Ad Valvas 1992-1993 - pagina 420

AD VALVAS 1 APRIL 1993

PAGINA 6

'Desnoods pak je gewoon het r ijmwoor denboek' Dag van het Nederlandse lied, zondag 4 april vanaf 12 00 uur in het Cultureel Centrum, Plein 1960 nr 2 Amstelveen Reserveringen 020 5475175, toegang 40 gulden (CJP 35 gulden)

zingt) "Die zinnen zijn gewoon goed te komen en dat je er dan uren of eventu­ zingen. Daar kun je voorlopig mee wer­ eel dagen aan mag sleutelen. "Laatst had ik plotseling 'Oude wonden barsten ken. Op papier denk je: 'zonden, wilde beesten, is dat wel een goede vergelij­ open'. Mooie zin toch? Daar kan ieder­ Dick Roodenbur g king?'. In een gedicht zou het niet kun­ een zich wel iets bij voorstellen. En ook nen. Maar dat blijkt nu juist het ver­ gelijk de tweede zin: 'Wat eens gehecht Na de Nacht van de Poëzie, die het af­ was, is weer los'. Dat gaat sneller dan ik schil tussen een gedicht en een lied­ gelopen weekeinde in Utrecht plaats­ het nu zeg. Bij 'oude wonden' kom je al tekst." vond, kunnen liefhebbers van de Ne­ gelijk op een binnenrijm, dus voor zin derlandse taal zich opmaken voor de drie had ik 'vuige zonden'. Heel mooi." Medisch Centrum West Dag van het Lied, aanstaande zondag (Rot draagt voor:) in Amstelveen. Dat gesproken en ge­ Het I S natuurlijk ondoenlijk om alle op­ "Oude zonden barsten open. zongen teksten elkaar niet altijd hoeven tredende artiesten de revue te laten pas­ Wat eens gehecht was, is weer los. te ontlopen, laat Annie M.G. Schmidt seren. Gerard Cox, Hans Dorrestijn, al jaren horen. In Utrecht las Felix Rot­ Vuige zonden komen boven..." Margriet Eshuijs en Ramses Shaffy "Dan wil ik met 'gehecht' ook een bin­ tenberg haar gedicht De achteraffers Liesbeth List zijn slechts een paar nenrijm maken: 'Wat net nog echt was, voor, waarmee hij de twijfelaars in zijn namen. Helaas ontbreekt Jenny Arean, eigen partij een hart onder de riem stak. is nu de klos'. Dat 'klos' is te zwak, dat met haar theaterprogramma's regelma­ voel je meteen. Je bent de klos als je Amstelveen koos de Schmidt­klassieker tig te gast in het cultureel centrum van Op een mooie Pinksterdag zelfs tot motto fiets wordt gestolen, niet als oude won­ Amstelveen en onlangs de winnares van van de dag van het Nederlandse lied. de Annie M.G. Schmidt­prijs voor het Terwijl het in april nog lang geen Pink­ beste nederlandstalige lied. Misschien steren is. behoort zij tot de verrassingen die de organisatie nog in petto zegt te hebben. Maar liefst dertig zangers en zangeres­ Om een indruk te geven van de diversi­ sen zullen bij elkaar ruim tien uur op­ teit van het programma, noem ik nog treden. André Hazes en Koos Alberts de namen Louis Kockelman en Marlies komen niet, Joop Visser en de Vlaming Helder. Willem Vermandére wel, waarmee aan­ gegeven mag zijn dat het accent meer Saxofonist Louis Kockelman zal bij te­ op de kleinkunst dan op het zogeheten levisiekijkend Nederland slechts bekend smartlappengenre ligt. De grens is na­ zijn als de enthousiaste muziekthera­ tuurlijk niet altijd even duidelijk te trek­ den open barsten. Daar moet nog aan peut Robin in de onvolprezen serie Me­ ken. Jan Rot zingt zondag mee, maar disch Centrum West, waann hij samen gesleuteld worden. Maar eerst verder: steekt zijn liefde voor Johnny Jordaan met psychologe Nel naar Amerika af­ 'Mijn hart doet pijn als nooit tevoren'. en Tante Leen niet onder stoelen of reisde. Tot zover de fictie, want samen Dat is weer mooi, maar ik zit nog banken. Hij is niet beledigd als men met trompettist Peter Tinke is Kockel­ steeds met de klos. Die eerste zinnen hem een smartlappenzanger noemt: man ook ­ en vooral ­ de spil van Het zijn goed, daar moet je niet aan gaan "Vooral dat smart spreekt me erg aan, Groot Niet Te Vermijden Dans/Show zeiken. Je voelt dat het moet njmen, met die lap heb ik minder binding." Orkest. Beide heren zullen in Amstel­ dus desnoods pak je gewoon het rijm­ veen hun revue­achtige parodieën ten woordenboek: vos, bos. Dat is eventjes Vuige zonden gehore brengen. heel bedacht, maar dat geeft niet, want ik weet waar het over moet gaan. Op Vorige maand werd Jan Rot op de vu Marlies Helder speelt eveneens saxo­ geïnterviewd door Volkskrant­recensent een gegeven moment krijg je: foon, maar beweegt zich meer in de 'Vuige zonden komen boven, Patrick van den Hanenberg. Uit dit ge­ jazzy hoek van het kleinkunstgebied. als wilde beesten uit het bos'." sprek een fragment over de manier Begeleid door haar eigen Helder­band (gelach in de zaal) "Ja, daar lacht ieder­ trok ze afgelopen seizoen langs de Ne­ waarop Rot een tekst schrijft. Hij stelt een nu om, maar het klinkt wel." (Rot dat de eerste inval 'uit het hart' moet derlandse theaters met het programma

U

Kleinkunst

Foto Dick Fredenks

Marlies Helder : jazzy

Song of a bitch, waarvoor ze zelf de Duitse, Franse, Italiaanse, Engelse en uiteraard ook Nederlandse teksten schreef. Volgens een recensent kom je

in haar stem zowel Nina Hagen als Mariene Dietrich tegen. Alsof er zon­ dag niet genoeg artiesten optreden.

'De smaak is bedorven en de aandacht verslapt'

.^§M

Actrice Nelly Frijda spuit haar gal in openbaar interview Joyce de Bruijn

Nelly Frijda werd in 1936 in Amster­ dam geboren, en deed, nadat ze de middelbare school zonder diploma had verlaten, auditie aan de toneelschool van Amsterdam. Ze werd toegelaten, maar na drie maanden weer verwijderd wegens een vermeend gebrek aan ta­

lent. Maar Frijda liet zich niet uit het veld slaan en kwam terug: als zangeres, actrice en cabaretière. Zij vierde haar filmdebuut samen met Toon Hermans in Moutarde van Sonaansee. Een paar jaar later vertrok ze met haar toenmali­ ge echtgenoot, de psycholoog Nico Frijda, naar de Verenigde Staten, waar ze moeder werd. Toen ze terug kwam.

Nelly Fr ijda: 'Flodder is één van de minst belangr ijkste punten in mijn bestaan geweest' Peter Welters, AVC/VU

Zoals ze daar staat te kletsen met wat studenten, zou je haar bijna niet herkennen. Ze Is klein van stuk, chique gekleed en draagt een felgekleurde bril. Nelly Frijda was te gast in het laatste, door het maandblad Kunststof georganiseerde openbare interview. Voor slechts vijftien man publiek sprak Pim Verhoeve met haar over haar vak, haar carrière en haar irritaties over Soapfabrlkanten als Joop van den Ende. Een portret van de vrouw die zich maar niet kan losweken van haar iWa Flodder-imago. rolde ze weer terug in de kleinkunst: to­ neel, musical en film. Haar grote door­ braak kwam pas jaren later, met het kassucces Plodder van regisseur Dick Maas. "Ik moet eerlijk zeggen dat Plodder één van de minst belangrijke punten in mijn bestaan is geweest. Dat je door zo'n film een bekende Nederlander wordt, heeft natuurlijk voor­ en nade­ len. Het I S fijn dat ik de rol zo leuk heb neergezet, maar het heeft verder weinig met mijn carrière als acteur te maken,

vind ik. Toen ik gevraagd werd voor Plodder 2 en de televisieserie had ik daar eigenlijk weinig zin in. Op een ge­ geven moment dacht ik: waarom ook niet? Als ik het niet doe, doet iemand anders het. Het was ook een kwestie van geld. Want geld geeft mij de vrij­ heid om een keer iets interessants te doen, waar ik niet voor betaald hoef te worden. Als ik geen cent te makken heb, kan ik dat niet doen. Want wie be­ taalt mijn huur?"

In de tram "Ma Flodder is een vrij platte figuur. Er zit weimg'inhoud in het karakter. In die zin vind ik het niet echt een kroon op mijn carrière. Acteren is denken, denken en nog eens denken. Je moet nadenken over je rol. Je moet zo be­ kend worden met de persoon die je speelt, dat je haar levensecht kunt neer­ zetten. Dat betekent niet dat je in ie­ mands huid kruipt. Dat is van dat diepe gezeur. Maar je moet je wel af­ vragen waarom die figuur iets doet, en er van alles bij verzinnen. Mijn inspira­ tie is de wereld om me heen. Ik kijk heel veel naar mensen. In de tram vang ik flarden van gesprekken op, die ik kan verwerken in mijn rol." "We hebben in Nederiand 1800 ac­ teurs waarvan er 1400 niet van hun be­ roep rond kunnen komen. Het gemid­ delde inkomen van een acteur is zeven­ duizend gulden per jaar. Er zijn dus te­ veel acteurs. Dan zeg ik: waarom stel­ len we niet, zoals zoveel studierichtin­ gen, een studentenstop in? Op dit mo­ ment komen er alleen maar toneelscho­ len bij. De toneelschool is tegenwoor­ dig 'in'. Wat vroeger het zeegat uit was, is nu het theater in. Dat beeld wordt versterkt door series als Goede Tijden Slechte Tijden. Daar wordt de indruk gewekt, dat iedereen kan acteren."

"Daar komt nog eens bij dat Joop van den Ende volledig onder de prijs werkt. En niet alleen hij, maar ook John de Mol en vooral veel kleine bedrijfjes die bijvoorbeeld overheidsfilmpjes maken. Dat vind ik op twee manieren verve­ lend. Ten eerste pik je werk af van mensen wiens beroep het is, ten tweede getuigt het van een groot gebrek aan re­ spect voor het vak. Om een goed acteur te worden moet je langdurig keihard werken. Acteurs pluk je niet zomaar van de straat, zoals dat bij GTST ge­

beurt. Bovendien vraag ik me af of de kijker het wel leuk vind om elke dag naar het leerproces van een acteur te moeten kijken."

Bedorven en verslapt "Ik kwam eens een jongen tegen die ging meespelen in een overheidsfilmpje over gokverslaving, hij vertelde dat hij twee A­viertjes tekst had. Dus ik zeg: 'leuk voor je, wat krijg je ervoor?' 'Ach, zei hij, 'dat kan me niet zoveel schelen, ik vind het gewoon leuk om een keer mee te maken.' Leuk om een keer mee te maken?! Het is goddomme een vak! Ik voelde me echt gekwetst. Een be­ roeps­acteur zou volgens de CAO 750 gulden vangen voor zo'n dag, en hij doet het voor 200 ballen. Dat is vervui­ ling." "Waar ik ook bang voor ben is dat de hele meute op een gegeven moment moe wordt van al die Nederlandse dra­ maseries. Ik hoor steeds vaker mensen zeggen: 'die Nederlandse series hebben we nou wel gezien'. Een goede serie als Pleidooi komt daarom helemaal niet uit de verf Dus wat is er dan gebeurd? De smaak is bedorven en de aandacht ver­ slapt. Want op het moment dat nie­ mand meer geïnteresseerd is in de dra­ maserie zegt Joop van den Ende: 'hup! al die acteurs eruit. We gaan weer spel­ letjes maken...'"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen