een c ommentaarstem zegt even later dat de studenten van FSO Voorspraak "ac tueel op de pro­ blemen van de fac ulteit inspe­ len". Tegelijkertijd zien de over­ rompelde eerstejaars op de ac ht

grootbeeld­tv's hoe een FSO­er bij de liften aan het lobbyen is bij een doc entac htig type. Ook de echte 'autoriteit' komt in de video voor. Hij zegt natuurlijk dat het goed is om te stemmen. Maar het oog wil ook wat. Een vloeidende overgang leidt de eer­ stejaars naar een smakelijk ogen­ de blonde studente. Ze maakt duidelijk waarom FSO een goede club is. Terwijl zij dit vertelt, zoomt de c amera in totdat haar hoofd zic h beeldbuisgroot aan de studenten opdringt. Na een kwartier is de video afge­ lopen. "Stem voor je fac ulteits­ raad, want daar worden alle be­ langrijke beslissingen genomen", is de boodschap. Vragen? Er zijn geen vragen. De docent neemt na deze, wat hij noemt "ongebruike­ lijke opening van het college" het roer over.

stemmen. "Maar ik weet alleen niet waarop, want hoe heten ze ook al­ weer. Als ik ze voor me zie dan zal ik er wel weer opkomen." Een verdieping hoger gaat de reis weer oostwaarts. Holle voetstappen, geen student te zien. Ja toch, een studente informatica. "Ik denk wel dat ik ga stemmen, het vervelende is alleen dat ik totaal geen overzicht heb." De gang loopt dood. Trap op. Rechtsomkeert. Ha, een studente bij een prikbord waar met grote letters Aardwetenschappen boven staat. Die ontbrak nog aan het lijstje. "Alweer verkiezingen? En ik heb pas nog voor de Provinciale Staten gestemd. W aar moet ik nu weer voor stemmen? Oh, universiteitsraadsverkiezingen. Nou, ik zal wel zien wat dat inhoudt. Leg­ gen ze dat uit tijdens de introductie­ tijd? Ik weet niet eens van het bestaan van een introductietijd."

Zinloos dwalen Na nog wat zinloos dwalen over een volgende verdieping op zoek naar scheikundigen in de dop, is het tijd geworden om naar de medische fa­ culteit te gaan. Eerst naar de zesde verdieping, want daar zit Bewegings­ wetenschappen. De kilometers begin­ nen te tellen, de verzuring in de be­ nen slaat toe. Een studente: "Stem­ men? Daar heb ik nog totaal niet over nagedacht. Hangen er overal affi­ ches? Die heb ik nog helemaal niet gelezen. Maar dat ga ik dadelijk acuut doen, anders schaam ik me dood." Deze democratische gewetensnood ontbreekt geheel bij een duo, dat res­ pectievelijk vierde­ en vijfdejaars is. De jongen: "Ik ken niemand die erin zit, dan is de affiniteit ook niet zo groot. Misschien moet het belang van die universiteitsraad ook wat duidelij­ ker worden gemaakt. Ik ga dus niet stemmen, wam zo heeft het geen zin. Vorig jaar heb ik nog blanco ge­ stemd." Het mei^e: "Stemmen is natuurlijk belangrijk, maar waar staan die men­ sen voor? Ik heb in vijf jaar tijd nog nooit gestemd." Nog een studente bewegingswe­ tenschappen. "Dat moet je niet aan mij vragen. Ik kom uit Maastricht en volg hier maar één blok. Maar daar stem ik ook niet. Meestal vergeet ik het en dan is de datum al voorbij. De verslaggever moet grote moeite doen om medicijnenstudenten staan­ de te houden. Druk, druk, druk. De practica en de colleges roepen. Twee korte antwoorden. "Ik zag net wat affiches hangen, en toen dacht ik nog 'daar moet ik eens wat over lezen'." En: "Ik wist dat ze eraankwamen, maar ik ga denk ik niet stemmen. Dat heb ik de vorige keer ook niet ge­ daan."

Beeldscherm Nog twee gebouwen resten. Eerst naar het Transitorium, alwaar de pe­ dagogen zijn gehuisvest. Maar waar zijn die pedagogiestudenten? Drie verdiepingen op en af, het mag niet baten. Misschien studeren ze in de bibliotheek. Die zit in het Proviso­ rium, het laatste gebouw op deze rondtocht. Ook de bibliotheek is ech­ ter angstig leeg. Er staat wel iemand in een boekenkast te turen, maar dat blijkt een docente te zijn. In hetzelfde gebouw bevinden zich de psychologen. Die zijn aanvankelijk eveneens lastig te vinden. In een com­ puterkamertje zit echter een studente achter een beeldscherm te werken. "Ik vind verkiezingen erg belangrijk, maar ik ben helaas volgende week weg. Weet je wat ik slecht vind? Dat jongeren wei overal in mogen, maar dat er toch niet naar ze wordt geluis­ terd. Zet dat er vooral in." De verslaggever keert vermoeid huiswaarts.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen