Ad Valvas 1992-1993 - pagina 513
AD VALVAS 3 JUNI 1993
PAGINA 7
Potchefstroom: de verborgen agenda van de VU Zuidafrikaanse gasthoogleraar pleit voor voorzichtig aanhalen van historische banden Sinds d e veranderingen in Zuid-Afrika mogen Zuidafrikanen weer gezien worden op de vu. De tlieologische faculteit kreeg onlangs bezoek van prof.dr. G.D. Cloete, theologie-decaan van d e Universiteit van WesKaapland, waarmee d e vu al samenwerkt op aardwetenschappelijk en literair gebied . Hij wil docenten gaan uitwisselen met d e vu. "IVIaar het moeten geen snoepreisjes worden. We willen niet zo maar een docent van d e vu, maar een d eskund ige die een belangrijke bijdrage kan leveren aan ons programma."
Arjan Spit D e contacten tussen de vu en Zuid Aika krijgen steeds meer inhoud. Vorig jaar, toen de rector van de Uni versiteit van het N oorden op bezoek was, kwamen de v u en deze Zuidafri kaanse universiteit overeen om samen .te werken. De andere universiteit in ZuidAfrika waarmee de vu contacten heeft, is die van WesKaapland. Daarbij gaat het tot nog toe om een samenwer king bij Letteren en Aardwetenschap pen. Ook op theologisch terrein worden de banden nu verder aangehaald. Afge lopen maand bracht de decaan van de theologische faculteit van Wes Kaapland, prof. dr. G . D . Cloete, daar toe een bezoek aan N ederland.
'
Hoe de theologische samenwerking tus sen de v u en WesKaapland er concreet gaat uitzien, is nog niet duidelijk. De vorige decaan van theologie, prof. dr. G. Heitink, bracht een jaar geleden een bezoek aan WesKaapland, en een vu studente verbleef al een paar maanden aan de Zuidafrikaanse universiteit. Vol gens Cloete moet er binnenkort echter een duidelijk raamwerk voor de samen werking worden afgesproken: "Het moeten geen snoepreisjes zi)n, er moet een goede planning komen voor de uit wisseling. We willen ook niet zomaar een gastdocent van de vu, het moet ie mand zi)n die vanwege zijn deskundig heid een belangrijke bijdrage kan leve ren aan ons programma." Volgend jaar moeten ook de eerste stu denten van WesKaapland naar de vu komen. Cloete ziet tussen hen en de Nederlandse studenten wel een duide lijke verschil in niveau: "In N ederland bestaat bijvoorbeeld meer een leescul tuur, er wordt vanaf de basisschool veel gelezen, en dat proces brengt veel ken nis met zich mee. Onze studenten heb ben achterstanden, er is slecht onder wijs, ze komen uit een economisch be nadeelde positie, er is geen leescultuur. Ze komen vaak onvoorbereid op de universiteit." D e universiteit van WesKaapland was onder het apartheidsregime een kleur lingenuniversiteit. D e theologische fa culteit leidde traditioneel de predikan ten op voor de Sendingkerk, een gere formeerde kerk voor kleurlingen. De universiteit heeft altijd duideli)k stelling genomen tegen de apartheid, en het ra ciale toelatingsbeleid is nu ook afge schaft. Cloete ziet deze beide punten als redenen voor de spectaculaire groei die WesKaapland de laatste jaren doormaakt. In 1986 waren er nog maar 6.000 studenten ingeschreven, nu zijn dat er ruim twee keer zoveel. Bi) de theologische faculteit heeft zich met de stijging van het aantal studenten ook een oecumenische verbreding voorge, daan: naast de gereformeerden zijn ook diverse andere kerkgenootschappen vertegenwoordigd onder de studenten. Cloete denkt dat de universiteiten een belangrijke functie kunnen hebben bij de voorbereiding van de burgers op een
i^w-
nieuw ZuidAfrika. "Wij hadden geen democratie, dus moeten wij in onze programma's en alles wat we op de uni versiteit doen de democratie benadruk ken. Zo willen we mensen leren demo cratisch met elkaar om te gaan. We proberen ook mensen voor te bereiden op een bijdrage aan de regering, bij voorbeeld met een school of government, die opleidingen verzorgt voor functies in het ambtelijke apparaat."
Verzoening Kenmerkend voor de veranderende ver houdingen m Zuidafrika is dat er in de raciaal gescheiden gereformeerde ker ken initiatieven worden genomen voor een proces van eenwording. Volgend jaar al moeten de Sendingkerk, voor kleurlingen, en de N ederduits Gerefor meerde (N G) kerk in Afrika, voor zwar ten, samengaan. Ook met de blanke Nederduits Gereformeerde kerk wor den gesprekken gevoerd om tot meer eenheid te komen. Cloete is als synode adviseur van de Sendingkerk bi) deze ontwikkelingen nauw betrokken. Dit proces van samenwerking ligt extra ge voelig omdat de N Gkerk de apartheid altijd theologisch gerechtvaardigd heeft, en nog steeds weigert daar openlijk schuld voor te bekennen. De zogeheten belijdenis van Belhar, waarin apartheid als ketterij bestempeld wordt, wil de NGkerk niet ondertekenen, wat ook in de internationale samenwerking tussen de gereformeerden al diverse malen een struikelblok is geweest. T o c h vindt Cloete het belangrijk de samenwerking tussen de kerkgemeenschappen, die op lokaal niveau al bestaat, te stimuleren: "We horen goede geluiden van mensen uit de N Gkerk die we ook persoonlijk kennen. Die moeten we dan toch zien te helpen. Je kunt niet voortdurend alles afblijven maken, zeggen dat je het niet vertrouwt, en dat je er niets mee te maken wilt hebben. Je moet ook luiste ren naar wat ze precies zeggen, en als er een goed geluid komt moeten we dat toch opvangen en versterken. Dat pro ces loopt wel parallel met de politieke ontwikkelingen. Als de politieke situatie verrechtst zullen wij ook niet meer pra ten. Het is een situatie van geven en nemen."
7%,
Verzoening is belangrijk voor de kerken in ZuidAfrika, maar Cloete benadrukt dat dit bijbelse be grip dan wel een andere in houd moet krijgen dan in het apartheids systeem. "Daar betekende het eerst geschei den worden en vanuit totaal geïsoleerde po sities contact opnemen. Dan werd er ook nog eens ge zegd dat we door Christus in feite al met elkaar ver zoend waren. N u zeggen we dat verzoening ook daadwer kelijk samen komen bete kent. In het ge meenschappe lijke ligt voor 'We wet en allemaal dat uit Pot chefst room de ons de toe rechtvaardiging voor de apart heid kwam' Foto Nico Boink AVC/VU komst en de vrede. Het moet geen mystieke vorm van verzoe ning en eenheid zijn, maar een concreet zichtbare." Zolang dit nog niet het geval is waar schuwt Cloete de gereformeerden in Nederland om de historische banden met de blanke N Gkerk niet alvast weer aan te halen. Dat geldt ook voor de oude contacten tussen de vu en blanke universiteiten als Potchefstroom. "Wij zijn altijd bang geweest voor een ver borgen agenda van de vu. We vreesden dat de vu contacten met onze universi teit alleen maar belangrijk vond, omdat die de deur zouden openen voor con tacten met bijvoorbeeld Potchefstroom. We weten allemaal dat vanuit Potchef stroom de rechtvaardiging voor de
Er zijn van die tentamens waarbij je je afvraagt of iemand ze ooit wel gehaald heeft. Ad Valvas neemt er een aantal onder de loep:
apartheid is gekomen door middel van de Kuyperiaanse theologie van souve reiniteit in eigen kring. In onze situatie werd dat apartheid." D e samenwerking tussen de vu en WesKaapland blijft vooralsnog beperkt tot contacten op het niveau van facul teiten. De universiteiten van Leiden en Utrecht hebben al een officiële overeen komst met WesKaapland. "Die beide universiteiten hebben een goede ge schiedenis", zegt Cloete. "In Utrecht bestond heel lang een antiapartheids programma en Leiden heeft, met het daar gevestigde Afrikainstituut, ook veel voor ons gedaan in de strijd tegen de apartheid. Dat is nu reden om met hen verder te gaan."
STRUIKELBLOKKEN
deel 5 Waarschijnlijk heidsrekening
De docent is net een laserprinter Seydi Tiryaki Lastige tentamens? Wiskundestudenten kunnen erover meepraten. In de propaedeuse wacht hun het beruchte vak Waarschijnlijkheidsrekening. Toevalli ge zaken, daar draait het hier allemaal om: het ge slacht van een pasgeboren baby, de omvang van een sprinkhanenplaag, de koersschommelingen op de ef fectenbeurs en natuurlijk het gooien met een dobbel steen. De wetmatigheden van deze toevallige zaken worden onderzocht, statistisch vastgelegd, en boven al: wiskundig genoteerd. Het vak is verplicht voor alle smdenten bedrijfs en wiskundige informatica, econometrie en wiskunde. Vorig jaar was het ook voor de beginnende informa ticastudenten verplicht, maar het faculteitsbestuur vond het ontoelaatbaar dat zoveel informatici bleven hangen op een typisch wiskundig vak, en heeft het daarom vanaf dit jaar laten vallen. De slagingspercentages van de studenten wiskunde liegen er ook niet om: van de 21 kregen er dit jaar
welgeteld acht de verlangde zes studiepunten. Vijf mensen scoorden een drie of lager, en nog eens acht bleven op een vier of een vijf hangen. Studente Hildegard Montsma (20) heeft het tenta men drie keer moeten maken voordat ze het uitein delijk haalde. "Het is eigenlijk niet eens zo'n heel erg moeilijk vak", meent ze, "maar je moet hier gewoon heel veel voor oefenen. En daar wordt te weinig aan dacht aan besteed." Het wekelijkse practicum van twee uur vindt ze niet toereikend: "Dat ik het vak de derde keer wel haalde, kwam doordat ik zelf oude sommencollecties had opgespoord, en die flink had geoefend. De moeilijk heid is dat de opgegeven literatuur niet goed aansluit bij het tentamen." "Het is een heel ander soort wiskunde", meent me desmdent Martin. "Het vergt veel tijd en werk, veel meer dan bij andere vakken. Je werkt niet zo veel met getallen, maar meer met oplosmethodes. Maar weinig mensen hebben de mazzel dat hun een vol doende komt aanwaaien, wat bij andere vakken nog
wel eens gebeurt. Als je de stof echt in je vingers hebt zitten, dan is het wel te doen." De hoorcolleges kunnen de toets der kritiek van de meeste studenten maar moeilijk doorstaan: "De wis kundeleraren verpakken de informatie tijdens de col leges op een bijzonder wiskundige manier, heel for malistisch. Het is veel gemakkelijker je twee maal drie kwartier te concentreren als de stof in een ver haal wordt gegoten, dan als er alleen pure logica op het bord komt. Dat werkt gewoon niet prettig", zegt Martin. Docent K. van H a m kan zich wel wat voorstellen bij deze klacht, maar wijt het aan een lacune in het wis kimdeonderwijs op de middelbare school: "Onze in druk is dat de leerlingen daar alleen verhaaltjes horen. Af en toe rekenen ze wat uit, maar wiskundi ge notaties komen er niet aan de orde. Wij proberen juist van het begin af aan de wiskundige strucmur duidelijk naar voren te laten komen." Prof dr. P.J. Holewijn, de andere docent, is vooral berucht om zijn schrijfsnelheid. "Die man is echt
snel, net een laserprinter", meent een smdent. "Als je twee minuten te laat komt, kun je vijf borden overschrijven. En als hij een fout op het bord ont dekt, is hij helemaal van zijn a propos en moet hij een halfuur bijkomen." Te snel, te veel, en literatuur die niet toereikend is: al bij al is dit typisch een vak waar smdenten elkaar lang van te voren voor waarschuwen. "Ik denk dat dat best wel meespeelt bij de slechte resultaten", zegt Hildegard. "Iedereen zegt dat dit zo'n moeilijk vak is en dan ga je het zo'n eng tentamen vinden dat je denkt dat je er geen voldoende voor haalt. Het imago van dit vak zou wat positiever gemaakt moe ten worden. Zo van: dit vak wordt nu zo goed gedo ceerd, je kunt er bijna geen onvoldoende meer voor halen!" Van Harn zegt dat de docenten bezig zijn met een beeldverbetering van het vak: "We hebben erover nagedacht, maar zijn nog niet tot concrete conclusies gekomen."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1992
Ad Valvas | 554 Pagina's