Ad Valvas 1992-1993 - pagina 138

I AD VALVAS 15 OKTOBER 1992

PAGINA 12

'Ik heb niet zo opgelet, maar ik geloof dat het wel aardig was'

Projectielen In de Blasiusstraat stonden huurlingen van een huiseigenaar meubels naar beneden te gooi­ en. Ze waren erg vrolijk. E r waren leuke meubels bij. Dat wö

zeggen: die waren leuk voor ze op de straat kapot vielen. Een bosje btusen bekeek de smijtpar­ tl| en Isngsloiiend ving ik op dat de bewoonster Iiaar lawr niet betaald had. Iemand aseij "Ze wastocfa al niet goed snik." Een vro«w die haar brieven niet meer open maakte, of de inhoud niet begreep. Die zo in de war was dat ze de instanties niet kon bereen «öe haar hulp zouden kunnen geven. Geen bericht voor de krantt 'Woning weg, hnisraad vetaiield, vrouw toege­ voegd aan hetJeger van jswer­ vers'. Het getoenrt zo vaak, Ife dacht aan deze onbekende vrottw, bij de berichten oveï" al dte fllne acties voorwie in de Bilteer zijn woning en baisraad kwiftaaakte. Ik dacht ook aan een echtpaar in Óoes dat ik niet ken, toen Van TM}» MJ de her­ denkin^optocftt zei; *'I>it is de stwaapste tocht van ons leven»" Wie zou M) allemaat met dit 'ons' bedoeld hebben? Die wen­ sen in Goes hadden hu ste tocht al gehad, ad ba^>van hntt dochter. Israispiint waar ik op T­ werd ze overreden, Nt haar sehreeaw, die tnt

het ziel­ nemen

I ik

Duizend scholieren in de aula: geen les, geen school: feestuuuuh! Erno Eskens Om negen uur 's ochtends glijden de eerste papieren vliegtuigjes al door de bomvolle aula. Duizend vierde­ klassers van vwo en Havo zijn van­ uit het hele land naar de vu getrok­ ken om kennis te maken met de we­ tenschap. In afwachting van de show die de vu voor de schoUeren in petto heeft, wordt een video vertoond van Madonna die bij iedere noot lijkt te twijfelen naar welk Uchaamsdeel ze nu weer eens zal grijpen. De scho­ Ueren kijken niet. Ze kennen Ma­ donna al en kletsen liever een eind weg, elkaar af en toe beledigingen en vliegtuigjes toe sUngerend. Een be­ zoekje aan de vu betekent voor hen­ vooral lekker de beest uithangen. Geen les, geen leraren, geen school, kortom: feestuuuuuuuh! Het kost Avro­presentator Erik Eljon enige moeite om de zaal stil te krijgen, maar dan is het zover: de schoUerenmanifestatie van de we­ tenschapsweek is begonnen. "Harte­ Ujk welkom in de tempel van de we­ tenschap", zegt de presentator. Het levert hem een fluitconcert op. Ge­ lukkig redt Nico Rienks, het leven­ de, roeiende reclamebord van de vu, de show. Zodra hij met boot en al op het grote videoscherm verschijnt, raakt de zaal in extase ­"Holland, Holland!"­ en als de held even later in levende Ujve het podium op rent, zwelt het geluid tot een oorverdo­ vend volume. Maar zodra Rienks de microfoon onder zijn neus krijgt, is het stil. Zo'n topsporter dwingt r e ­ spect af, dat is duideUjk. Wel twee volle minuten houden de schoUeren hun aandacht bij de spierbaUen en het koppie van de sporter, want ex­ vu­student Rienks bUjkt beide U­ chaamsdelen te gebruiken. En dan snel over naar het volgende onderwerp, want in de M adonnacul­ tuur mag een item niet te lang duren. Achter de katheder ver­ schijnt mevrouw prof.dr. N.H. Velt­ horst, hoogleraar algemene chemie. Zij ontpopt zich tot beschermster van de wetenschappeUjke onafhan­ keUjkheid. De samenleving mag zich, wat haar betreft, niet teveel met de wetenschap bemoeien. Gert­ Jan van der Wilt, ethicus bij het In­ stituut voor Ethiek, is het daar niet mee eens. Wetenschap gaat de hele samenleving aan, zegt hij, en dus moet de sameiüeving inspraak heb­

ben. De zaal applaudisseert voor beide standpunten. Nog voor de sprekers het podium af zijn, verschijnt op het videoscherm het hoofd van vu­professor Jos Mol, een bioloog die het zijn taak acht om planten op een dusdanige wijze te manipuleren, dat hij ze voor grof geld kan verkopen. De blauwe roos die hij momenteel maakt, moet mil­ joenen opleveren. "Wetenschap levert geld op," be­ commentarieert de presentator, "maar kost ook veel." Daar weet de­ magoog, wetenschapper en W D ­ fractievoorzitter Frits Bolkestein alles over. De man verschijnt le­ vensgroot in beeld met zijn altijd la­ chende tronie, maar wat hij zegt is onverstaanbaar. Het geluid staat te zacht, iets dat prof. E.J. Tuininga, één van de coördinatoren van de wetenschapsweek tot de wanhoops­ kreet 'Harder!' brengt. Het mag niet baten, want bij de techniek is geen rekening gehouden met het geluid van duizend rebelse pubers. Geluk­ kig herhaalt de presentator, die nOg wel verstaanbaar is, de vraag die Bolkestein heeft gesteld: "Hoeveel geeft de Nederlandse overheid uit aan wetenschap en onderwijs?" "Een paar geeltjes zeker", gokt ene Jeroen die de microfoon onder zijn ongeïnteresseerde snufferd krijgt. "Een paar miljoen", schat zijn buurman al iets reaUstischer, maar dat het antwoord zes miljard luidt, verbaast iedereen. Lang verbazen is er niet bij, want de fUtsende multi­mediashow presen­ teert Ad Visser, ex­Toppop­presen­ tator en tegenwoordig zoiets als m u ­ zikant. Hij maakt geluid met com­ puters en gebruikt daarbij aUeen tonen waarvan wetenschappeUjk is bewezen dat ze aangenaam in het gehoor Uggen. "Bepaalde lage tonen laten de hersenen meevibreren. Die gebruik ik veel." Ter bewijsvoering kUnken even later wat vage tonen door de zaal. De muziek staat echter te zacht om ook maar iets los te maken, laat staan hersenen. AUeen het hoofd van organisator Tuininga komt op dat moment in triUing, maar als hij even later het restant van een afgekloven golden deUcious oppakt, wordt duidelijk dat hij niet door de muziek is getroffen. Als ook een kunsthistoricus, een ju­ rist en een stressdeskundige hun zegje hebben gedaan, spreekt de

Foto NICO Boink, AVC/VU

presentator het verlossende woord: "We zijn bijna aan het eind." Direct kUnkt een luid applaus en staan de schoUeren op. De les is uit, dat horen ze graag. "M aar zoals bij ie­ dere coUege", voegt een geschrok­ ken presentator er snel aan toe, "sluiten we af met een soort tenta­ men." Er klinkt een 'ah' en een 'boe' door de zaal, maar even later vuUen de schoUeren toch braaf hun formuUertjes in, want er is een T­ shirt te winnen. Bolkestein, prof. Mol en andere wetenschappers stel­

len hun vragen via het grote video­ scherm, maar de helft gaat verloren in de herrie. Als de aula even later leegstroomt, bUjkt er weinig opge­ stoken van de midti­mediashow. "Ik heb niet zo opgelet," zegt een jongen van het Alkwin coUege in Uithoorn, "maar het was wel aardig geloof ik." Dan is het tijd voor de workshops die de faculteiten hebben georgani­ seerd. De archeologen hebben voor de gelegenheid een groot gat gegra­ ven achter het natuurkundegebouw. Erin Uggen wat potten en pannen.

UIT ETEN IN Nog duideUjk nagenietend sprak hij me aan, die Aio: "Daar moet je heen, Bert! Lekker en goedkoop!" Voor mij als Groninger is die com­ binatie onweerstaanbaar. Om toch niet aUe kritische afstand te verhe­ zen, verzekerde ik mij van het ge­ zelschap van Axel H. Hij is student in zijn vrije tijd, en werkt als chef bij MacDonald's. Zijn rang bij die organisatie is floor manager, dat is te zien aan het overhemd dat hij draagt: wit met rode strepen. Hij leidt de crew welke gehuld is in rode overhemden met witte stre­ pen. Eethuis Daphne bevindt zich op drie blokken ten oosten van de vu aan de A.J. Ernststraat, op Gelder­ landplein 3. Het noemt zichzelf petit restaurant: een bescheiden­ heid van de ondernemer die hier­ mee meldt dat de spijskaart niet zeer uitgebreid is. Een ofBciële aanduiding, bijvoorbeeld door het bedrijfschap Horeca, is dit niet. Het lokaal biedt plaats aan 28 eet­ gasten; afhalers van pizza's kun­ nen aan de bar plaatsnemen. De niet zo grote ruimte is voor 't oog vergroot met een spiegelende wand. Zit je naar die wand toege­ wend, dan zie je jezelf kauwen en doorslikken. De klandizie is zeer gemengd: van jongens die hun ba­ sebaUcaps ophouden tot oudere echtparen die hun kwaUteitskrant meebrengen. OpvaUend ruim is het aandeel vaste klanten die vol voorpret binnentreden en harteUjk worden ontvangen. Klassieke mu­ ziek weerkUnkt, en er hangt zelfs

L Er is ook voor zes gulden aan stui­ vers verstopt, dus genoeg incentives voor de schoUeren om met meetiat­ ten, schoppen en metaaldetectoren de zandbak in te trekken. Leraar Nico Bosman van het stedeUjk gym­ nasium in Utrecht kijkt met genoe­ gen naar zijn fanatieke diepgravers. "Ik heb via een systeem van selec­ tieve wiUekeur aUeen enthousiaste leerUngen uitkozen om hier te komen," verklaart hij de geestdrift, "de anderen hebben nu gewoon les. Die zijn vast erg jaloers."

BUITENVELDERT

Bert Boekschoten beproeft de restaurants van Buitenveldert (tussen Kalfjeslaan en AIO Amstel en Nieuwe Meer) In gezelschap van één of meer fijnproevers.

Daphne een surreëel schilderij van het Concertgebouw. Tijdens het glaasje port vooraf in­ specteert Axel de helderheid van tafelgerei, vloer en ruiten; in Mac­ Donald­termen een bronzen sti­ ckertje, te vertalen met ruim vol­ doende. Op tafel staan een sesam­ bol, een gaUe en een pitabrood naast de kruidenboter. Tijdens de soep verschijnen er als­ nog zeer goede oUjven bij. De eerste gang stemt ons hoogst tevreden: een natureUe broccoU­ soep, en een uiensoep welke met komijn op smaak is gebracht. Ver­ volgens kiezen we uit de min of meer Oostmediterrane spijskaart (de eigenaar is IsraeU) lamshaas proven^aals en gegriUde zalm. He­ laas heeft de zalm wat lang op het rooster Uggen dromen; is enerzijds nogal zwart geblakerd, en ander­

zijds UchteUjk uitgedroogd. De zeer malse lamshaasjes zijn over­ dekt met een groentensaus, waar­ onder uien met komijn. De schaal gevarieerde warme groenten bevat ook al een hoekje uien met komijn. Mooi zijn de frietjes die de vrien­ deUjke bediening op tafel zet: in oUe gebakken en met een Ucht­ bruin korstje. De glaasjes huiswijn drinken we gedachteloos leeg. Als nagerecht kiest Axel crèpes Daphne. Dat bUjkt een opgerold flensje met ijsvulUng, geflankeerd door vruchtensalade en een toef room. Het vervult hem met onge­ veinsde tevredenheid ­ prima ijs zonder diepvriesklonters. Ik kies het modieuze nagerecht tiramisu ­ een naam die Japans Ujkt maar ItaUaans is, en zoveel betekent als "geef me een zetje". Helaas zijn de lange vingers in dit toetje veel te droog gebleven. Tenslotte voert Axel wederom een Macdonald exercitie uit: de in­ spectie van het sanitair. De pro­ perheid van het kleinste kamertje is naar de normen van dat bedrijf maar matig. Ik bespaar u de de­ taUs, welke ik overigens bij mijzelf thuis ook wel eens waarneem zon­ der nu direct dood neer te vaUen. Wij verlaten Daphne na twee en halfuur tafelen vol tevredenheid. Niet aUes verloopt daar volmaakt, maar er wordt met Uefde gekookt en de stemming is er uitstekend. En wat het goedkoop uit de aan­ vang betreft: de rekening bedraagt 44 gulden de man. BERT BOEKSCHOTEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen