Ad Valvas 1991-1992 - pagina 113
AD VALVAS 3 OKTOBER 1 9 9 1 1
191
In het Aidstijdperk is men opener over seks gaan praten, maar biseksua liteit ondervindt nog weinig begrip en belangstelling. Aan de VU wordt over biseksualiteit een tweedaags congres belegd. Ron Fox is er een van de interna tiona le coryfeeën. Een rondgang op zoek naar meningen en activiteiten.
ly:
er ik
de
( Selma Schepel
hl, ot fles ond Je n i de 1
Is is en 1
Op 4 en 5 oktober wordt er in de aula en andere zalen van de VU een interna tionale conferentie over biseksualiteit gehouden. Tien lezingen en dertig workshops voor en/of over mensen die van twee walletjes willen eten. De meest uiteenlopende aspecten ervan worden belicht: van overheidsbeleid en politiek tot biseksualiteit in de kunst, of in de Derde Wereld tot "Hoe een safe sex biorgie te organiseren". Het initia tief tot het congres komt van Frits Klein, een Amerikaanse psychiater die sinds een klein jaar in Utrecht woont en postdoctoraal onderwijs verzorgt, en socioloog Wouter Kaal van de Werkgroep Biseksualiteit Amsterdam, in samenwerking met prof. Louis Gorer van de vu, wiens vakgroep Andrologie het congres sponsort. Is biseksualiteit geen uitgekauwd on derwerp? Elk detail betreffende ge slachtelijke activiteiten is de afgelopen kwart eeuw immers tot op de naad toe uitgespit? Dat blijkt een misverstand te zi)n. Wouter Kaal licht toe dat het in derdaad geen nieuw thema is maar dat de golf van aandacht er wel grotendeels aan voorbij is gegaan. Loes van Zanten, psychologe/seksuologe, als docent ver bonden aan de vu, vertelt dat er juist over biseksualiteit uitgesproken weinig literatuur bestaat. Het begrip is bekend, ook uit vroeger tijden, maar weten schappelijk onderzoek is er nog nauwe lijks naar gedaan. Kaal en Klein ver heugen zich speciaal op de komst van Ron Fox, een Amerikaan die voor zijn promotie 1000 biseksuelen over de hele wereld geïnterviewd heeft; het eerste grootschalige en internationale onder zoek.
Meer een gevoel lè'-':
Over de definitie van biseksualiteit lopen de meningen uiteen. Volgens Loes van Zanten is 80 % van
I PAGINA 1 1
"T te geven dat ze bi de mensen biseksu seksuele gevoelens eel, al is het meestal hebben, coming out niet tot hun bewust zoals het in Ameri zijn doorgedrongen, ka heet. Biseksu slechts 10 % is uit elen hebben vol gesproken homo of gens hem een bij hetero. Bizijn slaat r\!^?}r\yi ' ; -r' '^-T: zondere functie: ze meer op het gevoel :i-^Ki J \'.' v "^,:, • kunnen in de dat iemand heeft, maatschappij een als hij van zijn .., brug slaan tussen eigen, èn van het l homo's en andere geslacht kan hetero's. houden. Dat kan Met de tolerantie heel ruim zijn, daar ten opzichte van hoeft niet eens sek biseksualiteit is het sualiteit aan te pas nog armoedig ge te komen. Van Zan ,'.' steld. Niet alleen ten zou willen dat ~ toont de gangbare, de norm minder de heterowereld zwaar werd, dat weinig begrip en mensen vrij zouden belangstelling, ook zijn om te kiezen of ^ homoseksuelen ze zich hetero, staan er niet altijd homo of bi willen ruimdenkend te noemen. Met de to genover. lerantie aangaande de diverse voorkeu Wanneer iemand ren is het volgens voor zichzelf be haar nog steeds be paald heeft dat hij roerd gesteld. biseksueel is, en Wouter Kaal vindt dat ook werkelijk dat de seksuele in de praktijk wil component wel in brengen, kan hij de definitie moet: je ernstig m de socia bent biseksueel als le problemen )e jezelf in staat acht raken. Vooral om verliefd te wor sinds het Aidstijd den of een seksuele perk heeft de m o relatie te hebben nogamie weer de met een man zowel Biseksualiteit is ook uit vroeger tijden bekend. Ult: Symbola aureae mensae hegemonie, met als met een vrouw. duodecim, Michael Maler , 1 6 4 2 traumatiserende Ook hij meent dat gevolgen voor die veel meer mensen genen die met ge biseksueel zijn dan heel gelukkig kun diegenen die het nen worden in van zichzelf weterij zo'n vastomlijnde hoewel hij met relatie. zover wil gaan als T o c h meent Loes lieden uit de school van Zanten dat van Freud die stel Aids veel heeft len dat iedereen in opengebroken. wezen biseksueel is. Door de enorme Maar een beetje publiciteit wordt er meer experimente nu opener over ren om te ontdek seks gepraat, voor ken wat je nu wer al de technische kelijk in je hebt, kant IS veel beter kan geen kwaad. bespreekbaar ge Frits Klein publi worden. O ver hoe ceerde tien jaar ge bij voorbeeld leden een eerste re homo's vnjen, was sultaat van onder tot een paar jaar zoek, The bisexual op tion. In het najaar geleden bij het grote publiek maar wei helemaal niet. verschijnt een tweede, herziene druk, nig bekend; of het moest de karikatuur Op het congres komt dit gehele scala ook in vertaling. Hij meent dat biseksu van de brumwerker zijn terwijl toch van biseksuele mogelijkheden ter spra aliteit niet te definiëren is, omdat de va maar een minderheid van de homo's ke. Wouter Kaal hoopt dat het resultaat riaties binnen elk afzonderlijk mens on het neuken praktiseert. De technieken hiervan zal zijn dat biseksualiteit op een eindig kunnen zijn. Een individu kan om veilig te vrijen die nu boven tafel serieuze manier in de publiciteit komt, voor 10 % bigevoelens hebben, maar gekomen zijn, bevorderen biseksuele zodat het begrip meer geaccepteerd ook voor 50 of 90 %, de wensen kun contacten natuurlijk ook» Wat hetero's raakt.Hij hoopt dat meer mensen aan nen seksueel gekleurd zijn, maar ook betreft, en zeker vrouwelijke heterosek zichzelf en de buitenwereld durven toe
Biseksualiteit serieus in de publiciteit
v u congres wil meer onderzoek en literatuur
sualiteit, is ze minder vrolijk gestemd. In haar praktijk ervaart ze dat de seksu ele revolutie de meeste huiskamers toch voorbij is gegaan. Wouter Kaal is in Amsterdam de orga nisator achter een telefoondienst en een werkgroep voor biseksuelen, die gelijk gestemden op een gezellige manier met elkaar in contact probeert te brengen. Voor Kaal komt de belangstelling om activiteiten voor biseksuelen te organi seren voort uit een oerpersoonlijke hobby die hij tegelijkertijd combineert met een onderzoek.
Klein netwerk In Nederland bestaat een klein^ netwerk van biorganisaties. Er zijn zeven aktie ve biwerkgroepen, o.a. in D e n Haag, Zwolle, Haarlem en Groningen. Am sterdam kent een florerende afdeling, die vier jaar geleden is opgezet. Maan delijks wordt er een avond georgani seerd waar 40 a 50 mensen komen. D e opkomst damesheren bli)kt fifty-fifty te zijn. Het is een sociëteitsavond met een gevarieerd programma, men draait een film, of er is een forumdiscussie, waar na men in ontspannen sfeer met elkaar kan praten. Altijd is er een informatie tafel en worden nieuwkomers persoon lijk wegwijs gemaakt. O p 8 oktober staat de Torch Song Tnlogy op het pro gramma, een film over een man die zich verkleedt, en ook als zodanig op het toneel staat, en zijn relatieleven waann biseksuelen voorkomen. Voor mensen die iets dieper en per soonlijker op het onderwerp in willen gaan, organiseert de Amsterdamse Werkgroep Biseksualiteit gespreksgroe pen: tien wekelijkse bijeenkomsten op een vaste avond, begeleid door Loes van Zanten. In haar lezing a.s. zaterdag zal Van Zanten haar werk in deze ge spreksgroepen nader belichten. Daarna bestaat de mogelijkheid mee te doen aan haar workshop waarin gediscus sieerd wordt rond de intrigerende titel "Hebben biseksuelen therapie nodig?" Alle activiteiten worden geheel door vrijwilligers georganiseerd, met een kleine subsidie van de Gemeente Am sterdam. O ok deze congresorganisatie is geheel het werk van vrijwilligers, nie mand krijgt betaald. Iedereen, ook de buitenlandse wetenschappers, verleent belangeloos medewerking. De toe gangsprijs blijft daardoor ongebruikelijk laag, ondanks zwaargewichten als spre kers en inclusief maaltijd. Wouter Kaal: "Het is low-budget, maar niet lowgualttyl" m Het congres is openbaar toegankelijk, da gka a rten aan de zaal Toega ngsprijs voor 1 dag f 90. (minima en stu denten ƒ 60,), voor tviiee dagen ƒ 150 (f 100,) Bi-werkgroep Amsterdam, 8 oktober. COCgebouv/, Rozenstraat 14, aanvang 20 00 uur Voor alle inlichtingen, ook buiten congres en avonden kan men het landelijk telefoonnummer van het Netv^erk Biseksualiteit bellen, (05498) 44384
Loonmatiging is lièt recept tegen werkloosheid Scholing desnoods dwingend opleggen om werken weer mogelijk te maken Erno Eskens O n d a n k s d e e c o n o m i s c h e groei komen langdurig werklozen moeilijk a a n w e r k . V o l g e n s e c o n o m e t r i s t Klaas S p r i n g e r k o m t d a t d o o r t e hoge l o o n e i s e n v a n d e m e n s e n in vaste d i e n s t . O o k h e t feit d a t l a n g durig w e r k l o z e n h u n b e r o e p s v a a r digheden in l o o p d e r tijd verliezen speelt e e n g r o t e rol. O p 3 o k t o b e r p r o m o v e e r t S p r i n g e r o p e e n analyse van de h a r d n e k k i g e w e r k l o o s h e i d in Nederland. Conclusie van het proefschrift: e e n b e l e i d v a n 'sociale vernieuwing' is n o d i g . De 'sociale vernieuwing' moet gericht zijn op het vergroten van de instroom van langdurig werklozen in het arbeidsproces, volgens Springer. In zijn proefschrift From Micro to Macro in Disequilibrium Economics beweert hij dat scholing daarbij van essentieel be_lang is. De werklozen die het contact met h u n
werk hebben verloren, kunnen door de scholing h u n concurrentiepositie op de arbeidsmarkt verbeteren. D e overheid moet deze scholing desnoods dwingend opleggen aan werklozen, zegt Springer desgevraagd. "Op een gegeven moment zal je bijvoorbeeld op mensen stuiten die zeggen 'van mij hoeft die scholing niet'. Ik ben van mening dat je tegen die mensen moet zeggen dat zij ons ook een beetje moeten helpen. Ze zullen zich moeten aanpassen. Dat valt ook onder de sociale vernieuwing. Je kunt mensen niet h u n leven lang een uitkering geven. Waarom niet? N o u , dat is politiek gezien niet wenselijk -iedereen moet namelijk zijn steentje bijdragenen op de lange termijn kan het de economie schaden." Verder moet de overheid de instroom van langdurig werklozen bevorderen door een aantal bureaucratische obstakels te verwijderen die werklozen bij het starten van een eigen bedrijf op h u n weg vinden. T o t slot moet het systeem van 'winstdeling' gestimuleerd worden, vindt Springer.-Bij winstdeling wordt
het risico dat een bedrijf neemt bij het aantrekken van nieuwe werknemers beperkt door het loon van deze werknemers voor een deel te koppelen aan de winst van dat bedrijf. Op het moment wordt winstdeling nog maar op beperkte schaal toegepast. Voor het scheppen van nieuwe banen is geen verlaging van het minimumloon nodig, volgens Springer. "Ik heb dat wel eens onderzocht", vertelt hij, "maar verlaging van het minimumloon heeft nauwelijks effecten op de werkgelegenheid." Een snelle stijging van het minimumloon zal echter wel degelijk effecten op de werkgelegenheid hebben, volgens Springer; negatieve effecten, wel te verstaan: "We moeten voorzichtig zijn met het verhogen van het minimumloon, willen we de economie niet nog verder uit balans brengen." O p dit moment is de Nederlandse economie al behoorlijk uit balans. Uit Springers onderzoek blijkt dat de economische groei niet meer automatisch tot nieuwe banen leidt. Het evenwicht in vraag en aanbod van-arbeidskrachterr
lijkt daarmee verstoord. Voor een deel is de onevenwichtige toestand te verklaren door de hoge looneisen die de vakbonden in het verleden hebben gesteld. Die looneisen leidden tot loonstijgingen die ten koste gingen van de werkgelegenheid. Het geld dat geïnvesteerd had kunnen worden in nieuwe arbeidsplaatsen verdween in de zakken van de werkenden. De tweede helft van de jaren tachtig leverde daardoor geen nieuwe banen op, ondanks de economische opleving. Werklozen bleven werkloos en de kloof tussen hen en de mensen met een vaste baan bleef. "Pas aan het einde van de jaren tachtig werd een eerste stap gezet om die kloof te overbruggen," vertelt Springer. "De lonen werden gematigd. Maar dat gebeurde veel te laat, dat gebeurde pas toen de mensen met een vaste baan inzagen dat verdere looneisen h u n ontslag kon betekenen." Hoewel de looneisen gematigd werden, is de kloof tussen werklozen en werkenden nog altijd niet gedicht. "De reële lonen zijn nog niet genoeg gecorrigeerd.- D e lorren zijn-
wel iets gematigd, maar nog niet voldoende." Alleen als ze verder worden gematigd en de sociale vernieuwing vorm knjgt, kunnen de langdurig werklozen weer een baan tegemoet zien. Met de positie van de langdurig werklozen zal ook de positie van de mensen met losse en kortlopende arbeidscontracten verbeterd worden, verwacht Springer. Springer die ook CDA-vertegenwoordiger is in de Provinciale Staten van Noord-Holland, heeft naar aanleiding van zijn onderzoek enige kritiek op zijn partij. "CoA'ers denken bij 'sociale vernieuwing' te snel aan de politiek van de sociaal democraten", legt hij uit, "terwijl die sociale vernieuwing direct is te herleiden tot christelijk democratische uitgangspunten. Ik zou dus graag zien dat er binnen het CDA meer aandacht komt voor die sociale vernieuwing." K A Springer From Micro to Macro in Disequilibrium Economics, a new Keynesian analysis of the Dutch un employment problem. VUuitgevenj, 1991 ISBN 90 625e^9ei'^l • ' ••
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 19 augustus 1991
Ad Valvas | 614 Pagina's