Ad Valvas 1992-1993 - pagina 121
AD VALVAS 8 OKTOBER 1992
I PAGINA 11 Foto NICO Boink, AVC/VU
•ï -"f >-
^"^i^ ^..^•' >
} v.'.^*
' 1^-.
Deze week neemt ds. Seth Boonstra afscheid als universteitsdominee. Zeventien jaar lang hield hij zich aan de VU bezig met de vraag hoe geloof en wetenschap samen kunnen gaan. Het antwoord op deze vraag heeft hij nog altijd niet gevonden.
t l * ? ? "s-
fi.t*-.
^
,v
J
Zeventien jaar dominee tussen wetenschappers
1
'Mijn baan w^ordt gehalveerd, dat is w^rang'
7- •8»'*
,• s',..''''J:'-'^ïib? Titia Buddingh' Zijn kamer tussen die van de studen tenpsychologen en pastores, staat er al wat leeg en verlaten bij. Een trieste aan blik lijkt het, totdat ds. Seth Boonstra (63) zelf de kamer vult. "Ik heb hier al tijd met plezier gewerkt," zo vertelt hij. "Met pieken en niet zo veel dalen. Maar op een bepaalde leeftijd vraag je je af of je met de Vut moet gaan of niet. Je ziet ouderen langzamerhand verdwij nen en vaak moet je de vraag beant woorden wanneer jij gaat. En dat wordt je zat. Maar belangrijker is dat naar mijn idee een fulltimekracht niet langer zinvol is. En om hier nou een jaar fullti me te gaan zitten, terwijl het in kortere tijd kan, dat wil ik niet." Boonstra is ooit aangesteld om zich bezig te houden met de identiteitsvraag van de vu als christelijke universiteit. "Deze vraag kun je niet als sèc thema behandelen," vindt hij. Meestal koos ik meer algemene thema's uit, zoals 'waarde en wetenschap', en daar wer den dan kringen rond georganiseerd. Daarnaast werd ik geacht besturen te adviseren, maar daar werd bijzonder weinig gebruik van gemaakt."
Een andere poot uit zijn takenpakket wordt gevormd door het pastorale ele ment, hier is zijn doelgroep uitsluitend het personeel. "Tussen twee en drie uur, zat ik altijd op mijn kamer. Men sen die me wilden spreken of een af spraak wilden maken konden dan ge woon binnen lopen. En dat vind ik be langrijk. Ik heb me steeds verzet om er uit me zelf op af te gaan. Iemand die hier komt werken, huurt mij met per definitie in. Willen ze van deze dienst gebruik maken, dan is hij er. Maar ik loop niet als herder rond om op de schapen te passen." Boonstra beaamt dat het werk aan de VU wat dat betreft dus heel anders dan het werk van een dominee binnen een kerkgemeenschap, waar het gemeente lid eigenlijk de deur open moet zetten voor de dominee.
Werkdruk Ontkerkelijking laat zich ook aan de VXJ voelen. Boonstra wijt dit aan de werk druk. "Studenten moeten studiepunten halen en wetenschappers moeten publi ceren. Tijd om met achtergrondvragen bezig te zijn is er eigenlijk niet. Maar tegelijkertijd is het zo dat vragen naar
EEN JAAR
LATER
Vorig jaar vertelden vijf nieuwe eerstejaars in Ad Valvas over hun verwachtingen en aspiraties. Wij zijn een jaar verder, ze volgden colleges en deden tentamens. Hoe is het ze vergaan? Over feestnummers en hele serieuze studenten; deze week de laatste aflevering.
de zin van het bestaan wel leven bij de mensen. Je kunt wel door de maat schappij tot bepaalde activiteiten ge dwongen worden, maar dat wil nog niet zeggen dat dat nou dingen zijn die je het liefste doet." De leegloop van de kerk vindt Boonstra heel triest voor de mensen die er wat van proberen te maken. "Maar verder ben ik er niet zo rouwig om. Vroeger hadden mensen grote moeite de vuile was buiten te hangen. En als dat dan gebeurde dan moest dat onder geheim houding bij een pastor of via een biecht. Tegenwoordig zijn mensen ope ner en bepraten moeilijkheden veel meer met vrienden. En dat vind ik een vooruitgang. In zekere zin is men el kaars pastor geworden. Daarvoor wil ik best een beetje naar de achtergrond verhuizen, als mensen hun verhaal maar kwijt kunnen. De kerk moet een plaats zijn waar het verhaal verkondigd wordt. Maar als de kerk zich met van alles en nog wat wil bemoeien, dan zie ik de toekomst somber in."
Ethisch Boonstra vindt dat de vu haar christelij ke intentie moet blijven uitdragen.
"Maar de universiteit moet oppassen geen kerk te worden. Wetenschap en religie hebben met elkaar te maken maar mogen nooit samenvallen. Een belangrijk voordeel van de vu is dat ze de relatie geloof en wetenschap aan de orde stelt op een universitair niveau. Je kunt wel uit gaan zoeken hoe alles werkt, maar het is toch wel zinnig om je af te vragen waar dat toe leidt. Die ach tergrond: waarom bedrijf je? Wat beoog je er mee? Die vragen, daar gaat het om." "De ethische kant wordt op andere uni versiteiten natuurlijk ook wel belicht, maar dan vaak meer als liefhebberij van degene die daar tijd aan wil besteden. Terwijl het hier toch wel gezien wordt als een must. Ik denk dat dat een goed stuk erfenis van Kuyper is. Maar laatste antwoorden over de relatie wetenschap versus geloof, vind je hier met."
Pesterijtje Op acht oktober, is er een minisympo sium ter gelegenheid van het vertrek van ds. Boonstra. Het wordt georgani seerd door het bezinningscentrum en heeft als thema 'En toch luisteren naar het verhaal'. Boonstra hierover: "Eigen
J l l r-^i-
'Gordijnen heb ik nog steeds niet op m'n kamer' Diana Doornenbal Steven de Graaff (19) is inm iddels tweedejaars student aan de faculteit natuur en sterrenkunde. Hij koos voor deze studie uit belangstelling voor de pure wetenschap, maar wat natuur en sterrenkunde nu eigen lijk precies inhield, daar had hij geen idee van. Om z'n vrije uren aangenaam door te brengen, over woog hij zich bij het VUCORPS aan te sluiten. Inmiddels heeft hij al aardig wat borrels en gala's achter de rug. "Het VUCORPS zit me geloof ik in het
bloed. M'n broer en zus zijn ook lid. Zelfs m'n vader, die nu hoogleraar orale microbiologie aan de faculteit tandheelkunde is, zat in z'n studenten tijd bij het VUCORPS. En ik heb er van hen altijd enthousiaste verhalen over
gehoord, dus vandaar dat ik ook lid ben geworden. Twee keer in de week wordt er een borrel georganiseerd en zo nu en dan gaan we een weekeinde weg. Vooral aan de galaavonden van vorig jaar heb ik fijne herinneringen. Zo'n galaavond is eigenlijk één grote pop penkast. Iedereen loopt een beetje chi que te doen in gehuurde kleding, want natuurlijk heeft niemand het geld om een rok of een dure avondjurk te kopen. Die gehuurde pakken zitten ook nog eens heel ongemakkelijk want er is altijd wel iets mis mee. Bij mij waren de broekspijpen bijvoorbeeld veel te kort. Maar toch is het leuk om een avondje in zulke kleding te paraderen. Het VUCORPS is het afgelopen jaar voor mij echt een uitvalsbasis geweest, want ik kende verder haast niemand in Am sterdam. Bovendien word je er wat har der gemaakt en je raakt beter bestand tegen vervelende opmerkingen. Elkaar
'Door op kamers te wonen, ben ik wel wat voiwassener geworden' Foto Bram de Hollander
lijk is de keuze van het onderwerp een klein pestenjtje. Ik ben namelijk be paald geen voorstander van de verabso lutering van de bijbel. Het verhaal mag het denken niet uitschakelen, zeg ik al tijd." Vervelen zal Boonstra zich in niet de Vut. "Ik wil blijven studeren," vertelt hij enthousiast. "Ik wil doorgaan met het Johannesevangelie. Daarnaast heb ik met mijn dochter een soort klein kunsthandeltje m schilderkunst uit de 19e en 20e eeuw. Ik wil me dan ook meer met kunstgeschiedenis bezig gaan houden. Verder verzamel ik oude te gels. Ik heb wel eens gedacht een cata logus te maken van tegels met bijbel voorstellingen erop." "Eigenlijk heb ik nog geen tijd gehad om echt terug te blikken. Wel weet ik dat de vu voor een belangrijk deel mijn huis is geweest. Ik heb hier gestudeerd en heb me vanaf die tijd met de univer siteit verbonden gevoeld. Als ik nou een stuk werk kon nalaten dat zo omvang rijk was dat er een tweede kracht bij zou moeten komen, was dat natuurlijk wel leuker geweest. Het feit dat mijn baan gehalveerd wordt, is een wat wrang aspect van mijn vertrek." afzeiken hoort daar ook bij. Maar daar IS niks mis mee vind ik, want het blijft altijd een spel. En hoe leer je iemand sneller kennen dan door iets lulligs tegen de persoon in kwestie te zeggen en vervolgens de reactie te peilen? Met m'n studie is het in het eerste jaar vrij goed gegaan. De stof was wel veel abstracter dan ik had verwacht. Je leert allerlei theorieën van anderen, terwijl ik ze liever zelf zou uitvinden! Wat dat be treft viel het nogal tegen. De periode tot aan de Kerst was daarom het leuk ste, want toen kregen we veel practica. De meeste proeven waren me al be kend, alleen waren de opdrachten een stukje moeilijker gemaakt. En het was de bedoeling dat je ook de verkeerde benaderingen analyseerde. En dat je meer lette op bijvoorbeeld je manier van meten. Ik woon al ruim een jaar op dezelfde kamer, en dat blijft wat mij betreft voorlopig wel zo. Het is een prettige ruimte met vanaf het balkon uitzicht op het Concertgebouw en het Rijksmuse um. Dat is vooral 's avonds als de ver lichting aan is, een schitterend gezicht. Er is trouwens wel een extra raam bij gekomen en een nieuwe kast, maar gor dijnen heb ik nog steeds niet. Ik stu deer hier trouwens niet zoveel. Dat doe ik liever op de vu, met iemand anders. En wat koken betreft; ik ga het liefst met een vriend in de stad uit eten, maar ik eet ook regelmatig met m'n zus die een verdieping lager woont. Door het op kamers wonen, ben ik wel wat voiwassener geworden denk ik. Al klinkt het wat raar om dat van jezelf te zeggen. Maar doordat je onder andere kunt koken en naar bed gaan wanneer je wilt, ben je gewoon veel meer op je zelf aangewezen. Ook maak ik me de laatste tijd veel minder druk om m'n negatieve eigenschappen. Ik probeer ermee te leven dat ik nogal op geld ben en flink kan zeuren. Verder was m'n propaedeuse niet ^cht een jaar van uit spattingen."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1992
Ad Valvas | 554 Pagina's