Ad Valvas 1991-1992 - pagina 342

I AD VALVAS 6 FEBRUARI 1992

PAGINA 161 ­j«j

ï5'^

Onoverzichtelijk, ontoegankelijk, maar aardig

tk.

Selma Sc hepel

De nieuwe Informatiegids ­ 1992 ­ van de vu is net zo onoverzichtelijk en on­ toegankelijk als de oude, hoewel de achterliggende filosofie op zich wel aardig is: de gids is gesplitst in drie delen, een 'Algemeen Deel' waarin rei­ len en zeilen van de vu beschreven wordt, een 'Functioneel Deel' waarin de diverse universiteitsonderdelen met adres en telefoonnummer staan, en een 'Alfabetisch Deel'.. Maar je hebt een gids nodig om met de gids om te kunnen gaan. Weet je de naam van degene die je zoekt, dan is het eenvoudig: kijk ach­ terin het Alfabetisch Deel. Behalve als die persoon Aio of Oio is, want die staan er niet in, ook al werken ze hier vier jaar en vijf dagen in de week. En

als vrouwen er niet alert op zijn, wor­ den ze onder de naam van hun man vermeld: kent iedereen je dus onder je eigen naam, omdat je je daar altijd mee voorstelt, in de Informatiegids zul je onvindbaar zijn omdat de voorkeur van de samenstellers volgens goed ge­ reformeerd gebruik naar de naam van het mannetje uit gaat. Zoek je het telefoonnummer van een instelling, neem bij voorbeeld Ad Val­ vas, dan wordt het meteen nog moei­ lijker, om niet te zegen verdomd on­ handig. Dan heb je niets aan dat alfa­ bet achterin. De index van het Alge­ mene Deel, die je ­ lekker logisch ­ op pagina 49 moet zoeken, verwijst naar een verhaaltje over oplage en frequen­ tie. M aar waar staat toch dat telefoon­ nummer? Dan moet je dus vijf bladzij­ den afspeuren ­ weer ergens anders, ook middenin het boek ­ die de in­ houd van het zogenaamde Functionele Deel aangeven om te ontdekken dat Ad Valvas onder het kopje Bureau Pers en Voorlichting valt, om dan ein­ delijk eindelijk de verwijzing naar de bladzij met het telefoonummer te vin­ den. Voor extern gebruik wordt een twee­ delige gids vervaardigd, zonder adres­ sen van personeel. De driedelige gids meldt op de eerste bladzij dat 'uit oog­ punt van privacy­bescherming de gids niet aan derden mag worden afgege­ ven'. Zotheid natuurlijk. Wie met on­ vriendelijke bedoelingen een huisadres te weten wil komen, komt daar toch wel achter. En mensen die hun privé­ adres geheim willen houden voor hij­ gers of bombriefsturende studenten, geven het adres van hun werkkamer op. Van der Boechorststraat, de Boele­ laan en Louwesweg overheersen dan ook het Alfabetisch Deel. Overigens een privacy­bescherming van niks want in de Vvu­boekhandel liggen voor iedereen vrij ter inzage de diverse studiegidsen waarin hun huisadressen wèl staan. Het Algemene Deel is gezellig infor­ matief, met alle belangrijke pieten en instellingen in hokjes en rijtjes. Op de pagina van eredoctores stond vorig jaar nog achter de namen of een doc­ tor naar de hemel was of niet, maar omdat al meer dan de helft zich daar gemeld heeft, werd het zo'n dooie boel op de lijst dat de toevoeging 'overle­ den' dit jaar is weggelaten. Opvallend ­ alleen al door de lengte van zijn titels ­ is prins Bemhard, de eerste die een eredoctoraat in de economische we­ tenschappen kreeg. De vu had een vooruitziende blik: het geschiedde in 1965, ruim voor de oude schuinsmar­ cheerder wat decoratieve strafjes kreeg wegens economisch geknoei. Ook ere­ doctor Manin Luther King is later een beetje door de mand gevallen omdat hij veelvuldig plagiaat pleegde. Om over het vreemdgaan van beide heren maar te zwijgen. Gelukkig kan er ook nog eer in gelegd worden met echte helden, als Dom Helder Camara en Beyers Naudé.

'Via meditatie kun je je gedachten en gevoelens ordenen en tot de juiste proporties terugbrengen'

Foto Sjan Bijman, HH

'Mijn ogen en hart wassen' Diana Doornenbal

Je kan het zien als een vorm van ont­ spanning. Zoals joggen, op een saxo­ foon tetteren of een uurtje lekker dan­ sen. Maar als je het maar vaak genoeg doet, is mediteren meer dan dat. Het vergroot je bewustzijn. Het brengt je dichter bij de rust in jezelf. Dit klinkt ontzettend vaag, en dat is het ook. Sommige gevoelens en ervaringen, daar zijn nu eenmaal geen woorden voor. Zeker niet in de Nederlandse taal. Stu­ dentenpastor Henk de Vilder mediteert zo'n vijf keer in de week. Hij vertelt hoe meditatie een hulpmiddel kan zijn bij het oplossen van problemen: "Na een meditatie heb ik het gevoel alsof m'n ogen en m'n hart zijn gewassen. Het dagelijks leven is erg onrustig en jach­ tig, en zet je steeds weer voor keuzes. Via meditatie, kun je allerlei gedachten en gevoelens weer wat ordenen, en tot zijn juiste proporties terugbrengen. In feite wordt je geest even schoongeveegd om daarna weer fris tegen het leven aan te kijken." Uit enthousiasme begon de studenten­ pastor een jaar of vijf geleden een medi­ tatiekring. Op de zolderkamer van VE '90. Een ruimte die ik in m'n middel­ bare school­tijd ideaal had gevonden voor feestjes. M aar dan met Queen en van die mierzoete pisang ambon erbij. Iedereen is welkom. Of hij nu elke week komt of een keer per maand. Nieuwsgierig naar de ervaring van stilte met een onbekeride groep mensen, be­ sluit ik een keer mee te doen.

Om in de stemming te komen, worden er eerst wat ontspanningsoefeningen gedaan. Voor ik het weet sta ik als een lappenpop heen en weer te zwengelen. Dan is het tijd om te gaan liggen en de ogen te sluiten. Dat is even passen en meten met z'n negenen op een klein zolderkamertje. 'Word je bewust van je hele lichaam', zegt Henk. 'Word je be­ wust van je wangen, van je billen, en van je buik. Voel je tenen in je sokken of kousen. Voel de stof van je broek.' De stof van m'n broek, even denken, pardon, voelen, oh ja. Het zijn twee lagen vandaag, want het is koud. Dan breekt het moment suprème aan. De meditatie. Wie wil kan een medita­ tiebankje en onder z'n schenen schui­ ven. Zeker aan te raden, want 't zit heerlijk. Ook thuis is zo'n bankje ide­ aal, vermoed ik. En eigenlijk is het zo gemaakt. Twee plankjes verticaal, en eentje horizontaal eroverheen. M aar dan wel ietsje schuin naar beneden af­ lopend om in geknielde houding tegen­ aan te kunnen leunen. De nieuwe 'bil­ bankjes' van de Amsterdamse tramhal­ tes hebben er qua model veel van weg. Natuurlijk is mediteren in de oude ver­ trouwde lotushouding ook oké. Maar wel rechtop zitten, want dat is beter voor de ademhaling. De Vilder zet een witte kaars in de kring. 'Niet om myste­ rieus te doen', maar om eventueel te gebruiken als rustpunt. 'Als je niet vol­ doende tot jezelf komt, kijk dan even naar de kaars, en probeer het opnieuw', legt hij uit met een zachte stem. Het kost me niet veel moeite om te beda­ ren. Integendeel, ik ben doodmoe na ­

beroepshalve­ een dag te hebben rond­ beetje weggedrukt." gebanjerd in paardenstallen en mane­ De meeste deelnemers komen naar de ges. meditatiekring omdat de groep hen sti­ Af en toe rammelt er een maag. En, het muleert, vertelt De Vilder. "In je eentje zal rond een uur of half tien zijn ge­ kom je er niet snel toe. Nog even bood­ weest, er kraait een haan van wie onge­ schappen doen, nog even een vriendin twijfeld het bioritme in de war is. Maar bellen en het schiet er bij in. Hier neem mediteren is heerlijk. De wereld staat je echt de tijd om ruimte te geven aan even stil. Toch vergt het wel enige oefe­ een stukje van jezelf wat je wel belang­ ning. Een minuut of tien in stilte zitten, rijk vindt, maar waar je thuis niet aan is te doen, maar na een kwartier wordt toe komt." Sommigen mediteren zowel het toch moeilijk. 'Hoe lang moeten we thuis als in de groep. Zoals Kees. En nog?' vraag ik me enigszins onrustig af. het heeft effect bij hem. Hij laat zich (Helemaal fout natuurlijk.) Ik vrees het sindsdien niet meer zo beïnvloeden ergste. Henk spreekt af en toe een be­ door allerlei onnuttige zaken. Folkert moedigend woord. Op een gegeven mediteert zomers graag buiten. Toen moment zet hij een cassetterecorder hij een tijdje zwaar lichamelijk werk aan, waar vervolgens een muziekje uit deed, iedere dag. Het maakte hem ont­ schalt. Helaas is het geen mooie, sfeer­ . spannen en 't hielp tegen de spierpijn. volle Indiase of Egyptische melodie, Een tip van de studentenpastor: wie maar wie weet volgende keer beter. voor het eerst gaat mediteren, kan Mediteren is ook niet alleen een traditie daarvoor 't beste een vast tijdstip op de van oosterse culturen, vertelt de stu­ dag uitkiezen. Met wat behangmuziek dentenpastor later op de avond. Ook de op de achtergrond. Concentreer je om woestijnvaders kenden het gebed van in de stemming te komen, eerst op de stilte. Maar tijdens de Verlichting verl­ ­ ademhaling. Vergelijkbaar met het in­ oor deze gewoonte aan populariteit. spelen voor een partijtje tennis, of toon­ "We waren allemaal zo zogenaamd in­ ladders zingen voor je aan een aria be­ telligent met ons verstand bezig. Onze gint. Na enig doorbijten gaat het steeds cultuur werd zo rationalistisch, dat gemakkelijker en kun je de meditatie voor het meditatief gebed geen plaats steeds dieper uitbouwen. De studen­ meer was." Gelukkig brengt de belang­ tenpastor vindt het jammer dat niet ie­ stelling voor hindoeïsme, yoga, astrolo­ dereen mediteert. Aan de andere kant gie, uittredingen ­een paar weken terug snapt hij het ook wel. "Ik heb ook geen nog te zien in Medisch Centrum West!­ gevoel voor heavy metal, terwijl ik wel en dergelijke, ook de meditatie weer uit m'n bol ga bij Bach. Maar weet je wat terug in onze cultuur. "Dat is wat het is? Wat je zelf fijn vindt, gun je prima. Meditatie is niet voor bizarren. een ander ook zo graag." Rond een uur Het zijn capaciteiten die we allertjaal in of half elf ging iedereen naar huis. Ik ons hebben. We hebben ze alleen een sliep als een roos.

JOOL HUL

door Aad Meijer ' ,­WEreN.ycHAPP£Ly<­ \ ^

OtJbER.WjiS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen