Ad Valvas 1992-1993 - pagina 431

ADVALVAS 8 APRIL 1993

PAGINA 5

'Nu ben ik de aangewezen persoon' Biologie­student Aardewijn getipt als winnaar Skiff­head ^

^?

, .-i'-P.- -.--^ •^'^•l •''"•'rm, -^'V V

^^^-i

>- < > , ^ ; ^ > y >

SJ:^'

s^5^r-

Arjan Spit 'Roeien, roeien, roeien en nog eens roeien' staat er zo'n twintig maal op het shirt van de jongen die in Amsterdam­ Oost de deur opent. "P epijn Isomt zo," roept hij boven de stofzuiger uit. Het tussenwandje dat hij en Pepijn Aarde­ wijn in hun nieuwe woning hebben gezet heeft voor troep gezorgd en ver­ der is het ook nog een kale boel. Op weg naar het café op de hoek vertelt Aardewijn dat hij net verhuisd is van Uilenstede en bovendien pas drie dagen terug van een trainingskamp in Mexico. Op kosten van de internatio­ nale roeibond deed hij daar een hoog­ te­stage. De perfecte voorbereiding voor een succesvol seizoen. Het was er alleen een beetje smoggie, wat Aarde­ wijn onderstreept door een regelmatig gekuch. Eigenlijk is de Skiff­head, de ruim zeven kilometer lange tocht over de Amstel, niet meer dan een opwarmertje voor de rest van het seizoen. De tocht van Ouderkerk naar Amsterdam is bij­ zonder geworden door de prestaties van één man: Frans Góbel, hij dankt er zijn bijnaam 'de Keizer van de Amstel' aan. Al tien keer op een rij wist deze nu 32­jarige arts uit IJmuiden de concur­ rentie op de Skiff­head voor te blijven, waaronder Olympische zwaargewichten als Nico Rienks en Ronald Florijn. Maar de bijna tien jaar jongere Aarde­

wijn zou deze keer wel ee«s voor de ontkroning kunnen zorgen. Vorig jaar eindigde hij als vierde. Daarna won hij onder meer de Rotsee­regatta in Lu­ zem en het zilver bij het wereldkam­ pioenschap voor roeiers tot 72,5 kilo.

Gefrustreerd Wedstrijdleider Gert­Jan Bekkering tipt hem als winnaar van de Skiff­head. "Elk jaar is er weer iemand anders die Frans moet gaan verslaan, maar dat lukt al tien jaar niet. Dit jaar ben ik daarvoor de aangewezen persoon," zegt Aardewijn zelf. Het parcours van de Skiff­head is bij­ zonder lastig door de vele bochten en bruggen. Dat is in het voordeel van Göbel die elke bocht uit zijn hoofd kent en volgens Aardewijn beschikt over een formidabele stuurtechniek. Maar Aar­ dewijn kan de Amstel ook wel dromen. Vanaf zijn twaalfde vaart hij bij 'burger­ vereniging' Willem III, die haar honk net voorbij de Utrechtse brug heeft. "Iemand uit mijn klas roeide ook en nam me een keer mee naar de roeiver­ eniging, waar ik voor het eerst in een skiff kwam. Iedereen roeide toen me­ teen weg en ik was behoorlijk gefrus­ treerd dat ik er niet achter aan kon en besloot dat ik het maar moest gaan leren." De vu heeft nog geen bijdrage geleverd aan de sportieve carrière van Aarde­ wijn. Geen mooie boot, geen onder­ steuning bij de studie. Tot nu toe is de

Een aantal jaren terug was ik bij de feestelijke in­ troductie van de griffioen. In een halfdonkere aula werd dit fabeldier voorgesteld aan de aanwezige vu­bevolking. De reclamemakers hadden er een ware mediashow van gemaakt. Er was een filmpje gemaakt dat met een enorme snelheid beelden vertoonde van de stad Amsterdam en de vu. Ein­ delijk was de videoclip­cultuur doorgedrongen tot de Boelelaan, cool! Het was denk ik de bedoeling om te laten zien hoezeer de vu in de wereld stond. Eigenlijk werkte het geheel nogal op de lachspie­ ren. Die saaie doodse vu voorgesteld als een flits­ ende, scherpe universiteit. Ik realiseerde mij niet dat dit het begin was van zorgvuldig voorbereide image­building. En die Griffioen belichaamde de metafoor waar alles om draaide. Een beest met vleugels en voeten... Aan de vu zou bevlogenheid hand in hand regeren met pure Hollandse degelijkheid. Boerenkool met sambal... Beide poten op de grond maar in staat ieder moment de vrijheid van het luchtruim te verkiezen. Ik had tranen in de ogen... Steeds vaker word je geconfronteerd met het nieuwe vu­imago. Er kwam voor een paar miljoen een reclame­cam­ pagne toegesneden op de hedendaagse moderne student. De vu is goed bereikbaar, solide, uitste­

Bram de Hollander

Al tien jaar wint Frans Göbel de Skiff-head, ruim zeven kilometer roeien over de Amstel. Aanstaande zondag kan Pepijn Aardewijn daar verandering in brengen. De student biologie won zilver op de wereldkampioenschappen voor lichte roeiers, maar laat zonder zijn coach een worldcupwedstrijd in ruzie eindigen. "Ik heb hem erg hard nodig."

Roeier Aardewijn: 'Rare liappen uit je studietijd'

combinatie studeren en roeien redelijk verlopen, maar nu de stage moleculaire biologie wacht, loopt het spaak. "Het kost gewoon een hoop tijd. Nu ben ik weer drie weken weg geweest, voor Lu­ zem is ook een week trainingskamp nodig, wil je daar een beetje presteren. Met een WK, ben je zeker anderhalve maand full­time bezig. Dat zijn rare happen uit je studietijd."

Diep gekwetst Wat hij gaat doen na zijn studie biolo­ gie houdt Aardewijn niet erg bezig. "Ik ben niet zo toekomst­gericht, niet wat betreft roeien en niet wat betreft de studie. Van het een op het andere jaar kan er zoveel gebeuren, misschien houd ik volgend jaar wel op met roeien... Ik denk het niet, maar als het echt slecht gaat?" De coach van Aardewijn, P aul Hartog, kijkt verder vooruit. Hij stelde een vijf­ jaren­plan op om elk jaar een bepaald punt van de techniek te verbeteren. Aardewijn laat niet na het belang van die langdurige samenwerking te noe­ men. Kritiek brengt de coach voorzich­ tig. Aardewijn kon zeker vroeger slecht tegen kritiek: "Voordat ik met roeien begon heb ik wel andere sporten ge­ daan, vooral in hardlopen was ik goed. Maar de trainer zei een keer 'Je loopt als een eend' en toen ben ik subiet ge­ stopt. Meteen naar huis gefietst, diep gekwetst. Ik trainde met jongens van

Arjen Berkvens

Campagne is een vals kreng kend georganiseerd, heeft prima faciliteiten en een uitstekende reputatie. En de studenten? Zij stroomden in grote getale toe. Snel kwamen zij er­ achter dat de getoonde werkelijkheid in de video­ clips een schijnwerkelijkheid was. Volgens mij speelt reclame in op de angsten van een mens. Je moet geloven dat: je was niet goed schoon wordt; de buren een mooiere auto hebben; je huid ver­ brandt of je schoonheid desintegreert; je aids krijgt of andere ziekten, je bezit wordt gestolen en je leven verwoest... De industrie biedt tegen deze

twintig samen, en die liep ik er voor het grootste gedeelte uit. Als een coach dan zoiets zegt, heb ik niet het idee dat je er veel aandoet om mij beter te maken." "Bij internationale wedstrijden ben ik vaak erg gespannen en dan is mijn coach een rustgevende factor. Ik heb hem erg hard nodig. In Mexico heb ik bij een wedstrijd gigantische ruzie ge­ kregen met de starter en met de Aus­ tralische coach. Ik ben er nog niet aan toe om zo'n zware wedstrijd zonder coach te doen." In de halve finale van een belangrijke loor­W­cM^wedstrijd, was Aardewijn volgens de starter tweemaal te snel weg. Toen de videobeelden nog eens bekeken werden, bleek echter dat de eerste start toch correct was en Aar­ dewijn mocht alsnog meedoen. "De coach van Australië begon toen gigan­ tisch tegen me te schreeuwen en daar was ik op dat moment niet aan toe. Dus heb ik me helemaal leeggeroeid in de eerste driehonderd meter. Daarna heb ik meteen mijn coach gebeld." De kiem van het conflict lag al een aan­ tal dagen daarvoor, toen Aardewijn in een atleten­vergadering zei dat er bij de wedstrijd van vorig jaar te weinig echte world-cup-vosKK meededen. De Aus­ tralische coach, vorig jaar wel van de partij, voelde zich daardoor aangeval­ len. "Mijn coach had het wel uit kun­ nen leggen, maar ik ga gewoon geen excuses aanbieden, dat vind ik onzin. Ik heb niet zoveel tact als het om dat

angsten remedies en oplossingen. Maar welke angst doet mensen dan in Godsnaam voor de vu kiezen? Misschien de angst om vijfjaar van je leven weg te gooien aan een slechte universiteit? Die angst lijkt mij reëel. Je haalt je niet voor niets een studieschuld van 25.000 gulden op de hals. Dan wil je wel waar voor je geld. Maar kan de vu dat bieden? Ik denk dat 'De vu' dat niet kan. De studenten worden weliswaar een universiteit bin­ nengehaald, maar studeren af aan een faculteit en die gaan nou eenmaal prat op hun autonomie. De vu is alleen zichtbaar in de faciliteiten, Ad Valvas en een soort mythische doelstelling waar niemand zich iets van aan trekt. Die reclamecampagne is dus nogal een vals kreng. En die griffioen is ge­ woon een moderne uitvoering van een totempaal. Een symbool van eenheid waar studenten en per­ soneel omheen dienen te dansen. Bij gebrek aan een vu­ideologie zijn we gestrikt door een moder­ ne marketing­ truc. Nou is het natuurlijk absurd om de vu­leiders hierover verwijten te maken. 'De vu' is een pro­ dukt dat verkocht moet worden in een tijd dat het aantal studenten dreigt af te nemen. Een reclame­ campagne is prima en mag ook best wat kosten. Over die Griffioen moet dan ook niet lullig gedaan

soort dingen gaat." Bi) wedstrijden in Nederland zit die spanning er voor Aardewijn niet meer in, het zijn een beetje 'gaap­wedstrij­ den.' Extra vervelend bij de Skiff­head is het start­systeem, waarbij de roeiers achter elkaar weggaan. De resultaten van vorig jaar bepalen de startvolgorde. Aardewijn vertrekt zondag als tweede. "Mijn coach geeft aan of ik win of ver­ lies op Frans Góbel maar dat zegt maar weinig. Als ik dertig seconden achterlig op Frans kan ik tweede zijn, maar ook 34ste. Frans heeft het voordeel als eer­ ste te starten, hij heeft het vlakke, ruime water. Als ik in de buurt van hem kom, zit ik m zijn kolken, en dat kan heel vervelend zijn." Volgens wedstrijdleider Bekkering heeft Göbel dit jaar maar weinig kunnen trai­ nen, omdat hij voortdurend op en neer moet reizen. Pepijn Aardewijn gelooft daar niet in: "Frans zegt altijd dat hij niet kan trainen, maar zit meer op het water dan wie dan ook. Je hoeft maar langs de Amstel te lopen of je ziet hem er roeien. Hij heeft meestal ook wel iets gebroken of een griepvirus. Dan kun je er zeker van zijn dat hij voor honderd procent fit is. De top van een lange­af­ stand roeier ligt ook op latere leeftijd. Ik denk dat Frans nog wel een paar jaar goed kan varen. Het is natuurlijk ook beter iemand te verslaan op zijn hoog­ tepunt, dan wanneer hij op de terug­ weg is."

worden. Het is nogal populair in bepaalde kringen om te spreken over de vu­kip. Ik vind dat nogal flauw. En het is juist een prima idee om voor drieëneenhalve ton een neon­griffloen op de gevel te plaatsen. Valt lekker op, goeie zaak... Maar een intensieve campagne legt ook een grote verantwoordelijkheid op de schouders van de vu­ bestuurders. Als je studenten met veel fanfare bin­ nenhaalt moet je je woorden waarmaken. Het on­ derwijskwaliteitsbeleid van de vu. Noblesse Obli­ ge, moet daarvoor een aanzet zijn. Tot nu toe wordt er voornamelijk gepraat op centraal niveau. We moeten uitkijken dat het niet bij praten alleen blijft. Het wordt tijd dat de faculteiten aan de slag gaan. Dat docenten beoordeeld worden op hun didactische vermogens en niet alleen op onder­ zoekskwaliteiten, dat er een degelijke begeleiding van studenten komt, dat er eindelijk een einde komt aan nietszeggende massa­colleges, dat de student serieus genomen wordt als onderwijscon­ sument. Tot nu toe verschuilen veel faculteiten zich achter hun autonomie en voldoen niet aan het gecreëerde reclame­imago. Dat geeft studen­ ten het recht om steen en been te klagen... De roep om Fnts Bom begint dan ook langzaamaan luider te klinken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen