Ad Valvas 1992-1993 - pagina 60

AD VALVAS 10 SEPTEMBER 1992

PAGINA S

Zonder goede raad krijg je slechte besluiten «ffs^'l-

^c

'Natuurlijk heeft het werk in de universiteitsraad nog zin! Douwe Tiemersma De meningen over de zin van de universiteitsraad lopen nogal uit­ een. In de vorige Ad Valvas gaven twee (oud­)raads­leden h u n visie op de rol die de raad speelt binnen de besluitvorming. H u n meningen waren negatief tot gematigd positief. In een reactie op beide stukken wil ik laten zien dat de vraag niet zozeer is of het werk in de raad wel zin heeft, maar of de top van de univer­ siteit wel zonder raad kan. En dat er veel kan verbeteren, dat spreekt voor zich. Vooropgesteld moet worden dat de universiteitsraad een van de drie top­ bestuursorganen is van de vu. Naast de raad hebben we te maken met het CvB (College van Bestuur) en het Bestuur van de vu­vereniging (in afkorting: Bv). De Wet en het Statuut van de vu om­ schrijven de bevoegdheden van de ver­

schillende organen. Uit die omschrij­ ving blijkt dat het CvB verantwoorde­ lijk is voor de dagelijkse gang van zaken, de raad over het geld gaat en het BV er voor dient te zorgen dat de vu de vu blijft (het BV heeft bijvoorbeeld het laatste woord over wijzigingen in de Statuten en over bijzondere leerstoe­ len) . Geen van de drie bestuursorganen is almachtig; het is de bedoeling dat de drie verschillende organen in goed on­ derling overleg hun beslissingen nemen. Terugkijkend op twee jaar raadslid­ maatschap, moet ik vaststellen dat het aan dat goede overleg nog wel eens ont­ broken heeft. Het is niet de bedoeling om hier een beschuldigend vingertje op te steken naar CvB en BV, maar de in­ druk dringt zich op dat beide in een aantal gevallen de mening van de raad bewust naast zich neergelegd hebben. Dat is geen goede zaak, vooral niet als het te vaak gebeurt. Niet alleen omdat het leidt tot demotivatie en frustraties bij raadsleden, maar vooral omdat het

OPINIE

De vraag is dus niet of het werk in de universiteitsraad wel zin heeft, de vraag is of het top­bestuur goede besluiten kan nemen zonder de raad daarin te be­ trekken. Het zal duidelijk zijn dat ik van mening ben dat dat laatste niet moge­ lijk is.

Boezem besluiten oplevert die niet gedragen worden door de universitaire gemeen­ schap (waar de raad een afspiegeling van is). Indien CvB en BV te veel be­ sluiten nemen die geen steun van de raad hebben, dreigt er verwijdenng op te treden tussen het top­bestuur en de werkvloer, met alle gevolgen van dien. Door de wetgever is de raad bedoeld als aanvulling op het professionele CvB en het vergrijsde BV. De raad kan een zin­ volle bijdrage leveren aan de besluitvor­ mmg, juist omdat ze uit goedwillende amateurs bestaat die de werkvloer ver­ tegenwoordigen. De raad is geen tegen­ stander of opposant van CvB en sv, maar wil mee­denker en klankbord zijn.

De problemen binnen het top­bestuur zijn echter niet alleen het gevolg van de opstelling van CvB en BV. De raad zal ook de hand in eigen boezem moeten steken: ook haar eigen functioneren kan verbeteren. De verschillende fracties en geledingen zouden mmder gericht moe­ ten zijn op het .binnenhalen van hun eigen stokpaardjes en meer aandacht moeten geven aan de mogelijkheden om tot compromissen te komen. De raad zou zich meer moeten toeleggen op het bevorderen van de eigen deskun­ digheid, en minder op het 'pesten' van het CvB. De raad zou er beter aan doen zich minder te richten op machtspoli­ tiek, en meer op de kracht van het ar­

Dick Roodenburg Komend weekeinde vindt in Theater De Balie de manifestatie Guardian s of dissent plaats. Middels lezingen en de­ batten gaan binnen­ en buitenlandse schrijvers in op het onderwerp censuur en de vrijheid van meningsuiting. Aan­ leiding is het twintigjarig bestaan van Index on Cen sorship, het internationale tijdschrift tegen censuur. Tijdens de manifestatie zal de Stichting Index on Censorship Nederland zich presenteren, een initiatief van De Balie en de SLAA met als doel de activiteiten van het jarige tijdschrift te steunen. Voorzitter van deze stichting is Mineke Schipper, hoogleraar interculturele lite­ ratuurwetenschap aan de vu. Schipper specialiseerde zich in de franstalige Afrikaanse literatuur en is actief binnen schrijversorganisaties als de PEN. Dat zij in ieder geval zelf niet gewend is een blad voor de mond te nemen, bewijst haar aanvanng met de schrijver V.S. Naipaul enkele jaren ge­ leden. Tijdens een persconferentie op Schiphol verweet zij hem een racisti­ sche kijk op de Afiikaanse samenleving. Naipaul werd zo boos dat hij het eerste

HLOSOFEN KALENDER

Foto Annaleen Louwes

vliegtuig naar huis nam. Komende za­ terdag leidt Schipper een debat over de verhoudmg tussen de schrijver en zijn censor, waaraan onder anderen ook Harold Pinter mee zal doen. Van deze schrijver ­ betrokken bij Index on cens­ orship ­ zijn de komende weken in Am­ sterdam verschillende toneelstukken te

Manipuleren Aansluitend op het onderwerp van de manifestatie m De Balie speelt Toneel­ groep Amsterdam tot en met 4 oktober in Theater Bellevue drie korte stukken van Harold Pinter. M achtsuitoefening via de taal is een steeds terugkerend thema in het werk van de Engelse schrijver. Al sinds zijn debuut De kamer en Het verjaardagsfeest ­ beide uit 1957 ­ proberen de personages elkaar met woorden te intimideren en manipule­ ren. In latere toneelklassiekers als De huisbe­ waarder en Thuiskomst werkte hij dit thema verder uit. Het werk van Pinter wordt ook in Nederland zeer regelma­ tig gespeeld, opvallend vaak door ama­ teurtoneelgroepen. Kom, we nemen nog een Pinter. Aan de vu kan ik me bijvoorbeeld van de laatste jarfen De minnaar door Phyre, een uit het ACC af­ komstig gezelschap, en Nightschool door Funest, van de subfaculteit Engels, her­ inneren. Misschien heeft die populari­ teit te maken met het gegeven dat Pin­ ter met zijn heldere taalgebruik toch

een dubbele laag in de betekenissen weet aan te geven. Ik doe maar een gok. Een kort voorbeeld uit de voorstel­ ling van de Toneelgroep Amsterdam: A: 'Maar je houdt nog wel van me?' B: 'Natuurlijk, je bent de moeder van mijn kinderen' Nogal wat toneelstukken van Pinter,

Toneel onder andere Betrayal, zijn verfilmd en hij schreef ook zelfstandige scenario's. Zijn samenwerking met regisseur Jo­ seph Losey leidde tot de prachtfilm The servant (1963). Ook hier weer het be­ kende Pinter­thema: een bediende die zijn meester terroriseert, omdat hij hem

met woorden de baas is. Andere films waarvoor hij het scenario schreef zijn Turtle diary (heel Pinter) en onlangs The comfort of strangers (laag Pinter­ge­ halte, waarschijnlijk omdat regisseur Paul Schrader van huis uit ook scena­ rioschrijver is). Toneelgroep Amsterdam brengt deze maand enkele recente stukken van Ha­ rold Pinter, geregisseerd door Titus Muizelaar. In Party time. De nieuwe we­ reldorde en Bergtaal gaat het vooral om een politieke machtsuitoefening via de taal en in die zin vormen de drie tek­ sten een eenheid. Party time is speciaal ter gelegenheid van de manifestatie Gu­ ardians of dissent in het programma op­ genomen. Het stuk speelt zich af op een feestje van nieuwe machthebbers. Door alleen maar te praten over onbe­ nullige onderwerpen als het meest ge­

Defilosofenkalendeniedere maand een nieuwe gedaclite "Om mij heen ben ik altijd zo wei­ nig verstand tegengekomen, dat ik wel gedwongen was het mijne te ge­ bruiken." Deze spreuk van de schrijver Paul Léautaud moet Duits­ en filosofiestudent Emst­ Otto Onnasch en de filosoof prof. H.E.S. Woldring op het spoor gezet hebben. Zij maakten namelijk dat­ gene dat men nergens in Nederland tegenkomt: een grote kalender met de geboorte­ en sterfdata van de belangrijkste Westerse filosofen, geïllustreerd met foto's en citaten. Onlangs werd de kalender, waar­ voor het idee werd geboren in de wandelgangen van de dertiende

Douwe Tiemersma was voorzitter van de studentenfractie PKV en is nu uit de raad. Gijs de Lange, Lineke Rijxman en Kees Hulst van Toneelgroep Amsterdam spelen Pinter

Censuur of geen censuur: we nemen nog een Pinter Guardians of dissent, donderdag 10 tot en met zondag 13 september in Theater De Balie, tel 020-6232904 Drie korte stukken van Harold Pinter, 5 september tot en met 4 oktober (met op zo en ma ) m de grote zaal van Theater Bellevue, tel 02a6247248 De thuis komst van Pinter, 15 september tot en met 10 oktober (met op zo en ma ) in het Nieuwe de la Mar Theater, tel 020-6233462

gument. De huidige situatie, waarin de raad zich al te vaak opposant voelt, heeft alles te maken met de bestuurscultuur aan de vu. Die IS in de loop van vele jaren ge­ groeid en valt natuurlijk niet zo maar te veranderen. Toch zal het moeten ge­ beuren, wil Het top­bestuur zich niet mijlenver verwijderen van de mensen die aan de universiteit studeren en wer­ ken. CvB en BV zullen de raad serieus moeten nemen, de raad zal naar 'kwali­ teitsverbetering' moeten streven. Alleen dan kan de universiteit goed bestuurd worden, en zullen de besluiten van het centrale niveau aansluiten bij wat er op de werkvloer leeft. Heeft het werk in de universiteitsraad zin ? Natuurlijk ! Het bestuur van de universiteit is te belangrijk om aan een paar top­bestuurders en grijze NCRV­ leden over te laten.

etage van het hoofdgebouw, feeste­ lijk gepresenteerd. Het naar Ame­ rikaans voorbeeld gemaakte ding is blauw­paars, groot, informatief, maar niet echt mooi. De vormge­ ving is fantasieloos en de vormge­ ver blijkt tot overmaat van ramp zijn eigen huis­tuin­en­keuken kiekjes van bekende filosofen te hebben geplaatst. Zo komt Jürgen Habermas, toch al geen sc hoonheid van nature, met een donkere sc ha­ duw achter zijn hoofd niet echt tot zijn recht. Misschien dat men in de loop van de maand oktober de sym­ boliek van de donkere schaduw gaat inzien, maar of dat ook de bedoe­

ling van het kiekje is, valt te betwij­ felen. Ook jammer is dat onder alle c ita­ ten ondertekend zijn in hetzelfde lettertype, het was aardiger geweest als de originele handtekeningen van de filosofen waren overgenomen. Onder de citaten van de ordelijke systeembouwer Hegel zou dan een mooie, strakke handtekening staan, terwijl de emotionele levensfilosoof Nietzsche een scheve krabbel zou zetten. Maar afgezien van de gebrekkige vormgeving, is het idee van de ka­ lender goed. Dat blijkt al uit het feit dat de helft van de eerste oplage

slaagde fitoess­centrum weten zij de re­ aliteit, dat op hetzelfde moment buiten hun tegenstanders worden doodgescho­ ten, te verzwijgen. De nieuwe wereldorde is een gesprek tus­ sen twee bewakers vlak voor het ver­ hoor van een gevangene. Toneelgroep Amsterdam kreeg van de schrijver toe­ stemming om deze nog niet gepubli­ ceerde tekst te spelen. Op verzoek van Pinter werd Party Time gecombineerd met Bergtaal, een stuk dat al eerder door de Toneelgroep Amsterdam, toen in de regie van Gerardjan Reijnders, werd uitgevoerd. Bergtaal (1988) is het eerste toneelstuk waarin Pinter zijn the­ matiek van de taal als machtsmiddel toepaste op een politieke situatie. In Bergtaal wordt een volk onderdrukt door het zijn taal ­ en daarmee de mo­ gelijkheid zich te uiten ­ te ontnemen.

Hart ophalen Toevallig of niet, ook in het Nieuwe de la Mar Theater staat de komende tijd een stuk van Harold Pinter op het pro­ gramma. Tim Luscombe regisseerde het al eerder genoemde De thuiskomst, waarin Rijk de Gooijer voor het eerst sinds lange tijd weer op het toneel te zien is. Hij speelt een tirannieke vader die zijn positie in huis moet verdedigen tegenover zijn zoons en de schoond­ ochter, een rol van Olga Zuiderhoek. Reken maar dat het er stevig aan toe­ gaat. Mensen die wel van een Pinter houden, kunnen hun hart ophalen.

(tweedmzend exemplaren) in de voorverkoop is verkocht. De saaie opmaak stemt ook verdrietig, omdat er behoorlijk wat research aan vooraf is gegaan om alle ge­ boorte­ en sterfdagen boven water te krijgen. Hoe kom je er bijvoor­ beeld achter wanneer Marcus Au­ relius is geboren? Onnasch en Wol­ dring zijn het te weten gekomen: 17 maart 180 na Christus. De makers moeten volgend jaar de problemen van de hele zaak nog maar eens onderzoeken, want zoals Edmund Husserl ons in de maand februari meedeelt: "De drijfveer voor onderzoek moet niet van filo­ sofische theorieën uitgaan, maar van zaken en problemen." En problemen te over bij de kalen­ der. De kleine dertig gulden die uit­ geverij Kok Agora ervoor vraagt, is bijvoorbeeld echt te veel. (EE)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen