Ad Valvas 1990-1991 - pagina 215

PAGINA 3

AD VALVAS 29 NOVEMBER 1990

Een afvallige roert in 'vage religieuze soep' Theologisch lustrumcongres maakt ongelovige tongen los Emo Eskens De vlot babbelende Leidse historicus Versnel waagde zich met zijn betoog 'over de absolute willekeur van het geloven' in het hol van de leeuw. "Ik zal in gewone mensentaal uiteenzet­ ten waarom ik niet meer kan geloven in God van de bijbel," sprak Versnel voor een grotendeels christelijk pu­ bliek. De theologen blijven maar schaven aan het godsbeeld en dat komt de geloofwaardigheid van God niet ten goede, meende Versnel. "Persoonlijk heb ik geen behoefte aan een God die als een windvaan moet meedraaien met iedere nieuwe turbulentie."

Gods goede schepping de poten en scharen van een krab één voor één amputeert totdat in de eindeloze een­ zaamheid van het wad het krabbeli­ chaam overblijft, bewegingloos en machteloos op weg naar het einde?" Voor Versnel leek het antwoord op deze vraag duidelijk: God zal op het procustusbed van de theologen ster­ ven. Hoewel een waardig redenaar, leidde Versnels prediking van het ongeloof tot het nodige onbegrip bij zijn fron­ sen trekkende publiek. De beeld­ spraak van de langzaam stervende krab van het christendom was voor de christenen in de zaal niet licht verteerbaar.

Theologen laten God als een windvaantje met hun theorieën meewaai­ en, zei de Leidse histori­ cus H.S. Versnel vorige week op een congres van de theologische fa­ culteit. Als 'afvallige' sprak Versnel een zaal vol gelovigen toe.

God als windvaantje Het windvaantje van God heeft in de loop der tijden nogal verschillende kanten op gewezen. In het begin van het christendom werd God gezien als een 'persoonlijke God' die in een ge­ sprek met de gelovige trad. Later kwam de 'God van de filosofen' naar voren die als 'hoogste en beste God' ver boven de mens kwam te staan. En nu, na de Tweede Wereldoorlog, gooit men deze 'hoge almachtige God' weer even makkelijk weg om hem te vervangen door een God die in de wereld staat en met de mens meelijdt. Is het geen wonder dat er na al die veranderingen überhaupt nog christenen zijn?, vroeg­Versnel zich af. Wel, de godsdienstfilosoof Vroom wist het antwoord op die vraag: De christen ziet in de verandering van het godsbeeld juist een bevestiging van zijn geloof, stelde hij. Ieder tijd­ perk voegt het zijne aan het gods­ beeld toe en er is dus sprake van ont­ wikkeling. "We leren God steeds be­ ter kennen." Versnel liet zich door de repliek van Vroom niet uit het lood slaan, maar sloeg krachtig terug: "Houd dan je

Historicus Versnel: God sterft op het procustusbed v an theologen Foto Bram de Hollander

mond en wacht in stilte af. Alles wat je nu zegt klopt over enkele jaren al niet meer." Exit Vroom. Versnel bleef dus bij zijn mening: "Wie gelooft in God, gelooft in een eigen constructie waarvoor men niet­ temin algemene geldigheid postu­ leert." En zolang gelovigen hun mond nu maar zouden houden, zou

er niets aan de hand zijn, ging Ver­ snel verder, maar zodra men over God spreekt, doemen er problemen op. De taal vereist namelijk consis­ tentie, terwijl ieder gesprek over God in inconsistenties verzandt. En dus, besloot Versnel lachend, heeft heeft spreken over God geen enkele zin. Met een bijkans dramatische slot­

vraag, beëindigde Versnel zijn aanval op de het geloof: "Is het God zelf die in de laatste paar decennia in steeds hoger tempo onhoudbare kwaliteiten afstoot gelijk Philips zijn verliesge­ vende divisies? O f is het de gelovige die vanuit zijn geseculariseerde we­ reldbeeld zijn God in een hoog tem­ po amputeert, zoals een regenwulp in

En fronsen waren er ook 's middags bij een tamelijk onsamenhangende forumdiscussie. De niet­religieuze di­ rectrice van het Joods­Historisch mu­ seum, Judith Belinfante, vertelde hoe zij zich in de woestijn eens nietiger dan een zandkorrel had gevoeld. Zij vroeg zich af of dit een religieus ge­ voel genoemd kan worden. De psy­ choloog Sanders, nooit te beroerd om een puntje voor het geloof te druk­ ken, beschouwde de ervaring van Be­ linfante als een eerste stap op weg naar religiositeit. Daar werd de Gentse atheïst Krui­ thof even niet goed van. Na de zand­ korrelervaring van Belinfante als 'vage religieuze soep' van tafel te hebben geveegd, vroeg hij zich af: "Waarom willen mensen toch vast­ houden aan een achterlijk wereld­ beeld van 2000 jaar geleden?" Een onbekende uit het publiek werd deze blasfemie allemaal te veel. Met ferme tred op weg naar de uitgang riep ze door de zaal: "Meneer Krui­ thof, u heeft weer eens bewezen dat iedere spreken over God een verspre­ king is. Goedemiddag." De kloof tus­ sen geloof en ongeloof werd daarmee weer een pijnlijk zichtbaar.

Aangeboden: enthousiaste persoonlijkheid Voor de vierde maal presenteren zich afgestudeerden van de VU in een lijvig boekwerk Mark Plekker Vorige week verscheen voor de vierde keer het Jaarboek van af­ studerenden van de Vrije Univer­ siteit. In het boek, een soort gou­ den gids van jonge academici, presenteren een kleine 200 VU­ afgestuderden zich aan het be­ drijfsleven. Het merendeel ver­ neemt echter nooit wat, zo leert een test. Van het Jaarboek werden volgens uitgever (en voormalig VU­student) Michiel Hoek er vorig jaar rond de 35 exemplaren aan uiteenlopende bedrij­ ven gesleten. Per stuk kosten ze 175 gulden, zodat de uitgever er nog een kleinigheid aan overhoudt. Met het nieuwste Jaarboek hoopt Hoek toch meer bedrijven dan vorig jaar te bereiken. O ok de non­profit sector wordt nu geattendeerd op het bestaan van het lijvige boekwerk. In het voorwoord schrijft rector magnificus C. Datema dat het Jaar­ boek een "goede bijdrage levert aan het tot stand komen van contacten tussen werkgevers en pas afgestudeer­ den." Maar ontstonden er ook contacten? Wat kan je verwachten als je met pasfoto en cv. in het boek staat? Met het vorige Jaarboek als informatie­ bron, ligt een consumententestje voor de hand. Van de veertig oud­VU­stu­ denten die ^an de tejefoon kw^ii^en,

heeft het overgrote deel nooit een reactie van een bedrijf gekregen, zo blijkt. Slechts drie studenten waren door een bedrijf benaderd. Dat waren allen economie­studenten. "Eigenlijk verbaast het me niet dat ik nooit wat heb gehoord," zegt lexi­ cologe I. Posch. Voor de vijf gulden die een pagina in het boek kost, wilde ze wel eens zien of bedrijven daadwer­ kelijk zouden aankloppen. "Mijn stu­ die is te onbekend," verklaart ze het achterwege blijven van enige belang­ stelling voor haar arbeidskracht. Ze weet inmiddels een betere weg naar de arbeidsmarkt, zegt ze. "Het is be­ langrijker goede contacten met je hoogleraar te hebben. Zo kom je aan werk." Inmiddels werk ze als onder­ zoekster aan de VU bij een Europees p­oiect over geautomatiseerde vertaal­ programma's.

Zijlijn De verwachtingen van de inmid­ dels afgestudeerden over het effect van het Jaarboek zijn over de hele linie erg laag gestemd, zo blijkt. "Ik verwachtte geen reactie," zegt een meester in de rechten. Wegens mili­ taire dienst staat hij nog steeds aan de zijlijn van de arbeidsmarkt. Hij had heus niet alle hoop gevestigd op het Jaarboek. Voor de prijs hoefje het niet te laten, vindt hij. "Wat is nu vijf gulden, daar kan je wel een gokje voor wagen." Voor de andere afgestudeerden is het beeld niet anders: "Niet geschp­

ten is altijd mis, en: wie niet waagt, wie niet wint", zijn de favoriete argu­ menten om ondanks de beperkte ver­ wachting toch in het boek staan, zo blijkt uit de snelle rondgang langs een aantal kandidaten van vorig jaar. Niet alleen studenten waagden een gokje. Vanuit de wie­niet­waagt­wie­ niet­wint filosofie schaften ook de Wassenaarse headhunters Smeets en Partner het Jaarboek aan. Dit bedrijf zoekt voor grote ondernemingen aca­ demisch talent. De aanschaf van het Jaarboek ligt voor de hand. Maar: "Dat was dus voor het laatst," vat Carolien Noordhoek Hegt de erva­ ring van het kantoor kernachtig sa­ men. In het Jaarboek presteren de stu­ denten zich aan de hand van een pasfoto en een puntsgewijze opsom­ ming van hun levensloop en de stu­ dievakken. Voor de headhunters be­ vat het boek niet genoeg informatie over de kandidaten, meent Noord­ hoek Hegt. Vorig jaar nodigde het bedrijf op basis van de gegevens in het Jaarboek een paar kandidaten uit ter nadere selectie. "Het waren er te wei­ nig," zegt Noordhoek Hegt. Cijfers geeft ze niet. "Bovendien bleek ons dat een curriculum vitae ons te wei­ nig houvast geeft om een betrouwba­ re selectie te doen, zo is onze ervaring met het jaarboek. We wisten eigenlijk niet wat voor iemand we voor een gesprek uitnodigden," licht ze toe. Meestal recruteert het bedrijf dan ook "via via" onder pas afgestudeerde

academici. "Je hebt dan een referen­ tie van iemand. Dat geeft meer zeker­ heid over iemand."

geschikte kandidaat bent alvorens je een brief te schrijven," meent hij. Ook vindt hij de droge opsomming van vakkenpakketten en hobby's in Voeling het Jaarboek niet erg geschikt om je Ook de AMRO ­bank, de laatste ja­ op te profileren. "Ze moeten er een ren zeer actief op de markt van jonge vlot boekje van maken met een per­ academici, heeft weinig positieve er­ soonlijk verhaal van mensen. Het is varingen met het Jaarboek. De heer nu een oersaaie opsomming," zegt hij. P.M. Evers, pr­man van deze bank: "Eenheidsworst," zegt Carolien "Geen van de door ons benaderde Noordhoek Hegt, van Smeets en part­ kandidaten uit het Jaarboek hebben ner, over de presentatie van de stu­ we uiteindelijk een betrekking aan denten in het boek. "Het onderscheid kunnen bieden." Desondanks schaft tussen afstuderenden van de universi­ de bank ook dit jaar het boek weer teit is al minimaal. Als je iedereen een aan, al was het maar om voeling te standaardformulier laat invullen, houden met het aanbod. wordt dat alleen maar erger. Wanneer je iets zou willen verbeteren dan moet Econoom Frans Wesseling behoort je de presentatievorm verlevendigen," tot de gelukkigen. Hij heeft zijn eerste adviseert ze de samenstellers van het schrede op de arbeidsmarkt aan zijn' Jaarboek. vermelding in het Jaarboek te danken. De studenten doen in het jaarboek "Ik ben door DSM en door Smeets en hun best de beperkte ruimte die er partner benaderd of ik langs wilde voor profilering is te benutten. O nder komen." Dat deed hij. "Zo kon ik een het kopje "opmerkingen" lezen we beetje oefenen. DSM wilde dat ik door hoe een geologe zich in de markt ging met de sollicitatie binnen hun prijst: "O p de pasfoto ben ik snipver­ bedrijf." O ok headhunter Smeets kouden. Desondanks nieuwsgierig duwde Wesseling in de richting van geworden naar mijn enthousiaste per­ DSM. Uiteindelijk vond ik dit bedrijf soonlijkheid en doorzettingsvermo­ toch te beperkt." Na een post­docto­ gen? Bel of schrijf meteen," spoort ze rale stage bij de ABN zag hij deze bank potentiële werkgevers aan. Als organi­ als baas wel zitten. Nu werkt hij er. satorische ervaring wordt vermeld dat Wesseling heeft toch kritiek op het ze in 1977 ook een fietspuzzeltocht in boek. Het viel hem tegen dat bedrij­ Limburg heeft georganiseerd. Vol­ ven louter de adressen overtikken en gend jaar eens informeren wat voor brieven versturen. "Het Jaarboek werk ze doet. werkt als een adressenbestand. Bedrij­ ven kijken niet serieus of je echt een '

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen