Ad Valvas 1991-1992 - pagina 33
AD VALVAS 29 AUGUSTUS 1991
PAGINA 7
Hadfth-teksten lijken onschuldige verhaaltjes Islamitische vertellingen vormen voor westerse geleerden een intellectuele uitdaging "Toen Adam uit he t Paradijs viel, sciiuurde zijn hoofd tegen de hemei zodat hij kaal werd. Zodoende heeft zijn nageslacht de aanleg om kaal te worden. Alle landdieren vluchtten, geschrokken als ze waren van zijn lengte en waren vanaf dat mome nt wilde dieren. Als Adam op de berg ging staan, kon hij de stemmen van de engelen horen, en de zoete geuren van het Paradijs opsnuiven, daarom werd zijn lengte tot ze s voet teruggebracht."
Selma Schep el
Van 28 tot 31 augustus vindt op de vu het Internationale Hadith Colloquium plaats, georganiseerd door de afdeling Arabisch en Islam van de Letterfacul teit. Een Hadith, of Traditie, is een korte tekst die een uitspraak of gedragingen van Mohammed behelst, de profeet die aan het begin van de 7e eeuw de Islam stichtte. Naast de Koran vormt de Hadith-\heiatuur, enige tienduizenden tekstjes, het kernstuk van de Islam. Het corpus is een van de pijlers onder de Islamitische wet, die al ongeveer 1000 jaar vast ligt. Het is ontstaan in de eerste eeuwen na de dood van de Profeet en gaat over alle denkbare onderwerpen uit het da gelijks leven.
Bloedtransfusies Dr. Wim Raven, een van de organisato ren van het colloquium: "De meeste teksten zijn met terugwerkende kracht aan de Profeet toegeschreven, om aan het geschrevene autonteit te verschaf fen. Daarbij wordt de isndd, de overle veringsketen waarmee een tekst begint, als bewijs van geloofwaardigheid van groot belang geacht: A heeft van B ge
Hadftli-telcsten gaan in Tunis als zoete broodjes over de toonbank
hoord dat C, die de profeet goed ge kend heeft, vertelde dat... enz. De hadüh-tekien lijken lieve, onschul dige verhaaltjes, maar de intellectuele uitdaging is dat er in feite nooit staat wat er staat. Ze spreken elkaar ook wel tegen. Zo zijn er teksten over de om gang met leprozen. De een zegt: "Voor een melaatse moet je vluchten als voor een leeuw", terwijl een ander verhaalt hoe de Profeet de hand van een lepralij der pakte en hem met de zijne in een schotel voedsel doopte. Deze schijn baar medische teksten behandelen in feite de theologische vraag of men ziek wordt door Gods raadsbesluit, of door eigen handeling." Dat is een kwestie die in sommige or thodoxchristelijke knngen ook nog leeft: men hoeft zich niet in te laten enten; aan bloedtransfusies doet men niet want God zorgt overal voor. Raven: "Het sympathieke van de oude Arabische teksten is echter dat zij niet pretenderen de waarheid in pacht te hebben. Er werd niet gecensureerd zoals in chnstelijke literatuur lang ge bruikelijk is geweest: de lezer mag over al het zijne van denken. Hadtth-verzamelingen waarin tegenstrijdige teksten
voorkomen, besluiten soms met de woorden: "God weet het het beste". Medeorganisator drs. Daan van Reen en is bezig met een database waann alle teksten en varianten met codes worden opgeslagen. Making a hadith-machme luidt de titel van zijn lezing. Het zoeken via de computer zal waarschijnlijk ver banden aan het licht brengen die nu met geen mogelijkheid te overzien zijn. Datering en oorsprong van de teksten zijn nu een doolhof van halve waarhe den en fictie.
Dertig geleerden Van Reenen: "De hadith-ték%Kn leven nog sterk onder moslims. In Egypte zie je dat bundels teksten uit de tiende eeuw, in een nieuwe editie, als warme broodjes verkocht worden. Het wordt als een vrome daad beschouwd zulke bundels te kopen. Men spreekt erover en leeft ermee. Regelmatig zie je 's avonds op de televisie een mooie zons ondergang waarbij een basstem een hadith voorleest, net als een Koran tekst." Op de hele wereld houdt zich slechts een demgtal geleerden bezig met de bestudering van deze vroegmiddel
eeuwse Arabische teksten. Zij zullen dan ook vnjwel allemaal op dit, overi gens besloten, congres aanwezig zijn. Voor het eerst komt er ook een Rus, en een voormalige OostDuitser. Op een na komen alle (vijf) Nederlandse spe cialisten van de vu. Raven lacht: "Het is een heel klein, ob scuur wereldje. We zijn wereldberoemd bij slechts een handjevol mensen. De moslims zelf laten dit onderzoeksgebied liggen om religieuze redenen, hoewel er een enkele keer een moslimstudent hier komt studeren, juist om eens te kijken wat wij, oriëntalisten, zoals we ge noemd worden, ermee doen. Een reden voor de afdeling Arabisch om te participeren in de nieuwe interfa cultaire studierichting religious studies, die IS opgezet om m gesprek te raken met de Islam en andere religies." Voor wie wat meer wil weten over deze oude Arabische literatuur: er zijn re centelijk twee goede inleidende boekjes verschenen over de Islam, geschreven door J.J.G. Jansen en P.S. van Ko ningsveld. Zelf Arabisch gaan studeren, IS natuurlijk ook mogelijk. De crème de la crème bevindt zich ten slotte aan de vu.
Carel Peeters, redacteur van de boekenbijlage Republiek der Let teren van Vrij Nederland en voor een dag in de week hoogleraar in de literaire kritiek aan de vu, is sinds enkele weken doelwit van vncolumnist Piet Grijs. Peeters, door Grijs president Eenoog ge doopt, zou zijn pagina's in het opinieweekblad voornamelijk vullen met kletspraatjes, ver keerd overgenomen citaten en quasiwetenschappelijk geouwe hoer. De boekenbijlage, waar Peeters verantwoordelijk voor is, zou te weinig aandacht besteden aan (Nederlandse) literatuur en te veel aan literatuur óver litera tuur. Niet leuk voor Peeters, die door Grijs onder meer wordt toege voegd: "Peeters heef t geen ge voel voor stijl, voor vorm, voor schrijfplezier, voor zinsconstruc tie, voor woordvondsten. Het gaat Peeters hij zegt het vaak er alleen maar om dat hij door lezen aan het denken wordt gezet. Laat hij het telef oonboek of Mein Kampf gaan lezen." Niet leuk ook voor de vu, die het ver wijt krijgt iedere kletskous te be lonen met een baantje als hoogle raar. Het is echter vooral niet leuk voor Vrij Nederland. Grijs roert namelijk niet bepaald originele thema's aan. Want terecht of niet, de kritiek van de hoogepre zen columnist is zonder meer oudbakken. Het wordt de Neder landse literatuurcritici inclusief Peeters al jaren verweten veel te veel te zwammen over de lite ratuurwetenschappelijke rele vantie van teksten. Ook Grijs' klacht dat literatuur van eigen bodem niet serieus genomen wordt, kent een rijk verleden. Nederlanders hebben nu een maal geen hoge dunk van de ar ' tistieke prestaties van medelan \ ders; literatuurrecensenten vor I men daarop geen uitzondering. ; Peeters is het wel gewend dat zijn boekbesprekingen niet alom in goede aarde vallen. Hij heef t zich dan ook nog niet laten ver leiden tot terugschelden. De pro fessor beperkte zich tot op heden tot slechts één kleine hatelijkheid aan het adres van Grijs. In een bespreking van een bundels co lumns van Gerrit Komrij merkt hij op de terughoudendheid van de auteur te waarderen, die hem "iemand van de menselijke soort maakt, en geen baviaan." Ver der, zo meldt hij over de tele foon, heef t hij geen enkele be hoefte aan commentaar. (JJH)
'Ik ouwehoer voor m'n lol'
NIEUWKOMERS
Foto Bram de Hollande r
Steven de Graaf steven de Graaff (18) is eerstejaars Natuur- en Sterrenkunde. Sinds enkele weken woont hij op kamers in Amsterdam. De eerste uit een reeks interviews me t nieuwkomers op de VU.
"Ik heb net het gymnasium afgemaakt en woon sinds kort op kamers. Er ver andert wel veel voor mij, maar ik zie nergens echt tegenop. Ik moet zeggen dat ik ook niet echt weet wat me te wachten staat. Pas de laatste dagen, nu ik een beetje met mijn mentoren
'iedere kletskous kan hoogleraar worden bij de VU'
spreek, krijg ik een idee wat Natuur en Sterrenkunde inhoudt. Maar eigenlijk weet ik er nog steeds te weinig van. Ik weet niet eens wat voor nchtingen je hebt en ik hoor ook nu pas dat we in het eerste jaar een heleboel wiskunde krijgen.
Natuur en Sterrenkunde lijkt me een mooie studie. Ik heb belangstelling voor de pure wetenschap. Ik wil dingen weten, dingen ontdekken. Ik heb geen jongensdromen over een grootse theo rie of zo die heb ik er al uitgeslagen , maar ik zal nooit iets als Geschiedenis
gaan doen. Daar kom je ook wel dingen te weten, maar wetenschap is toch leu ker, daar kom je steeds verder. Weten schap is onderzoek doen, verder gaan, kennis uitbreiden. Het valt mij op dat de natuurkundestu denten ik ken er nog maar twee overi
gens, mijn mentoren heel anders zijn dan dat ik me voorgesteld had. Ik had een beetje de clichés verwacht. Je kent ze wel: de natuurkundestudent is een mannetje dat alles voor de studie geeft; hl) heeft een telescoop in zijn kamer en zit de hele avond naar de sterren te kij ken; hij is fanatiek en gaat helemaal op m zijn studie. Misschien naïef, maar ik had die clichés verwacht. Of ik zelf aan de clichés voldoe? Nou, ik denk het niet. Volgens mij ben ik wel fanatiek in mijn studie, maar ik denk bijvoorbeeld niet dat ik elke avond zal studeren. Daar zal het wel niet van komen. Je kunt niet alleen eten, slapen en studeren. Dat lijkt me ook niet goed. Daarom wil ik bij een vereniging gaan, voor de gezelligheid. Kijk, sommige mensen gaan sporten; ik ouwehoer voor m'n lol. Ik kijk nu rond bij het vu corps, maar ik heb nog geen definitieve keuze voor een vereniging gemaakt. Het hangt er een beetje van af.. Hefti ge feesten tot diep in de avond is leuk voor een keer, maar dat wil ik niet iede re avond. Daar word ik geen beter mens van. Ik wil gewoon een beetje babbelen. Ik heb niet voor het christelijke van de vu gekozen, absoluut niet. Mijn vader is toevallig hoogleraar aan de biologi sche faculteit van de vu. Zo heb ik be grepen dat de uvA organisatorisch een bende is en dat je bij de vu beter wordt begeleid. Dus daarom ben ik naar de vu gegaan, uit puur praktische redenen dus." (EE)
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 19 augustus 1991
Ad Valvas | 614 Pagina's