Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1992-1993 - pagina 542

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1992-1993 - pagina 542

7 minuten leestijd

,AD VALVAS 17 JUNI 1993

PAGINA 12

Vernieuwd AVC gaat explosief van start

AvIlTvilIJK WMen Bartels, onlangs door deze universiteit weledelzeergeleerd bevonden, bestond het in een interview ïn Het Parool vrouwenbesnijdenis op één lijn te stellen met piercing, In landen als Soedan en Somalië v üeisjes gedwc et zelden mt plicaties • spoeld, da zijn, niet i omgeving groeien u mga éoci f5irk«lg3ni êenjwöerf IfIkheM, d ken m e t e van een e tigheid volle vrijl «peld doo i Tprikt. Het is me h sinds enife se observatii d e culture draagt. M beschttldi' i ventoon. Als het ori tooien ga; voorstant m e . Maar verminMi ken, leker Mens' tot jecöeve n> die Barteï den. Het i helaas zie mensenre van godsc onderwijf tot achte

a£jpB wac vóór mijn

Nico Boink: de fotograaf gefotografeerd

Joyce de Bruijn Na vier jaar plannen maken en een halfjaar vertimmeren en verspijkeren was het eindelijk af: het nieuwe Audiovisueel Centrum (AVC), gevestigd in de polikliniek van het vu-ziekenhuis. Prof.dr C. Datema (college van bestuur) en ir T.J. Halma (raad van bestuur vuziekenhuis), openden het centrum vorige week donderdag door alle strubbelingen, die zich hebben voorgedaan sinds de fusie tussen universiteit en ziekenhuis, symbolisch op te blazen. Iedereen kon vorige week vrijdag langskomen om de nieuwbouw te bewonderen. De medewerkers zorgden voor rondleidingen en uitleg bij de indrukwekkende apparat u u r die overal stond opgesteld. En natuurlijk was er de gratis groepsfoto. Groepen van drie of meer personen konden plaats nemen op een groot podium, dat voor deze gelegenheid was versierd m e t zeildoeken en touwen. De nieuwbouw was nodig geworden nadat de vu en het vu-ziekenhuis in 1989 fuseerden. Met die fusie smolten ook de audiovisuele diensten van beide instellingen samen. De afdelingen fotografie en grafische vormgeving kwamen terecht in de polikliniek, waar vervolgens een gebrek aan ruimte ontstond. De subafdelingen algemene fotografie en medische fotografie bijvoorbeeld, waren gehuisvest in één ruimte. Dat gaf moeilijkheden als de medische fotografen patiënten uit het ziekenhuis fotografeerden. Peter Wolters, algemeen fotograaf: "Je kon soms uren de studio niet in. Dat is wel te begrijpen natuurlijk, want zo'n patiënt heeft recht op privacy. Maar het was wel lastig. Die ruimten zijn nu gescheiden." In een hoge, wit geschilderde ruimte hangen enorme lampen op rails aan het plafond. In een handomdraai is de schijnbaar loodzware belichtingsapparatuur te verschuiven in elke gewenste richting. Midden in de ruimte staat een blauw schot, met daarvoor een stoel. Hier worden patiënten , af-

komstig uit het vu-ziekenhuis, gefotografeerd. Er staat ook een verrijdbare onderzoekstafel, voor het geval de patiënt niet rechtop kan zitten. Medische fotografie is een vak apart. Waarschijnlijk kent iedereen wel de enge plaatjes uit de m e dische encyclopedie. Een medisch fotograaf doet niet anders dan zulke foto's maken. Artsen willen alles wat m a a r enigszins afivijkt aan het menselijk lichaam op de foto hebben. De beelden dienen als lesmateriaal bij colleges of medische congressen. Natuurlijk staat niet elke patiënt te springen om op de foto te gaan. Vaak schamen ze zich al genoeg zonder dat er ook nog een fotog r a a f n a a r hen staat te kijken. P a tiënten worden dan ook nooit gedwongen. Medisch fotograaf Bart Dijkstra: "Patiënten hebben nogal eens moeite om nee te zeggen tegen een arts. Het komt voor dat ze met de arts akkoord zijn gegaan en dat ze, als ze eenmaal hier zijn, niet meer willen. Ik ga ze dan niet overhalen. Voor geen goud. Dan zeg ik gewoon tegen de arts dat de afspraak niet door is gegaan." Het AVC zorgde voor de nodige griezelige dia's tijdens de open dag. Van borstcorrecties tot afgerukte en weer aangenaaide duimen. Het maakte de verbazing over wat medici allemaal kunnen doen alleen m a a r groter. Zo was er een dia van een jongetje dat was gebeten door een pitbull. Het kind raakte daarbij een groot deel van zijn neus kwijt, een afschuwelijke verminking. Men plantte in zijn voorhoofd een soort ballon met fysiologisch zout in, die de huid oprekte. De extra huid, die door deze methode vrijkwam, werd aan het restant neus bevestigd. Het resultaat was verbluffend: slechts een klein litteken verraadde de aanvaring met de hond. Medische fotografie is echter m a a r een fractie van al het werk dat het AVC doet. Voor een redelijke prijs verzorgt het Avc presentatiefilmpjes voor colleges of symposia. Maar ook recepties kunnen op de band vastgelegd worden. Het AVC

filmt zowel op lokatie, de operatiekamer bijvoorbeeld, als in de studio, die gevestigd is in het Transitorium. De echte doe-het-zelver doet het natuurlijk gewoon zelf met een gehuurde camera. Voor ƒ 75,- per dag leent het AVC een camera uit. D a a r n a krijg je voor een p a a r tientjes uitgelegd hoe de montage-app a r a t u u r werkt. Zo kun je helemaal zelfstandig een documentaire in elkaar draaien. Wat ook wel eens gebeurt, is dat een student niet afstudeert op een scriptie, m a a r op een videofilm. Faculteiten die een omvangrijk foto- of dia-archief hebben, kunnen dat bij het AVC op cd zetten. Op een cd-tje passen honderd foto's. Een aanzienlijke ruimtebesparing, en de kwaliteit blijft gegarandeerd goed. De apparatuur om

de cd's op af te spelen is voor rond de ƒ 800,- te koop. Een diaprojector is goedkoper, m a a r wel minder handig. Verderop zit Henk Olijhoek achter een kolossaal beeldscherm. Hij werkt op de afdeling grafische vormgeving, en is betrokken bij al het drukwerk dat voor de universiteit en het ziekenhuis gemaakt wordt. Dat wU zeggen: folders, congresposters, congreswanden (grote panelen met teksten en afbeeldingen die je ook wel op b e u r zen ziet). M a a r ook de vu-advertenties in Ad Valvas. Op het beeldscherm waar Henk achter zit, is een foto te zien. Hij vertelt: "De opdrachtgever wilde dat we een foto gebruikten, m a a r de mensen op de foto moesten onherkenbaar zijn. Geen probleem." Hij zoeft met de muis over het scherm en

De typering van de Nederlandse samenleving als 'christelijk' is achterhaald. Kennis over het christendom mag daarom niet langer als bekend worden verondersteld. Naast voorlichting over religies. van migranten zoals hindoeisme en islam, is ook voorlichting over het christendom gewenst. (proefschrift Edien Bartels)

01

'Vybel wonü postbus 5i frUer*'

se „ .ie foto. Een druk op een p a a r knoppen, en het gedeelte van de foto, waar eerst nog een jonge m a n in te herkennen was, verandert in een zwart-wit versie van een schilderij van Matisse. Kleine puntjes vormen het gezicht, dat daardoor, zoals gezegd, geen menselijke vormen meer vertoont. "We kunnen ook doen wat in de Oostbloklanden al lang geleden gewoonte was: ongewenste individuen van de foto verwijderen." Onderzoekers zijn er zat aan de vu. De resultaten van die onderzoeken moeten uiteraard aan derden gepresenteerd worden. Nu zijn de resultaten van onderzoeken vaak alleen aan de hand van grafieken duidelijk te maken. Maar grafieken zijn vaak saai, en onduidelijk als je ze zelf maakt. Het AVC is zo'n beetje gespecialiseerd in het aantrekkelijk maken van grafieken. Het centrum heeft tegenwoordig de mogelijkheid om teksten over een afbeelding heen te monteren. Zo wordt van saaie materie een visueel aantrekkelijk geheel gemaakt. Ook het proefschrift kan een prachtig boekwerk worden, m e t illustraties, foto's en een mooie omslag. Ook dit is typisch een klus voor het AVC. Vooral bij medische proefschriften komt het regelmatig voor dat foto's niet voldoen als beeldmateriaal. Zo is er onlangs een proefschrift uitgekomen waarin een arts uitlegt hoe een transsexuele operatie in zijn werk gaat. Peter van Zaanen, organisator van de open dag: "De foto's waren te bloederig om te zien waar het nou precies om ging. Dat moet je dan duidelijk maken aan de hand van tekeningen. Voor dit soort gevallen hebben wij een medisch tekenaar in dienst. Die heeft een onfeilbare kennis van de anatomie in huis. Hij moet alle lichaamsdelen vanuit alle mogelijke standpunten kunnen tekenen. E r zijn hier in Nederland geloof ik m a a r vijf mensen die dat doen." Kortom: wie met zijn p r e sentatie de show wil stelen, moet even het AVC bellen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1992

Ad Valvas | 554 Pagina's

Ad Valvas 1992-1993 - pagina 542

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1992

Ad Valvas | 554 Pagina's