Ad Valvas 1990-1991 - pagina 156

PAGINA 16

Quotes

iAD VALVAS 25 OKT OBER 1990

Gerti: Heb jij sterke punten dan? José: Alleen maar!

"Er wordt door kunstenaars te­ genwoordig veel geschreven. Vaak op een pseudoli terai re mani er, heel erg associatievertg, of ze wi l­ len laten zi en dal ze met van de straat zijn en halen wat modi euze Franse filosofen aan. Het zou wat mij betreft best wat mi nder mo­ gen." Prof. Carel Blotkamp, hoogleraar kunstgeschiedenis aan de V U, in VU­magazine.

"Jo Ritzen drei gt dezelfde fout te maken als Van Kemenade i n de jaren zeventi g. In zi jn nobele streven naar geli jke kansen voor het arbei derski nd verabsoluteert Ritzen de waarde van het di plo­ ma en bevestigt hij de traditionele rangorde van schooltypen. De mi ­ nister zou moeten accepteren dat het voor veel kinderen beter is om buiten de school een vak te leren." Redacteur Hans Wansink in In­ termediair.

"Vrouwen zi jn beter in staat we­ tenschap te bedri jven dan man­ nen omdat ze door de bank geno­ men meer zi tvlees hebben." Stelling van Catharina van V uur­ en bij haar proefschrift.

Foto Bram de Hollander

Dick Roodenburg "De lengte van het dankwoord van een proefschrift i s een goede afspiegeling van het vermogen van de promovendus om anderen voor zijn karretje te spannen." Stelling van P.j. Driest bij zijn proefschrift.

De Splinter Wetenschappers die klagen dat de universiteit slecht betaalt vergelij­ ken zich met mannen uit het be­ drijfsleven. Maar als je kijkt naar de vrouwen in het bedrijfsleven, ben je op de universiteit niet slecht af. Dat beweert universitair docent Tinka van V uuren in een stelling bij haar proefschrift 'Met Ontslag Bedreigd'. "Wetenschappers op uni versi tei ­ ten kri jgen ni et slechter betaald dan di e in het bedrijfsleven, zoals zo vaak wordt beweerd. Wi e dat zegt, vergelijkt zi ch met de toppo­ sities i n het bedri jfsleven. Di e worden bijna allemaal i ngenomen door mannen. Mi sschi en omdat ik een vrouw ben, ben i k eens gaan brainstormen. Dan merk ik dat ik als uni versi tai r docent helemaal niet slecht af ben. Ik moet er niet aan denken om het werk van se­ cretaresses, schoonmakers, kanti ­ nepersoneel of crèchelei dsters te moeten doen. Dat zi jn bi jna alle­ maal vrouwen. Zi j doen zwaar werk en moeten op onregelmatige tijden werken. Een secretaresse komt ni et hoger dan schaal vijf. Ik geloof niet dat wetenschap be­ langrijker IS dan het werk dat zi j doen. Zonder schoonmaaksters en secretaresses kan een uni versi tei t niet draaien. Zi j horen net zoveel te verdi enen als wetenschappers. Je kan wetenschappers natuur­ lijk ook geli jk trekken met het niveau van schoonmaakster. Maar daar ben ik op tegen. Ik wi l niet dat mi jn werk mi nder wordt gewaardeerd."

Gertie: Op Uilenstede woonde ze in de flat naast de mijne, we liepen continu bij elkaar binnen. José be­ gon het eerst in de soos, een paar jaar geleden. José: Toen ik hier kwam dachten ze dat ik het nichtje van de bedrijfs­ leider was. Iedereen deed heel aar­ dig. Gertie: Via haar ben ik binnen ge­ komen. Nu 25 uur per week. Ver­ der studeer ik aan de Hogeschool Holland, Nederlands en maat­ schappijleer. José: Ik werk 36 nva, full­time. Daarvoor deed ik bewegingsweten­ schappen. Nou ja, een poging. Gertie: Vorig jaar verhuisde ik naar de stad, sinds kort woont José hier ook. Dat vind ik niet storend nee, die vermenging van werk en vrije tijd. Integendeel. Met Fred, de der­ de hoofdbarkeeper, heb ik juist het probleem dat ik hem te weinig spreek. Als je in één huis woont, gaat dat makkelijker. Jos: Nou ja, we zijn elkaar nog nau­ welijks tegengekomen. Gertie: We werken vaak op ver­ schillende tijden. Zij meestal 's nachts, ik rond etenstijd. Op maan­ dag en dinsdag staan we samen. Natuurlijk hebben we een verschil­ lende manier van werken. Sterke en zwakke punten? José, heb jij sterke punten dan?

JOOL HUL 2e(j, Hes JE

£EN/

José: Alleen maar! Gertie: Nou ja, een heel sterk punt vind ik de manier waarop zij met klanten omgaat. Dat ze aan de ene kant de gezelligheid vast houdt, maar aan de andere kant lastige mensen er toe weet te zetten hun gedrag te wijzigen. Ik zou het op die manier niet kunnen. Dat heeft natuurlijk ook met je karakter te maken.

Co. Mensen werken samen. Deze week: Gertie Sloetjes en José Zel­ denthuis, beiden hoofdbarkeeper in sociëteit Uilenstede.

José: Dan klink ik heel vriendelijk, maar ben het niet. Gertie: Wat me aan José soms irri­ teert is dat ze slecht adviezen aan­ neemt. Als er klanten bij staan, ga je natuurlijk niet roepen van 'dat doe je helemaal verkeerd'. Dan probeer je tussendoor een opmer­ king te maken. Dat pikt ze vaak niet op. José: Vooral rond etenstijd heb ik wel eens van 'wie had dit in gods­

naam ook al weer besteld!'. Gertie heeft een beter overzicht. Ze ont­ houdt de namen, de gezichten die er bij horen en wat ze hebben be­ steld. Om ook een negatief punt te noemen: ze heeft de neiging te lang met klanten te praten. Nee, niet als het druk is, juist op rustige momen­ ten. Dan doe je alles in je eentje. Maar meestal is dat met een opmer­ king verholpen. Gertie: Omdat je elkaar goed kent, neem je eerder diensten over. José: Als iemand z'n dag niet heeft, denk ik: 'hij moet maar doorwer­ ken'. Tenzij hij duidelijk zegt wat er aan de hand is. Bij Gertie voel ik dat meestal vanzelf aan. Hoezo, vrouwen onder elkaar? Ik denk wel dat je in ons werk van een vrouwelijke benadering kunt spreken. Ook als je iemand er uit moet zetten. Dat accepteren ze, ze gaan. Gertie: Een man achter de bar da­ gen ze eerder uit: 'kom maar op, sla me maar in elkaar, zet me er maar uit'. José: Een paar weken terug nog. Toen ging ik er tussen staan: dan zul je eerst mij in elkaar moeten slaan. Doet' ie niet, omdat je een meisje bent. Gertie: Het heeft natuurlijk te ma­ ken met de manier waarop tegen vrouwen aangekeken wordt, maar ook met je eigen houding, je over­ wicht. Je moet je er nu eenmaal

mee bemoeien, want je bent verant­ woordelijk. Dan kun je er beter tussen gaan staan om te achterha­ len hoe het zit. Voor een vrouw is dat makkelijker. José: Met vrouwen willen ze pra­ ten, met mannen vechten. Je moet wel bedenken dat zulke dingen al­ tijd met alcohol gepaard gaan. Het verschil tussen dag en nacht. En soms gebeurt een half jaar lang niets en dan is het op een avond drie keer raak. Gertie: Versieren? Ja, dat wordt wel eens geprobeerd. José heeft er vaker last van dan ik, misschien omdat ze 's nachts werkt. Ik vind het vooral vervelend als we niet werken en in de soos met z'n twee­ ën zitten te praten. Mensen denken aan te kunnen schuiven omdat ze je kennen. José laat zich dat wel eens te veel aanleunen. José: Nou, vooral in het begin. Toen pakte ik dat veel te lief aan. Op een gegeven moment leer je te zeggen 'bekijk het maar', als ze echt beginnen te zeiken. Gertie: Ben ik veel harder in: 'och, rot toch op'. José: Maar we kunnen ook heel aardig zijn. Vorig jaar hebben we met Sinterklaas voor vaste klanten gedichtjes geschreven, met kadoot­ jes erbij. Gertie: Gaan we dit jaar weer doen. José: Ja, hebben we nu al vastge­ legd in het rooster.

doorAad Meijer CBZd­b^

rtè.

Zo

.'VJ^-4^ ^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen