Ad Valvas 1992-1993 - pagina 408

PAGINA 6 w^^mÊmmÊi^^mmmi^^^^ÊKKm^^mÊmm^^mÊmi^^a^mi^m^^Êi^m^mÊmia^^mmt^^ÊÊmm^^imm^^ÊmÊmÊi^Ê^^t^m^mKÊ^Ê^mÊ^a^mm^^mÊK^Ê^mmm

AD VALVAS

25 MAART iggs

Nieuw excuus voor ouders die niet willen betalen Vereenvoudiging wet verschuift problemen student tot na studie Die kan een beroep doen op de hard­ heidsclausule, een speciaal regeltje in de wet, maar dat neemt veel tijd in be­ slag. Het duurt één tot twee jaar voor­ dat de rechter uitspraak doet.In de tus­ sentijd moet de student maar zien hoe hij aan z'n geld komt. En dan is er nog de ov­kaart. Geliefd door de studenten die hun honger naar 'lustvervoer' ongeremd kunnen bevre­ digen, totdat zij hem kwijtraken of ver­ geten de kaart op tijd inleveren. Dan slaat de liefde om in haat. Een dag te laat inleveren betekent een boete van 390 gulden. Wie daar niets aan kan doen, betaalt nog altijd 61 gulden. Aan al dat ongerief wil minister Ritzen een einde maken. Ruim een jaar geleden drong de Twee­ de Kamer er op aan om de Wet op de Studiefinancienng (WSF) minder inge­ wikkeld te maken, waarna de minister de wensen van de studentenorganisaties Lsvb en Iso noteerde en de mogelijkhe­ den bekeek om de studenten tegemoet te komen. Zijn voorstellen lijken veel­ belovend. Het belangrijkste is dat stu­ Op het eerste gezicht straah de notitie Vereenvoudiging Studiefinanciering niets denten in de toekomst hun leningen en aanvullende beurzen bij hem kunnen dan vriendelijkheid en welwillendheid gaan lenen, hoe arm of rijk hun ouders uit. Samengevat komt het er op neer ook zijn. Officieel heet het dat Ritzen dat minister Ritzen het beurzenstelsel dit nog onderzoekt. Hoe meer studen­ veel te ingewikkeld en klant­onvriende­ lijk vindt, en daar wil hij radicaal veran­ ten kunnen gaan lenen, hoe meer geld dering in brengen. Om enkele voorbeel­ de overheid moet voorschieten. Het is maar de vraag of dat allemaal ooit den van de bestaande situatie te noe­ wordt terugbetaald. Ka vijftien jaar men: voordat een student een lening of scheldt de overheid de resterende stu­ een aanvullende beurs kan krijgen, dieschuld immers kwijt. moeten zijn beide ouders op een speci­ De hobbels binnen het kabinet zijn ech­ aal formulier van de Informatiserings­ ter van een te verwaarlozen omvang. bank (IB) opgeven wat hun inkomsten Een lang gekoesterde wens van de stu­ zijn. Een vervelende uitwisseling van denten wordt daarmee vervuld. Slechts formuheren is het gevolg. Frustrerend 70 procent van hen krijgt van hun ou­ wordt het als de ouders weigeren om ders waar zij recht op hebben. Dat jaar­ voldoende bij te dragen in de kosten lijks slechts zo'n vijfduizend studenten van hun studerende zoon of dochter.

Studiefinanciering wordt een stul( eenvoudiger. De voorstellen in die richting die minister Ritzen nu op papier tieeft gezet zijn dan ook met gejuich ontvangen door de studentenorganisaties. Maar helemaal gerust zijn ze er toch ook niet op. Of alle plannen doorgaan is namelijk nog maar de vraag. Bovendien openen de voornemens de weg voor nieuwe bezuinigingen.

een beroep doen op de hardheidsclau­ sule is misleidend, denken de studen­ tenorganisaties. Iedereen weet hoe ver­ velend zo'n procedure is. Velen verkie­ zen een baantje of een andere oplossing om toch aan de kost te komen. M inder dan één procent van de studenten met ouders die niet willen betalen, begint ~~

Nieuwsanalyse een procedure. Veel meer zeggen de cijfers in een on­ derzoek van het bureau Telepoint tele­ marketing uit oktober 1992. Die wijzen uit dat 32.000 studenten (een deel van) de ouderlijke bijdrage tegen marktcon­ forme rente zou willen lenen. Gemid­ deld gaat het om 239 gulden per maand. Ouderonafhankelijk lenen vol­ doet dus aan een behoorlijke behoefte. Weigerachtige ouders kunnen worden omzeild, evenals het soort ouders dat zijn bijdrage koppelt aan een tweeweke­ lijks bezoek aan 'thuis', of andere voor­ waarden die de bewegingsvrijheid van de student beknotten.

Lastige erfenis Ondanks de invoering van het ouderon­ afhankelijk lenen laat Ritzen in zijn nieuwste plan de hardheidsclausule in stand. Wie dat wil, kan dus nog steeds in beroep gaan tegen de weigering van z'n ouders om te betalen. Nadeel van ouderonafhankelijk lenen is wel dat ou­ ders sneller tegen hun kind kunnen zeg­

gen: "Wij betalen niet. Leen het maar van de minister." Het acute geldprobleem tijdens de stu­ die wordt zo in afgezwakte vorm ver­ plaatst tot na het laatste examen. Dan wacht de ex­student een mogeUjk zeer forse studieschuld. Een lastige erfenis, zelfs al wordt bij de terugbetaling reke­ ning gehouden met z'n inkomen. Het nadeel van de studieschuld weegt des te sterker nu de Kamer bij de be­ grotingsbehandeling in december al ak­ koord is gegaan met het voornemen van minister Ritzen om de hoogte van de basisbeurs afhankelijk te maken van het inkomen van de ouders. De rijkste ou­ ders moeten zelfs de gehele beurs gaan betalen. Een weinig aanlokkelijk per­ spectiefvoor de student die met z'n ou­ ders in onmin leeft; hij moet zijn bud­ get gaan lenen, of naast z'n studie werk gaan zoeken. Wie in de toekomst een basisbeurs van bij voorbeeld enkele honderden guldens ontvangt, staat voor een lastige keuze. Veel geld lenen betekent een grote stu­ dieschuld opbouwen. Een baantje nemen kan het studietempo vertragen. Bij een te laag tempo kost ook dat geld. Je studeert misschien langer dan vijf jaar, of haalt de temponorm niet. "Daarom is het juist mooi dat je kunt gaan lenen", meent Ruud Nijhuis van het Interuniversitair Studentenoverleg. "Je hoeft niet meer te gaan werken om te kunnen studeren." Ook bij voorzit­ ster Simone van Geest van de iLSvb overheerst tevredenheid. "Dit is volgens ons de beste oplossing. Ouders kunnen de mogelijkheid om te lenen als excuus gebruiken om minder in de studiekos­ ten bij te dragen. Maar nu al verkeren veel studenten in problemen omdat zij

te weinig geld krijgen." Dat minister Ritzen deze faciliteit kan gebruiken om een nieuwe korting op de beurzen sneller door te voeren, maakt weinig indruk. Volgens Nijhuis zou dat een nieuw, op zichzelf staand gegeven zijn. Van Geest acht het minder urgent. Waar de studentenorganisatie veel min­ der over zijn te spreken, zijn de voorbe­ houden die minister Ritzen in zijn noti­ tie maakt. De versoepeling van de re­ gels voor de ov­kaart bij voorbeeld kan alleen doorgaan als vervoerbedrijven daarmee instemmen (en de kaart wordt gecontinueerd). Het overleg moet ech­ ter nog beginnen. Het overleg heeft al ruimschoots plaats­ gehad over de partner­ onafhankelijk­ heid in de studiefinanciering, meent Iso­bestuurder Nijhuis. "En toch is ook daar, na alle gesprekken en onderzoe­ ken van het afgelopen jaar, nog steeds geen besluit over genomen", stelt hij geïrriteerd vast. Het inkomen van de partner is volgens de bestaande regels van invloed op de hoogte van iemands beurs. Probleem is dat het lastig en duur is om te controleren of iemand een partner heeft of niet. "Tal van schijnconstruc­ ties zijn denkbaar en zullen ongetwij­ feld voorkomen", schrijft Ritzen in zijn notitie. Controle "zou al gauw een on­ aanvaardbare inbreuk in de levenssfeer van betrokkenen betekenen." Laat je echter het inkomen van de partner bui­ ten beschouwing, dan zou iemand zich kunnen inschrijven als student, alleen maar om een beurs ontvangen, filoso­ feert Ritzen. Die daar direct aan toe­ voegt dat de tempobeurs dat weer on­ waarschijnlijk maakt. Enfin, te veel haken en ogen om knopen door te hak­ ken. "Nadere studie is nodig," conclu­ deert Ritzen. (HOP) U

Katinka had nooit verwacht dat ze een band met studenten zou krijgen. "Toen het uitzendbureau me hierheen stuur­ de, had ik iets van: o jee, ik moet met studenten werken," herinnert zij zich. "Ik had een heel ander beeld van ze. Onverzorgd. Op straat kan ik ze er zo uitpikken en dan denk ik: ga toch eens onder de douche. Maar dat geldt voor sommigen, meestal valt het mee.'!

Bij het uitschenkpunt wist ze zelfs over­ wicht tot stand te brengen, vertelt ze met enige trots. Middels een lookregel. Deze regel werd regelmatig geschon­ den. "Ik heb een harde stem. Als ik kwaad ben, kom ik heel vuil over. Dan deed ik de radio uit en gaf ik een gil: ja, je kan nou kiezen, of je sigaret uit, of wegwezen hier" vertelt Katinka. "Ze luisterden, naaivme", griimikt ze.

Geïrriteerd

Foto: NICO Boink, AVC/VU

Zelden hebben ze contact met studenten en toch werken ze dagelijks op de universiteit. Ook degenen achter de schermen zijn essentieel voor de VU. Wie zijn deze mensen en wat doen ze eigenlijk? Deel 9 : de kofïiejufïrouw.

Achter de thermen

'Studenten vallen wel mee' I haar wel. Althans: "Het werk op zich­ zelf stelt helemaal niks voor, met zo'n "Koffiejuffrouw? Als mensen me koffie­ kar door de vu sjezen," zegt ze. "Je juffrouw noemen, zeg ik altijd: alsje­ moet het gewoon zelf leuk maken. Ver­ blieft zeg, noem me bij m'n voornaam. gelijk het met uitgaan. Een café ingaan Maar ik ben het eigenlijk wel. Weet jie, is eigenlijk niet leuk, daar moet je er ik ben net 22, koffiejuffrouw klinkt dan ook wat van maken. Dus als ik met niet leuk. Maar voor oudere collega's mijn koffiekar kom, zeg ik 'daar zijn we vind ik het heel gewoon klinken: 'kof­ weer' en ik lach erbij. Dan moeten de fiejuffrouw' past daar wèl bij." mensen ook wel lachen." Aan het woord is Katinka Hendriks, Geen gedu ld één van de twee koffiejuffrouwen van de vu die nog rondes lopen. Elke dag "Het ligt er helemaal aan hoe je zelf voorziet Katinka met haar karretje het bent. Ben jij chagrijnig, dan zijn de personeel in de D­vleugel en in de kel­ mensen het ook. Ben jij vrolijk, of zeg der van koffie en thee. Twee keer 's je iets leuks, dan zeggen ze ook iets ochtends en een keer 's middags. In de leuks terug. Ik ben altijd in voor een tussentijd zit ze achter een kassa in de geintje. Met carnaval liep ik als clown mensa. De bezuinigingen hebben de rond. Ik dacht dat ik misschien wel koffierondes getroffen: de twee juffrou­ commentaar zou krijgen van het college wen verdwijnen. En dus moet Katinka van bestuur (het college huist in de D­ Hendriks per 1 mei weg. vleugel, red.), maar ze lagen allemaal in Zij vindt het jamraer. Het werk beyalt ee;n dei^k. Ik.had ook van die grote » A

schoenen aan, ik brak haast m'n benen." Al sinds haar zestiende werkt Katinka. Het Leao afmaken wilde ze niet. Uit­ gaan was leuker dan op school zitten en bovendien had ze voor leren geen ge­ duld. Katinka: "Leren is niets voor mij, ik snap ook niet dat die mensen dat hier volhouden." Ze werkte bij een poelier en bij een delicatessenzaak. Daarna, in januari vorig jaar, is ze bij de vu komen werken. Pas later is ze koffierondes gaan lopen, eerst schonk ze op een van de koffiepunten. Vooral dat was leuk, omdat ze er contact had met studenten. "Het was er echt gezellig. Lekker klet­ sen met iedereen ­ ik ben een ouwe hoer." Nog steeds heeft Katinka con­ tact met die studenten: "Ik moet van ze komen kijken als ze voetballen. Als ze thuis spelen en ik kan, ga ik altijd."..

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen