Ad Valvas 1990-1991 - pagina 402

AD VALVAS 14 MAART 1991

PAGINA 16

Quotes

'Ik ben zo vreselijk met muziek bezig dat een avond stilte soms heel prettig kan zijn'

"Eigenlijk hoort een echte compo­ nist katholiek te zijn, de protes­ tantse toondichters Brahms en Bach met te na g esproken Het protestantisme is geen muziekhe­ vend g eloof Het ts te schraal, te zwaartülend, te weinig decora­ tief " Martm van Amerongen in De Groene

"Studenten willen, tn teg enstel­ ling tot vroeg er, ook tijdens hun studie al comfortabel leven Ze werken een paar weken voor een mooie design­lamp of een cd­col­ lectie " Robbert Coolen, van het studen­ tenuitzendbureau AS A, in SUM

"De term 'carrièreplanning ' doet ten onrechte vermoeden dat een carrière te plannen is " Stelhng bi) het proefschrift van F M M Van Geffen

"Een groot deel van de problema­ tiek die we nu m onze samenle­ ving zien, de kleine criminaliteit en het vandalisme, is het g evolg van een onjuiste opvoeding , of zelfs afwezig heid van opvoe­ ding " VU­psycholoog prof J F Orlebe­ ke, m VU­mag azine

De Splinter

Wetenschappers zijn af en toe net mannequins ze zi)n sterk mode­ gevoehg Zo luidt een stelhng van biomedicus Benjamin Drukarch bi) zijn proefschrift "De term mannequin is een beetje sarcastisch bedoeld Kijk, sommi­ ge wetenschappers zoeken heel snel de publiciteit Ze paraderen als mannequins met hun onder­ zoek De affaire­Buck heeft dui­ delijk g emaakt dat zoiets met al­ tijd g oed IS In de biomedische sfeer komt een overdreven modeg evoelig heid va­ ker voor BIJ de ziekte van Par­ kinson dachten wetenschappers bijvoorbeeld de symptomen met de transplantatie van foetaal weefsel of bijmerweefsel te bestrijden Op het moment dat daar een paar publicaties over verschenen, g in­ gen plotseling een heleboel weten­ schappers zich ermee bezig hou­ den Daarbij werd veel te hard van de daken geroepen dat het om een revolutie zou g aan Zo'n vaart loopt het natuurlijk niet Het was een mooie ontdekking , dat wel, maar net als in de affai­ re­Buck is er veel te snel over klinische toepasbaarheid gespro­ ken Op zich hoeft het met slecht te zijn, die modeg evoelig heid De wetenschapper richt zich op geld­ potten en waarom zou dat mis zijn Er moet alleen voorkomen worden dat een streven naar po­ pulariteit de kwaliteit van het on­ derzoek in het nauw breng t "

Daan Admiraal: 'Een Mahler-symp honie vreet energie'

Dick Roodenburg "Mijn allereerste LP was Le sacre du printemps. Die kocht ik vooral vanwege de mooie hoes. Ik zat op de middelbare school en had wel eens gelezen dat het een bijzonder stuk was. Thuis heb ik de plaat twee keer gedraaid en vond er ei­ genlijk niets aan. Heel grappig: tij­ dens de komende zomertoernee van het VU­orkest gaan we de Sa­ cre spelen, ik ben er nu uren per week mee bezig en vindt het gewel­ dige muziek. De hoes zal nooit meer de doorslag geven, maar een plaat moet wel smaakvol verpakt zijn. Dat is het nadeel van de CD, ruimtetechnisch een voordeel, maar het is allemaal zo geminiaturiseerd. Vroeger kreeg je bij een platencassette vaak zo'n fraai boekwerk, om op de bank te bladeren als je naar de muziek luis­ terde. Dat foldertje bij een CD lijkt meer op de bijsluiter van een medi­ cijn. Maar eerlijk gezegd ben ik hele­ maal niet zo'n platenman. Ik ben zo vreselijk met muziek bezig dat een avond stilte soms heel prettig kan zijn. Het gebeurt vaak dat ie­ mand me een cassettebandje geeft en zegt: dit moet je eens luisteren. Mijn vrouw heeft een cassettere­

JOOL HUL 3 S"' r r

} .„.

J

7^'L

r ^ -

-, '

-^r~

--T A

,

-

"~rj '^1

O^l

, '^\t r

-d-feJL((

T^Ji mi sa K^^ i l S U

fln^Hf / '^

^. ^ ^ ^ V ^ ^ ^ H d WW^<5cLr^kr^ .0:5.. '

1

'f—

^

r

corder, als je daar een Mahler­sym­ phonie op speelt zijn halverwege de batterijen leeg, want die muziek vreet energie. Op een gegeven mo­ ment kregen mijn kinderen zo'n Fisher Price kindercassetterecor­ der. Daar heb ik lange tijd die bandjes op afgedraaid. Vorig jaar vond ik het toch tijd me een stereo­ torentje aan te schaffen. Maar in de huiskamer zou ik nooit voor m'n

CD/LP/MC Wat staat in de platenkast van VU­medewerkers? Deze week leggen we ons oor te luister bij Daan Admiraal, dirigent van het VU­orkest. plezier een Mahler­symfonie luiste­ ren. Die koperfanfares blazen je ruiten op. Dat komt in een concert­ zaal beter tot z'n recht. Dus een platenkast heb ik eigenlijk niet, meer een partiturenkast. Dat heeft met mijn vak te maken. Vana­ vond repeteer ik met het VU­orkest

Foto Bram de Hollander

voor de eerste keer het vioolcon­ cert van Hindemith. De makkelijk­ ste manier om dat voor te bereiden is om vier keer de plaat te draaien en met de partituur mee te lezen, een soort vogelvlucht van het stuk. Sommige dirigenten werken zo, waarschijnlijk uit luiheid ­ je kunt tegenwoordig ver komen met een play­back instelling. Ik ben altijd heel streng voor me­ zelf. Ik ga er aan de hand van de partituur noot voor noot doorheen, eventueel aan de piano. Als je een stuk leert kennen via de plaat, is het moeilijk je daarvan los te ma­ ken. In mei spelen we samen met het VU­koor het War requiem van Britten, dat heb ik bijvoorbeeld nog nooit op de plaat gehoord. Nou ja, een fragment op de middelbare school, ik kan me een prachtige so­ praan herinneren. S oms kom je er niet onderuit een opname te beluis­ teren, voor technische vragen. In het War requiem zit een stukje van ongeveer 23 maten, waarvan ik niet precies weet wat Britten ermee be­ doelde. Mijn platen gebruik ik dan zoals een student zijn boeken. Voor 20ste eeuwse muziek zijn op­ names natuurlijk heel informatief, omdat de componist er vaak zelf bij aanwezig was. En voor de Glag oli­ tische mis van Janacek had ik ook

een heel praktische reden om de plaat te kopen, want ik ken de uit­ spraak van het oud­slavisch niet. Van de optredens van het VU­or­ kest worden opnames gemaakt, maar die beluister ik nooit. Als het een goed concert geweest is, heb je daar een herinnering aan. De kracht van het orkest ligt vooral in de directe uitstraling van ons optre­ den, ondanks het feit dat er soms wat misgaat. Als je dat vast gaat leggen komt steeds weer die fout terug. En net als bij een tik in een plaat hoor je die ruim van tevoren aankomen. Bij een vals accoord wil ik meteen de diagnose stellen: die noot is iets te laag. Maar naar zui­ vere accoorden kan ik heel ont­ spannen luisteren. Popmuziek heb ik ook, een LP van The Band, kan dat, is dat een groep? Heb ik ooit gekregen toen ik nog in Amsterdam woonde. Zei­ den mensen: 'he, heb jij zo'n plaat!' Al jaren niet gedraaid. Eén keer heb ik overwogen een plaat weg te gooien. Het Requiem van Mozart gedirigeerd door Von Karajan. Alle mooie ragfijne lijntjes zo vet als een kotelet en vreselijke operazan­ geressen met een galmend flbrato alsof het Puccini is. Ik bewaar de plaat; ze is curieus vanwege de le­ lijkheid."

door Aad Meijer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen