Ad Valvas 1991-1992 - pagina 576

AD VALVAS 11 JUNI 1992

PAGINA 2

Brieven

Vervaet-Drenth Op 7 mei stond op de agenda de grondslag van de testpsychologie. Deze wortelt m dit algemene beeld over kennisverwerving: we zouden van getal tot inzicht kunnen komen. Prof.dr. Drenth, een belangrijke testpsycholoog: '(In de fysica en in de psychologie) begint men met observatie en probeert men vanuit deze geobserveerde feiten te komen tot een meer algemeen geldende theorie' (1975). Ook vergelijkt hij een temperatuurschaal en een psychologische test met elkaar, terwijl hi) over validiteit schrijft: 'Het betreft hier een gedachtengang van algemeen wetenschappelijke aard' (1990). In vele publicaties heb ik feitelijk aangetoond dat deze voorstelling van zaken niet klopt. In door testpsychologen aangehaalde onderzoeksvelden (zwaartekracht, spectraallijnen, kleurenblindheid) gaat inzicht steeds vooraf aan ggetal in plaats van omgekeerd. En het berekenen van validiteitscoëfficiënten komt er volstrekt niet in voor. Drenth zegt al jaren dat hij kan aantonen dat ik het mis heb. Best mogelijk, maar op 7 mei was daar niets van te merken. Eenieder die er bij was, weet nu dat hij zijn bewering niet kan waarmaken, hét winstpunt van 7 mei. Daarnaast werd op genante wijze duidelijk dat de testpsychologie op haar retour is. Zo reageerde Drenth op mijn kritiek met veel arrogantie en zelfgenoegzaamheid, maar zonder feiten en zakelijke argumenten. Ook herhaalde hij vele malen hoe testpsychologen werken, zonder iets te zeggen over het waarom van dat hoe en snoerde hij de aanspraak om tot een theorie te komen met testscores (zie boven) in tot 'dienstverlening' aan andere psychologen. Overigens had ik me voor 7 mei een beperkt doel gesteld: de optieken op 'in-

I

Houd uw reacties kort. Over bijdragen langer dan 3 0 0 woorden is contact met de redactie nodig. De redactie l<an bijdragen ini<orten.

zicht en getal' zakelijk naast elkaar houden; zie Piagetiaanse intelligentieproeven versus iQ-test. Dat ik daar zonder sfeerverpesting redelijk in geslaagd ben, legt Spit, student psychologie, in Ad Valvas van 14 mei uit als een 'hunkering naar waardenng van Drenth'! Deze Spit heeft trouwens niets van de twistappel begrepen en klopt de bijzaken op. Dr. E. Vervaet, natuurkundige en persoonlijkheids- en ontwikkkelingspsycholoog.

Vervaet-Drenth (2) In Ad Valvas van 14 mei j.l. gaf Arjan Spit een impressie van het op 7 mei gehouden en door de VSPVU georganiseerde debat tussen Drenth en Vervaet over het feitelijke danwei schijnfeitelijke karakter van psychologische test-scores. Als toehoorder kreeg ik een andere impressie dan Sjiit, op wiens verslag zowel inhoudelijk als in chronologische zm het een en ander is aan te merken. In het eerste half uur gaf Vervaet een heldere uiteenzetting van zijn vrij scherpe opstelling. In de twee volgende halve uren verdedigden Drenth en Sijtsma zich niet of niet bekwaam (waarom trouwens twee verdedigers tegenover één aanvaller?). Drenth deed vooral een beroep op het gezag van veel beroemde psychologen en Sijtsma vertelde nog eens hoe een test tot stand komt. Verschillende toehoorders neigden daarom in de pauze al tot een oordeel. Ik schortte mijn oordeel op. Vermoedelijk echter begreep Drenth Vervaets kritiek niet helemaal. Hij han-

teerde na de pauze enkele malen het woord warrig, maar zou er dan beter aan doen te erkennen dat hij Vervaets kritiek pas kan weerleggen als deze goed is uitgelegd. Maar dat betekent dat Drenth zich niet voldoende op het debat heeft voorbereid. Zo valt het te verklaren dat hij aanhoudend bleef vragen naar het alternatief van Vervaet: je legt de last van verdediging dan niet bij jezelf, maar bij je aanvaller. Tot kritiek op Vervaets visie kwam het echter niet, doordat Drenth eerst naar die visie moest vragen. Vervaet kon daardoor terecht naar zijn proefschrift verwijzen. Mijn conclusie was dat Drenth en Sijtsma te weinig van Vervaets ideeën op de hoogte waren om diens kritiek te weerleggen. Maar dan moeten ze geen debat met hem aangaan en het op voorhand met hem oneens zijn. Dit vond ik het kluchtige aan het debat en niet de lach van de zaal om Vervaets vergelijk, king van Drenths theorie met de oude vrouw (overigens werd juist Vervaet merkbaar onaangenaam verrastdoor de verkeerde uitleg in de zaal van zijn metafoor). Slechts één panij leek op de hoogte van de opvattingen van de andere partij en slechts één partij nam de ander serieus. Dat moet elke toehoorder van een debat teleurstellen. Ik zie daarom uit naar een discussie waarin Drenth en Sijtsma beter beslagen ten ijs komen. Daartoe zou het goed zijn de suggestie uit de zaal te volgen om Vervaet één (desnoods drie) jaar de kans te ^even de waarde van zijn ideeën via een aanstelling aan de vu duidelijk te maken, dit met voorbijgaan aan de veschillende temperamenten van de diverse matadoren. Nu was Vervaet in de ogen van het publiek de winnaar, maar inhoudelijk zijn Drenth en Sijtsma verplicht het hier niet bij te laten zitten. Wout Heukelom

Vervaet-Drenth (3) Naar aanleiding van het artikel "Langverwacht debat eindigt als klucht" meen ik als aanwezige op de middag van die bijeenkomst een reactie te moeten geven. Er is natuurlijk op zich niets tegen een persoonlijke interpretatie van uw correspondent Arjen Spit van het debat tussen Drenth en Vervaet. Het is ongetwij-

feld een uitleg m overeenstemming met zoals hij het gehoord heeft. Graag zou ik de mijne er naast zetten. Misschien kan de redactie met mij meedenken. Vervaet heeft kritiek op de grondslagen van de testpsychologie. Hij heeft een andere kijk op hoe wetenschap ontwikkeld wordt. Dit heeft hij die middag met een aantal sterke voorbeelden als toetsmateriaal uit de natuurwetenschapelijke geschiedenis naar voren gebracht. Wat Vervaet Drenth vroeg was om met hem mee te denken, de verschillende optieken naast elkaar te plaatsen en af te wegen. Even leek het erop in het begin, toen Drenth de grondslag van zijn methode, let wel, fundeerde door te verwijzen naar de Poolse filosoof Bochenski, dat er een afweging zou gaan plaats vinden. De vraag of de door deze filosoof geopperde theorie enig empirisch gecontroleerd hout snijdt, werd helaas" niet gesteld, niet door Vervaet en niet door het publiek. Het vervolg was een nagenoeg stilzwijgen van Drenths kant. Hij zag geen reden zijn grondslag al was het maar even ter discussie te stellen of op de achtergrond te plaatsen op grond van de toch nog altijd niet geslaagde produktie van een goede test. Drenths antwoord was slechts een zoveelste uitleg over de testpsychologie: meedenken met Drenth dus. De voorzitter die middag deed er nog een belangrijke schep bovenop door te stellen, dat de discussie 'in termen van' de testpsychologie gevoerd diende te worden. Voor Vervaet veranderen bij een nieuwe optiek in de wetenschap, in casu de wetenschap over het kenvermogen van de mens, nu juist alle termen van inhoud. Bovendien heeft Vervaet zijn termen specifieke handen en voeten gegeven: geen luchtfietserij. Daardoor had het debat concreet en mischien wel vruchtbaar kunnen worden. Drenth zweeg, begreep het niet of wilde het met begrijpen. Er was slechts sprake van een uitnodiging mee te denken, niet om meteen alles overboord te gooien! Het 'nee' van Drenth laat zich zo verleidelijk uitleggen als, ja toch, angst voor het optreden van twijfels. 'Vervaets hunkering naar erkenning' is na zoveel jaren in het wetenschappelijke verdomhoekje te zitten in ieder geval begrijpelijk. Dat hij nadrukkelijk erkenning aan Drenth vraagt, kan toch een groter belang dienen: de wetenschap en

de belangen en financiën van de hele samenleving, waarin Drenths psychologie en de test-praktijk die eruit volgt veel plaats heeft. Er staat meer op het spel dan de status van de twee heren, en wat doet het verschil tussen temperamenten er toe? De toekomst zal ongetwijfeld uitkomst brengen. Als Drenth gelijk blijkt te hebben, komt hem niet de eer toe van het hebben van een open wetenschappelijke houding, een niet mis te verstane kritiek dunkt me; als hij ongelijk heeft, heeft hij nu een misschien unieke mogelijkheid voorbij laten gaan zich met recht een vooraanstaand wetenschapper, in de dubbele betekenis van het woord, te mogen noemen. Een klucht? Voorlopig houd ik het op een koningsdrama. Rob Kooijman, student letteren

Parkeren Het moet toch niet gekker worden. De overheid poogt alom het autogebruik terug te dringen door o.a. het aantal parkeerplaatsen drastisch te beperken, maar het CvB laat zich door diezelfde overheid 'dwingen' (gelooft u 't) om het aantal parkeerplaatsen tot misschien wel 2500 op te voeren. Vooruitlopend op deze plannen wordt, naar het zich nu laat aanzien, alvast het gehele vu-bmnenterrein omgetoverd tot één grote parkeerplaats met hier en daar een fantasieloze bloembak. Ook de fantastische verhoging van het parkeergeld tot maar liefst fl. 180,- per jaar zal natuurlijk niemand er van weerhouden om met de auto naar de vu te komen. Van de best-met-openbaar-vervoer-bereikbare universiteit van Nederland zou je toch een creatievere aanpak van het autogebruik mogen verwachten. CvB; wat dacht u van maximaal 500 parkeerplaatsen a fl. 1.200 per jaar!! Rem ter Hofstede

Personalia Prof.dr. A. van der Woud, hoogleraar geschiedenis van de bouwkunst (vakgroep Kunstgeschiedenis) is benoemd tot jurylid voor de Rijksprijs voor bouwen en wonen 'de Bronzen Bever' 1992, van het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Dr. Gerrit T. Timmer (35) is per I mei benoemd tot hoogleraar Bednjfseconometrie aan de Faculteit der Economische Wetenschappen en Econometrie van de Vnje Universiteit. Sinds 1985 is hij als universitair docent vebonden aan de vakgroep Mathematische Besliskunde van de Erasmus Universiteit te Rotterdam. Dr. Martinus F. Parmentier (45) is vanwege de Stichting Charismatische Werkgemeenschap Nederland benoemd tot bijzonder hoogleraar Theologie van de charismatische vernieuwing aan de Faculteit der Godgeleerdheid van de Vrije Universiteit. In 1983 werd hij benoemd tot universitair docent aan de Katholieke Theologische Hogeschool in Amsterdam en tot docent aan het OudKatholiek seminarie te Utrecht. Dr. Parmentier IS hoofdredacteur van het Bulletin voor Charismatische Theologie.

AD VALVAS

Nico Boink

Ad Valvas is het redactioneel onafhankelijke weekblad van de Vrije Universiteit. Redactie-adres: De Boelelaan 1105 (bezoek)/ 1107 (post). 1081 HV Amsterdam tel 020 548 4330 b g g 548 6930 548 4325 548 4397 Fax-nummer: 020 661 2791 onder vermelding van Redactie Ad Valvas Redactiekamers: GD 0 1 OD 03 en GD G9 Hoofdge bouw VU Redactie. Tom de Greef (hoofdredacteur), Liesbeth Klumper, Frank van Kolfschooten, Martin Enserink, Harmke van Rossen (redactie assistente) Medewerkers: Diana'Ooornenbal Emo Eskens, Jan Jaap Heij Dirk de Hoog, Gert van Maanen Koos Neu vel, Anne Pek Mark Plakker, Dick Roodenburg, Selma Schepel Arjan Spit Fotografen: Nico Boink en Sidney Vervuurt (beiden Audio Visueel Centrum VU) Bram de Hoflander Stichting Hoger Onderwijs Persbureau (samenwerken de universiteitsbladen): Frank Steenkamp Ries Agter berg (a i ) Tekenaar: Aad Meijer Beleidsraad: Dr MAJ Eijkman GH de Jong, H Kae mingk mr J W Mekking R G M Regter, mw drs J C A P Ribbennk, AJ van Rijn, prof dr P J I M de Waart (voorzitter) Secretanaat mw mr M A Daniels kamer 2D 05 Hoofdgebouw De Boeletaan 1105 tel 020 548 2696 Ontwerp lay-out:Hollandse Hoogte Zakelijke leiding: mr J L K van der Veen. I D 04, Hoofdgebouw tel 020 548 3096 Advertenties: opgeven bij Bureau Van Vliet b v , post bus 20, 2040 AA Zandvoort. tel 02507 14745. fax 02507 17680 Ook voor Adjes commercieel (zie pag 4) Overige Adjes redactie adres advertenties van VU instanties opgeven op I D 04 Hoofdgeb ,tel 3096 Produktie: Drukkerij Dijkman Amsterdam Toezending: per jaargang (of deel daarvan) f 40 Beta ling uitsluitend per acceptgirokaart aan te vragen bij Bureau Pers en Voorlichting VU tel 020 548 2671 Int.Standaard Serie Nummer: 0166 0098

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen