Ad Valvas 1990-1991 - pagina 261

AD vALVAs 10 JANUARI is^i ^tttKÊÊKÊÊÊÊÊÊÊÊK^^mÊKKÊÊ^mKÊii^ÊÊK^mmKmttÊÊÊ^^^^^mÊi^^^^^ma^^^^^^mÊÊÊÊÊ^^K^mKKiKÊÊÊÊÊÊ^^^^mÊÊÊ^^mÊmpAG\NA

9

Dagboek van 'een echte ondernemer' Bekentenissen van prof.dr. W.S.P. Fortuyn, directeur OV­Studentenkaart BV Een spannende week was het voor prof. dr. W.S.P. (Pim) Fortuyn, directeur OV­Studenten­ kaart BV. Voor Ad Val­ vas hield hij een dag­ boek bij. Fortuyn (42) studeerde van 1968 tot 1971 socioiogle aan de VU. Naast zijn bemoeie­ nissen met de OV­kaart is hij momenteel bijzon­ der hoogleraar arbeids­ voorwaardenbeleid aan de Rotterdamse Eras­ musuniversiteit.

een studentenbedrijf dat chauffeurs­ diensten verleent, James, en ben dik tevreden over de buitengewoon pro­ fessionele aanpak van de heren stu­ denten. Het kan dus zeker slagen.

Donderdag 3 januari Zoals elke week op donderdag staf­ vergadering. We nemen de gang van zakan door van de afgelopen week en houden ons bezig met de fysieke en immateriële inrichting van de afde­ ling debiteurenadministratie en frau­ debestrijding. Een interessant onder­ werp waar wel inventiviteit voor no­ dig is. We moeten tenminste even origineel zijn als onze klanten, 's Middags een interview met Bram Bos, redacteur van het VU­studen­ tenblad 'Frontaal'. Interessante dis­ cussie over de omvang van de Rijks­ dienst, de moderniseringsproblema­ tiek in de Nederlandse samenleving, de Kaart en de combinatie weten­ schapper/ondernemer. Wens hem na afloop veel succes toe bij het schrij­ ven van zijn artikel en verbaas me over het pessimisme waarmee zijn generatie is behept.

Maandag 31 december Het bedrijf heeft tussen de Kerst en Nieuwjaar door moeten werken. Het opzetten van een goede debiteuren­ administratie en het bestrijden van fraude vergt nog veel inzet van onze mensen en van onze automatiseer­ ders. Ook bij dit probleem zal de techniek ons tot hulp zijn. De frau­ deur kan rekenen op een zakelijke maar vooral ook effectieve aanpak. Zij zijn er blijkens de krantenberich­ ten klaar voor, wij bijna. En we ko­ men eraan. We zullen even effectief zijn als bij de invoering. Ik ben er trots op dat het proces van invoering van ruim 600.000 kaarten, vergelijk­ baar met een project als het paspoort zo soepel is verlopen. Bij mijn af­ scheidscollege in Groningen in fe­ bruari 1988 blikte ik terug op mijn academische loopbaan. Een beetje weemoedig, zoals dat hoort bij derge­ lijke gelegenheden. Eén ding wilde ik toen vasthouden: het werken met jonge enthousiaste maar onervaren mensen, beeje intelligent en niet al te lui, beetje ambitieus; net afgestudeer­ de studenten dus. Ik heb me daaraan bij dit project kunnen houden. De gemiddelde leeftijd van mijn mede­ werkers en adviseurs ligt ver beneden de dertig. Jong, ambitieus, intelli­ gent, niet belast met een eindeloze ervaring, een groep van zo'n vijftien mensen, die hebben het hem geflikt. Lieden zoals u. Die zullen u ook op en even effectieve wijze in de kraag vatten als u meent de gemeenschap te kunnen oplichten. Bestrijd handi­ ge zakenlieden met nog slimmere za­ kenlieden, ook hier zal dat werken. Gebeld met de hoofdredactie van de Volkskrant. Dit fameuze dagblad heeft gemeend dat de vrije nieuwsga­ rmg zo ver moet gaan dat een com­ plete handleiding voor het vervalsen van de Kaart kan worden opgeno­ men in zijn kolommen. Tot mijn aangename verbazing zijn Lockefeer en ik het er binnen enkele ogenblik­ ken over eens dat ongecensureerde pers een groot goed is, maar dat dit toch even te ver gaat. De redactie van Dag In Dag Uit wordt door de hoofdredacteur van enig vaderijk commentaar bediend. Laten we ho­ pen dat dit helpt de jongens en meis­ jes op die redactie hun verstand te la­ ten gebruiken. Laat naar huis voor de buis, Seth Gaaikema. Beter dan vorig jaar en zowaar ook een geestige op­ merking over de Kaart. Het publiek ontging de pointe een beetje. De Kaart is dus ook weer niet zo bekend.

Dinsdag 1 januari 1991 Oud en nieuw alleen gevierd. Blijft een beetje melodramatisch gebeuren, ook al wil je dat niet. Volgend jaar dat moment beter inrichten, desnoods met familie. Om één uur in de nacht de stad ingegaan. Enorme hoeveelhe­

Vrijdag 4, zaterdag 5 en zondag 6 januari

'The proof of the pudding is in the eat in„

den vuurwerk. Vooral in mijn buurt, een wijk waar veel werklozen en al­ lochtonen wonen. In Rotterdam on­ geveer hetzelfde. Denk onwillekeurig aan de hoeveelheid geld die wordt verschoten. En denk, ondanks of mis­ schien wel dankzij Kok, dat dit geld beter besteed zou kunnen worden. Die koppelingen, daar moet toch wel wat aan gebeuren, zeker voor de mensen die gezond van lijf en leden zijn en nog niet te oud om te werken. Ledigheid is des duivels oorkussen, dat blijkt nu maar weer. Ik begin al een echte ondernemer te worden. Is het het gezonde verstand of gewoon rechts, zoals sommigen in de Volks­ krant beweren? Ik houd het op het eerste. Rotterdam is een stad met beperkte uitgaansmogelijkheden en nauwelijks leuke homocafé's. Als de nood hoog is, is echter de redding nabij. Ook nu weer, ik breng de nacht door en een groot deel van de ochtend met een plezierige Engelsman. Na gedane ar­ beid kijk je op een dergelijk evene­ ment, a ship passing in the night, met gemengde gevoelens terug. Je was op zoek naar intimiteit en sex, vond dat ook wel, vooral dat laatste, maar blijft ook weer met een wat leeg gevoel achter. Voorlopig weer even genoeg geweest en dan dat veilig vrij­ en sedert het aids­tijdperk: noodzake­ lijk maar toch ook een heel gedoe. Nieuwjaarsmiddag leent zich goed voor enig terugblikken. Ben met name verbaasd over de rol van de pers bij de invoering van de Kaart. Zelf een tijdje aan de andere kant ge­ zeten. Vond het journalistieke werk leuk en vooral het checken van uit­ spraken van bestuurders. Het bleek meestal net een slag anders te liggen. Belangrijke functie van de pers, zeker op momenten dat de formele demo­ cratische vertegenwoordiging het af laat weten. Dit was echter anders.' Het leek wel of de dames en heren journalisten de Kaart niet wilden.

Steeds weer moest ik hen te woord staan over problemen die verwacht werden met de Kaart. Evenzovele ke­ ren zag ik de problemen een slag an­ ders en was erg optimistisch over de oplossing daarvan. Dat een probleem vooral spannend is en een uitdaging vormt is iets wat in de Nederlandse cultuur nog maar moeilijk ingang vindt. Maar ook vreugde en plezier over een goed resultaat is iets dat we slecht toelaten. De eerste felicitatie in die o zo kritische pers over de vlekke­ loze invoering van de Kaart moeten mijn medewerkers nog ontvangen. Ook de aandeelhouders van onze on­ derneming, de minister van O en W en de directies van de grote openbaar vervoer bedrijven zijn wat dat betreft nog niet over de brug gekomen. Slecht management, heren, de mede­ werkers in uw BV lopen net weer even iets harder als ze af en toe, wan­ neer dat terecht is, een schouderklop­ je krijgen. Alleen het NOS­journaal is ons op een objectieve manier steeds terwille geweest. Zij wisten ons bedrijf te vin­ den voor commentaar als dat nodig was, ook op momenten dat het hele gebeuren aan een zijden draadje hing!

Woensdag 2 januari Vroeg weer op de OV­Kaart. Ook de medewerkers zijn weer present. De dagelijkse routine grijpt weer om zich heen. Vervelend maar noodzakelijk. Veel gebeld door allerhande media. Niemand praat meer over het succes­ volle logistieke proces dat achter ons ligt. Iedereen is bezig met de te ver­ wachten drukte in de treinen. Die ac­ tieve Volkskrant houdt zich zelfs al bezig met de problemen van deze zo­ mer. Immers, dan gaan al onze stu­ denten op vakantie en welk een drukte zal dat weer niet geven. Zou­ den ze daar niets anders te doen heb­ ben? Ik ben onveranderlijk optimis­ tisch over de vervoerscapaciteit van

Foto Ton Vanderplas

de Nederlandse Spoorwegen. Een half jaar geleden maakte ik hen al duidelijk dat het onderzoek, waarop zij hun prognoses baseerden, niet veel om het lijf had. Daarenboven ben ik het eens met het Nederlandse Streekvervoer, onze busjongens, dat de meeste studenten ook al in het re­ cente verleden al van het openbaar vervoer gebruik maakten. Het zal er niet stiller op worden in die spitstrei­ nen, maar ook niet drukker. De kran­ tenmensen geloven mij niet en ik kan hen dan ook niet anders zeggen dan dat: the proof of the pudding is in the eating. 's Avonds de introductiereceptie bij­ gewoond van de koeriersdienst Da Vind te Leiden. De bijeenkomst vindt plaats in een écht Leids corps­ huis op het Rapenburg. Ook de VPRO­televisie is aanwezig. Zij zullen het programma uitzenden op 13 ja­ nuari aanstaande. Ik ben benieuwd of zij de klippen van het cliché weten te omzeilen. De heren studenten, want het zijn voornamelijk heren, presen­ teren zich als traditionele corpsstu­ denten. Kompleet met kroegjool, een carnavalsslager en een directeur met in de ene hand een glas wijn en de andere een sigaar. Zijn welkomsttoe­ spraakje houdt de directeur op een kratje pils (vol). De camera van de VPRO­televisie staat gedurende de toespraak gericht op de gevulde flesjes pils. Ik sta ach­ ter de cameraman en druk zijn came­ ra voorzichtig naar het gezicht van de spreker. Dit komt mij op een woe­ dende uitval van de VPRO­geluids­ man te staan: 'Blijf met je poten van die camera af, ik bemoei me toch ook niet met jouw Kaart!' Zo, die zit. Toch is het jammer, wat de koeriers­ diensten van de studenten in Leiden, Amsterdam en Groningen zijn een goed initiatief en hebben een grote kans van slagen als het door de initia­ tiefnemers serieus wordt aangepakt. Ik werk zelf al ruim twee jaar met

De agenda is uitgeruimd om me he­ lemaal te kunnen wijden aan het schrijven van mijn oratie. 14 Februari aanstaande aanvaard ik in het open­ baar de Albeda­leerstoel aan de Eras­ musuniversiteit te Rotterdam. De in­ treerede zal gaan over de noodzaak van ingrijpende vernieuwing en ver­ andering van de collectieve sector en de gevolgen die dat moet heben voor de arbeidsverhoudingen in de die sector. Het wordt een stevig verhaal en naar ik hoop zal 'Den Haag' het me niet al te zeer kwalijk nemen. An­ derzijds, wie kaatst moet de bal terug­ verwachten en dus bereiden we ons goed voor. Zaterdagavond schokken­ de beelden gezien op het Journaal van dronken studenten die op treinen klimmen. De woordvoerder van de NS deelde me mee dat men gelukkig bijtijds de stroom had uitgeschakeld van de bovenleiding. Mijn eerste re­ actie was duidelijk een andere. Goed dal er daar nuchtere mensen aan het roer zitten. Ondertussen sloeg de schrik me wel even om het hart. Zou het maandag aanstaande écht uit de hand lopen? Schrikbeeld snel ver­ jaagd, want de oratie moet ook af. Lekker aan het werk.

Maandag 7 januari Bijtijds op het werk. Uitvoerig con­ tact met de redactie van NOS Laat. Afspraak gemaakt over televisie­op­ name nog op deze dag op het werk. Verder gemformeerd naar de drukte in de treinen. We springen een gat in de lucht. Niks aan de hand, nergens overvolle treinen. We hebben dus toch gelijk gehad, 's Avonds de televi­ siebeelden bekeken van NOS Laat. De vertegenwoordiger van de NS maakt een wat verkrampte indruk. De OV­Studentenkaart BV komt er uitstekend vanaf. Tijd voor een goed glas wijn en een uitstekende sigaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen