Ad Valvas 1990-1991 - pagina 447
PAGINA 5
AD VALVAS 18 APRIL 1991
Ook de Informatiseringsbank denkt mee 'Groningen' wil de communicatie met zijn cliënten verbeteren De Informatiserings bank heeft drie bureaus ingeliuurd voor reclame en een 'persoonlijke be nadering van studen ten'. Ze moeten onder meer de post uit Gronin gen begrijpelijk maken. Gaat de Informatise ringsbank op de popu laire toer? JanJaap Heij Onlangs maakte de Informatiserings bank bekend de communicatie met studenten te willen verbeteren. Liefst drie bureau's zijn door de bank in de arm genomen om de brieven en for mulieren in een klantgerichter jasje te steken en de reclamecampagnes te verzorgen. Doel is om iedere student voortaan te geven waar hij recht op heeft; geen cent meer en geen cent minder. De boekhouding moet zo op orde komen, maar tegelijkertijd "moet er een wederzijds vertrouwen ontstaan dat de zaken netjes worden afgehandeld". Volgens Luuk Hajema, voorlichter van de Informatiseringsbank, is het inschakelen van een reclamebureau Ogilvy Mather, het bureau dat verantwoordelijk was voor de publici teit rond de OVStudentenkaart niet bedoeld om het Kafkaiaanse imago van 'Groningen' op te vijzelen. "Dat zou hooguit een prettig neveneffect zijn. Een goed imago krijg je door je werk goed te doen." Reclame is sim pelweg noodzakelijk. "Het is dé ma nier om studenten zover te krijgen dat ze hun formulieren opsturen." De Informatiseringsbank heeft daar belang bij: als studenten hun gege vens niet insturen, kan het gebeuren dat de beurs ten onrechte wordt stop gezet of gekort. De Bank krijgt dan een stroom bezwaarschriften over zich heen. Na de recente controleac ties waren dat er vele tienduizenden. Dat betekent een gigantische hoe veelheid extra werk. Twee recente voorlichtingsacties van de Informatiseringsbank de OVStu dentenkaart en de TVshow van de VARA hebben de toon gezet voor de toekomst. Hajema: "De campagne voor de OVkaart was een overweldi gend succes. 150.000 studenten waar van de gegevens niet compleet wa
ren, reageerden op de campagne. Al die reacties zijn feilloos verwerkt, zo dat we ze aan de OVStudentenkaart BV konden doorgeven. Uiteindelijk is er slechts in zestien gevallen iets mis gegaan, althans wat ons aandeel be treft." Voor de nieuwe OVkaart die per 1 november wordt uitgereikt gaan we weer een dergelijke campagne voe ren." De 'Voor achttien jaar en ouder' show van de VARA, die niet overal juichende kritieken kreeg, is de In formatiseringsbank goed bevallen. Hajema: "Paul de Leeuw is onder grote groepen studenten populair. Daar kijken mensen naar, en dan luisteren ze dus ook naar de informa tie. Inhoudelijk? Ach, ik vond het wel grappig. Het was een beetje een persiflage. We hebben een steek proefje onder studenten gehouden en het bleek dat ze het ook een leuk ini tiatief vonden."
Ja/nee Naast Ogilvy Mather zijn twee ge specialiseerde bureau's benaderd om de stroom papier {directe communicatie geheten) die tussen Groningen en de studentenpopulatie heen en weer vloeit beter leesbaar en begrij pelijker te maken. Het bedrijf SDUTappan is aange zocht om de Wet op de Studiefinan ciering 'naar de werkelijkheid te ver talen'. "Die wet is voor juristen wel licht te doorgronden, maar studenten en ook de Steunpunten studiefinan ciering kunnen er soms geen wijs uit", aldus een woordvoerder van het bureau, dat ook werkt aan een ver eenvoudiging van de formulieren van de belastingdienst. "We hebben gekeken naar wat groe pen studenten precies van de wet moeten weten. Voornamelijk simpele zaken: hoeveel ze mogen bijverdie nen bijvoorbeeld. Met ja/neevragen als 'Woon je thuis?' en 'Zit je in het ziekenfonds?' hebben we een schema gemaakt waarop je heel eenvoudig kunt zien of iemand recht heeft op studiefinanciering, en zo ja, op hoe veel." Een 'ga verder naar het vijfde hokje' schema dus: een 'ja' als antwoord op een vraag leidt tot een andere rich ting in het schema dan een 'nee'. SDUTappan slaagde er met een der gelijk schema in om het aantal te be antwoorden vragen op het formulier voor de loonbelasting sterk te ver minderen van 23 naar maximaal 9, volgens de woordvoerder. Hij acht het 'een logische consequentie' dat
De zon dreigde hem te verpletteren, en Kuyper riep zo hard hij kon om hulp. Met een schreeuw werd hij wakker. Het duurde even voordat hij bij zijn positieven kwam, maar toen re aliseerde hij zich dat hij zijn koortsdroom gedroomd had. Hij voelde aan zijn voorhoofd. Het was bezweet en klam; het leek alsof er een\ hamer in zijn hoofd huishield. Langzaam liet Kuyper zich in de kussens terugvallen. Dit was verschrikkelijk, bedacht hij ineens. Hij had helemaal geen tijd om ziek te zijn! Een paar dagen geleden was het Centrum voor Ethische Vraagstukken benaderd door een journaUst van De Volkskrant, aie een deel van het jaarlijkse hogeronderwijska tern wilde wijden aan nieuwe studierichtingen, waaronder die van Kuyper. Vooral in de milieuonderdelen ervan was hij ge ïnteresseerd. Dat kwam mooi uit, want dat was Kuypers spe ciale inbreng en bovendien had Leonore Martini een congres waarvoor ze een paar dagen afwezig zou zijn. Ze hadden er nog samen een glaasje op gedronken. Deze/ree publicity was im mers een prachtige kans. In gedachten hadden ze de studenten al zien binnenstromen. Het zou dringen geblazen worden in de collegezalen, er zou binnen no time een aantal nieuwe mede werkers aangetrokken moeten worden, en het duo Kuyper /Martini zou de talk of the VU-town worden. Fantastisch! Ze hadden samen de p.r.praatjes doorgenomen die Kuyper de journalist zou moeten voorhouden, en Leonore was vol ver trouwen vertrokken. De koorts was echter een lelijke streep door de rekening. Mis schien zou hij wel ijlverhalen gaan ophangen en zichzelf zo volstrekt belachelijk maken; het zou zelfs potentiële studenten kunnen kosten! Ach, ach, wat een dilemma. Ineens herinnerde hij zich namelijk ook dat de journalist had gezegd dat het inter
Foto NICO Boink, AVC/VU
de formulieren van de Informatise ringsbank eenzelfde vereenvoudiging ondergaan.
Persoonlijk Het bureau Janssen Thalen heeft opdracht gekregen de brieven uit Groningen van een persoonlijker tin tje te voorzien. Formuleringen als .'wanneer binnen een termijn van zes tig dagen na het indienen van een bezwaarschrift nog niet is beschikt, kunt u binnen dertig dagen na het beëindigen van voornoemde termijn op grond van artikel 118 en artikel 56 lid 4 van de Wet op de Studiefi nanciering beroep instellen bij het College van Beroep Studiefinancie ring' zullen binnenkort uit de corres pondentie verdwijnen. Hoewel in het verleden alle post werd gestandaardiseerd om de invoer van gegevens in de computer te ver gemakkelijken, maakt diezelfde com puter het volgens Riemer Thalen, medeeigenaar van het bureau, mo gelijk om studenten 'persoonlijk' aan te spreken. "Alle gegevens van een student zijn met een druk op de knop te vinden. Het is dan heel simpel om een brief te maken als 'Beste X, in je aanvraag voor een beurs ontbreekt
gegeven zus en zo. Zou je dat op kun nen sturen?' Een student denkt dan: hé, dit gaat over mij." Thalen denkt niet dat studenten der gelijke brieven misschien wat onge loofwaardig vinden. "Geen student zal natuurlijk denken dat de afzender van die brief hem persoonlijk kent. Het gaat om het gevoel dat de Infor matiseringsbank de zaak in de greep heeft. Nu wordt vaak gevraagd naar zaken die bij de bank al bekend moe ten zijn. Daar worden mensen onze ker van, dus slaan ze aan het bellen." Thalen ziet al met al mogelijkheden om een aanzienlijke besparing te rea liseren: de drukte bij de steunpunten zal afnemen als het studenten duide lijk is wat er van ze gevraagd wordt. De kosten van de 'persoonlijke' brie ven vallen daarbij in het niet.
Veronica Groningen geeft behoorlijke bedra gen uit aan de communicatieinitia tieven. De campagne rond de OV kaart kostte ongeveer 4,5 miljoen gul den; het VARAprogramma 284.000 gulden. Dat laatste bedrag werd tot in de Tweede Kamer bekritiseerd. Luuk Hajema van de Informatise ringsbank wijst erop dat het wel mee
A. Kuyper Zn.
De belevenissen van een achterkleinkind (30) view absoluut vandaag gehouden moest worden, omdat mor gen de deadline voor het speciale katern was. Kuyper kon on mogelijk afbellen, want dan zou de journalist naar een concur rent gaan, en dat zou Leonore Martini hem nooit vergeven. Kreunend en steunend zette hij één been naast zijn bed. Een golf van misselijkheid overspoelde hem. Met een uiterste in spanning wist hij zich naar de badkamer te slepen, waar hij een handvol aspirines tot zich nam. Duizelig hees hij zich in de kleren. Hij koos voor een blauwe trui, omdat die zijn bleke neus niet extra accentueerde. De gedachte aan eten stond hem tegen, maar het leek hem wel belangrijk toch iets in zijn maag te hebben. Met tegenzin werkte hij een bakje yoghurt naar bin nen.
valt met de uitgaven: "We hebben geen miljoenencontracten afgesloten. De bureaus zijn niet in vaste dienst, maar krijgen per opdracht betaald. Om hoeveel het gaat, hangt erg van wetswijzigingen af; die maken nieu we reclame noodzakelijk." Volgens Robert Giesberts, voorzitter van de Landelijke Studentenvakbond (LSVb), zou de Bank het geld desal niettemin beter in de eigen organisa tie kunnen steken. Maar ook de toon die de Bank aanslaat, valt bij de LSVb niet in goede aarde. Giesberts: "Ik heb sterk de indruk dat de Informati seringsbank met die TVshow op de populaire toer is gegaan. Ik denk dat ze daarmee de plank misslaan. Nie mand heeft iets opgestoken van dat programma." Giesberts vindt dat de Informatise ringsbank zich beter kan beperken tot het verstrekken van gedegen infor matie. "Het merendeel van de stu denten begrijpt nog altijd niets van studiefinanciering. Dan moet je ze het hoe en wat uitleggen, en niet zo'n opgewekt Veronicatoontje aanslaan. Zeker niet als mensen elders lezen dat er nog steeds van alles misgaat in Groningen."
Het vervoer, dat was zijn volgende hindernis. Hij voelde zich te slap om te gaan fietsen, zeker met die wind van vandaag. De tram kwam niet in de buurt van zijn huis. De bus zou zijn mis selijkheid alleen maar verhogen; die chauffeurs van tegen woordig hielden van pompend remmen. Een taxi leek hem nog het beste. Dat moest dan maar bekostigd worden uit het p.r.budget van het Centrum. Per slot van rekening was de hele onderneming bedoeld om de publiciteit te halen. Op speciaal verzoek had de taxichauffeur de bochten voorzich tig genomen en rustig opgetrokken na de stoplichten. Wanke lend wist Kuyper het VUterrein te bereiken. Bij een muurtje hield hij even stil, om een koortsaanval in alle rust te laten pas seren. Schuifelend vervolgde hij daarna zijn weg. Bij de liften aarzelde hij even. Maar hij had geen keus. Dertien verdiepin gen met de trap leek hem vandaag tot de onmogelijkheden be horen. Met gesloten ogen en de handen op zijn buik liet hij zich door de lift naar boven brengen. Hij had geluk dat nie mand de lift stopte, maar bij het afremmen op de dertiende keerde zijn maag zich alsnog om. Hij rende de w.c. in, en bleef daar tot zijn maaginhoud volledig in de riolen van Buitenvel dert was verdwenen. Het huilen stond Kuyper nader dan het lachen. Het interview leek opeens volstrekt irrelevant door de toestand waarin hij verkeerde. Waarom was hij zo gek geweest zich uit zijn bed te slepen voor zo'n onbenullig verhaaltje in de krant? Maar ach, wat hadden dat soort vragen nog voor zin; hij was hier nu toch, en hij moest er maar het beste van maken. Tollend liep hij naar zijn kamer. Met de deurknop in zijn hand viel zijn oog op een briefje op zijn deur. "De Volkskrant heeft vanmorgen afgebeld vvegens ziekte," las hij. Kuyper zakte ter plekke in elkaar.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 1990
Ad Valvas | 574 Pagina's