Ad Valvas 1992-1993 - pagina 19

US 199,

I PAGINA 19

^iVAS 24 AUGUSTUS 1992 Foto Bram de Hollander

I van de vrouwelijke eerste­ jaars gaat samenwonen tijdens de studie. Over mannelijke studenten zijn geen recente cijfers voorhanden.

Bijna d e helft v a n d e v r o u w e l i j k e eerstejaars g a a t t i j d e n s d e s t u d i e samenwonen m a a r deze relaties door blijken erg b r o o s . O n d e r z o e k ( V o ­ gels en V a n d e r V l i e t 1 9 9 0 ) l e e r t die weg­ d a t n a veel v a l l e n e n o p s t a a n e n experimenteren de ware Jacob pas aantal n a z o ' n jaar o f t i e n o p d u i k t . T o c h iwaren zijn er s t e e d s m e e r v r o u w e n t u s s e n ster de achttien en vierentwintig jaar ;gen die er b e w u s t v o o r k i e z e n n o g rs die m a a r e v e n a l l e e n t e b l i j v e n . H o e h e t m e t d e m a n n e l i j k e leeftijdge­ udie in wor­ n o t e n staat, is n i e t b e k e n d : d a a r is d e laatste tijd g e e n w e t e n s c h a p p e ­ sie­ ng lijk o n d e r z o e k n a a r g e d a a n . ;nkort iT zich H e t overgrote deel van de jongeren (zo'n negentig procent) heeft een ide­ n. iie zou aalbeeld over het toekomstige liefdes­ ienst­ leven: een vaste partner en die m o e t ippon nog trouw zijn ook. O o k Ine van der |k niet Hoed en Henk de Zwart gingen na enst­ h u n eerstejaar s a m e n w o n e n . Ine: "Aiijn moeder is overleden toen ik issie te zet­ zestien was en mijn twee broers loet ijn ge­

'Ik had van die romantische ideeën. Dat we elkaar trouw bleven sprak vanzelf waren t o e n al het huis uit, ik bleef dus achter m e t mijn vader en werd m e t e e n een soort verzorgster voor h e m . Ik deed het hele h u i s h o u d e n en voelde m e , vooral toen ik ging stude­ ren en zag hoe a n d e r e n leefden, een sloof. D e enige kans o m weg te k o m e n was s a m e n w o n e n . D a t zeg ik nu wel zo makkelijk m a a r toen dacht ik écht dat ik m e t H e n k wilde leven. Ik h a d ook zo'n romantisch idee van

gezellig s a m e n van alles d o e n en d a t we elkaar trouw bleven sprak voor mij vanzelf, daar hoefde ik het niet eens over te h e b b e n . " H e n k en Ine o n t m o e t t e n elkaar tij­ dens h u n studie medicijnen. Ze von­ den elkaar leuk maar het contact bleef beperkt tot wat wederzijds loe­ ren naar elkaar. " N a een paar weken sprak H e n k m e m e t een smoesje aan, van het een kwam het ander en we

bij de KLM ging werken was dat afge­ lopen. Hij bracht het meeste geld bin­ n e n en v o n d h e t d u s terecht d a t ik m e e r in het huis deed. Hoewel hij veel m e e r vrije tijd h a d als ik. Ik was met mijn co­schappen bezig en werk­ te m e echt kapot. Achteraf denk ik dat die p r o b l e m e n over het huishou­ den niet de echte reden waren dat het tussen ons is misgelopen. Je ziet zo vaak dat het in een relatie misgaat op het m o m e n t dat er in maatschappelijk opzicht het een en ander verandert. Bij ons was dat in ieder geval heel duidelijk: hij ging werken en kreeg andere interesses en belangen." (LK)

zijn naar de film geweest en ik was m e t e e n tot over mijn oren verliefd. T w e e m a a n d e n later zijn we gaan sa­ menwonen." Zij h e b b e n bijna twee jaar op het hetzelfde adres gewoond. H e t begin van het einde kwam toen H e n k zijn studie medicijnen eraan gaf en ging werken. " W e deden in het huishou­ den alles s a m e n " , vertelt Ine. " M a a r vanaf het m o m e n t dat hij als steward

'Ik heb nu zoiets van: 'Van de negen uur die ik werk, kan ik het eigenlijk wel?' kan ik er vijf studeren'

Eenenzestig p r o c e n t v a n d e s t u d e n ­ t e n haalt de p r o p a e d e u s e n i e t i n h e t eerste studiejaar. V a a k blijkt é é n vak Dat h e t grote struikelblok te zijn. P s y ­ n, ik chologiestudente M a r i s k a V e l m a n s sen­ wil bijvoorbeeld m a a r n i e t slagen n ing pai voor haar statistiek. gele­ "Ik heb hiervoor twee jaar voor 't zin­ tolk/vertaler gestudeerd en daar kwam helemaal geen wiskunde of statistiek ral aan te pas. Dat heb ik ook met in mijn en, 'iduele eindexamenpakket gehad op het vwo, dus ik ben er al met al vijf jaar uit. J k naar meer denk dat dat de hoofdreden is dat ik zak. Ik hg er nu nog niet van wakker, ben maar als ik die tentamens in augusms gte I'd weer niet haal misschien wel. Ik heb jeveel ook bijles gehad van een wiskundestu­ uit op dent. Die is nu op vakantie, dus van nu •aham, af aan moet ik het alleen doen. Als ie­ n.om mand mij stap voor stap uitlegt hoe ik zus. het moet doen lukt het wel. M aar zodra algen­ zo'n som een beetje verandert gaat het ers mis. Ik heb het wiskundige inzicht niet." "Het tentamen bestaat uit vier deelten­ tamens. Voor het eerste heb ik een 7,5 gehaald, maar de andere drie heb ik nog met gehaald. De tweede heb ik al twee keer geprobeerd met als resultaat een 2,5 en een 3. Voor de derde ben ik ook gezakt. Ik heb nu zoiets van: kan ik het eigenlijk wel." "Ik ben trouwens niet de enige die zakt hoor. De mensen met wie ik omga heb­

ben net als ik alle psychologie­tenta­ mens gewoon gehaald, meestal ook in één keer, maar die zitten ook nog alle­ maal met dat statistiek. Gelukkig mag je door naar het tweede studiejaar zon­ der het gehaald te hebben. M aar uitein­ delijk zal ik toch moeten slagen om mijn propaedeuse­examen te krijgen." CFvK)

'Mijn specialiteit is het bakken van hele dunne flensjes'

D r i e k w a r t v a n d e s t u d e n t e n ver­ d i e n t e r jaarlijks w a t bij v o l g e n s d e Informatiseringsbank. Althans voor zover die instelling o p d e h o o g t e is v a n d e bijbaantjes v a n s t u d e n t e n . I n d e praktijk zal elke s t u d e n t tijdens zijn s t u d i e wel e e n s e e n b a a n t j e h e b ­ b e n , al w a s h e t m a a r o m d e v a k a n ­ tie t e b e t a l e n .

Foto Bram de Hollander

Psychologiestudent Jeroen Schaarden­ burg bekostigt zelfs zijn hele studie door erbij te werken. "Ik kan aardig koken, en dat is handig want dat kun je 's avonds doen. In mijn eerste jaar heb ik overdag veel colleges gevolgd en dan ging ik daarna van 5 tot 12 werken. Ik werk nu in een eetcafé in West, maar ik heb ook wel in een trendy zaak als het Eersteklas Restaurant op het Centraal

er/oo

van de eerstejaars heeft aan het einde van het studiejaar de propaedeuse nog niet binnen. Soms is één vak h et grote struikelblok.

mo

van de studenten heeft een bijbaantje. Althans volgens de informatiseringsbank. Niet iedereen geeft z'n bijverdiensten op.

Station gewerkt. Dat was een heel leuke zaak om te werken. Ik ben geen topkok hoor. M ijn specialiteit is het bakken van heel dunne flensjes, en ver­ der vind ik de Franse keuken heel leuk." "Ik heb geen diploma's, wel heb ik ooit een cursus gevolgd. Vijf jaar geleden kon ik nog helemaal niks. T o e n mijn vriendin net bij me weg was gegaan

kon ik alleen maar diepvriespizza's ont­ dooien. Ik voelde me zo hulpeloos dat ik koken wilde leren. T o e n ben ik me­ zelf ook gaan verwennen met lekker eten. Het eetcafé waar ik nu werk, heeft niet zo'n bijzonder lekkere keu­ ken, maar het is er niet erg druk en dat komt mij goed uit. Van de negen uur die ik werk kan ik er zo'n vijf gebruiken om te studeren." (FvK)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen