Ad Valvas 1992-1993 - pagina 166

AD VALVAS 29 OKTOBER 1992

PAGINA 12

'Het werven van teams bleek veel moeilijker dan we gedacht hadden'

Een tuinkabouter compleet met gieter en een fee vertonen hun kunsten aan de ping-pongtafel Barbara van Male Zo'n honderdtwintig verklede men­ sen roepen en lopen door elkaar of staan in kluitjes opgewonden te pra­ ten. Het liedje Roodkapje en de boze wolf stijgt op uit een mandje. Tove­ naars in zwarte capes en met watten baarden, zwarte katten, een heks met puntmuts en takkenbezem. Roodkapjes met gymschoenen, een elfje met een kroontje van zilverpa­ pier, grote dwergen, een Pinokkio met een neus van keukenrolkoker en wat onduidelijk spul met hoofddoek­ jes en vestjes; deze nacht is duidelijk aanleiding tot een ouderwetse ver­ kleedpartij. Het is zaterdagavond half tien, in de hal van het Sport­ centrum van Uilenstede heerst een uitgelaten stemming alsof het een schoolreisje betreft. Het Sprookjes­ nachttoemooi begint over een kwar­ tier en deelnemers staan klaar om zich tot vier uur in de ochtend te vermaken met sport en spel. Uiterlijk en benaming willen nog wel eens uiteenlopen. The Sleeping Beauty's blijken een zeeroverachtig uiterlijk te hebben, de katten ­ die wel werk van hun uiterlijk hebben gemaakt ­ heten inderdaad Miauw. Dan zijn er nog wat ondefinieerbare Zeven Geitjes, Dwergjes en Draken­ doders. Wat te denken van het Mag­ giblokje en de Zeven Soepkippen. Een ander verdient vanwege de prachtige aankleding een betere naam dan de Minilotten van Coco­ nera. Bij hen tref ik een harlekijn en een heks in vol ornaat, een Rood­ kapje­travestiet in bruidskleding en een tuinkabouter met een gietertje. Zij zijn voor hun aankleding zelfs naar het Waterlooplein gegaan. Op­ vallend is trouwens de travestie, heren blijken zichzelf gaarne te wil­ len optutten. Robert Vriesman staat een rode panty aan te trekken als ik hem tref. Die panty hoort bij de Roodkapje­ outfit van de organisatoren en hulp­ jes; met een wit rokje, een groen truitje en een rood hoedje met vlechtjes vind ik toch het meer iets uit een Asterix­strip. Samen met Raymond Quakelaar, informaticus, heeft Vriesman na zijn studie psy­ chologie de afgelopen drie maanden deze nacht voorbereid.

Omdat ze nog even geen tijd voor mij hebben, kijk ik de spelregels door. Daarin wordt deelnemers op het hart gedrukt dat het maar een spelletje is en dat 'je jouw sociale kwaliteiten' niet tnoet vergeten. Toch wil het Merlijn­team, tove­ naars in ochtendjassen, welzeker winnen. Net als de JaLaRoMa's, al­ lemaal Brabantse familieleden ge­ tooid met kronen van blauw schuimrubber. "Ik had verwacht dat ze de hal wel wat meer zouden aankleden" zegt een elfje dat is meegesleept. De sporthal is vrij kaal en de muziek schalt hard. De wedstrijdtafel ligt vol met Ujstjes, bonnen, pennen, een klok, een fles wijn en enkele dozen met pizza's om de nacht door te komen. Raymond vertelt over hoe en wat. "We kennen elkaar van de tennisvereniging hier op de Asvu en twee jaar geleden hadden we ook al eens zoiets, het Nachtmutstoemooi, georganiseerd. Het leek ons leuk dat nog eens te doen en de Asvu wilde ook weer meewerken. Het ziet er ongeveer hetzelfde uit, met sport en ftingames, maar met een ander thema. Het is veel werk, de laatste twee maanden zijn we er elke avond mee bezig geweest. Materiaal rege­ len, een sponsor zoeken." Voor deze avond hadden ze op dertig teams gerekend. Uiteindelijk zijn het er twintig geworden, en nu nog twee afineldingen. "We hebben dit be­ kendgemaakt door posters, mailin­ gen, via de sportleiders bij de Asvu en zelfs bij de kaartcontrole. Het bleek veel moeilijker dan we gedacht hadden om teams te werven" aldus Robert. Het toernooi bestaat uit twee delen: sport, spelletjes, een dance­contest, pauze, wederom sport en spel, en een eindspel met allerlei opdrach­ ten. En uiteindelijk een winnend team dat gelauwerd met taart en bloemen om vier uur eindelijk naar bed mag. Iedereen moet aan alles meedoen: doodgewone sporten als badminton, volleybal, droogfietsen ­ en roeien (kijken hoe ver je komt kerel!) en basketbal. Bij de aardap­ pelrace, een fungame en van oor­ sprong een kinderspelletje, gaat het om geblinddoekt de meeste aardap­ pels te verplaatsen. Grappig is wel de fietsbalans, met

zes personen zo lang mogelijk op twee fietskrotten balanceren. Men­ sen wringen zich in bochten en wie waar eindigt, is moeilijk te zien. Dit veroorzaakt verkrampte verhoudin­ gen, bibberbenen, en uitroepen als "Stilstaan Klaas!". MeUgheid overheerst. De reden om mee te doen ontgaat me een beetje: 'gewoon voor de lol' zo wordt me verzekerd. Het Ujkt meer een aan­ leiding om je uitgedost uit te leven. Dat wordt duidelijk bij Het Gouden Kalf, een toneelstukje voor de came­ ra. Ingrediënten zijn Roodkapje, hongerige Hans en Grietje die het lekkers van Roodkapje willen afpak­

Als er een vliegtuig op mijn flat viel, die niet eens in de Bijlmer staat, zou ik Van Thijn niet kun­ nen vertellen wie hier wel of niet woont. De buren­hoofdbewoners ken ik, maar verder is het een duiventil. Alleen op mijn adres wordt standvastig een drieper­ soonshuishouden gevoerd. Al­ thans, dat meende ik tot een jaar geleden. Toen werd mijn dochter wat groot, en vond het thuis wat klein. Ze ging naar Herhuisves­ ting voor een urgentiebewijs. De ambtenaar keek in zijn computer en begreep goed dat ze weg wilde: negen mensen op een woninkje van 52 vierkante meter leek hem ook wat veel. Zes volslagen onbe­ kenden bleken zich ­ ongevraagd ­ op mijn adres te hebben inge­ schreven en volgens de ambte­ naar van de Burgerlijke Stand kon ik ze niet zelf uit laten schrij­ ven. In Nederland kennen we na­ melijk het recht op vrije vesti­ ging. Dat leek me een interessant geval voor de Ombudsman. Zou het vestigmgsrecht van willekeu­ rig wie echt sterker zijn dan mijn recht als hoofdhuurder of huisei­ genaar? Waartoe dienen huur­ of koopcontract en woonvergunning dan eigenlijk? De Ombudsman antwoordde op 15 april: 'Derden kunnen zich zonder wetenschap of toestem­ ming van de huidige bewoners inschrijven. Ook een huurcon­ tract hoeft niet overlegd te wor­ den. De hoofdbewoner kan dit voorkomen door schrifteUjk aan het Bevolkingsregister te laten weten dat niet zonder zijn toe­ stemming op het betrefliende adres ingeschreven mag wor­ den". Mijn zes zogenaamde in­ woners heb ik nog, want die date­ ren nog van voor ik wist van deze mogelijkheid tot legale huisvre­ debreuk met omgekeerde bewijs­ last. Ik ben benieuwd in welk ta­ rief de Belasting mij nu plaatst, met zoveel voordeurdelers. Zou­ den de bestanden van de Burger­ lijke Stand en de Belasting al ge­ koppeld zijn? En zo niet, ter be­ scherming van wiens privacy ei­ genlijk? L SE MA SCHEPEL Foto Bram de Hollander

ken en een willekeurig sprookjesfi­ guur. Ik sta te kijken als de Gelaars­ de Dwergen optreden, zij hebben dat liedje van Roodkapje om mee te playbacken. Bij hun doet lijn 1 mee, dat wil zeggen een tingeltangelende dwerg met een winkelwagentje. "Ja, dit is het leukst" roepen de Gelaars­ de Dwergen in koor. Wellicht doet iedereen dit meer voor hun eigen lol dan voor de theatrale kwaliteit. Het verhaal wordt mij tenminste pas duidelijk als Edwin, jurylid en cameraman, het me uit­ legt. De vertoning van aUe video's in de pauze veroorzaakt hilariteit en zelfs applaus.

UIT ETEN IN Toen het Gelderlandplein nog nieuw was, was de mens de baas van de wereld. Raketten vlogen be­ mand naar de maan, Boeings met bultje raasden over de oceanen, en modulen werden opeengestapeld totdat het plein in 1968 voltooid was. In die dagen leefde men triomfantelijk; centrale verwar­ ming overtrof mooi weer, airco overtrof fiisse wind en televisie was leuker dan de werkelijkheid. Res­ taurant Travellers Grill werd dan ook in een duistere parterre ge­ huisvest, kunstlicht overtrof im­ mers zonneschijn. In 1980 werd die Grill veranderd in Ravel. Deze componist was geen gastronoom, zoals Rossini. Moeten wij denken aan de film Ten, destijds een kas­ succes, waarin Bo Derek kroelde op een bank met Dudley Moore op maten en tonen van de Bolero van Ravel? Er is in de betimmering stevig geïnvesteerd, het welk resulteerde in een bedaarde inrichting. Er staan stoelen om kraakheldere ta­ fels, er staan vastgeschroefde stoe­ len aan een eetbar welke om de halfopen keuken is geplaatst. Het pubUek is even bedaard, als de in­ richting. Qua de veertig voorbij, passen studente assyriologie Selma S. en ik in de ambiance. Mocht je een hectische dag achter de rug hebben dan is Ravel een verstandig

Voordeurdelers

"Wat moet je nu doen? Stijldansen of dirtydancing?" "Ze draaien al­ leen maar housemuziek!" klinkt het door de hal. De dance­contest gaat beginnen. Als er van elk team twee mensen staan dansen, is het roepen en schreeuwen niet van de lucht. Het luidruchtigst zijn de tweede­ jaars scheikunde verenigd in de Zeven Geitjes, ze weren zich alsof dit een uiterst belangrijke voetbal­ wedstrijd is. En de dansers doen wel raar; het leukst is de Roodkapje­tra­ vestiet die probeert wat tuttig te dansen. Een verkleedpartijtje lijkt meer te doen dan je in het dagelijks leven kunt vermoeden.

BUITENVELDERT

Bert Boekschoten beproeft de restaurants van Buitenveldert (tussen Kalfjeslaan en AIO Amstel en Nieuwe Meer) in gezelschap van één of meer fijnproevers.

Ravel eetadres, want hier komen verrass­ ingen niet voor. Het alleronverras­ sendste is de muziekvoorziening; gUjdende strijkers met vut­saxo­ foons en vereenzaamde fromme­ laars, elektrisch gereproduceerd. In dit Binnen­Buitenveldert raad­ plegen wij de korte spijskaart en de lange wijnkaart. Tijdens het biertje vooraf slaan wij de monumentale chefkok gade, in witte kiel en hoge koksmuts. De voorkomende bedie­ ning gaat gehuld in wit hemd, ka­ neel vest en zwarte broek. Als starter bestelt Selma kwar­ telpate. Deze vleeswaar blijkt zeer fijngemalen en derhalve voor ge­

voelige eters meer geschikt dan die Franse kwartels welke je in dat land, gebraden en wel, aanstaren met een druif in de snavel. De pate smaakt niet slecht, maar ook niet specifiek kwartelig. Het glaasje rose erbij is volstrekt toonloos. Mijn to­ matensoep smaakt naar vooroor­ logse hotels. De hoofdgerechten zijn uitstekend. Een malse hazenrug opgediend met cranberries in een hoUe peer; een zeefidsse spies van zeewolf en Noor­ se garnalen met een mooi korstje van de grill. Zij gaan vergezeld van onder meer spruitjes die mooi al dente zijn. De frietjes werden gelig in hun niet al te hete olie; de salade van geraspte wortel werd aangerijkt met suiker. We laten die schaaltjes dus maar met rust, en prijzen de wijnen: een pinot blanc met mooie geur van vanille en een zeer stevige rode wijn uit Spanje. Selma heeft tot slot genoeg aan een correcte koffie; ik probeer een ei­ genaardig nagerecht, Bramennoff geheten. Het verschijnt in een wijn­ glas: bramenijs waarop een toef room rust. Al lepelend kom ik een vreemde sliert tegen die mij ervan weerhoudt het glas tot op de bodem leeg te scheppen. Een maaltijd als bij Van der Valk, redelijk maar niet memorabel. In twee uren tijds aten en dronken we voor f. 135,50. BERT BOEKSCHOTEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen