Ad Valvas 1990-1991 - pagina 28

IAD VALVAS 23 AUGUSTUS 1990

PAGINA 2 8

Quotes

Sociale Introductie loopt weer lekker

"De ganse studentenbeweg i ng heeft al ti jden te maken met te veel ambities en te weinig mensen om deze te verwezenli jken." De redactie van ASVA­peper (blad van de studentenvakbond van de UvA)

"In de wetenschap is een revolutie ontketenen ongeveer het hoogste wat je kunt berei ken, de hoogste onderscheidingen zi jn gereser­ veerd voor de radi kaalste ver­ nieuwers, een situatie di e je ver­ der nergens tegenkomt Poli ti eke revolutionairen bi jvoorbeeld ver­ dwijnen als het even kan regel­ recht i n de gevangenis " De Amerikaanse wetenschapshis­ toricus I Bernard Cohen in NRC Handelsblad

"Ik zi e heel wat collega's die met beseffen dat de filosoof een doodge­ wone flatbewoner i s." De Groningse filosoof Lelie Nauta in VU­Magaztne.

Tussen de buien door trotseerden de eerstejaars al fietsend de Amsterdams brugget jes. Sommigen icwamen echter niet ver... Foto Bram de Hol l ander

Erno Eskens

In mi jn studententi jd heb tk ook studenten meegemaakt die m een bestuur zaten, maar i n de prak­ tijk kwam dat er op neer dat zj en jaar lang kroegbaas waren. Dan zeg i k . maatschappeli jk effect aan m'n hoela'" Minister Ritzen m De Telegraaf

"Wie een onderwi jsi nstelli ng be­ zoekt, kan en mag zelf ui tmaken hoe hij die instelling dagelijks be­ reikt Zo mi n als hi j verpli cht wordt schoolmelk te dri nken, zo mm behoort hi j gedwongen te worden met trein of bus te rei zen, zeker ni et door degene di e hem vanwege een beurs i n de klem heeft " De socioloog J.AA van Doorn over de OV­jaarkaart in NRC Handelsblad.

Ze worden direct besprongen door agressieve en ledengeile studenten­ verenigingen, die hen met tassen en folders proberen te paaien. Ze schrikken ervan, de eerstejaars. Naarstig zoeken ze hun mentor­ groep, want ze zijn laat en de facul­ taire kennismaking gaat beginnen. Na de jaarlijkse gratis agenda gem­ casseerd te hebben, struin ik het hoofdgebouw af op zoek naar de economen. Zij vormen de grootste groep instromers. Maar liefst 600 studenten blijken zich voor een 'in­ formeel' bijeenzijn verzameld te hebben in de aula. Het is er een ko­ men en gaan van sprekers die de economen onafgebroken een groot­ se carrière toewensen. Eén spreker waarschuwt dat stude­ ren meer is dan van borrel naar borrel gaan, een ander voegt daar aan toe "U moet u bedenken dat uw vrienden van nu uw concurren­ ten van straks zijn." Kortom, een hartelijk welkom bij de economen. "Weer een speech," zegt de jongen die demonstratief de krant zit te le­ zen. Nog niet geperverteerd door de streepjesoverhemdcultuur be­ ziet hij het circus met een blik van onverschilligheid. Hij heeft er nu al genoeg van. Naast hem een tas

JOOL HUL DIE pflflR^WEKEM MAN/1 Wflr Km IK. ai\(\R^pfj boEM ,

waar een slaapzak uitpuilt. Ergens moet nog een slaapplaats geregeld worden. Op de piepkleine filosofische facul­ teit gaat het er heel anders aan toe. Daar vertellen de zes aanwezige eerstejaars hun levensloop onder het genot van een kop koffie met croissants. En terwijl zij enthou­ siast verder vertellen, bespreken de docenten op de achtergrond hoe ze in de toekomst meer studenten kunnen recruteren. Tijdens de lunch klinken wat onsa­ menhangende flarden geluid tot op de dertiende etage door. Het geluid blijkt bij nadere inspectie meer sa­ menhang te vertonen dan aanvan­ kelijk gedacht. De band 'Stage­ fright' produceert aangename, maar licht vervormde pop, die tus­ sen de asgrauwe gebouwen van de VU uiteen waait. In de hal staan nog altijd mensen rond de 'vraagbaak' van de Sl­com­ missie. Maar er is niets aan de hand. "De meest gestelde vraag die wij krijgen, is wel waar de dichts­ bijzijnde toiletten zijn," stelt het meisje bij de vraagbaak mij gerust. Het avondeten is even een pro­ bleem. Een ongelooflijk lange rij wachtenden slingert zich door de galmende mensa en er zit geen be­ weging in. Uiteindelijk duurt het zo

lang tot het eten is opgediend, dat men de openingsspeech van Van Thijn in de Oude Kerk dreigt te missen. Maar na een rappe fiets­ tocht blijkt het festijn aldaar wat traag op gang te komen, zodat ie­ dereen toch nog op tijd is. Het is de burgemeester die de bij­ eenkomst opent met een overpein­ zing over 'het wezen van Amster­ dam'. Amsterdam is een stad van paradoxen, betoogt hij en enigszins joviaal sluit hij af: "Tot ziens er­ gens op de straat, in de stad of waar dan ook." Aan rector Datema is het vervolgens om met zijn belerende speech een goede gooi te doen naar de klefheids­trofee 1990. Hij be­ zweert de studenten dat de in­ schrijftijd kort en het studiepro­ gram lang is en voegt daar de over­ peinzing "Waartoe, waarom en waarheen?" aan toe. Dat is natuurlijk een mooi aankno­ pingspunt voor Dominee Grem­ daat, die ook wel als Paul Haenen bekend staat. Vanuit zijn bekende persoonlijke invalshoek, vraagt ook Gremdaat zich af "Ja, waarom, waartoe, waarheen eigenlijk?" Zijn advies aan de nieuwkomers; "Als de studie tegenvalt en de liefde he­ lemaal niet, kies dan altijd voor de liefde, want met de liefde wordt je oud en met de studie niet altijd."

door Aad Meijer Ve^rf^OErELEKT EK^ EEK/ BEETJE t^EE P f^Ar£tsr 7 N o u , SEDAivjicr voof^ De r i p '

^#fy

In de Oude Kerk, die midden in de hoerenwijk ligt, besluit Gremdaat met een parodie op Van Thijn: "Ja, we zien elkaar ongetwijfeld nog wel eens, hier in de buurt, of in deze omgeving." Een prachtig uitgevoerde tweede van Rachmaninoff van het VU­or­ kest galmt vervolgens een tikkeltje dof over de graven van de kerk. Het klinkt fantastisch, maar de eer­ stejaars kunnen het fraaie inter­ mezzo nauwelijks waarderen. Ze babbelen rustig verder en klappen op totaal verkeerde momenten. De dinsdag begint rustig. Bij het COC is het weliswaar even dnik, maar al snel houdt men de info­ markt aldaar voor gezien. Studen­ ten trekken er op uit om de stad te verkennen. En waar kun je de stad beter leren kennen dan in de Car­ miggeltachtige kroegjes rond de Westerkerk? Ook de twee filosofiestudenten die de eerste dag van de SI hebben overleefd besluiten met hun twee mentoren de kroeg op te zoeken. Nog maar nauwelijks is de koffie geserveerd of een Dirk­achtig per­ sonage besluit eens lekker door de kroeg te kotsen. Amsterdam op zijn smalst. Een inderhaast opgeroepen taxi rijdt door als hij de dronkelap ziet, klaarblijkelijk bang voor zijn nog onbezoedelde achterbank. Kroegen scoren is er voor de wach­ tenden in de 'kamerbus' op het Leidseplein niet bij. Ze staan met zo'n dertig man samengepropt in een omgebouwde GVB­bus. Maar de niet commerciële kamerbureaus die er tijdelijk zijn gehuisvest, ver­ loten slechts drie kamers. Er is ge­ woon niet meer aanbod. De teleur­ gestelden druipen haast letterlijk af, want het is behoorlijk gaan re­ genen. En van regen wordt je nat. Een borrel op het studentenpasto­ raat is dan het enige dat helpt. Bier en pannekoeken vormen op den duur een substantiële maaltijd, je moet gewoon even doorzetten, zo wordt mij verzekerd. Het wordt een vrolijke afsluiting van een ver­ moeiende dag slenteren. En er zijn dan nog twee dagen te gaan...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen