Ad Valvas 1990-1991 - pagina 296
I AD VALVAS 2 4 JANUARI 1991
PAGINA 12
Quotes
'Ik verlang wel eens terug naar de vrijheid om in alle rust iets uit te denken'
"Het opti mi sme over de beëindi ging van de Koude Oorlog heb ik nooit gedeeld. Maar daar ben ik nu eenmaal hi stori cus voor dat vak maakt je van nature pessi mistisch. Toen iedereen dacht dat we de grazige wei den van de eeu wige vrede waren bi nnengetre den, zag ik de stieren al achter de hekken klaar staan." Prof. A. Lammers, hoogleraar Amerikaanse geschiedenis aan de Rijksuniversiteit van Leiden, in NRC Handelsblad.
"In de jaren zeventi g heerste vooral aan uni versi tei ten de op vatting dat octrooi en een verwer pelijk kapi tali sti sch i nstrument waren." Prof. mr. J.H. Spoor, hoogleraar intellectuele eigend om aan de VU, In VUmagazi ti e
"Je hebt twee pedagogische visies. De ene is dal je ni ets moet vertel len dat studenten ni et begri jpen. De tweede is dat je tot het maxi mum gaat. Laat bijvoorbeeld Jür gen Habermas voor een college komen. Er is dan kans dat een student maar tien procent begrijpt van wat hij zegt. Maar mi sschi en heeft hij het gevoel dat hij iets mee heeft gemaakt dat heel sti mule rend i s." Filosoof Grahame Lock, in Mare, het weekblad van d e universiteit van Leid en.
Willem de W i t : 'Ais ik een brii niet vind staan, zeg ik dat zonder meer' Dick Roodenburg
De Splinter A. Teuben steh bij zijn biologische proefschrift d at het goed is om kinderen naar een verzuild e school te sturen. Maar, waar schuwt hij, zodra men een jaar of twintig is moet er aan de verzuilde vorming wel een eind komen. "Tegenwoordig laat men allerlei zuilen samensmelten i n de lagere en middelbare scholen. Zelfs mos lims moeten met christenen op één school kunnen. Dat klinkt mooi , maar als je ki nderen van andere zuilen op een school toelaat, dan moeten hun ouders ook zeggen schap kri jgen over hel bestuur van zo'n school. Op die mani er gooi je water bi j de wi jn met als effect dat de goed onderbouwde christelijke mening verloren gaat. Als de zuilen te vroeg vermengd worden, dan raakt een kind de basis kwijt van waaruit hi j later de wereld in gaat. Di e basis heeft een kind volgens mij gewoon no dig om later beslagen naar bui ten te kunnen treden. Als i emand een jaar of twintig i s, dan wordt het tijd om met andere zuilen samen te werken. Ik ben daarom ook niet voor een verdere verzuiling van de VU. Theologi e moet natuurli jk vasthouden aan het chr i stel i jke iu tgangspunt, maar bi j de praktische vakken i s een christelijke vormi ng ni et no dig. Ik ben bioloog en ik merk in mijn vak dat het weinig ui tmaakt ofje nou op de christelijke VU zit of op de UvA. Je doet toch overal hetzelfde werk."
"Tijdens d e optiekopleiding nam ik glazen mee naar huis. Dan liet ik aan kennissen zien hoe je de sterk te van een glas kunt schatten, hoe je plus en minglazen ond erscheid t enzovoort. Ik heb geleerd om zo'n groot cirkelvormig glas op de hand te slijpen naar de maat van een be paalde bril. Echt hand werk. Na tien jaar wetenschappelijk be drijf de studie en de ond erzoeken daarna was ik erop uitgekeken. De veel mensen om me heen bere den al jaren dezelfde stokpaard jes. Aan de universiteit is er sprake van een uitgestelde behoeftebevred i ging. Na jaren onderzoek publiceer je een artikel, krijgt d aar eventueel reacties op van een handvol colle ga's en pas als je de vijftig voorbij bent komen alle beloningen bin nen. Hier in de winkel werkt d at veel direkter, eerlijker. Je hebt klanten die op grond van hun geld iets verwachten. Als ze tevreden zijn, merk je dat meteen. Op zich kun je van de studie antro pologie maken wat je wilt. Al tij dens de studie deed ik ond erzoek in Tunesië en Mauretanië. Die af
wisseling van veldwerk en bureau werk is boeiend. Na mijn stud ie hield ik me onder and ere bezig met een moskeeonderzoek in Amster dam. Heel zinvol kennis over mensen die vlak naast je leven. Maar je hebt toch te maken met een heel andere ideologie. Een
Ommezwaai Een serie over mensen die tijdens of na hun studie een wending ga ven aan liun loopbaan. Deze week drs. Willem de Wit, antro poloog, werkzaam als opticien. soort Staphorst en ik weet ook niet of ik daar tegen zou kunnen. De beslissing om de antropologie opzij te zetten nam ik tijdens een onderzoek in Gambia. Daar zag ik zo'n massief irrigatieproject en ik vroeg me af wat de boeren ermee moesten als de projectstaf weer verdwenen was. Eerst heb ik de al ternatieven binnen het vakgebied
JOOL HUL
ALASIV\ T E L L I N ^
urTOST^Y
iwjibe,/liyb.
overwogen, maar uiteindelijk be sloot ik niet te promoveren, op welk onderwerp dan ook. Streep eronder d us. Ik beschouw het niet als een verloren period e. Geen teleurstelling, maar mis schien wil een mens dat van zich zelf niet onderkennen. Het besluit om te stoppen stond in tijd en mo tivatie los van de optiekopleid ing. Die kwam pas later. Op zoek naar alternatieven ben ik zelfs nog op een soUicitatieclub gegaan, waar ik me uitstekend vermaakte. Dat is het bedrieglijke van een be hoorlijke opleid ing d ie niet speci fiek gericht is, je denkt hond erd mogelijkheden te hebben. Die heb je in principe ook, maar de kunst blijft om er één te pakken. Uitein delijk kwam ik via het arbeid sbu reau bij een opstapcursus optiek te recht. Van de optiek steld e ik me voor dat je meer talenten gebruikt dan als academicus. De handen, je moet bijvoorbeeld kunnen sold e ren, dingen monteren. Het hoofd , want als een klant een klacht heeft moef je weten hoe die verholpen kan worden. En ja, het hart, je gaat de hele dag met mensen om en je moet kunnen incasseren d at ie
mand ontevred en is. Natuurlijk gebruikte ik tijdens mijn onderzoek ook mijn hart bij veld werk wordt een hoge inzet van je verwacht. Maar als je je daarna ach ter je bureau terug trekt, ben je heel eenzaam bezig. Dat heeft trou wens zijn charme, die vrijheid om in alle rust iets uit te denken. Daar verlang ik wel eens naar terug, in de winkel moet je altijd klaar staan. Maar de klanten die ik ontvang zijn mijn klanten. Ik adviseer ze op iets wat hun aangezicht betreft, hoe ze er de komende jaren uit gaan zien. Als ik een bril niet vind staan, zeg ik dat zonder meer. Pak eventueel iets anders, zo van: dit zou beter bij u passen. Ik mag mijn eigen me ning geven, dat wordt zelfs gewaar deerd. De antropologie is overigens geen afgesloten hoofd stuk. Toen ik d e optiek inging, combineerde ik dat in mijn toekomstfantasieën al met een project in Afrika. Binnenkort ga ik voor zes weken naar Mad a gascar, mijn eerste vakantie als op ticien/antropoloog. Ik heb al con tacten gelegd, met in mijn achter hoofd een optiekproject. Maar d at kan absoluut and ers uitpakken.
door Aad Meijer Mt> I WOMDEi?. if
f m s 15 g£K,WA^D SHAVJ, K^?ORTiHC fOR. CNM, AND WHAT yoU tteAR. IJ THe.^
Foto Luuk Gosewehr
I SH0ULt>
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 1990
Ad Valvas | 574 Pagina's