Ad Valvas 1992-1993 - pagina 469

ADVALVAS 29 APRIL 1993

PAGÏ'NA 9

'Ik heb nog steeds het idee dat ik beter kan' VU­studente Jenny Gal naar EK Judo in Athene Juul Schouten

Vastpakken en staand meteen een ippon scoren. Dat is de droom van vu­studente Jenny Gal als ze komend weekeinde bij de vrouwen tot 61 kg Nederland vertegenwoordigt bij de Europese kampioenschappen judo in Athene. Of de studente bewegingswetenschappen haar tegenstandsters ook daadwerkelijk in één keer op de mat neer kan gooien, weet ze nog met zo zeker. "Een ippon scoor je eigenlijk alleen bij een zwakke tegen­ standster en in Athene verwacht ik de we­ reldtop," vertelt Jenny Gal. "De winna­ ressen van Olympisch goud, zilver en brons in mijn categorie komen allemaal uit Europa." Haar mooiste overwinningen dateren al­ weer van een paar jaar geleden. In 1988 en 1989 werd ze derde bij de Europese kampioenschappen, het toernooi om de wereldtitel sloot zij af met een vijfde plaats. "Sindsdien heb ik niet echt klin­ kende resultaten behaald. Anderen zeg­ gen dan wel dat het niks meer wordt of dat het tijd is om afstand te nemen van de topsport." Stoppen met wedstrijdjudo wil Gal absoluut niet. "Ik heb nog steeds het idee dat ik beter kan en zolang ik dat denk, ga ik door. Ik weet dat ik nu mijn top nog niet heb bereikt en nog kan groei­ en. Vooral aan het vechten zelf, valt nog veel te verbeteren", weet de Amstelveense judoka.

Minder eten Aan dat vechten besteedde ze dan ook de meeste aandacht tijdens de voorbereidin­ gen op het toernooi om de Europese ti­ tels. "Het creëren van een opening, het uit balans trekken van de ander, je pak­ kmg niet loslaten, daar heb ik de afgelo­ pen maanden hard aan gewerkt. Tactiek en het werk op de grond zijn al mijn sterkste punten." Wat problemen op kan leveren is haar ge­ wicht. "Ik kom uit in de categorie tot 61 kilo maar ben nog dne kilo te zwaar. De komende week moet ik minder eten en in bad gaan zitten om te zweten. In regen­ pak hardlopen om af te vallen, doe ik met meer. Dat vreet te veel energie."

Henk-Jan Zwolle snelste skiffeur Henk­Jan Zwolle e n de Holland acht hebben naar verwacht i ng gepresteerd ti jdens de R a n d ­ stadregatta i n Amsterdam. Zwolle w o n voor de vu­roei ver­ eniging Okeanos de zware s e ­ nioren­A­skifF. H e t versch il m e t n u m m e r twee, il chtge­ wicht Pepi jn Aardewi jn, was enkele bootlengtes. D a a r m e e bewees Zwolle Nederlands beste ski fTeur te zijn en het s u c ­ cesvol zonder dubbeltwee part­ ner Ri enks te kunnen stellen.

Judoka Jenny Gal (onder): "Ik ben nog drie kilo te zwaar"

Jenny's zus Jessica, ook een topjudoka, is er door een schouderblessure dit keer bij in Aljiene. "Het is jammer dat ze niet mee kan, maar ik presteer niet minder omdat ZIJ er niet is. Ik denk echt niet:'0 Jessica is er niet. Nu kan ik met meer ju­ doen'. Op de mat moet je het toch zelf doen. Je kan dan niet van anderen afhan­ kelijk zijn. JVlijn coach Cor van der Geest geeft tijdens een wedstnjd aanwijzingen waar ik direct op inspeel. Mijn zus heeft tijdens grote toernooien altijd haar eigen wedstrijden zodat we niet zoveel contact hebben. We delen dan wel meestal een hotelkamer. Dat is prettig omdat je dan jezelf kunt zijn." ' Jenny Gal traint zo'n tien keer per week.

Van problemen met de combinatie top­ sport en studie wil ze niks weten. "Ik heb genoeg aan de zes jaar voor mijn studie bewegingswetenschappen. Het is nog maar één keer voorgekomen dat het goed uit kwam als ik een tentamen op een an­ dere datum zou herkansen. Dat is toen ook gelukt. Ik weet dat de bereidheid bij de faculteit bewegingswetenschappen groot is om topsporters te helpen, maar ik kan het zonder die hulp ook redden." Jenny Gal draait haar dagelijkse trainin­ gen voornamelijk bij Kenamju in Haar­ lem en twee keer per week knjgt ze bondstrainingen in Nieuwegein. Zelden is Jenny Gal te vinden in het sportcentrum van de vtJ. "Het is belangrijk om met

Bram de Hollander

partners te trainen die van hetzelfde ni­ veau zijn, anders kunnen er gevaarlijke si­ tuaties ontstaan", legt Jenny Gal uit. "Bij de sportvereniging van de vu heb ik wel een tijdje gesquashed en aan fitness ge­ daan. Op het moment doe ik met een ge­ zellige groep aan hydro­fitness in Purme­ rend. Het is belangrijk dat je plezier blijft houden in het sporten. In raijn eentje werken met gewichten vind ik niet zo'n uitdaging." In september staan voor Jenny de wereld­ kampioenschappen judo op het program­ ma. Wat ze daarna gaat doen, staat al vast. "Ik heb dan bijna een jaar om mijn scriptie te schnjven. En in mei volgend jaar is er weer een EK."

Ook de Holland acht leek wei ni g moeite te hebben met de tegen­ stand. De ploeg van oud­vu­stu­ dent Nico Ri enks fi ni shte op ruime afstand voor Nereus. Minder fortuinlijk verli ep de Seni ­ oren­A­flnale van Okeanos­ski ­ ffeuse Ri ta de Jong. Pijnlijke on­ derarmen beletten haar volui t haar wedstrijd te roeien, zodat ze genoegen moest nemen met een vijfde plaats. De veelvoudi g i nter­ national kan haar kwaliteiten i n de skiff nog tonen op 8 en 9 mei i n Keulen. De tweedejaarsdames Buchel, Berghuis, Van den Herik en slag Coesel zorgden met stuurvrouw Kuurstra op de Bosbaan voor een verrassing. Zi j namen na vi jfhon­ derd meter de koppositie in en stonden die plaats niet meer af. Voor de roeisters is di t de tweede overwinning di t seizoen. Twee weken geleden zegevierden de vu­ studentes al bij de Varsity in Hou­ ten, gs)

'We zijn wel een beetje blind geweest' Plaatsgebrek dwingt gedragsgestoorde kinderen tot zwervend bestaan Na een carrière van veertig jaar stapt kinderpsyc holoog prof.dr. J. de Wit (65) op. Gisteren liield hij zijn afscheidsrede over de behandeling van gedragsgestoorde kinderen. Bezuinigingen vertragen zijn opvolging maar dat is voor De Wit niet het grootste probleem. Veel erger vindt deze optimist het dat er geen geld meer Is voor een behoorlijke behandeling van kinderen met gedragsproblemen. "Zij kunnen nergens meer terecht en ik zie ze door de stad zwerven. Daar word ik zwaarmoedig Prof.dr. J. de Wit: 'Kinderen die thuis niet zijn te handhaven, kunnen vaak nergens m eer terecht'

van. Erno Eskens

In zijn studeerkamer slingeren onwaar­ schijnlijke hoeveelheden boeken, tijd­ schriften en paperassen rond. Overal lig­ gen stapels en de kasten zijn voorzien van dubbele njen boeken. De meeste gaan over gedragsstoornissen bij jonge kinde­ ren, het terrein waar prof dr. J. de Wit zich al een kleine veertig jaar op begeeft. Terwijl zijn jarige vrouw met de taart rondgaat, ruimt De Wit een stoel leeg voor het bezoek. "Op deze plek heeft menig student een mondeling afgelegd," vertelt de kinderpsycholoog met een gümlach op het gezicht. "Ik heb altijd veel thuis geëxamineerd. De laatste jaren doe ik dat niet meer. Er zijn gewoon te veel studenten. Maar de jaarlijkse borrels bij mij thuis zijn natuurlijk wel geble­ In 1957 kwam De Wit in dienst van de vu. Hij werkte onder prof Waterink, nog altijd de bekendste vu­psycholoog. "Wa­ terink was op een bepaalde manier vir­ tuoos", vertelt De Wit. "Hij kon gewel­

dig met kinderen overweg. Zijn methode bestond uit goed luisteren, goed kijken en goed inleven in het kind. Dat is nu nog het abc van het vak."

Kinderschoenen Toen Waterink met pensioen ging, werd De Wit één van zijn zes opvolgers. "T ot 1961 doceerde Waterink alle richtingen van de psychologie. Na zijn pensioen werd dat opgedeeld. Ik heb van Watennk een stukje pedagogiek en de kinder­ en jeugdpsychologie overgenomen." De Wit volgde Watermk ook op als directeur van het aan de vu gelieerde Paedologisch In­ stituut. Daar wonen zo'n vijftig gedrags­ gestoorde kinderen. "T oen ik begon in het Paedologisch Instituut, stond de be­ handeling van de gedragsstoornissen nog in de kinderschoenen," aldus De Wit. "De tijdgeest was ernaar om alle stoor­ nissen als het ware in één grote formule te gieten, iets waar wij in het Instituut nogal kritisch tegenover stonden. Wij vonden dat de rol van de moeder werd overdreven. Een verstoorde relatie met de moeder in de eerste levensjaren zou

volgens sommigen bijvoorbeeld tot delin­ quent gedrag kunnen leiden. Wij vonden dat wat overdreven. En met recht, denk ik, want nu ziet iedereen dat de moeder­ rol te zwaar werd aangezet." Terwijl de moederrol werd afgezwakt, plaatsten mcesttrauma's de vader in het spotlicht. "Misbruik werd in de jaren tachtig heel snel en onverwacht een be­ langrijk onderwerp", vertelt De Wit ter­ wijl zijn gezicht betrekt. "Wij realiseer­ den ons natuurlijk dat er seksuele trau­ ma's konden ontstaan, maar we waren ons er niet van bewust dat misbruik zo frequent voorkwam. Wij hoorden daar ook nooit iets over. Achteraf moet je dan zeggen: We zijn wel een beetje blind ge­ weest."

Troost Door te leren van de fouten is de behan­ deling van kinderen, ook op het punt van mcesttrauma's, inmiddels aardig verbe­ terd, volgens De Wit. "Er zit nog steeds ontwikkeling m het vak, zo is sinds kort de gedragsgenetica in opmars. Veel men­ sen vinden het eng om er van uit te gaan

dat gedrag mede wordt bepaald door de genen. Ik deel die angst niet. Het is juist interessant om te zien hoe kinderen met verschillende genetische structuren hun omgeving op hun eigen manier vorm geven." Volgens De Wit ligt de vooruitgang in de kinderpsychologie niet alleen in een beter begnp van de stoornissen. "Wij kunnen nog veel leren door te kijken naar de ge­ zonde kanten van een kind met proble­ men. Hoe komt het bijvoorbeeld dat kin­ deren in heel moeilijke omstandigheden toch goed kunnen opgroeien? Als je dat weet, kun je bepaalde stoornissen beter behandelen." Maar De Wit ziet niet alleen vooruit­ gang: bezuinigingen treffen zijn vak. "Door de bezuimgmgen is mijn opvol­ ging iets vertraagd. Er is even geen geld. Ik troost mij maar met de gedachte dat ik eigenlijk al jaren geleden ben opgevolgd. Er zijn toen enkele hoogleraren bijgeko­ men die delen van mijn werk hebben overgenomen. Maar het is wel jammer dat de kern van het vak ­ het werken met

gedragsgestoorde kinderen ­ in het ge­ drang komt."

Reisleider Niet alleen op de vu wordt bezuinigd: "Politici in Den Haag zeggen dat de dure innchtingen weinig rendement hebben. Ze denken dat het beter en goedkoper is om kinderen thuis te behandelen. Daar­ om wordt er enorm bezuinigd op de in­ richtingen, maar het slaat tè ver door. Kinderen die thuis niet zijn te handha­ ven, kunnen nu vaak nergens meer te­ recht. En dus gaan ze zwerven. Ik zie ze nu lopen door de straten van de stad." Hoewel hij er zwaarmoedig van wordt als hij 'zijn' kinderen ziet zwerven, blijft De Wit goed geluimd. Dat ligt in zijn aard. Over de goede contacten met studenten vertelt hij dan ook met een grote glim­ lach op het gezicht. "In juni ga ik met de studenten op studiereis naar Zweden. Het idee daarvoor is op een borrel bij mij thuis geboren. De studenten hebben het georganiseerd en ik ga mee als reisleider. Daar heb ik echt zin in."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen