Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1992-1993 - pagina 161

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1992-1993 - pagina 161

10 minuten leestijd

AD V A L V A S 2 9 OKTOBER 1 9 9 2

PAGINA 7

Molukse studenten vieren vijf-jarig bestaan van hun vereniging

'De ideaal­typische Molulclcer, die bestaat niet'

Zij zijn opgegroeid in barakkenkampen en speciale woonwijken, de kinderen van de iVlolukse Knil-miiitairen. De kinderen werden studenten en kwamen elkaar aan de universiteit tegen. Zij trokken naar elkaar toe en richtten vijf jaar geleden de IVlolukse studentenvereniging Kakade op. Ter gelegenheid van dat Lustrum organiseert Kakade een studiedag met als motto: 'Geslaagd in de wetenschap, gezakt voor Molukkerschap'. Het motto suggereert een tegenstelling waarover de studenten die hier aan het woord komen een duidelijke mening hebben.

wijk, kwamen aan de orde. Er werd be­ sloten tot het oprichten van een studen­ tenvereniging. Naast het leggen van contacten tussen studenten cq. acade­ mici van Molukse afkomst behoort het verstrekken en verzamelen van informa­ tie over de Molukse samenleving ook tot de doelstelling. Zo wordt elke maand een discussie­avond of lezing georganiseerd. Rein Sohilait gaat zaterdag beslist naar de lustrumvienng van Kakade. "De stelling geeft aan dat de studenten bezig zijn met de veranderingsprocessen bin­ nen de Molukse samenleving en dat spreekt me aan," legt hij uit. "Een cul­ tuur is met statisch. Een groot aantal van de oorspronkelijke cultuurdragers, de eerste generatie, de ex­Knil militai­ ren, is ter ziele of zeventig, tachtig jaar. Wat onze generatie nu bezig houdt is in hoeverre je nieuwe waarde aan het Mo­ lukkerschap kunt geven. In hoeverre kun je je vastklampen aan je etnische afkomst en identiteit? Immers, de twee­ de en derde generatie voelt minder bin­ ding met familie in het vaderland door het individualiseringsproces in de Ne­ derlandse samenleving."

W a r m t e en gezelligheid

Yvonne Lenghams: 'liie warmte trekt me aan' Harriet Kroon

"Jezelf blijven zonder je afkomst te ver­ loochenen is moeilijk," zegt Rein Sohi­ lait, student van Molukse afkomst, over de situatie van Molukse studenten. "Naarmate je meer gestudeerd hebt, •' wordt dit nog moeilijker. Onbewust ga ' )e afstand scheppen van je eigen Mo­ lukse samenleving. En dan is het zaak niet in de valkuil terecht te komen: je vereenzelvigen met de problemen die Molukkers zouden hebben. Minderhe­ den worden als probleemgroepen be­ stempeld ­ zo creëert het welzijnscircuit zijn eigen werk. Voor je het weet, ga je als lid van een minderheid ook zo den­ ken en zit je met een negatieve zelfper­ ceptie." Rein Sohilait (37) volgt de avondstudie Cultuur, Organisatie en Management. Overdag werkt hij als netwerkconsulent

Wat doet een mens om z'n vrije tijd te vullen? Vraag het een willekeurige student en dikke kans dat voetbal, t.v. kijken en aerobics hoog scoren. Ad Valvas ging op zoek naar studenten die er rare hobby's op na houden.

Titia Buddingh'

"Als ik ergens een lelijke s traat zie, bedenk ik hoe hij er mooier uit zou kunnen zien. En dat zet ik dan op papier. Zo creëer ik een eigen fan­ tasiewereld." Niels Visser (26), eer­ stejaars (deeltijd­) s tudent kuns tge­ schiedenis tekent in zijn vrije tijd plattegronden en fantas iehuis jes . "Ik besef dat het niet reëel is," vertelt Niels relativerend. "Ik kan wel met m'n plannen naar het stadsdeelkantoor

Arbeid voor een Molukse organisatie. Rein heeft 'het kampleven' nog meege­ maakt. Nadat de Molukse Knil­militai­ ren (Koninklijk Nederlandsch Indisch Leger, red) in 1951 naar Nederland waren getransporteerd, werden ze ge­ huisvest in barakkenkampen. Later kwamen er woonwijken voor in de plaats. De meeste Molukse studenten zijn opgegroeid in een dergelijke woon­ wijk. "Ik ben heel traditioneel opgevoed," vertelt Rein. "Het politieke ideaal is me meegegeven, het kerkelijke geloof en de adat ofwel de ongeschreven gewoonte­ regels waardoor familie­ en verwant­ schapsbanden een grote rol spelen in je leven. De Nederlandse samenleving vormt een wereld van verschil. Je moet een balans zien te vinden tussen hoe je met de Molukse en de Nederlandse sa­ menleving omgaat."

Foto Bram de Hollander

Zaterdag 31 oktober organiseert de Molukse studentenvereniging Kakade uit Leiden een studiedag aan de hand van de stelling 'Geslaagd m de weten­ schap, gezakt voor Molukkerschap'. Aan de hand van een vijftal inleidingen en een forumdiscussie wordt getracht een beeld te schetsen van Molukkers in het wetenschappelijk en het hoger be­ roepsonderwijs. Kakade is in 1987 opgericht. Bij de vakgroep Talen en Culturen van Zuid­ Oost Azië en Oceanië in Leiden stu­ deerde een aantal studenten van Mo­ lukse afkomst. Zij merkten dat zij naar elkaar toetrokken om te praten over ge­ meenschappelijke ervaringen en proble­ men zoals de kloof tussen het studen­ tenleven en de tradities thuis. Vragen als 'spreek jij nog Maleis?' en 'hoe be­ valt het studentenleven je?', dat immers heel anders is het leven in een Molukse

Yvonne Lengams (39), ook van Moluk­ se afkomst studeert Antropologie aan de vu. Zij heeft nog nooit van Kakade gehoord. "Ik ben niet zo op de hoogte van Molukse activiteiten," vertelt ze. "Ik heb er gewoon niet zo'n behoefte aan. Als ik wat hoor, vind ik het wel leuk om erheen te gaan. Die warmte, die gezelligheid trekt me heel erg aan. Het herinnert me aan mijn kinderjaren in die hechte wijkgemeenschap." Lengams is opgegroeid in barakken­ kamp De Biezen tussen Bameveld en Lunteren. Tot haar twaalfde heeft ze er gewoond, toen ging haar familie 'tussen de Nederlanders in' wonen. De stelling van Kakade 'Geslaagd voor de weten­ schap, gezakt voor Molukkerschap' roept bij Yvonne vragen op. "Wat zijn de criteria voor het geslaagd zijn in de wetenschap en de criteria voor het Mo­ lukkerschap? Ik kan niet onder woor­ den brengen wat een ideaal­typische Molukker is. Die is er ook niet, net zo min als er een ideaal­typische Neder­ lander bestaat. Waar het om gaat is dat je je als mens goed voelt. Voor mij loopt er geen scheiding tussen m'n ach­ tergrond en hoe ik nu leef." "Ik heb moeite met het gegeven 'het

Molukker zijn'. Je kunt de mens nou eenmaal niet in een categorie dwingen ­ elk individu is uniek. Ik heb daar net zoveel moeite mee als wanneer iemand zou stellen 'Ik ben expliciet Nederlan­ der'. Dan maak je onderscheid."

Conflicten Vindt Yvonne het dan onzin dat Mo­ lukse studenten moeite hebben met het verschil tussen de Nederlandse, univer­ sitaire wereld en die van de Molukse wijk? Kakade is immers opgericht we­ gens de innerlijke conflicten die deze confrontatie oproept. "Ik heb het nooit een als loyaliteitsconflict ervaren. Maar het hangt van de persoon af, ik kan me voorstellen dat anderen het wel zo erva­ ren. Misschien heeft het gegeven dat ik al op mijn twaalfde uit de wijk wegging ermee te maken." "Mijn ouders zijn op jonge leeftijd overleden. Dan merk je, als je zin aan het leven wilt geven, dat je dat zelf moet doen. Het neemt niet weg dat dit ook afhangt van wat je meekrijgt. Ele­ menten van het Molukker zijn spelen daarin mee: je weet dat als er wat is je kunt terugvallen op je familie. Je gaat voor elkaar door het vuur."

Positieve k r a c h t Ook Rein Sohilait haalt positieve kracht uit zijn Molukkerschap, hoewel hij net als Yvonne moeite heeft met de invul­ ling van de term. "Wat is Molukker­ schap? Ik kan daar geen antwoord op geven. Voor mijzelf is het een bindmid­ del, dat ik weet waar m'n ouders van­ daan komen. En ook staat het voor de positieve en negatieve elementen van m'n samenleving. Heel moeilijk te defi­ niëren. Het ligt aan jezelf hoe je je Mo­ lukker voelt. In wezen kun je je afkomst niet verloochenen." "Het probleem is dat je moet integre­ ren. Voortdurend moet ik opletten dat ik de Molukse samenleving niet vanuit een puur Westers ingegeven beeld ga zien. Bovendien, als student bevindt je je in een milieu dat het gevaar met zich meebrengt dat je steeds meer boven de Molukkers gaat staan. Wat ik doe is niet alle traditionele normen en waar­ den overboord gooien. De positieve ele­ menten, de tradities van de eigen sa­ menleving wil ik bewaren." Zaterdag 31 oktober studiedag "Gezakt voor de weten schap, geslaagd voor Molukkerschap m Paradiso Van 13 tot 17 uur Vanaf 20 uur feest Informatie 01804 63353

'Ik ben een mens van de lange leegte' gaan, maar daar krijg ik vast nul op het rekest. En het gaat om de bijzonderhe­ den, aangepast hoeft het dus niet voor mij." Gedifferentieerde hoogbouw heeft vol­ gens Niels Visser de toekomst. Hij laat verschillende tekeningen zien: flats met wel dertig verdiepingen. Het zijn vooral ontwerpen voor Bos en Lommer. Samen met zijn broer en zus bewoont Visser een koopwoning in de buurt van de Admiraal de Ruyterweg. "Voordat we dit huis kochten," vertelt zus Anne­ miek, "hebben we wel honderd andere huizen bekeken. Ik werd er met goed van, maar Niels is dan niet te stuiten." "Huizen die te koop staan, intrigeren me," reageert Niels verontschuldigend. "Ik wil ze 'zien van binnen, bekijken of het anders kan." Zelf tekent hij fantasiewoningen. "Dit huis heb ik geprojecteerd in het Gro­ ningse platteland," vertelt hij, wijzend naar een tekening van een vrijstaande villa, roze gekleurd met een veranda en een ruime tuin. "Als ik daar ben, in het hoge noorden, voel ik me fantastisch. Het is wel recht toe, recht aan, maar daar houd ik van. Ik ben een mens van de lange leegte."

Robot Gevraagd naar andere bezigheden, denkt Niels even na. Maar hij hervat zijn woordenstroom snel en gedreven. "Studeren doe ik vooral omdat ik dat leuk vind. Ik heb eerst vijfjaar gewerkt en nu is die studie een aardige dagvul­ ling. Je ziet veel mensen als een robot door hun studie gaan, die na het afstu­ deren met hun curriculum vitae naar een headhunter gaan. Ik studeer om er

iets van te leren. Natuurlijk wil ik wat met m'n kennis doen, maar dat hoeft niet in een goed betaalde baan." Plotseling staat hij op en haalt hij uit de kast een plastic tas. "Kijk," zegt hij, ter­ wijl hij er een stapel schoolschnften uit­ haalt. "Dit zijn een soort tijdschnften die ik tussen 1984 en 1989 maakte." Plaatjes van bekende acteurs en zangers met korte begeleidende teksten over hun laatste films en platen. De overge­ bleven ruimte vulde Visser met gedich­ ten en tekeningen van hem en zijn zus. "Ik noemde het 'Van Alles Wat'," zo vertelt hij. "Door ze te renoveren wer­ den ze steeds beter. In het begin was het amateuristisch." Voor de toeschou­ wer oogt het, ondanks de zogenaamde renovaties, nog vrij knullig. Visser kan zich dat wel voorstellen. "Mensen zien het vast als iets heel kinderachtigs. Maar wat geeft dat, ik vond het altijd heel leuk om te doen." Visser lijkt voortdurend bezig een eigen manier te vinden om met de werkelijk­ heid om te gaan. "Ik creëer een eigen fantasiewereld, omdat ik ontevreden ben over hoe de wereld in elkaar zit," verklaart hij peinzend. "Ik probeer voor mezelf een wereld te maken waarin geen nare dingen gebeuren. Ik viel als kind al een beetje uit de toon. Ik heb altijd gehad dat ik een andere wereld voor mezelf wilde maken. Misschien is het een vlucht, maar ik vind daar be­ vrediging in."

Xk ^f.

Niels Vis­ ser: ...flats met wel dertig ver­ diepingen... Foto Bram de Hollander

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1992

Ad Valvas | 554 Pagina's

Ad Valvas 1992-1993 - pagina 161

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1992

Ad Valvas | 554 Pagina's