Ad Valvas 1991-1992 - pagina 404

PAGINA 12

AD VALVAS 5 MAART 1992

Goede mensen, foute mensen Selma Schepel Macht, Mobilisatie en Moskee (zie vo­ rige week), onder redaktie van onder andere VU­antropoloog Thijl Sunier vind ik zo interessant omdat het nuch­ ter geschiedenisfeiten beschrijft van landen die veel armer zijn en/of waar men zich veel wreder uit dan wij ge­ wend zijn. Daardoor begrijp je dat mensen die daaruit weg willen hier iets te zoeken hebben. Marokko heeft bij voorbeeld zijn eigen historie van bezet­ ting en collaboratie. Maar zoiets als. een eerste of tweede feministische golf is er vrijwel aan voorbijgegaan. Vorig jaar sloeg een Marokkaan me een blauw oog, en een tand uit de mond (waar nog een tandartsrekening van een ruim maandsalans bij kwam). "Waarom moet je nou weer zo nodig zeggen dat het een Marokkaan was?", vraagt de etnisch­ethische persoon.

Omdat zo duidelijk wordt dat aan de basis van zo'n conflict een enorm cul­ tuurverschil ligt: ik was geïrriteerd, we hadden mannen immers twintig jaar geleden al afgeleerd dat soort hitsige avances te maken? Dus zei ik: "Don­ der op, lul". Wat me de kostbare klap­ pen opleverde. Rond cultuurbotsingen en geweldda­ den waar buitenlanders bij betrokken zijn, plegen de media zelfcensuur, uit angst racistisch te zijn. Voorzichtig schnjft men: 'man schiet man dood', terwijl bij voorbeeld: 'Turk redt eer van familie door zwager neer te schie­ ten', moordenaar, slachtoffer, Turkse én Nederlandse samenleving veel meer recht doet. Verdoezelen van cultuur­ verschillen verergert de zaak juist. Een feit IS dat de grote steden in te korte tijd overvallen zijn door teveel mensen met een totaal andere levenshouding dan de Nederlandse, wat op zwakke plekken een enorme frictie geeft. O ok degene die daar iets zinnigs over wil zeggen, wordt voor racist uitgemaakt. Dat is een vrucht van de 'dat­nooit­ meer'­boodschap van onze opvoeding. Impliciet zeggen mensen wie het ver­ wijt 'racisme' voor in de mond ligt: "Wij zijn 'de goeden', wij zouden ook Joden hebben laten onderduiken". Maar het verschil tussen een Jood van toen en een Marokkaan van nu zit al­ leen al hienn dat de eerste geen vader­ land had, en vervolgd werd in de plaatsen waar hij eerder woonde. Mijn overgrootvader schreef de koning of hij 'ter voorkoming van moeijelijkhe­ den de naam Polak, een bron van ver­ gissingen, onaangenaamheden en !ig­ telijk van belangrijke nadeelen' mocht vervangen door een Nederlandse. Be­ leving van 'de eigen identiteit' beperk­ te men tot de huiskamer, integratie was gewoon van levensbelang (al be­ hoedde het zijn dochter later niet voor het enkeltje Bergen­Belsen van de mi­ grantenorganisaties die damals da waren). De wereld van na de Tweede Wereld­ oorlog was heerlijk eenvoudig. Haar­ scherp werd je onderwezen in de on­ doordringbare lijn tussen goede en foute mensen. Gelukkig zat ik tussen 'de goeden', namelijk de oorlogs­ slachtoffers en/of­helden. Als onhan­ delbbaar weeskind mocht ik bij een lieve pleegmoeder wonen, tante Kate. Zij kon ervoor zorgen dat ik ook een goed mens werd want ze was zelf goed: haar heldhaftige oorlogsverle­ den, later verfilmd in 'Een brug te ver', was algemeen bekend. De 'Engel van Arnhem' werd ze genoemd. N u is ze zonder twijfel een échte engel, want vonge week stierf ze. En over 'de fouten' vertelt de televisie ons nog steeds jaarlijks rond 4, 5 mei, als de misdaadfilms weer van de plank gehaald worden. Helaas zijn in vijftig jaar de begnppen goed en fout nauwe­ lijks geëvolueerd binnen de Neder­ landse volksmoraal. En dat onderwerp alleen al aan te willen stippen, maakt een mens verdacht.

'Die oude-stijiers feestten er maar op los!'

Foto NICO Boink, AVC/VU

Rijpen op een bierfust Arjan Spit Ingenieur Lugtmeijer schijnt niet door te hebben dat het doel van een bednj­ ven­contactdag is dat er contact gelegd wordt. In de presentatie van zijn firma Procter Gamble, producent van onder andere Pampers, Oil of Ulay, Dreft en Vicks, doet hij in ieder geval niet eens moeite de aandacht van de beta­stu­ denten te trekken. Aan de audio­visuele middelen ligt het niet: dia's volop. Bij­ voorbeeld van de vestigingen in Brussel en Frankfurt en van de tubes tandpasta die Procter Gamble maakt. Vast be­ langrijke informatie als je overweegt bij dit bedrijf te gaan werken. Voor wie daar niet genoeg aanheeft zijn er dia's met rijtjes kenmerken van Procter Gamble. Volzinnen als de filosofie van Procter Gamble is te groeten doorpro­ dukten op de markt te brengen die beter dan de concurrent voldoen aan de wensen van de consument, verschijnen net lang genoeg op de wand van de collegezaal om ze vluchtig te lezen, wanneer je je tenminste niet te veel laat afleiden door het gemompel van Lugtmeijer. Met enige moeite wordt me duidelijk dat het bij Procter Gamble draait om het begrip consu mer need. Lugtmeijer en companen speuren dus voortdurend naar wat m gewoon nederlands een gat in de markt heet. Zo moeten ze ook het gedrag in douchecellen bestudeerd heb­ ben: het bleek dat sommigen behalve de fles shampoo ook nog een fles con­ ditioner gebruiken bij het wassen. Een consumer­need! Dus maakten ze bij Proc­ ter Gf Gamble Wash and Go, de sham­

JOOL HUL

poo en conditioner in één fles. Uit een dia met uitvergrote haren moet ik be­ grijpen dat het nog helemaal niet zo makkeHjk was die flesjes gevuld te krij­ gen. Maar het is allemaal zo slaapver­ wekkend dat ik voor die problemen de energie niet meer op kan brengen. O ok de rest van de zaal vindt het tijd voor een kletspraatje of het doorbladeren ­ van folders. Gelukkig zijn er nog genoeg andere mogelijkheden om contact te leggen met grote werkgevers op deze bedrij­ vencontactdag voor beta­studenten. D e faculteitsverenigingen van de vijf bèta­ faculteiten hebben een vol programma in elkaar gedraaid, 's O chtends zijn er, telkens twee tegelijkertijd, presentaties geweest van Shell, T N O , Unilever, de Rabobank, de Grontmij en Fokker. Na de lunch komen naast Procter G a m ­ ble, de Rijkswaterstaat en DSM aan de beurt. O ok de lerarenopleiding mag een praatje houden om de studenten te overtuigen juist niet het bedrijfsleven m te gaan. Bovendien is er de hele dag een bednjven­markt waar de firma's zich presenteren aan het jonge talent met grote panelen vol kleurenfoto's en glossy folders. Volgens de organisatoren hebben zich 240 studenten aangemeld voor de dag, althans zoveel lunchbonnen hebben ze gesleten. En dat alles gratis en voor niets want de bednjven sponsoren de hele dag. Bij de enorme installatie van Fokker noemt dhr. De Lange het een diepte­investering. "In de categorie schoolverlaters, en dat is 75 procent van onze intake, komt de bulk via open

sollicitaties, we adverteren maar heel weinig." Fokker is dit jaar dan ook op elke universiteit aanwezig op dit soort dagen. Studenten die geïnteresseerd zijn in een bednjf dienen dus zelf initia­ tief te nemen en te schrijven. Maar ze kunnen zich ook opgeven voor proef­ soUicitaties, die over vier weken volgen. Alle deelnemende studenten hebben een formulier gekregen om zich hier­ voor op te geven. Daarbij hoort natuur­ lijk een uitgebreid cv. D e studenten kunnen aangeven met welke bedrijven ze een gesprek wensen. Volgens organisatoren Job en Lars, stu­ denten informatica, worden de formu­ lieren echter naar alle bedrijven ge­ stuurd. D e bednjven kuimen dan de beste studenten uitkiezen voor een ge­ sprek. Als je de voorkeur opgeeft voor DSM kan je ook door Shell benaderd worden. Lars: "Ik denk dat dat ook in het belang van de student is. Als Shell zegt dat ze interesse in je hebbeiï zullen wij de student daaraan koppelen." T h e m a van de dag is de kloof tussen bedrijfsleven en universiteit, dus tussen de capaciteiten van verse academici en de wensen van de bedrijven. D e Lange, van Fokker, vindt dat niet zo'n zinnig thema: "Die kloof is er, is er altijd al geweest en zal er ook altijd blijven, dus of je haar nu telkens weer moet bena­ drukken weet ik niet. Wat wij de laatste tijd wel zien is dat door de twee­fasen­ structuur en de studiefinancieringsdruk jongere mensen op de markt komen, die minder gerijpt zijn en ook minder de mogelijkheid hebben gehad om zich naast hun studie te verbreden."

Tijdens het forum, het laatste program­ ma­onderdeel voor de borrel, klagen meer mensen uit de aanwezige bedrij­ ven over het gebrek aan onderzoeks­ en levenservaring. Theeuven, van de Gr­ ontmij, vindt dat de appels die van de universiteit afkomen nog te groen zijn. "We willen liever appels die wat meer gerijpt zijn." Een appel uit de zaal denkt shm te zijn en zegt dat de huidige studenten juist veel meer vaardigheden ontwikkelen, want zonder dat kunnen ze nooit binnen de korte studietijd af­ studeren. "De oude­stijlstudenten hin­ gen twee jaar van h u n studie in de kroeg, te rijpen op het bierfust." De zaal lacht opgelucht: die zit! Wat den­ ken die arrogante oude­stijlers wel, die feestten er maar op los, op kosten van de staat. Wij werken er tenminste voor! Rijp of niet, wanneer het tijd is voor ' contact met de firma Heineken, laat Theeuven weten al wel enkele studen­ ten te hebben ontmoet die hij heeft aangeraden een open sollicitatie te doen bij de Grontmij. Alexander, een van de organisatoren, zal erbij zijn. Hij studeert binnenkort af in de biologie en heeft wel oren naar een baan bij de G r ­ ontmij. Met de voorbereidingen van deze dag heeft hij al aardig wat contac­ ten gelegd. "De organisatoren vallen op zo'n dag natuurlijk nog het meeste op bij de bedrijven." Juist. Het spreek­ woord luidt dus niet voor niets: Het is beter één bedrijvencontactdag te orga­ niseren dan er tien te bezoeken.

door Aad Meijer 0K. D^MiMER,, JE EM Nou

OPC^HOEPBLDJ

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen