Ad Valvas 1991-1992 - pagina 165

AD VALVAS 3 1 OKT OBER 1 9 9 1 1

PAGINA 7

Cultuur aan de VU: Mohammed naar de berg Dick Roodenburg Theaterweek ACC van dinsdag 5 tot en met vnjdag 8 no­ vember, op diverse lokaties. Joop Visser op woensdag 6 november 16 00 uur m de aula van de VU. Informatie: Algemeen Cultureel Centrum, tel 548 8888.

De bezoekers van het hoofdgebouw van de vu worden de laatste jaren zelden opgeschrikt door activiteiten van cultu­ rele aard. En terecht natuurlijk, gewerkt moet er worden. Een terugblik op een niet eens zo ver verleden ­ tenslotte staat het gebouw er nog geen kwart eeuw ­ maakt echter duidelijk dat het ook anders kan. Tot voor enkele jaren verzorgde het Algemeen Cultureel Cen­ trum (ACC) aan de vu wekelijks tijdens de lunchpauze onder de noemer Broodje Cultuur een optreden of film. Daar waren legendarische voorstellin­ gen bij. Ik herinner me een film van de Marx Brothers in een aula vol Grou­ cho­gekken die al huilend van het la­ chen binnen kwamen rollen. Of het op­ treden van performance­kunstenares Ulrike Meineke, die zich ­ naakt, in de hal ­ met rode verf besmeurde om het maandelijks leed van haar seksegenoten uit te beelden. Die voorstelling kwam het ACC uiteraard op een reprimande van hogerhand te staan, evenals de per­ formance van Jango Edwards, die op het binnenpleintje van de bestuursvleu­ gel dermate obscene gebaren maakte dat je je afging vragen of hij werkelijk zo fors geschapen was. En verder vele minder spraakmakende muziekoptre­ dens, theatervoorstellingen en films, meestal van hoog niveau, soms van te­ nenkrommende droefenis, maar in ieder geval: elke week wat.

Joop Visser

­tt^^^

Dat Broodje Cultuur niet meer bestaat heeft verschillende oorzaken, die voor een groot deel terug te voeren zijn op het gegeven dat de vu geen enkele ge­ schikte ruimte kent voor een voorstel­

"Het leven is te ernstig om het serieus te nemen. Begin daar maar mee, dat is altijd mijn motto ge­ weest". G. Braun (66) uit Uithoorn is vierdejaars geneeskunde. Maar eigen­ lijk is hij zesenveertigste­ jaars.

ling: de aula is te groot, de collegezalen zijn te kaal en de hal is te gehorig. Vooral dat laatste bleek een steeds te­ rugkerende bron van ergernis. Er lopen aan de vu van die gestresste types rond die een mime­voorstelling al te veel la­ waai vinden, maar het ACC was op zijn beurt ook niet te beroerd om drummer Han Bennink in de hal neer te zetten, en dat hoor je tot op de zestiende ver­ dieping. Maar ja, klaagt ooit iemand over de herrie van Crouse's café? Verder liep met name voor de films de belangstelling steeds verder terug. In het ACC­archief valt na te gaan dat de Russische klassieker De moeder ooit

Toneel ruim honderd bezoekers trok, terwijl ik bang ben dat er nu nog geen vijf zullen komen. Misschien heeft dat te maken met het feit dat de vu geen echte lunch­ pauzes meer kent; de colleges lopen de hele dag door. Toch heeft het ACC de hoop nog niet opgegeven: naar aanlei­ ding van de lezingencyclus Eigentijdse romantiek ­ georganiseerd door het Vor­ mingscentrum ­ worden weer enkele voorstellingen verzorgd. Woensdag 6 november om 16.00 uur treedt Joop Visser op in de aula (toegang gratis), vrijdag 15 november om 12.00 uur is de Zuidafrikaanse verhalenverteller Nick Leslie met zijn begeleidingsgroep Pro Deo in de hal te zien. Joop Visser kan beschouwd worden als de enigszins contactgestoorde groot­ meester van het Nederlandse lied. Toen zijn komst teri burele van Ad Vul­ vas bekend werd, hieven de twee oude­ re medewerkers (m/v) spontaan liedjes van ­ toen nog ­ Jaap Fischer aan. Die laatste naam mag het ACC overigens in de publiciteit niet noemen, op straffe

N o o i t

Penthesilea door de Toneelgroep Amsterdam. Liggend op de voorgrond Achilles, gespeeld door Pierre Bokma Foto Ben van Duin

van een dwangsom van enkele duizen­ den guldens per keer. Het verleden keert nu eenmaal niet weer, maar de herinnering moet voldoende zijn om de aula redelijk te vullen. De onderwerpen die Joop Visser in zijn teksten behandelt, vallen niet in een paar zinnen samen te vatten. Misschien zou je ­ heel algemeen ­ kunnen zeggen dat Joop Visser zo begaan is met het lot van de mensheid dat hij een hekel aan mensen gekregen heeft. Toen drie jaar geleden het Broodje Cultuur zijn volgens sommigen luid­ ruchtige dood gestorven was, kwam het ACC met de Theaterbalie als alternatief Achterliggende gedachte was een soort omgekeerde versie van de aloude wijs­ heid 'Als de berg niet tot Mohammed wil komen, dan moet Mohammed naar de berg gaan'. De cultuur aan de vu wilde niet gedijen, dus moesten studen­ ten maar weer de theaters in gestimu­ leerd worden. Elke maand reserveerde het ACC bij enkele theaters een aantal plaatsen, die op vertoon van college­ kaart tegen gereduceerd tarief gekocht konden worden. Dit jaar heeft de Theaterbalie een iets andere opzet dan in voorgaande jaren. Het centrum orga­ niseert enkele theaterweken, waarin ge­ concentreerd in één week verschillende voorstellingen te zien zijn. Van dinsdag 5 tot en met vrijdag 8 no­

o tl d

om

vember vindt de eerste ACC­theater­ week plaats. Het principe is simpel: elke dag kan tegen een gereduceerde prijs een andere voorstelling bezocht worden. Het programma bevat drie to­ neeluitvoeringen en een soloprogram­ ma van Alexandra van Marken. Om met de laatste te beginnen: als snel rij­ zende ster siert Alexandra van Marken de voorkant van het november­nummer van de Uitkram, waarin ook meer infor­ matie over de zangeres te vinden is. Ze werd bekend door de musicals Ik, Jan Cremer, Zeldzaam en Cabaret en speelde in de film Eline Vere. Van Marken treedt op in de Kleine Komedie, een theater waarin ooit overigens de vu haar colleges gaf De Theaterbalie heeft kaarten gereserveerd voor woensdag 6 november.

Penthesilea De drie toneelstukken geven samen een beeld van wat de Nederlandse theaters te bieden hebben. Toch zonde van die hoer van Het Zuidelijk Toneel zou je kunnen omschrijven als een ouderwets goed gespeelde voorstelling. In het stuk behandelt John Ford ­ een tijdgenoot van Shakespeare ­ de liefde tussen broer en zus. En incest, dat is natuurlijk een tijdloos thema. Het stuk is op dins­ dag 5 november te zien in het Cultureel Centrum Amstelveen. In haar thuistheater ­ de Stadsschouw­

Ier en

t e

In december '45 schreef hij zich voor het eerst in bij de Geneeskundige Ho­ geschool van Batavia, het huidige Ja­ karta: "Eind november kreeg ik een nooddiploma ­ daar mocht je mee gaan studeren ­ want het laatste gedeelte van de HBS had ik in Jappenkampen ge­ volgd. Aan het eind van de oorlog, na de Japanse internering volgde een heel wonderlijke tijd. Sommige gedeeltes van Indonesië waren voor ons onbe­ reikbaar vanwege de vrijheidsstrijd. Waar wij woonden, kregen alle meer­ derjarigen die in een Jappenkamp had­ den gezeten, gedurende korte tijd het­ zelfde bedrag uitbetaald, ongeacht het werk dat ze deden. Ik werd chauffeur van de commandant van het vrouwen­ kamp Tjideng in Batavia. Ik studeerde en chauffeerde, wat niet al te best samen ging. Later ben ik ben omgezwaaid naar Chemische Technologie in Bandung en uiteindelijk naar Nederland vertrokken, waar ik aan de UvA afgestudeerd ben in experimentele en technische natuur­ kunde. Daarmee wilde ik het bedrijfsle­ ven in, maar dat was in de tweede .helft van de jaren vijftig volstrekt onmoge­ lijk. Als fysicus werd je geacht naar 't lab te gaan. Tegenwoordig is de situatie juist omgekeerd! Ik ben toen wetenschappelijk ambte­ naar geworden aan de TH in Eindho­ ven, waar ik het toch niet na kon laten om te organiseren naast de praktica die ik runde, en het college dat ik geduren­ de enige lijd gaf. Na een aantal jaren werd ik een soort bedrijfsingenieur bij de afdeling technische natuurkunde.

FotoWicaa>«* Avc/vu 4

dat werk vond ik heel leuk. Ondanks dat ik bij vlagen hard werkte, en naast m'n gewone werk nog bij de bouw van twee gebouwen van de TH betrokken was, leidde ik reizen bij de Nederlandse Reisverening en was Gemeenteraadslid van Geldrop. Toch ben ik altijd het idee blijven hou­ den dat ik beter geneeskunde had kun­ nen gaan studeren. Op een dag ben ik daar dus weer mee begonnen. Ik wilde

naar Maastricht, maar werd voor de vu ingeloot. Dat bevalt mij nu best. Ik haalde m'n kandidaats, maar kreeg in­ tussen problemen met lopen. Drie keer ben ik aan m'n heup geopereerd. Toen ik drie jaar geleden weer verder wilde, was dat kandidaats verlopen. Volgens de nieuwe spelregels mocht ik in het tweede jaar beginnen. Het is me tot nog toe vrij aardig gelukt om mee te doen, ik lig bijna op schema. Ik heb na­

^

^

^

t^^n'

tuurlijk nog een vrij groot aantal jaren studie voor me liggen, maar mocht het me lukken om af te sluiten dan hoop ik er nog enig wetenschappelijk werk mee te doen, bij voorbeeld op de grensge­ bieden tussen geneeskunde en natuur­ kunde, of tussen geneeskunde en infor­ matica. Het enige vervelende van de,^ studie vind ik, dat er zo weinig tijd over blijft om te reizen. Wat mijn leeftijd betreft: niet iedereen

burg ­ speelt Toneelgroep Amsterdam op donderdag 7 november Penthesilea, een stuk dat werd geschreven door de negentiende­eeuwse dichter Heinrich von Kleist. Penthesilea is zo'n typisch moderne vertolking van een klassiek ge­ geven, waar regisseur Gerardjan Rijn­ ders het patent op lijkt te hebben: prachtig van vorm, maar waar gaat het eigenlijk over? Penthesilea is de konin­ gin van het vrouwenvolk de Amazonen, die elk jaar tegen een marmelijk leger ten strijde trekken om bruidegommen te veroveren. De Amazonenwet ver­ biedt persoonlijke voorkeur, maar Pen­ thesilea jaagt alleen maar op dé Griekse held bij uitstek: Achilles. Chris Nietvelt speelt Penthesilea, Pierre Bokma Achil­ les. En wat dacht je van Ramses Shaffy als Odysseus! Voor toneel van Vlaamse herkomst moet je in de Brakke Grond zijn. De ACC­theaterbalie heeft voor vrijdag 8 november kaartjes in de aanbieding voor Oedipus, gespeeld door de groep RVT­Antwerpen. Zes acteurs die een ondergeschikte rol spelen in het koor van het klassieke stuk Oedipus, nemen geen genoegen meer met hun positie en grijpen de macht, met andere woorden de hoofdrollen in het stuk. Toneel over toneel, een voorsteUing over het ver­ schil tussen persoon en personage. Want daar draait alles om in het theater. vindt het zo normaal dat er zulke oude studenten meedoen. Op een van de laatste tentamens zat een surveillant me letterlijk een uur lang met open mond aan te staren. Zelf vergeet ik dat meest­ al. Ik voer een gewoon leven van alle­ dag, ben getrouwd, heb twee zoons van 11 en 14 (kampioenen tafeltennis) en doe verder wat een middelbare huisva­ der zoal doet." Maar zo alledaags is het huishouden van de familie Braun nu ook weer niet: mevrouw Braun (46) studeert psycho­ logie. Op haar afstudeerscriptie na is ze klaar: "Vroeger heb ik HBO­diëtiek ge­ daan en jaren gewerkt als diëtiste. In 1984 ben ik begonnen met psychologie. Mijn studiemotivatie lag bij het moeilij­ ke gedrag van kinderen. Tenslotte ben ik toch geen kinderpsychologie gaan doen maar arbeids­ en organisatiepsy­ chologie. In de tijd dat de kinderen klein waren, ging het studeren natuur­ lijk niet zo snel. Toen ze naar school gingen, kon ik overdag gemakkelijker naar de universiteit. Maar ik studeer in feite in deeltijd terwijl \k full­time sta in­ geschreven. De officiële part­time stu­ die wordt 's avonds gegeven, maar dan wil ik thuis zijn. De vu heb ik uit puur praktische overwegingen gekozen: het is 't dichtst in de buurt en gemakkelijk te bereiken. Voor psychologie geldt evenwel ook een plaatsingscommissie, maar ik heb de vu aangevraagd en ge­ kregen. Wat me wel tegenvalt is de dis­ criminatie naar leeftijd die je overal ontmoet. Het wordt niet altijd expliciet gezegd, maar ik moet bij voorbeeld echt veel meer moeite doen bij sollicita­ ties dan jongeren. Mijn stage heb ik bij Honeywell gelo­ pen. Ze wilden een attitude­onderzoek: te weten komen wat het personeel zelf van het bedrijf vindt. Het was een ver­ volgonderzoek, maar erg leuk. Ik had grote vrijheid om de vragen aan te pas­ sen en nieuwe invalshoeken te beden­ ken. Een gedeelte van dat onderzoek ga ik in mijn afstudeerscriptie verwerken. Wat ik uiteindelijk met mijn studie wil gaan doen? Ik kijk niet zover vooruit. De eerste helft van m'n leven heb ik gehad, de hele tweede helft ligt nog he­ lemaal open voor me." (SS)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen