Ad Valvas 1991-1992 - pagina 392

I AD VALVAS 16 JANUARI 1992

PAGINA 16 I

Bang voor donkere nieuwigheid

..X.

Selma Schepel Religie is een prachtige uitvinding. Of de collectieve waan nu God Jezus heet of Almachtige, het houdt de mensen braaf omdat het appelleert aan de pappie­behoefte van de mees­ ten of de mysticus in enkelen. Ik ga dan ook graag met christenen om: mensen pesten doen ze niet, behalve zichzelf met hun geweten, en elkaar met hun wetten. Of hun arme kinde­ ren, zoals een 14­jarig Iers meisje zo­ juist nog mocht meemaken. Maar een oprechte heiden heeft in het dagelijks verkeer veel gemak van het zelfregule­ rende gedrag der godsdienstigen. Van moslims weet ik veel minder, maar ik heb het sterke vermoeden dat Allah de gemiddelde moslim net zo oppassend maakt als God de gemid­

delde christen. Het kan dus niet ge­ noeg toegejuicht worden dat het grootste deel van de volksverhuizers die zich hier vestigen, moslim is. Het Rushdie­effect, en andere fanatie­ ke uitschieters doet ze echter geen goed. De meeste Nederlanders zijn diep in hun hart bang voor al die don­ kere nieuwigheid, en die angst uit zich op twee geheel uiteenlopende manie­ ren. In de volkswijk waar ik woon, wordt veel gekankerd en gescholden. Voor mij heel begrijpelijk: sinds de een na laatste Nederlandse buurvrouw van mijn trap vertrok, ben ik omringd door vier Marokkaanse en twee Turk­ se families. En dat is gewoon ongezel­ lig. Al was het alleen maar omdat het voor ons vegetarische gezin niet lekker is om aan het begin van de ramadan de vuilniszakken met complete gevilde geiten op de balkons onder ons te zien liggen, met bebloede bijlen ernaast, om te zwijgen van de dagenlange cre­ matoriumlucht die erop volgt. Maar dat mag je niet zeggen: nee je moet juichen hoe enig die 'veelkleurigheid' (of een ander eufemisme) is, die je zonder overleg wordt opgedrongen. Want anders ben je namelijk een ra­ cist. Zo kom ik bij het andere uiterste: het Nederlandse volksdeel dat als de dood is om als racist de geschiedenis­ boekjes in te gaan, en dit begrip dus voortdurend voor in de mond heeft om op anderen te stempelen. De tussenweg wordt gevormd door een boom in boeken over de Islam. Veel weten is ­ naar men hoopt ­ veel begrijpen, vergeven of accepteren. Het etalagetje bij de ingang van de VU­ boekhandel is nogal paars en blauw van de boeken over de Islam, d.w.z. met boeken over de Nederlandse of Europese situatie. Nederland is echter maar een stipje, ook op de wereld­ kaart van de moshms. Macht, Mobilisatie en Moskee is een bundel opstellen over de moslimwe­ reld buiten de grenzen van Europa, voornamelijk geschreven door mede­ werkers van het Amsterdamse onder­ zoeks­ en informatiecollectief M ERA (Middle East Research Associates), allen deskundigen op hun gebied. Het behandelt in 26 hoofdstukken de combinatie Islam en politiek op hete plekken als Indonesië, Iran en Irak, maar ook de bakermatten van mijn buren. Geen soft geleuter, gewoon ge­ schiedenisfeiten die nuttig zijn om te weten als je televisie kijkt, of over je balkon hangt. Het is goed dat buiten­ landers zich moeten integreren (zelf ben ik een 'tweede­generatie­allocht­ oon'). En het is goed dat er boeken zijn waarin Nederlanders kunnen lezen hoe divers politiek en religieus h^t er in de buitenlanden aan toe gaat. Macht, moskee en mobilisatie, f 32,50,ISBN 90 263 1165 6

^Mr

.I'M"

55«

'Met spreekvaardisheid kom je veel verder'

Foto Bram de Hollander

'P.k., een betere investering dan bier' Erno Eskens En daar is ie dan: super­yup Ralph Bak­ ker, top drie managementlrainer van Ne­ derland. Het dasje strak om de nek, een zwart Italiaans jasje aan en een dynami­ sche blik in de ogen. Ralph loopt niet, Ralph rent, de armen losjes langs het ge­ spierde lijf. En Ralph is cool, want hij weet wat hij kan! Hij weet zijn energie optimaal te gebruiken. Vandaar: Ralph Bakker (29) is gezond, ad rem en dyna­ misch. Kortom, hij is zo iemand wiens leven laat zich lezen als een successtory. 'Begonnen met niets' en inmiddels di­ recteur van het goed lopende bedrijf Me­ tavisie dat handelt in peperdure trainin­ gen voor managers. Op uimodiging van L.U.I., een stichting die vonge week door twee economiestu­ denten is opgericht, spreekt Bakker in een bomvol aquarium (kc­07) over 'de weg naar succes'. "Ik ontmoet jullie hier allemaal met zeer veel respect", steekt Bakker van wal in een semi­Amencan ac­ cent waarin ook nog wat Gronings lijkt door te klinken. "JulHe zijn studenten en dat je een avond investeert in je eigen ontwikkeling, ja, daar heb ik absoluut re­ spect voor." En dan volgt de onvermij­ delijke successtory: "Ik heb gestudeerd op een kleine universiteit in Amenka. Ik moest daar gras maaien om mijn beurs terug te verdienen. Op een gegeven mo­ ment raakte ik een nest vol torren: wap.

JOOL HUL

al die ingewanden in mijn gezicht. Dus ik besloot een ander baantje te creëren. Samen met een vriend ben ik produkten uit Europa op de Amerikaanse markt gaan brengen. Nu is Amerika een groot land, dus we kochten maar een vlieg­ tuig." Altijd maar vliegen in je eigen vliegtuig is ook niet alles, dus Bakker besloot ma­ nagers te gaan trainen. "Ik wilde eerst te rade gaan bij de captams of industry. Als je weet waarom zij succesvol zijn, dan kun je dat ook anderen leren. En weet je wat mijn vrienden over dat plan zeiden?" "Je komt nooit voorbij de secretaresse," klinkt vanuit de zaal. "O nee," lacht Bakker, "met secretaresses heb ik nooit zo'n moeite. Nee, ze zeiden 'Dat lukt nooit!'. Maar juist op dat moment kreeg ik Unlimited Power van meneer Robbins in handen. In dat boek wordt uitgelegd hoe je met iedereen een afspraak kunt maken. Het werkte en door de gesprek­ ken kwam ik tot de ontdekking wat de fundamentele sleutel naar succes is: p.k. Dit staat voor persoonlijke kracht: het vermogen om actie te nemen. P.k. kun je leren. Wat zeg je bijvoorbeeld tegen een kind waimeer iets niet lukt?" "Laat mij het maar even doen!", oppert het melige publiek: "Nee," zegt Bakker, je zegt 'probeer het nog maar een keer!' Maar wat doen wijzelf? We geven het snel op. Dat is stom. Je zegt toch ook niet over een baby 'Hé, wat is dit nu voor iets

waardeloos': het kan niet lopen, schijt alles vol en slaat een hoop onzin uit.' Nee, we geven babies de tijd om te leren. Geen wonder dat iedereen op deze pla­ neet kan lopen." De zaal heeft er lol in. "Iedereen kan dus p.k. ontwikkelen", vervolgt Bakker, "en wij geven er trainingen in. P.k., daar kim je je geld beter in investeren, dan in bier." Dat vindt de zaal minder leuk. "Vijfennegentig procent", vervolgt Bak­ ker maar snel, "weet niet waar hun ener­ gie vandaan komt of waar het aan op­ gaat. Bovendien gebruiken de meeste mensen maar vijf procent van hun herse­ nen. Je hebt dus vaardigheid nodig om je energie te kanaliseren." In een schier on­ leesbaar handschrift kalkt Bakker 'vaar­ digheid' op'een overheadsheet. "Ja, schrijfvaardigheid," roept iemand uit de zaal. "Nee hoor, lacht Bakker, "met spreekvaardigheid kom je veel verder." En dat brengt hem bij een volgende stap naar succes: het ovenviimen van angst. "Als ik vroeger moest spreken in het openbaar werden er allerlei bio­chemi­ sche processen in gang gezet, maar ik ontdekte dat je niet bang hoeft te zijn: je kimt meer dan je denkt." . . "Sta eens op, allemaal, zegt Bakker plot­ seling. "Draai je lichaam nu zover je kunt." Iedereen draait. "Ok, stop maar. Sluit nu je ogen en draai in je gedachten nog veertig procent verder met je li­ chaam. Voel hoe dat voelt." Twee minu­

ten stilte. "Probeer het nu maar eens. Merk je dat je verder komt?" Mensenli­ chamen wringen zich in de meest vreem­ de bochten over de collegebanken. Ze lijken inderdaad leniger. "Kijk, omdat je precies voor ogen had wat je wilde berei­ ken, kom je nu verder. Dat is het effect van 'visie'. Dat heb je in het bedrijfsle­ ven ook nodig." Maar de zaal is nog steeds niet echt overtuigd. "Leuk verhaal, hoor," zegt een jongen, "maar ga dit maar eens ver­ tellen in de ghetto's van New York." "Ja, nu je er over begint", zegt Bakker, "ik heb junks getraind in New York om hen te helpen bij het afkicken." Nog meer cy­ nici in de zaal? "Wat is de zin van het leven?" "Volgende vraag", antwoordt Bakker. "Ja eh, wat u zegt, dat vertellen ze bij de Scientology Church ook." Bak­ ker is even van zijn apropos. "Ik heb niets met sekten te maken," verzekert hij. "Ik leer succes via een verfijnde me­ thode van NLP" (Neuro Linguistic Pro­ gramming)." Om de cynici te overtuigen van NLP no­ digt Bakker een paar mensen uit om met de hand dikke planken door te slaan. Als je maar vertrouwen in jezelf hebt, lukt dat volgens Bakker. Even later gaan de planken aan flarden. "Het is heel slap hout", roept een meisje ter relativering. "En ze slaan met de nerven mee. Dat kan iedereen." En daarmee blijft de twij­ fel.

door Aad Meijer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen