Ad Valvas 1992-1993 - pagina 518

AD VALVAS 3 JUNI 1993

PAGINA 12

Deze tijd vraagt om regenpakken, terrassen en wij-gevoelens

Het Nationaal Trottoirgezelschap onderhoudt de feestgangers

Joyce de Bruiin Misschien lag het a a n het tijdstip of wellicht aan de muziek. M a a r dat het aantal bezoekers van het feest t e r gelegenheid van de ope­ ning v a n h e t binnenterrein ver beneden de verwachting bleef, is een feit. O m half twee 's middags gaf de pop­workshop van het Ace het startsein voor het feest. Swingen­ de covers vulden de c a m p u s , en de sfeer voor een knalfuif leek ge­ boren. Hoewel het t e r r a s nog slechts gevuld was m e t studenten die van h u n lunch genoten, leken de omstandigheden perfect. H e t was prachtig weer, hapjes en drankjes waren er in overvloed, en de Asvu h a d gezorgd voor al­ lerlei activiteiten. Zo kon m e n de krachten m e t e n op racefietsen, roeisimulators en schaatsplanken. Wilde je liever de lucht in, d a n kon je klauteren op een klimwand. Victor, verbonden aan de ASVU, erkent: " E r zijn in­ d e r d a a d m e e r studenten op af ge­ komen d a n personeel. Hoewel het eigenlijk voor h e n bedoeld was. M a a r m e n heeft, ondanks het w a r m e weer, toch belangstelling voor de s p o r t a t t r i b u t e n . " Ook de verkoper van de hot dogs h a d op m e e r bezoekers gerekend. Hij k w a m m e t zevenhonderd broodjes en worstjes n a a r het eve­ n e m e n t toe, en vertrok a a n het eind van de m i d d a g m e t zeshon­ derd stuks. " A c h " , reageerde hij laconiek, "ik krijg p e r u u r b e ­ taald, dus ik zit er niet zo m e e . " Frederick, zijn collega, h a d wel een verklaring voor het wegblij­ ven van het grote publiek: "Ik studeer zelf a a n de vu, m a a r ik wist hier niets van. Bovendien hadden ze wel eens voor een letike b a n d mogen zorgen." Ze wijst n a a r het p o d i u m , waar de Big Band onder leiding van Ron Rie­ dijk jazzy muziek ten gehore brengt. D a t de grote m a s s a mogelijk weg­ bleef door gebrek aan een a a n ­ trekkelijke band geeft Ad de Ruy­ ter van het Ace onmiddellijk toe. Niet dat Ron Riedijk en zijn b a n d

niet goed zijn, want die gaven m e t z'n allen een wervelende show weg. M a a r wellicht h a d een klin­ kende n a a m wat m e e r m e n s e n op de been gebracht. D e Ruyter: " H e t was een leuke eerste klus van h e t E v e n e m e n t e n b u r e a u (op­ gericht op 1 m e i jl). D a t er m a a r zo weinig m e n s e n op de been waren, verbaasde mij ook. Wij h a d d e n verwacht dat onze eigen Ace­activiteiten aantrekkelijk ge­ noeg zouden zijn. E r staan d a a r toch vu­studenten op het p o d i u m . D a t is waarschijnlijk een misvat­ ting geweest. Toch laten wij ons niet ontmoedigen, want het plein heeft wel bewezen zich heel goed te lenen voor zulke feesten. We zullen d a n ook plannen indienen bij het college van b e s t u u r o m jaarlijks een Pleinfeest te organi­ seren. Volgende keer zorgen we wel d a t er een vaderlandse groot­ heid op h e t p o d i u m staat als a a n ­ vulling op het talent van onze eigen s t a l . " Boeiend was het optreden van het Nationaal Troittoirgezelschap, bestaande uit twee komieken die een s p a n n e n d toneelstuk opvoer­ den. Uit een piepklein wagentje ^verd een compleet decor geto­ verd dat als achtergrond diende voor een bloedstollende suspense: een Italiaanse herbergier is zijn dominante moeder meer dan zat. Hij probeert h a a r n a a r het hier­ n a m a a l s te helpen m e t een bijl, m a a r de oude bes weert zich k r a ­ nig. D a n dient zich een gast a a n die de nacht wil doorbrengen in het hotel. Als deze, n a een onge­ lukje, denkt de vrouw te hebben v e r m o o r d , is de zoon h e m zeer erkentelijk. Helaas, onkruid ver­ gaat niet en m o e d e r s blijkt springlevend. D e zoon, die h a a r overlijden net m e t een fles wijn aan het vieren is, schrikt zich een ongeluk, en pleegt ten einde r a a d zelfmoord. E e n knappe vertoning o m m e t twee acteurs een toneel­ stuk op te voeren waarin vijf p e r s ­ onages een rol spelen. Het feest beleefde het hoogtepunt toen collegelid m r J. D o n n e r en drs D . M . Schut, universiteitsse­ cretaris, het personeelsgeschenk

Luizenleed

'De dag des doods is beter dan de dag van iemands geboorte.* Ik knijp de ene luis na de andere dood, en de ene bijbelse wise­ crack na de andere valt m e m: 'Dood, waar is uw pnkkel?' Waar ze vandaan komen weet ik niet, m a a r dagelijks emigreren tdeuwe luizen naar mijn rozen, en bedekken knoppen en jonge blaadjes met hun gebroed. D e enige oplossing is ze handmatig te verwijderen Hele kraamka­ mers spatten uit elkaar onder mijn vingertoppen. Als er een luizenkrant zou bestaan, was dat nu wereldnieuws: 'Natuurramp in de Rozenlaan, duizenden slachtoffers.' Zou een legerleider zich zo voelen als hij vanachter sdjn bureau bevel geeft bommen te laten vaQen of een Aotp plat te temïdea? Behalve een vaag sehtddgevoei d a t d e citeteHjke ( ^ v o e ^ g doet opbojPï^Ieöj doet fcet a»e «ieÊ^ ik vkk. aöeei» wiaar oiïbeselia^jlde röÈe». Hetlwi­ zMoeA Memxt tnl|n ^dagfei* l ^ e n . In btdia lopen helBg^t rond die de n a t u u r 20 «winig wil­ len verstoren dat ze idtifd m e t een klein stofTertje voor zich uit vegen: om de insectjes waar ze anders op zo t­ jes te verwijd DatlspasKu doe ifc poging asijia. Het doo i s goedbesehc vies. Ö e stökj n a a r binnen riger. Lopen krijg ik wel e de totale ma^ van aUes wat l£(n^ wandelt voorstelÜags\ is niet altijd Een luis is bi onder de n o t M a a r een sla hoop der tuii doden. Slakk als je ze dooc iets van vlee knarsen.

Foto NICO Boink AVC/VU

bekend m a a k t e n . D e universi­ teitsraad h a d voorgsteld o m , ter ere van de opening van het bin­ nenterrein, alle vu­medewerkers een attentie te geven. Als blijk van waardering voor het verzette werk en t e r bevordering van h e t 'wij­gevoel' a a n de vu. In een o p ­ tocht van m e t slingers en ballon­ nen versierde bakfietsen reden beide heren, verpakt in het ca­ deau, op h u n stalen ros over het binnenplein. E e n regenpak, vtde h a d d a t ooit gedacht? H e t deed wel komisch a a n , op zo'n zon­ overgoten dag. " U weet allemaal", betoogde D o n n e r , " d a t deze tijd vraagt o m alledaagse dingen. O m koffie­uit­ schenkpunten en thee­ronden, o m v e r w a r m d e k a m e r s in de win­ ter en geventileerde in de zomer. O m faculteiten die de toon aange­

ven, m a a r ook de muziek. O m een betaalbaar r e s t a u r a n t en een goede kinderopvang. O m gratis parkeren en een grote garage. M a a r vraagt deze tijd ook o m een klokje of een b a r o m e t e r ? " H e t antwoord op deze retorische vraag lag voor de h a n d . D r s J.W. Vos van publiciteit en voorlich­ ting vertelt: "Ik heb de klokjes, die m e n in eerste instantie cadeau wilde doen, gezien. Toen dacht ik: d a t kunnen we h e t personeel niet aandoen." Na veel wikken en wegen is de keuze dus gevallen op de regen­ pakken. Natuurlijk ook in h e t kader van milieubewustzijn. D e voorzitters v a n de universiteits­ r a a d en de ondernemingsraad, respectievelijk prof d r R . P . Zui­ d e m a en d r M.W.G. de Bolster m o c h t e n als eerste de regenkledij

Als de lamme de blinde leidt, kan het soms toch nog wel goed komen. (Dirk Cornells van Gent)

.'..KVV,

«k.

in ontvangst n e m e n . D o n n e r : "Voor u niet de kleine m a t e n , niet m e d i u m , m a a r large!" Iedereen die het feest bezocht heeft moet gemerkt hebben hoe het t e r r a s , voor deze gelegenheid g e h u u r d , de n o r m a l i t e r kaal a a n ­ doende c a m p u s opvrolijkt. B o ­ vendien kunnen studenten en p e r ­ soneel op mooie dagen h u n lunch buiten gebruiken, zonder dat ze daarvoor plaats m o e t e n n e m e n op de keien of in h e t gras. J.L. B r o s ­ ky, hoofd Civiel Beheer, erkent dat er een p e r m a n e n t t e r r a s m o e t k o m e n . Brosky: " H e t college van bestuur staat er, n u ze h e t t e r r a s m e t eigen ogen gezien hebben, positief tegenover. M a a r ja, e r komen natuurlijk wel wat proble­ m e n bij kijken. Want wie m o e t d a n elke avond de r o m m e l o p r u i ­ men? Juist, wij van de gebouwen­ dienst! Bovendien m o e t e n de t a ­ fels en stoelen elke avond a a n de ketting, want anders k u n je ze net zo goed gelijk meegeven a a n de dieven. K o r t o m , het gaat veel geld kosten, en op dit m o m e n t geeft het College er geen prioriteit aan.'' Ook d r s H.J. B r i n k m a n , voorzit­ ter van h e t college, geeft toe dat het t e r r a s eigenlijk een must is. In de oorspronkelijke plannen voor het plein was in die behoefte voorzien, m a a r h e t geld was op en dus werd h e t t e r r a s geschrapt. B r i n k m a n beloofde echter d a t het pleinmeubilair e r komt zodra de financiën dat toelaten. Het plein is een ontwerp van beel­ d e n d vormgever Bert de Laaf, en uitgevoerd in samenwerking m e t de gebouwendienst en Architec­ tengroep 69 Groenhout. D e Laaf heeft zich laten leiden door de ge­ dachte d a t het binnenterrein een stedelijk karakter moest krijgen. De Piazza del C a m p o , een groot plein in de Italiaanse stad Siena, stond model. Helemaal af is het plein nog niet, want het Provis­ o r i u m m o e t nog wijken voor een vijver. Hoewel ook dit nog even op zich laten wachten, opende B r i n k m a n het plein officieel door de laatste klinker in het plaveisel te plaatsen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen