Ad Valvas 1990-1991 - pagina 423

AD VALVAS 28 MAART 1 9 9 1 |

I PAGINA 5

Economie: een zorgzame studierichting 'Hier is de student geen nummer' Jan Jaap Heij 'De eerste dag van je carrière in ac­ countancy o f commercie'. Voor de hoofdingang van de VU lijken de cli­ chés over economiestudenten beves­ tigd te worden. De vier zuiltjes zijn volgeplakt met frisblauwe posters die de student oproepen om een dagje beroepenvoorlichting te bezoeken. De belangstelling voor de studie eco­ nomie is in de jaren '80 fors gegroeid, en de arbeidsmarkt speelde daar een belangrijke rol in. De hoge werkloos­ heid onder academici zorgde voor een run op studies met enig zicht op een toekomstige carrière. Vooral eco­ nomie ­ niet de moeilijkste onder de perspectiefrijke opleidingen ­ dreigde daardoor uit haar voegen te barsten. Inmiddels studeert zo'n twintig pro­ cent van de VU­studenten aan de economische faculteit. N ieuw perso­ neel werd in veel mindere mate aan­ gesteld; ook de inkomsten van de fa­ culteit bleven achter. In een onlangs onder auspiciën van de Vereniging van Samenwerkende Universiteiten (VSN U) verschenen 'visitatierapport' worden de gevolgen van deze onstuimige groei opgete­ kend. De VU komt daarin relatief goed te­ voorschijn. De commissie spreekt zelfs op sommige punten haar grote waardering uit voor het onderwijs van de economen: de onderwijsevalu­ aties en het zogenaamde mentoren­ project, waarin eerstejaars door oude­ re studenten worden begeleid, steken gunstig af bij de chaos elders. De 'zorgzaamheid' voor studenten staat echter hoog in het vaandel. Het ren­ dement van de studie is dan ook re­ delijk hoog. Meer dan de helft van de studenten die aan economie begint, maakt de studie af. De VU scoort daarmee beter dan gemiddeld.

Prijsschieten Faculteitsdecaan professor Merkies acht enige relativering van die cijfers op zijn plaats. "Wanneer je iedereen die zich inschrijft de volgende dag zijn bul geeft, dan kun je elk rende­ ment halen. Dat lijkt me niet de be­ doeling. Het aantal diploma's zegt niet alles, de kwaliteit is ook belang­ rijk." Toch kan volgens Merkies een uni­ versiteit het zich vandaag de dag niet permitteren al te veel mensen uit de collegebanken te laten verdwijnen. Economie is daarom de laatste jaren schoolser geworden. "We proberen studenten achter hun broek te zitten. Snel tentamens laten maken, meteen

Het Nederlandse econo­ mie­onderwijs fieeft de massale toeloop van studenten in de jaren '80 niet goed opgevan­ gen. Dat is de conclusie van een 'visitatiecom­ missie' die onlangs ver­ slag uitbracht over haar bevindingen op zeven universiteiten. De VU komt als een van de be­ tere uit de bus: ze heeft de studenten niet tot nummers gemaakt. De studenten zelf houden zo hun twijfels.

Een op de vijf studenten aan de VU studeert economie duidelijkheid geven over wat er geëist wordt. We leggen veel nadruk op de eerste periode. Als de overgang van de middelbare school naar de univer­ siteit goed aangepakt wordt, dan red­ den de studenten zich verder wel. Ik merk ook dat die studenten zelf schoolser worden. Ze gaan bijvoor­ beeld prijsschieten bij tentamens. Ze komen op de gok en halen een één, maar dan weten ze wat ze de volgen­ de keer moeten doen."

Scriptiebegeleiding Niels Vlaanderen, student­lid van de studierichtingscommissie, stelt vast dat de massaliteit problemen geeft bij de begeleiding van studenten. "Voor 2500 mensen is één iemand aange­ steld. Daarmee lopen we achter bij andere faculteiten van de VU. Ik zie ook niet zo goed hoe een docent aan driehonderd mensen scriptiebegelei­ ding zou kunnen geven." De facultaire bureaucratie op de VU, die ook door de visitatiecommissie wordt genoemd, is hem een doorn in het oog. "De faculteit schetst een te positief beeld van zichzelf. Er zijn al­ lerlei projecten ­ evaluatie van het

Kuyper was op weg naar de postkamer. Hij snapte er niets van. Hoe kon er nou een fax uit Zuid­Afrika voor hem klaar lig­ gen? Hij kende daar niemand, en hij wilde er ook helemaal niemand kennen. Hij vond het juist bijzonder ergerlijk dat de VU opnieuw ging samenwerken met Zuid­Afrika. Waarom moest dat nou toch weer?! De VU kwam overal als laatste aan­ kakken, maar als het om dat dubieuze land ging stond zijn imi­ versiteit altijd op de voorste rij. Het bloed van de zwarten stroomde nog door de Zuidafrikaanse straten en het college van bestuur van de VU deed alsof de apartheid al was afge­ schaft. Hij begreep dat werkelijk niet. De jongen van de postkamer overhandigde hem een stapeltje gefaxte velletjes. Op de eerste fax stond: "To mr. Abraham Kuyper— As the great­grandson of the founder o f the Free University yo u may be interested to hear about the trips of your recto r magnificus. Yo ur great­grandfather wo uld turn in his grave, I'm afraid. Please use all your influence to stop this bastard. Greetings, A So uth African Friend." Dat was wel een heel raadselachtig briefje! Wat was er aan de hand met de reisjes van Lex Lutterlof? Kuyper bekeek snel de andere faxen. Het bleken passagierslijsten te zijn van vluchten die South African Airways had gemaakt tussen Schiphol en Jan Smuts Airport, het vliegveld van Johannesburg. De naam van Lutterlof kwam er iedere keer op voor. Hij bleek de afge­ lopen tien jaar steeds op 31 maart te zijn afgereisd naar Zuid­ Afrika. Kuypers hart begon te klopppen in zijn keel. Hij was een schandaal op het spoor! Wie had dat gedacht van die brave Lutterlof met zijn keurig gecoiffeerde koppie! Deze kwestie was te groot voor hem alleen. Hij besloot ermee naar universiteitsraadslid Wouter Zieltjens toe te gaan, lijsttrek­

onderwijs bijvoorbeeld ­ waar nauwe­ lijks iets mee gebeurt. Ook een per­ fect evaluatiesysteem levert dan wei­ nig op. Besluitvorming gaat heel langzaam, het duurt soms negen maanden voor je van het bestuur ant­ woord krijgt op een brief." Toch heeft Vlaanderen wel enig begrip voor de trage gang van zaken: geldge­ brek speelt er een niet onbelangrijke rol in.

Wegwijs Schaarse middelen bepalen echter niet alles. Met het zogenaamde men­ torenproject heeft de faculteit een re­ delijk succesvolle poging gedaan de effecten van de massaliteit te vermin­ deren. Jaarlijks worden zes gevorder­ de studenten aangesteld die elk enke­ le groepjes van maximaal twintig eer­ stejaars onder hun hoede nemen. Een wekelijks mentor­uurtje moet de nieuwkomers door hun eerste semes­ ter slepen. Ze krijgen er huiswerktips, praktische wenken over de verkrijg­ baarheid van boeken, maken tenta­ mens uit vorige jaren. Verder worden de tentamencijfers in de gaten ge­ houden. De belangstelling is redelijk

groot: rond de introductie schrijft ruim "de helft van de eerstejaars zich (vrijwillig) in. Na de eerste weken vermindert de opkomst spoedig. Volgens Frank van Valkenburg, vierdejaars bestuurlijke informatiekunde en een van de zes mentoren, maakt het project zichzelf overbodig. "In het begin is het wel makkelijk om je alles voor te laten kauwen. De eerste colleges zijn ook schools. We leggen ze uit hoe de fa­ culteit in elkaar zit, hoe je een colle­ gedictaat moet maken, dat je niet al­ les precies volgens de regels hoeft te doen. Op een gegeven moment we­ ten ze dat wel." Hij heeft nooit ge­ merkt dat studieprestaties stijgen door zijn werkzaamheden, maar vindt het project wel zinvol. "Het maakt ze een beetje wegwijs. Zeker in het begin is economie wel heel massaal."

Aandacht Professor Merkies beseft dat het mentorenproject onvoldoende is om de grote hoeveelheden studenten naar alle tevredenheid op te vangen. Toch zegt hij: "Persoonlijke aandacht is een sterk punt in het imago van de

A. Kuyper Zn.

De belevenisen van een achterkleinkind (29)

ker en enig lid van lijst­Zieltjens. Misschien kon die hem advi­ seren wat hij moest doen met deze belastende documenten. Zieltjens reageerde zwaar verontwaardigd op zijn relaas. "Kuy­ per, jongen," zei hij, "ik heb altijd wel gedacht dat die Lutterlof het achter zijn ellebogen had. Ik ben blij dat je naar me toe bent gekomen. Wat die man precies uitvoert in Zuid­Afrika weet ik niet, maar deugen doet het zeker niet. Hij heeft de uni­ versiteitsraad in ieder geval niet op de hoogte gesteld van zijn reizen." De twee speculeerden nog urenlang over de aard van Lutter­

Foto Sidney Vervuurt AVC/VU

VU. Hier ben je geen nummer. Onze boodschap is: als je een gemiddelde student bent, dan weet je zeker dat je op de VU niet tussen wal en schip valt. Dat is voor die gemiddelde stu­ dent erg plezierig. Die persoonlijke aandacht moeten we dus behouden. "Al onder mijn voorganger Huisman zijn een aantal plannen voor de ver­ betering van het onderwijsmanage­ ment gemaakt. Binnen het bestuur denken we aan de oprichting van een Onderwijsbureau om de vorderingen van studenten beter te kunnen vol­ gen. Ook het functioneren van do­ centen kan ter sprake komen. Dat is niet het meest plezierige werk, het kan consequenties voor ze hebben. Maar als een docent niet goed func­ tioneert, dan moet dat maar." Niels Vlaanderen koestert enige voorzichtige scepsis over de voorne­ mens van het faculteitsbestuur. "Plannen genoeg, die zijn er al lan­ ger. Het bestuur vergadert veel, maar de interesse onder het personeel is niet zo groot. Veel dingen blijven ge­ woon lang liggen. Te lang, eigenlijk."

lofs verboden contacten met Zuid­Afrika, maar ze kwamen er niet uit. "Dondert niet," zei Zieltjens ten slotte, "we gebruiken gewoon de overrompelingstactiek. Die werkt altijd. Morgen vergadert de universiteitsraad en dan grijpen we hem." Kuyper installeerde zich met een dik pak stencils op de publie­ ke tribune van de universiteitsrad. Gedurende de gehele verga­ dering staarde hij streng in de richting van Lutterlof. Die knik­ te hem twee keer vriendelijk toe, maar Kuyper reageerde niet. Wacht maar schurk, was alles wat hij dacht. Vlak voor de rond­ vraag gaf Zieltjens hem een seintje. Kuyper stond op en ver­ spreidde de pamfletten waarin Lutterlofs reizen werden ont­ huld onder de raadsleden. Ze lazen ze met ernstige gezichten; alleen de studenten van de PKV­fractie namen om de een of andere reden grinnikend kennis van de inhoud. Zieltjens nam het woord en zei statig: "Mij past op dit moment alleen stilzwij­ gen. Het woord is aan onze rector magnificus, me dunkt." Lutterlof bleef vreemd genoeg ijzig kalm en stak van wal met zijn kenmerkende slaapverwekkende intonatie: "U die mij kent zult weten dat ik het niet opportuun acht om in een openbare vergadering als deze in te gaan op zaken die mijn privé­leven betreffen, maar ik zie mij nu toch genoodzaakt af te wijken van deze stelregel. De verdachtmakingen van de heren Kuyper en Zieltjens zijn namelijk van dien aard dat ze niet onweersproken kunnen blijven. Ik vrees dat de geachte heren ongewild het slachtoffer zijn geworden van een grappenmaker met een mis­ selijkmakend gevoel voor humor. En van hun eigen domheid. Want op welke dag komt iemand aan in Zuid­Afrika als hij op 31 maart uit Nederland vertrekt? Juist, ja... " Kuyper werd héél rood.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen