Ad Valvas 1991-1992 - pagina 553

AD VALVAS 21 MEI 1992

PAGINA 11 'Het is wel rustig werlcen. In de tentamenperiode moet je er veel harder tegenaan' Foto Nico Boink, AVC/VU

Onderzoek met aluminiumfolie en een theedoek 'Het is geen kookboek practicum' '.^Vi-'v.V Arjan Sp it

De Stirling- of hete­lucht motor staat rustig te pompen. Via een betrekkelijk simpel maar ingenieus systeem van zui­ gers wordt de warmte van een elektri­ sche spiraal omgezet in het ronddraaien van een schijf. Het is een schone, maar niet erg efficiënte motor. De tweede­ jaars natuurkunde Hongtong en Robin onderzoeken daarom of het mogelijk is het energieverlies te beperken. Ze heb­ ben de binnenkant van de zuiger met aluminiumfolie bekleed om de warmte te reflecteren en het geheel ook nog eens ingepakt met een theedoek. Aan het einde van de middag hopen ze de resultaten te hebben van hun zelfbe­ dachte experiment. Eigen initiatief staat bij dit natuurkun­ de­practicum voorop. De twaalf stu­ denten die in de practictmi zaal aan het werk zijn, hebben per tweetal een eigen onderzoekopstelling. Met die opstelling moeten ï e in vier middagen een vraag­ stelling bedenken en testen. Zo worden in totaal vijf proeven uitgevoerd, waar­ bij de studenten kunnen kiezen uit twaalf onderwerpen. Behalve de Stir­ ling­motor zijn er onderwerpen als mi­ crogolven, radioactiviteit, optica, rönt­ genstraling, en een gyroscoop. Docent Piet Blankert benadrukt dat het practi­ cum niet los staat van het overige expe­ rimenteerwerk in de studie. In het eer­ ste jaar krijgen de studenten een duide­ lijke proef voorgeschoteld, die ze ge­ woon goed moeten uitvoeren. In het derde studiejaar werken de studenten

Bij veel studierichtingen krijgen studenten de gelegenlieid aan de praktijk te 'snuffelen'. Dit artikel is het vierde in een serie over verschillende practica binnen de Vrije Univers iteit. Studenten natuurkunde aan de slag met aluminiumfolie en theedoeken. echter al bijna zelfstandig in de vak­ groepen. Tijdens de huidige 'B­serie' wordt vooral van de studenten ver­ wacht dat ze structuur aan kunnen brengen in het experimenteren. "Ze moeten zelf leren eep probleem goed te definiëren. Het is geen kookboek prac­ ticum." Het diepe gaan de studenten echter nog niet in: de onderwerpen zijn wel zo ge­ kozen dat er binnen de gestelde tijd een

Druipende bloemen voor favoriete docenten bij faculteit geneeskunde scriptie. "Ik raak altijd veel balpennen kwijt." Dr. W. Ferwerda is de favoriete d o ­ Maar er waren er meer die hun ego lie­ cent van de geneeskunde­studen­ ten strelen, tijdens de verkiezingen in ten. Onlangs viel hij tijdens de de bar van de geneeskunde­faculteit. 'Verkiezing van de docent van het Prof dr. L.G. Thijs (acute inwendige geneeskunde) werd twee keer in de jaar' bij zowel de eerste­, tweede­, bloemetjes gezet. De vierdejaars gaven derde­ als vierdejaars in de prijzen. hem de eerste prijs. "Omdat het een Dat betekende vier keer naar voren lieverd is, omdat hij duidelijk en rustig komen om een bos druipende bloe­ les geeft, af en toe een anekdote uit z'n mouw schudt, en omdat hij rekening men in ontvangst te nemen. houdt met de studenten en de patiën­ ten die soms aan z'n lessen meewer­ De chemie­docent kreeg niets dan lof ken", aldus de studenten­rapportage. te horen. Ferwerda staat op gelijke voet met studenten, legt duidelijk en Eten geduldig uit en weet van een saai vak iets boeiends te maken, vulden de eer­ Prof.dr. F.W.A. Verheugt (cardiolo­ stejaars in op het enquêteformulier. gie) kreeg de eerste prijs bij de tweede­ Hij was voor hen de eerste prijs waard. jaars. Vooral vanwege z'n mimiek en Bij de andere drie jaren kreeg hij een zijn goede daden (hij geeft in het boek tweede of derde prijs. "Hij is enthou­ aan wat belangrijk is en maakt handige siast en straalt rust uit," vonden de stencils). studenten onder meer. Waar hij z'n En dan is er nog een docent die eten populariteit nu precies aan te danken uitdeelt tijdens de colleges en waarbij heeft, weet hij zelf niet zo goed. "Ik studenten soms hun tentamen in één kan er niets aan doen, mijn gevoel keer halen. Oftewel de winnaar van de voor didactiek borrelt er gewoon uit. derdejaars: de, volgens de studenten, Ik heb er niet speciaal aan gewerkt 'enerverende' prof.dr. S.G.M. Meu­ ofzo. Wie weet heb ik het aan mijn ou­ wissen, Gastro­enteroloog. Zijn oor­ ders te danken, is het aangeboren," konde kon hij helaas niet in ontvangst aldus de docent. nemen, omdat hij het land uit was. Hij is in ieder geval blij met de cadeau­ Maar als hij straks weer terug is in Amsterdam kan hij, net als de ande­ tjes die deze gelegenheid, een idee van ren, een pamflet met de woorden 'fa­ de MFVU (medische faculteitsvereni­ voriete docent van 1992' aan de muur ging vu), hem opleveren: bloemen, hangen. een oorkonde en een balpen met in­ Diana Doornenba

goed experiment mee uit te voeren is en bovendien houden de twee studentas­ sistenten de voortgang in de gaten. Tij­ dens deze derde sessie is er voor deze controle een belangrijk moment, name­ lijk de bespreking van het werkplan. Elke student houdt voor de studentas­ sistent een praatje van tien minuten, waarin hij uiteen zet wat hij van plan is te gaan meten en waarom. Volgens Frank, zelf vijfde­jaars student, moet het onderzoek gepresenteerd worden alsof er subsidie voor aan gevraagd wordt. Bij de eerste proeven zien veel studenten nogal op tegen dit onderdeel, waarbij met name de onverbiddelijk doortikkende kookwekker van Frank het nodige zweet veroorzaakt. Nu ze in­ middels bij de laatste proef zijn aange­ komen, doen de meeste studenten het zonder veel problemen. Zij worden al­ leen op de laatste twee proeven daad­ werkelijk beoordeeld, naast het werk­ verslag ook op experimentele vaardig­ heden en het eindverslag.

Ongezond Han en Thomas buigen zich over de ei­ genschappen van röntgenstraling. De straling wordt in een kleine ronde ma­ chine opgewekt en vervolgens geselec­ teerd op verschillende golflengtes: stra­ ling met hoge energie wordt over een kleinere hoek afgebogen dan straling met een lage energie. Het tweetal wil onderzoeken hoeveel straling door ver­ schillende soorten materiaal heen dringt. Als ik wantrouwend opmerk dat deze straling toch erg ongezond is, ant­

woordt Han: "Ja, je wordt er onvrucht­ baar van. Dat is ook de reden dat er zo weinig vrouwen natuurkunde gaan stu­ deren." Spreekt hieruit frustratie? Hoe dan ook, het is als grap bedoeld want het blauw getinte glas van de kap die de stralingsbron afdekt bevat lood en biedt voldoende bescherming. Het zit de stu­ denten niet erg mee. Later op de mid­ dag, net als ze de eigenlijke metingen willen verrichten, begeeft de apparatuur het, waardoor het experiment mislukt. Nadat deskundigen zich erover hebben gebogen, is duidelijk dat er die middag van röntgenstraling geen sprake meer is. Morgenochtend maar terugkomen, krijgen de studenten te horen. Volgens begeleider Jaap Buning gaat er elk prac­ ticum wel wat mis. Dit soort tegenslag hoort ook bij het experimenteren.

Radon Straling is een populair onderwerp voor de natuurkundestudenten want behalve voor de röntgen­opstelling wordt ook vaak gekozen voor experimenteren met radon, een radioactief gas. Michiel en Bellehou testen de mate waarin water deze straling tegenhoudt. Tussen twee blokken lood staat het radioactieve goedje, met erboven een bakje water en de meet­apparatuur. Nadat steeds ge­ meten wordt hoeveel straling er binnen een bepaalde tijdseenheid is, wordt de waterstand weer een beetje verhoogd en opnieuw gemeten. Het absorptie­ver­ mogen blijkt heel behoorlijk: door een klein laagje water dringt al bijna geen straling meer heen.

Radon komt in de vrije natuur ook in ruime hoeveelheden voor omdat het onderdeel is van een natuurlijke verval­ reeks. In niet goed geventileerde kel­ ders kan zich heel wat radon verzame­ len. Langdurige blootstelling kan vol­ gens de studenten haaruitval en defec­ ten in de genetische code veroorzaken. Favoriete vraagstelling voor de natuur­ kundestudenten is dan ook de kelders van de vu te controleren op de aanwe­ zigheid van radon. Daarover valt echter moeilijk wat zinnigs te zeggen omdat de meting sterk beïnvloed wordt door de weersomstandigheden. Omdat de kel­ ders ook nog eens slecht bereikbaar waren ­ "De lift was stuk" ­ koos dit tweetal voor een andere invulling van het practicum­onderdeel. Michiel noemt als leukste aspect van dit practi­ cum ook dat je zelf beslist over wat je wilt onderzoeken. "Het is verder wel rustig werken. Straks in de tentamenpe­ riode moet je er weer veel harder tegen aan." De sfeer in de practicum­zaal is ook uitgesproken rustig. Na de thee­pauze hangen veel studenten een beetje rond, in afwachting van hun werkbespreking, hier en daar wordt nog wat gemeten. De Stirling­motor blijkt intussen met aluminiumfolie een rendement­verbete­ ring te hebben van tien procent. De theedoek kan daar weinig meer aan toe­ voegen. Nu het meten er op zit gaan de twee studenten de zaak nog netjes ver­ werken in grafiekjes en berekeningen. Ik heb sterk de indruk dat het practi­ cum zo voortkabbelt tot half zes. Ingezonden Mededeling

Mai^inale overwinning voor bewoners Uilenstede in proces om overlastvei^oeding Erno Eskens

Drie bewoners van de B­flat op Uilenstede hebben een proces tegen hun huisbaas, de stichting Intermezzo, gewonnen. Andere bewoners die, verenigd in de Be­ woners Vereniging Uilens tede (BVU), mee procedeerden wer­ den door de rechter met lege han­ den nadr huis gestuurd. Inzet van het proces was een eis tot schade­ vergoeding voor de overlast van een anderhalfjaar durende reno­ vatie. Intermezzo moet de drie indivi­ duele aanklagers ƒ22,-gulden betalen voor iedere maand dat er aan de buitengevel van de B-flat werd gewerkt. In totaal gaat het om twaalf maanden. Voor de resterende periode van de verbouwing, waarin alleen binnenwerk werd verricht, krijgen de bewoners elf gulden per maand. "De bewoners kunnen hooguit driehonderd gulden krijgen," zegt directeur P. Groeneweg van Intermezzo, "maar omdat wij al 145 gulden hebben betaald, krijgen de drie bewoners slechts 155 gulden. Daarvan moeten ze een deel van de proceskosten, die gelijkelijk zijn verdeeld over de partijen, betalen. De grap is dat wij alle bewoners van de B-flat al een schik-

. EEN AUTOVERZEKERING VOOR OP SAFARI?

king van honderdvijftig gulden hadden geboden voordat de rechtszaak diende. De bewoners hebben daar toen 'nee' tegen gezegd. Ze dachten dat ze in een proces meer konden krijgen."

Grote verliezer De Bewoners Vereniging Uilenstede (BVU) is de grote verliezer van het proces: de BVU krijgt geen schadevergoeding, loopt de geboden schikking van honderdvijftig gulden mis en moet ook een deel van de nog nader vast te stellen proceskosten betalen. Toch is er enige hoop voor de leden van de BVU: hoewel hun eis tot schadevergoeding niet ontvankelijk werd verklaard, kunnen de individuele leden van de BVU, net als de drie zegevierende bewoners, via de rechter geld van Intermezzo eisen. Intermezzo-directeur P. Groeneweg overweegt nog of hij het op nieuwe processen wil laten aankomen: misschien krijgen aUe bewoners alsnog de geboden schikking van honderdvijftig gxilden. Een en ander hangt af van de precieze motivatie van de rechter die een dezer weken bekend wordt.

(.}.) bla bla en ook als er op Safari een olifant op uw motorkap springt mevrouw meneer maar bij ons zit u met elk gebeuren altijd goed en rijdt u probleemloos van Kinshasa naar New York bij wijze van blabla(...) Intelligente mensen kiezen nog steeds liever voor een autoverzekering van . Pro Civibus

pro civibus De hoogste graad in zekerheid voor academici en HBO-ers Amsterdam 020 - 570 82 08 Stadhouderskade 140 Groningen 050-18 41 14 SpilsluizenNZII

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen