Ad Valvas 1991-1992 - pagina 43

PAGINA 5

AD VALVAS 5 SEPTEMBER 1 9 9 1 1

Bestaat hardloopverslaving nu wel of niet? Drie studenten bewegingswetenscliappen gingen op zoek naar het antwoord. Tussen de 3 en 7 % van de groep die zij onderzochten bleek het dagelijks leven niet aan te kunnen zonder hollen. Het speurwerk van de studenten is door de Nederlandse Katholieke Sportfederatie beloond met een prijs.

i^^

*^k^r.:.f%^; '

Frank van Kolfschooten Een onbekommerde avondwandeling over de Amsterdamse voetpaden is er tegenwoordig niet meer bij. Is het niet een hondedrol waarvoor de wandelaar moet uitwijken, dan is het wel een hardloper die zwaar ademend voorbij snelt. Iedereen heeft wel zo'n buurman die elke dag op hetzelfde tijdstip, tu­ rend op zijn Casio stopwatch, de deur , uitstapt om zijn dagelijkse portie kilo­ meters te gaan hollen. "M oet je die hardloopverslaafde nou weer zien," schimpen de luie televisiekijkers van­ achter de vitrage. De verslavingen zijn de afgelopen de­ cennia indrukwekkend uitgebreid. De modale burger kon vroeger hoogstens ' verslaafd raken aan de drank, maar te­ genwoordig is het assortiment van dui­ . velse verlokkingen veel gevarieerder. De drugverslaafden zijn met enige goede wil nog wel te scharen onder de alcoholverslaafden, maar gokverslaaf­ den, poetsverslaafden, eetverslaafden, 06­lijn­verslaafden zijn echt nieuw. De vraag dringt zich zo langzamerhand op waar men niet aan verslaafd kan raken.

I Eenhoorn Een belangrijk gedeelte van de geschie­ i denis van filosofie en psychologie be­ staat uit het achterhalen of bepaalde termen ook inderdaad betrekking heb­ ben op reële verschijnselen. Filosofen 1 hebben heel wat afgetobd voordat zij ! begrepen dat uit het bestaan van woor­ den als 'god', 'kabouter' en 'eenhoorn' met kan worden geconcludeerd dat deze wezens ook werkelijk bestaan. De studenten bewegingswetenschappen I Niels Bijl, Joy Goffin en Ewoud van = Winsen hebben zich tijdens hun onder­ I zoekstage afgevraagd of de hardloop­ S verslaafde soms ook tot deze categorie Ivan goden en eenhoorns behoort. Hun

Hardloopverslaafden zeggen afspraken af om hun portie kilometers te halen

spuit; dat dat spul dan voonaan de baas over je is. Ik was dan ook enigszins ge­ schokt toen bleek dat helemaal niet be­ wezen is. Er is onderzoek gedaan onder heroïnegebruikers die uit Vietnam te­ rugkeerden en daaruit bleek dat ze er thuis vrij moeiteloos mee konden stop­ pen en hun gewone leven weer konden oppakken."

Studenten krijgen prijs voor scriptie over verslaving aan hardlopen

Verslavingen zijn niet per se aan stoffen gebonden, zo leerden de drie studen­ ten. Iemand kan ook verslaafd zijn aan handelingen. De bewegingsweten­ schappers formuleren het zelf nog iets nauwkeuriger: "Het blijkt dat een ver­ slaafde niet afhankelijk is van het gok­ ken, het eten, de drug of het lopen zelf, maar eerder van het gevoel dat deze handelingen hem geven. De verslaafde is simpel gezegd afhankelijk van het ge­ voel 'het weer aan te kunnen'." Dit ver­ klaart ook waarom iemand kan veran­ deren van een drugverslaafde in een al­ coholverslaafde, die de drank vervol­ gens weer laat staan om zijn geld in de fruitautomaat te stoppen, om zich ten slotte volkomen berooid op het hardlo­ pen te storten. Bij al deze verschillende verslavingen kan de verslaafde onthou­ dingsverschijnselen krijgen. Alles wordt

Fruitautomaat

op de literatuur over verslavingen in het algemeen gericht. De lijn die we daar vonden hebben we doorgetrokken naar hardloopverslaving." De studenten zijn tijdens hun stage vol­ komen anders tegen het verschijnsel verslaving aan gaan kijken. Goffin: "Voordat ik eraan begon dacht ik dat je verloren bent als je een keertje heroïne

De sandwichformule is een beproefd concept. Man wordt verpakt in boodschap aan beide zijden of de boodschap wordt aan de man gebracht door middel van suggestie: vrouw en auto, kerk en hemel. Ik heb er in geloofd. Twee jaar geleden be­ geleidde ik de introductie van een nieuwe huisstijl voor een niet nader te noemen kiesvereniging met de woorden "verkoop van idealen in no­nonsense tijd". Met een leuke aankleding kan elke gedachte aan de vrouw gebracht worden, dus ook linkse studentenpolitiek. Schapen in wolfskleren. Je staat ^ vervolgens toch in je hemd als je dan niet ook ^ voor privatisering van de wetenschapswinkels bent ' en het instituut voor ethiek niet op derde­geld­ stroomcontracten wil laten draaien. De vorm wordt soms de inhoud: de voorlichter vermoordt de president. Bureau BRS Premsela , ^ Vonk ­ grootgrutter in logo's en uitstervend wild ­ [M ontwierp voor de Belastingdienst een vrolijk logo met allerlei lettertjes, zodat je denkt van doen te hebben met het Ministerie van Emotionele Zaken. Een dienst die zegt: komt en werpt uw lasten op mij. Een sterke schouder waar iedereen terecht kan. De praktijk bleek weerbarstiger: aan de Wi­ bautstraat staat zo'n Stasi­kantoor van 's rijks schathst. Het gele logo hangt verdwaasd vertikaal tegen het bruin, een doodgraver met feestneus. En toch, ik heb er in geloofd. Je ziel verkopen aan de duivel en dan stiekem een reserve­ziel hebben;

Ï

Bram Bos

D e collectieve d r o o m van jonge academici dat soort trucs. Drie jaargangen Frontaal hebben nog steeds geen onafhankelijk maandblad opgele­ verd. Jawel, onafhankelijk van de ideologisch aan­ palende SRVU, onafhankelijk van de vu, maar niet van het grootkapitaal. Kapitaal, dat we nog steeds nodig hebben om uit te komen. Zelfbeperking hadden we ons opgelegd. Hoezeer computerfirma's en oliemaatschappijen ook aan­ drongen, ze kwamen er niet in als adverteerder. Kwestie van principes. Een andere schoft kreeg per abuis een jaarcontract aangeboden: het Haags juristen corruptief, ook al zo'n instituut waar men

»

Foto NICO BoinK, AV C/V U

mannen. Bijl, Goffin en Van Winsen geven daar geen verklaring voor. Ze zijn nogal terughoudend in hun conclusies, omdat ze vinden dat hun vragenlijst nog beter moet worden getest in de praktijk.

Hardloopjunkies 'scoren' kilometers antwoord luidde dat hardloopvérslaving wel degelijk bestaat. Ze hebben uitein­ delijk een meetinstrument ontworpen dat aangeeft wanneer je met recht kunt spreken van hardloopverslaving. Zo'n instrument bestond nog niet. Bijl: "De literatuur over hardloopverslaving is een groot donker bos waarin je ver­ dwaalt. We hebben ons daarom eerst

Aanmoedigingsprijs

ondergeschikt gemaakt aan de versla­ ving. De hardloopverslaafde denkt al­ leen maar aan zijn kilometers van die dag en alles moet daarvoor wijken of het nu om partner, kinderen of werk gaat. Zelfs lichamelijke klachten kun­ nen de verslaafde niet weerhouden om toch te gaan rennen. De bewegingswetenschappers hebben de vragenlijst uitgedeeld aan 500 hard­ lopers en ­loopsters in de provincies Noord­ en Zuid­Holland en Utrecht. Alleen lopers die minimaal twee keer per week hardlopen, mochten mee­ doen. Daarom zijn de lijsten verspreid bij hardloopspeciaalzaken, lange af­ standslopen en bij marathontrainings­ groepjes. Bijna de helft van de respon­ denten bleek tussen de 25 en 50 km per week te lopen. Ze kregen een zeventig­ tal vragen te beantwoorden waarbij ze gradaties konden aangeven tussen 'geldt zeker voor mij' en 'geldt zeker niet voor mij'. Een greep uit de vragen: "Ik zeg met enige regelmaat afspraken af om te kunnen lopen." "In het lopen vind ik mijn ware identiteit." "Tijdens mijn vakantie moet er in de omgeving gelopen kunnen worden." Opvallend is dat het percentage vrou­ wen dat zichzelf hardloopverslaafd noemt het dubbele is van dat van de

zijn brood verdient met de vorm. Het was direct het belangrijkste item in het blad waar boze inge­ zonden brieven op kwamen. Een bevriende boek­ handel kreeg het witte waas voor de ogen toen dit bloeiende voorbeeld van ondernemerschap con­ currentievervalsing, uitbuiting en gereformeerde vriendjespolitiek onder de neus gewreven werd, ongeveer naast hun maandelijkse advertentie. En wij nog roepen: persbreidel, boekverbranding! We wisten er alles van. De sandwichformule bleek niet te werken voor blaadjes die kritisch­onafhankelijk willen zijn. Als we nou nog tweeduizend kritisch­onafhankelijke lezers hadden, dan was er allicht wel een belang­ stellende voor zo'n doelgroep. Maar ze zijn er niet. Niet hier. We moeten schrijven over compu­ ters, over het bedrijfsleven en massacommunica­ tie, over jonge helden van het management. M ee­ bouwen aan een collectieve droom van aanstaande academici. Zo kort mogelijk liefst en op glad pa­ pier. Het wordt niet gelezen, maar ingezien. Feestneus met niks erachter. Vorm is inhoud. Arjen moest lachen om mijn voorstel heel groot 'vernieuwd' op de voorpagina van Frontaal te zet­ ten en vervolgens nieuwe adverteerders te werven. De D66­methode: de ideeën verschillen niet van andere partijen, maar de saus verkoopt beter. D66 stem je, zoals je Grolsch drinkt. Gewoon omdat je

Hoe groot de groep hardloopverslaaf­ den in Nederland is, weten de studen­ ten ook niet. Van de groep die zij on­ derzochten moet tussen de 3 en 7 % als verslaafd worden beschouwd. M aar welk deel van de 1 miljoen hardlopers in Nederland minstens twee keer per week de sportschoenen aantrekt, is on­ bekend. Als dit 10 % zou zijn dan be­ nadert het aantal hardloopverslaafden het aantal junks dat Amsterdam onvei­ lig maakt. De directeur van de Jellinek­ kliniek klaagde onlangs in Het Parool dat het nu al zo moeilijk is om bij het ministerie van wvc geld los te krijgen voor therapieën voor de relatief nieuwe groep van gokverslaafden. De loopver­ slaafden zullen hun rondjes dus voorlo­ pig nog wel moeten blijven rennen. Ondanks alle voorbehouden die de drie studenten maken over de waarde van hun vragenlijst, vond de Nederlandse Katholieke Sportfederatie hun scriptie toch indrukwekkend genoeg om hem te belonen met de Aanmoedigingsprijs 1991 van het Mgr. Boymansfonds. De drie studenten zullen in november 1000 gulden in ontvangst mogen nemen.

je er lekker bij voelt. "Frontaal richt zich op de kri­ tische student, die niet zomaar koopt wat haar voorgeschoteld wordt", dat zijn zinnen waar een adverteerder wat mee kan. En we blijven kritisch! Arjen had gelijk. Het is niet genoeg. We zitten met een verkeerd produkt in een verkeerd marktseg­ ment. Op zich niet erg. We schrijven toch voorna­ melijk voor onszelf. Zodra je echter je stukjes in oplage wilt krijgen gaat de markt meespelen. Ri­ chard Dawkins, een neo­darwinist, trekt in zijn boek Tlie selfish gene een parallel tussen genen in biologische organismen en ideeën ('memen' noemt hij ze). Genen als lifters in sterfelijke licha­ men, ideeën die overleven als de bedenker al dood is. Hoe beter het organisme ­ als uitingsvorm van de genen ­ des te meer nageslacht. En net zo: hoe beter de artikelen ­ als uitingsvorm van de ideeën ­ hoe groter de oplage. Maar nee, de Groene haalt het toch nog lang niet bij de Telegraaf. Selectie van ideeën vat aan op vorm, niet op inhoud. Je ziel verkopen is niet het grootste probleem, het probleem is meer er een koper voor te vinden. Sterft gij oude vormen en gedachten, luidt weer het advies, of kopieer je stukje maar tien keer. Bram Bos studeert biologie en is redacteur van het studentenblad Frontaal. Hij zal om de vier weken een column voor Ad Valvas schrij­ ven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen