Ad Valvas 1990-1991 - pagina 373

^SBm^

Sinds 1905 laat de Vrije Universiteit vrouwelijlte studenten toe. Vele jaren is de positie van het zwakke geslacht binnen de gereformeerde muren een heikel probleem geweest. De vrouw was niet tot wetenschap geroepen, de natuurlijke orde raakte verstoord. Met de komst van vrouwenstudies leek het laatste restje weerstand tot het verleden te behoren. Heiaas. Het feminisme stelde namelijk de wetenschappelijke mores ter discussie en opende de aanval op de macht van het mannelijke establishment. Het maakte daarbij weinig vrienden. Bovendien ontstonden er geheel nieuwe problemen. De feministische wetenschap stond vanaf het begin in dubio over de te volgen koers en staat dat tot op heden. Recentelijk wordt een naamsverandering overwogen: gender-stud'ies zou de huidige lading beter dekken. Mogelijk een academische vraag, omdat minister Ritzen onlangs besloot slechts zeven ton van de gevraagde zes miljoen toe te kennen. En uit de hoek van zwarte vrouwen klinkt het geluid dat hun positie vergeten is. Toch is het niet alles misère wat de klok slaat. Gezina van der Molen, de eerste vrouwelijke promovendus op de VU, en Froukje Hofstede, een gerontologe op leeftijd, zijn voorbeelden van vrouwen die ondanks scepsis in hun omgeving een universitaire loopbaan doorliepen. Bij tandheelkunde is een stiekeme revolutie aan de gang. De meerderheid van de studenten is er vrouw, maar een headhuntersbureau voor vrouwen is er tot nu toe nog niet in geslaagd een vrouwelijke directeur te werven. Ter gelegenheid van de Internationale Vrouwendag 8 maart werpt Ad Valvas een blik op heden, verleden en toekomst van de moeizame relatie tussen vrouwen en (Vrije) wetenschap.

Gezina van der Molen promoveerde als eerste vrouw op de VU en schopte het daar later tot eerste vrouwelijke hoogleraar. Met haar krachtige persoonlijkheid redde ze het tussen de mannenbroeders door behoorlijk op haar ponteneur te staan. Portret van een monument van ge reformeerde vastberadenheid.

Wit over zwart: ook in de wetenschap zorgt het voor fricties. Een zwarte studente 'Vrouw en Ontwikkelingsbeleid' wordt moe van de pretenties, maar ziet verbetering. Een witte voelt zich vooral schuldig. Nicky de Hiep analyseert een zwarte vlek in het wit-feministisch ge-

10 Moet vrouwenstudies worden omgedoopt?, vraagt het gelijknamige tijdschrift zich bij het tienjarige jubileum af. Gender zou de aloude onderdrukking als centraal begrip in de feministische wetenschap kunnen vervangen. Onderzoeksters uit het vak wijzen de politieke en wetenschappelijke consequenties voorlo-

JL ^a De Stimuleringsgroep Emancipatie-Onderzoek (STEO) vroeg vorig jaar zes miljoen gulden voor een verdere stimulering van vrouwenstudies. Het Haagse antwoord luidde dat ze het maar moesten regelen met de wetenschappelijke instellingen. Een fooi van zeven ton was het hoogst haalbare. STEO-voorzitter Jacqueline Soetenhorst werd er even heel ziek van.

Ze is 69 jaar oud en net afgestudeerd in de sociale gerontologie. Actief in de Protestants-Christelijke Ouderenbond, vóór positieve actie en niet te beroerd om 's ochtends een rondje te schaatsen. Froukje Hofstede trekt ten strijde tegen gemakzucht.

Plus De tweeslachtigheid van vrouwenstudies Feminisering bij tandheelkunde Columns van Aukje Holtrop, Barbara van Male en Margreet Onrust

Vrouwencarrières aan de VU

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen